ଯେନ ନିସ୍ତେଜସୋ ଦୈତ୍ଯା ଜାତା ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ହେତୁନା
ହେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ରାଜା, ଯାହାର କାରଣରୁ ଦୈତ୍ୟମାନେ ତେଜହୀନ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ପ୍ରଯାତାଃ ଶରଣଂ ଦେଵଂ ହରିଂ ତ୍ରିଭୁଵନେଶ୍ଵରମ୍
ସେମାନେ ତିନି ଭୁବନର ନାଥ ହରିଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଇଛନ୍ତି।
ଅଵତୀର୍ଣୋ ମହାବାହୁରଦିତ୍ଯା ଜଠରେ ହରିଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହରି ଅଦିତିଙ୍କର ଗର୍ଭରେ ଅବତରଣ କଲେ।
ନାଲଂ ତମୋ ଵିଷହିତୁଂ ସ୍ଥାତୁଂ ସୂର୍ଯୋଦଯଂ ବଲେ
ହେ ବଳି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ଅନ୍ଧକାର ରହିପାରେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ସହିପାରେ ନାହିଁ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦମାହାଥ ବଲିର୍ଭାଵିକର୍ମପ୍ରଚୋଦିତଃ
ଭବିଷ୍ୟତ କର୍ମର ପ୍ରେରଣାରେ ବଳି ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସନ୍ତି ମେ ଶତଶୋ ଦୈତ୍ଯା ଵାସୁଦେଵବଲାଧିକାଃ
ମୋ ସହିତ ଶତଶଃ ଦୈତ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବାସୁଦେବଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ନିର୍ଜିତ୍ଯ ତ୍ଯାଜିତାଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଭଗ୍ନଦର୍ପା ରଣାଜିରେ
ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହୋଇ, ଗର୍ବ ଭଙ୍ଗ ହେବା ପରେ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ସ ଵିପ୍ରଚିତ୍ତିର୍ବଲଵାନ୍ ମମ ସୈନ୍ଯପୁରସ୍ସରଃ
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିପ୍ରଚିତ୍ତି, ମୋର ସେନାକୁ ଆଗରେ ରଖି, ଆସିଲେ।
ତ୍ରିଶିରା ମକରାକ୍ଷଶ୍ଚ ଵୃଷପର୍ଵା ନତେକ୍ଷମଃ
ତ୍ରିଶିରା, ମକରାକ୍ଷ, ଏବଂ ବୃଷପର୍ବା — ଯାହାଙ୍କୁ ସହିବା ଯାଏ ନୁହେଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଯେଷାମେକୈକଶୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ କଲାଂ ନାର୍ହତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଯେଉଁମାନେଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଏକ ଷୋଡଶ ଅଂଶକୁ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ନୁହଁନ୍ତି।
ଧିଗ୍ଧିଗିତ୍ଯାହ ସ ବଲିଂ ଵୈକୁଣ୍ଠାକ୍ଷେପଵାଦିନମ୍
ସେ ବାଲିଙ୍କୁ, ଯିଏ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଅବମାନ କରିଥିଲେ, ଉପହାସ କରି କହିଲେ — 'ଲଜ୍ଜା! ଲଜ୍ଜା!'
ହରିଂ ନିନ୍ଦଯତୋ ଜିହ୍ଵା କଥଂ ନ ପତିତା ତଵ
ତୁମେ ହରିଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଛ, ତେବେ ତୁମର ଜିହ୍ବା କିପରି ଝଡି ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ?
ଯତ୍ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଗୁରୁଂ ଵିଷ୍ଣୁମଭିନିନ୍ଦସି ଦୁର୍ମତେ
ହେ ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧି, ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ଗୁରୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଛ।
ଯସ୍ଯ ତ୍ଵଂ କର୍କଶଃ ପୁତ୍ରୋ ଜାତୋ ଦେଵାଵମାନ୍ଯକଃ
ତୁମେ କଠୋର ହୋଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅବମାନ କରୁଥିବା ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ।
ଯତା ନାନ୍ଯଃ ପ୍ରିଯଃ କଶ୍ଚିନ୍ମମ ତସ୍ମାଜ୍ଜନାର୍ଦନାତ୍
ମୋ ପାଇଁ ଜନାର୍ଦନ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ନାହାନ୍ତି।
ସର୍ଵେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଂ ଦେଵଂ କଥଂ ନିନ୍ଦିତଵାନସି
ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାପ୍ରଭୁ ଯିଏ, ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ତୁମେ କିପରି ନିନ୍ଦା କରିପାରିଲ?
ମମାପି ପୂଜ୍ଯୋ ଭଗଵାନ୍ ଗୁରୁର୍ଲୋକଗୁରୁର୍ହରିଃ
ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନ୍ ହରି, ଯିଏ ଲୋକଙ୍କର ଗୁରୁ, ପୂଜ୍ୟ।
ପୂଜ୍ଯଂ ନିନ୍ଦଯସେ ପାପ କଥଂ ନ ପତିତୋ ଽସ୍ଯଧଃ
ହେ ପାପୀ, ଯିଏ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ନିନ୍ଦା କରୁଛ — କିପରି ତୁମେ ତଳକୁ ଝଡି ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ?
ଯେଷାଂ ତ୍ଵଂ କର୍କଶୋ ରାଜା ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ନିନ୍ଦକଃ
ତୁମେ କଠୋର ରାଜା, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଛ।
ତସ୍ମାତ୍ ପାପସମାଚରା ରାଜ୍ଯନାଶମଵାପ୍ନୁହି
ଏହିପରି ପାପ କରି, ତୁମେ ରାଜ୍ୟ ହରାଇବ।
ମନସା କର୍ମଣା ଵାଚା ରାଜ୍ଯଭ୍ରଷ୍ଟସ୍ତଥା ପତ
ମନେ, କାମରେ ଓ କଥାରେ — ରାଜ୍ୟରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେଉ।
ଚତୁର୍ଦଶସୁ ଲୋକେଷୁ ରପାଜ୍ଯଭ୍ରଷ୍ଟସ୍ତଥା ପତ
ଚଉଦ ଲୋକରେ ତୁମେ ରାଜ୍ୟ ହରାଇ ତଳକୁ ପଡ଼।
ଯଥା ତଥାନୁପସ୍ଯେଯଂ ଭଵନ୍ତଂ ରାଜ୍ଯଵିଚ୍ଯୁତମ୍
ମୁଁ ଏହିପରି ତୁମକୁ ରାଜ୍ୟହୀନ ଦେଖିପାରିବି।
ଅଵତୀର୍ଯାସନାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମନ୍ କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ବଲୀ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବାଲି ତାଙ୍କ ଆସନରୁ ଉତରି, ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଆସିଲେ।
କୃତାପରାଧାନପି ହି କ୍ଷମନ୍ତି ଗୁରଵଃ ଶିଶୂନ୍
ପିଲାମାନେ ଯଦି ଅପରାଧ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବଡ଼ମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତି।
ନ ବିଭେମି ପରେଭ୍ଯୋ ଽହଂ ନ ଚ ରାଜ୍ଯପରିକ୍ଷଯାତ୍
ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନେଠାରୁ କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟ ହରାଇବାରୁ ଭୟ ପାଉନି।
ଦୁଃଖଂ କୃତାପରାଧତ୍ଵାଦ୍ ଭଵତୋ ମେ ମହତ୍ତରମ୍
ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଅପରାଧ କରିଥିବାରୁ, ମୋର ଦୁଃଖ ଅଧିକ ହୋଇଛି।
କୃତେ ଽପି ଦୋଷେ ଗୁରଵଃ ଶିଶୂନାଂ କ୍ଷମନ୍ତି ଦୈତ୍ଯଂ ସମୁପାଗତାନାମ୍
ପିଲାମାନେ ଦୋଷ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବଡ଼ମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତି, ଦାନବମାନେ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ।
ଚିରଂ ଵିଚିନ୍ତ୍ଯାଦ୍ଭୁତମେତଦିତ୍ଥମୁଵାଚ ପୌତ୍ରଂ ମଧୁରଂ ଵଚୋ ଽଥ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭାବି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, ସେ ତାଙ୍କର ପଉତାକୁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।
ଯେନ ସର୍ଵଗତଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଜାନଂସ୍ତ୍ଵାଂ ସପ୍ତଵାନହମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଜଣାଯାଏ, ମୁଁ ସେଇ ତୁମ ପରମ୍ପରାରେ ସପ୍ତମ।