ସ ଏଷ ଭଵତଃ ଶ୍ରେଯୋ ଵିଧାସ୍ଯତି ଜନାର୍ଧନଃ
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ତୁମ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ କରିବେ।
ଵିମୁକ୍ତପାପଶ୍ଚ ତତୋ ଗମିଷ୍ଯେ ଯତ୍ରାଚ୍ଯୁତୋ ଲୋକପତିର୍ନୃସିଂହଃ
ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ମୁଁ ତାପରେ ଯିବି, ଯେଉଁଠାରେ ଅଚ୍ୟୁତ, ଲୋକପତି ନୃସିଂହ ବସନ୍ତି।
ଆମନ୍ତ୍ର୍ଯ ସର୍ଵାନ୍ ଦନୁଯୂଥପାଲାନ୍ ଜଗାମ କର୍ତୁଂ ତ୍ଵଥ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଦାନବ ସେନାପତିମାନଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ କରି, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଂ ମେ ସମ୍ଯଗାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ବିଷୟରେ ଆପଣ ମୋତେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କହିବାକୁ ଉଚିତ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଂ ତେ ଶୁଦ୍ଧପୁଣ୍ଯପ୍ରଦାଯିନୀମ୍
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା, ଯାହା ଶୁଦ୍ଧ ଉପକାର ଦେଇଥାଏ, ଏହା ଆପଣଙ୍କ କହିବାକୁ ଅନୁକୂଳ।
ଖ୍ଯାତଂ ପୃତିଵ୍ଯାଂ ଶୁଭଦଂ ହି ମାନସଂ ଯତ୍ର ସ୍ଥିତୋ ମତ୍ସ୍ଯଵପୁଃ ସୁରେଶଃ
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ମାନସ ତୀର୍ଥ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ଭାବେ ପରିଚିତ, ସେଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ ମାଛ ରୂପେ ବସିଥିଲେ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ ଜଗନ୍ନାଥମଚ୍ଯୁତଂ ଶ୍ରୁତିଭିର୍ଯୁତମ୍
ସେଠାରେ ବେଦ ସହିତ ଥିବା ଜଗନ୍ନାଥ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ଜଗାମ କଚ୍ଛପଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ କୌଶିକ୍ଯାଂ ପାପନାଶନମ୍
ତାପରେ ସେ କୌଶିକୀ ତୀରେ ପାପ ନାଶକ କଚ୍ଛପଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ସମୁପୋଷ୍ଯ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଦତ୍ଵା ଵିପ୍ରେଷୁ ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଉପବାସ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଲେ।
ତତ୍ର ଦେଵହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ତର୍ପଯିତ୍ଵା ପିତୄନ୍ ସୁରାନ୍
ସେଠାରେ ଦେବହ୍ରଦ ତଳାବରେ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃମାନେ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କଲେ।
ତତ୍ର ଦେଵଂ ଜଗନ୍ନାଥଂ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ଚକ୍ରପାଣିନମ୍
ସେଠାରେ ସେ ଚକ୍ରଧାରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଦେଵଦେଵେଶଂ ଲୋକନାଥଂ ତ୍ରିଵିକ୍ରମମ୍
ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ଲୋକନାଥ ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କରିଷ୍ଯତି ଜଗତ୍ସ୍ଵାମୀ ବଲେର୍ବନ୍ଧନମୀଶ୍ଵରଃ
ଲୋକମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଭଗବାନ ବଳିଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିବେ।
କସ୍ଯ ଵା ବନ୍ଧନଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ କୃତଵାଂସ୍ତଚ୍ଚ ମେ ଵଦ
କାହାକୁ ବା କେଉଁ ଦିନେ ବିଷ୍ଣୁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ? ଏହା ମୋତେ କହ।
ଯସ୍ମିନ୍ କାଲେ ସଂବଭୂଵ ଯଂ ଚ ଵଞ୍ଚିତଵାନସୌ
ଏହି ଘଟଣା କେଉଁ ସମୟରେ ଘଟିଥିଲା ଓ କାହାକୁ ସେ ଠକାଇଥିଲେ?
ଦନୁଗର୍ଭସମୁଦ୍ଭୂତୋ ମାବଲପରାକ୍ରମଃ
ଦାନବୀ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଅଵଧ୍ଯତ୍ଵଂ ସୁରୈଃ ସେନ୍ଦ୍ରୈଃ ପ୍ରାର୍ଥଯତ୍ ସ ତୁ ନାରଦ
ସେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଅବଧ୍ୟତ୍ୱ ଚାହାଁଥିଲେ, ହେ ନାରଦ।
ପରିତୁଷ୍ଟଃ ସ ଚ ବଲୀ ନିର୍ଜଗାମ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳୀ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଧୁନ୍ଧୁଃ ଶକ୍ରତ୍ଵମକରୋଦ୍ଧିରଣ୍ଯକଶିପୌ ସତି
ଧୁନ୍ଧୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପଦବୀ ପାଇଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଁ ଜୀବିତ ଥିଲେ।
ଚଚାର ମନ୍ଦରଗିରୌ ଦୈତ୍ଯଂ ଧୁନ୍ଧୁଂ ସମାଶ୍ରିତଃ
ସେ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ରେ ରହି, ଦାନବ ଧୁନ୍ଧୁଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଚ ତ୍ରିଦଶାଃ ସଂସ୍ଥିତା ଦୁଃଖସଂଯୁତାଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଦୁଃଖରେ ପଡି ରହନ୍ତି।
ବ୍ରଜାମ ଦୈତ୍ଯ ଵଯମଗ୍ରଜସ୍ଯ ସଦୋ ଵିଜେତୁଂ ତ୍ରିଦଶାନ୍ ସଶକ୍ରାନ୍
ହେ ଦୈତ୍ୟମାନେ, ଆମେ ଆମ ଭାଇଙ୍କର ସଭାକୁ ଚଳିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜିତିବା ପାଇଁ।
ଗତିର୍ଯଯା ଯାମ ପିତାମହାଜିରଂ ସୁଦୁର୍ଗମୋ ଽଯଂ ପରତୋ ହି ମାର୍ଗଃ
କେଉଁ ପଥରେ ଚାଲି ଆମେ ପୁରୁଣା ପିତାମହଙ୍କ ଆସନକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବୁ? ଏହି ପଥ ବହୁତ କଠିନ, ଏଠାରୁ ଆଗକୁ ଯିବା ରାସ୍ତା ଆଉ ଅଧିକ ଦୁର୍ଗମ।
ଯେଷାଂ ହି ଦୃଷ୍ଟ୍ଯାର୍ଽପଣଚୋଦିତେନ ଦହ୍ଯନ୍ତି ଦୈତ୍ଯାଃ ସହସେକ୍ଷିତେନ
ଯେଉଁମାନେ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ଆଦେଶରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ଦହିଯାନ୍ତି।
ଗୋମାତରୋ ଽସ୍ମାସୁ ଵିନାଶକାରି ଯାସାଂ ରଜୋ ଽପୀହ ମହାସୁରେନ୍ଦ୍ର
ହେ ମହାସୁରମୁଖ୍ୟ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଗାଈମାନେ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଧୂଳି ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ବିନାଶ ଆଣେ।
ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଯତ୍ରାସୁର ସାଧ୍ଯଵର୍ଯା ଯେଷାଂ ହି ନଶ୍ଵାସମରୁତ୍ ତ୍ଵସହ୍ଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧ୍ୟମାନେ ରହନ୍ତି, ହେ ଅସୁର, ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ଏବଂ ପବନ ଆମ ପାଇଁ ଅସହ୍ୟ।
ସତ୍ଯାଭିଧାନୋ ଭଗଵନ୍ନିଵାସୋ ଵରପ୍ରଦୋ ଽଭୁଦ୍ ଭଵତୋ ହି ଯୋ ଽସୌ
ଯାହାଙ୍କ ନିବାସ ସତ୍ୟ ନାମରେ ପରିଚିତ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଯିଏ ଭଲ ଦାନ ଦେଇଥାଏ—ସେ ତୁମର ନିବାସ।
ସଂକୋଚମସୁରା ଯାନ୍ତି ଯେ ଚ ତେଷାଂ ସଧର୍ମିଣଃ
ତୁମ ସମାନ ଗୁଣ ଥିବା ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଵୈରାଜଭୁଵନଂ ଧୁନ୍ଧୋ ଦୁରାରୋହଂ ସଦା ନୃଭିଃ
ବିରାଜଙ୍କ ଲୋକ, ଯାହାକୁ ଧୁନ୍ଧୁ କୁହାଯାଏ, ସେଠାକୁ ମଣିଷମାନେ ସବୁବେଳେ ଚଢ଼ିପାରିବାରେ ଅସୁବିଧା ଅନୁଭବନ୍ତି।
ଗନ୍ତୁକାମଃ ସ ସଦନଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଜେତୁମୀଶ୍ଵରାନ୍
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯିବାକୁ ଚାହିଲେ, ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଜିତିବା ଇଚ୍ଛା କଲେ।