ପପ୍ରଚ୍ଛ କାସି ମାଂ ବ୍ରୂହି କେନାସ୍ଯର୍ଥେନ ଚାଗତା
ସେ ପଚାରିଲେ, 'ତୁମେ କିଏ? ମୋତେ କୁହ। କେଉଁ କାମରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ?'
ବଲେ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଯାସ୍ମି ତ୍ଵାମାଯାତା ମହିଷି ବଲାତ୍
ହେ ବଳି, ଶୁଣ; ମୁଁ ରାଣୀ ଭାବେ ବଳପୂର୍ବକ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
ତେନ ତ୍ଯକ୍ତସ୍ତୁ ମଘଵା ତତୋ ଽହଂ ତ୍ଵାମିହାଗତା
ଏହିପରି ମାଘବାନ୍ ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ; ତେଣୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
ଶ୍ଵେତାମ୍ବରଧରା ଚୈଵ ଶ୍ଵେତସ୍ରଗନୁଲେପନା
ଏକଜଣୀ ଧଳା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଧଳା ମାଳା ଓ ଧଳା ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଛନ୍ତି।
ରକ୍ତାମ୍ବରଧରା ଚାନ୍ଯା ରକ୍ତସ୍ରଗନୁଲେପନା
ଅନ୍ୟଜଣୀ ଲାଲ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଲାଲ ମାଳା ଓ ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଛନ୍ତି।
ପୀତାମ୍ବରା ପୀରଵର୍ଣା ପୀତମାଲ୍ଯାନୁଲେପନା
ଏକଜଣୀ ହଳଦିଆ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ସୁନା ରଙ୍ଗର, ହଳଦିଆ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଛନ୍ତି।
ନୀଲାମ୍ବରା ନୀମାଲ୍ଯା ନୀଲଗନ୍ଧାମନୁଲେପନା
ଏକଜଣୀ ନୀଳ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ନୀଳ ମାଳା, ନୀଳ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଛନ୍ତି।
ଯା ସା ଶ୍ଵେତାମ୍ଭରା ଶ୍ଵେତା ସତ୍ତ୍ଵାଢ୍ଯା କୁଞ୍ଜରସ୍ଥିତା
ଯିଏ ଧଳା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଗୁଣବତୀ, ସେ ହାତୀ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଯା ରକ୍ତା ରକ୍ତଵସନା ଵାଜିସ୍ଥା ରଜସାନ୍ଵିତା
ଯିଏ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଲାଲ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେ ରାଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ପୀତାମ୍ବରା ଯା ସୁଭଗା ରଥସ୍ଥା କନକପ୍ରଭା
ଯିଏ ହଳଦିଆ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଶୁଭ ଓ ସୁନା ପ୍ରଭାର, ସେ ରଥ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି।
ନୀଲଵସ୍ତ୍ରାଲିସଦୃଶୀ ଯା ଚୁର୍ଥୀ ଵୃଷସ୍ଥିତା
ଯିଏ ନୀଳ ପୋଷାକ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ଚତୁର୍ଥଜଣୀ, ସେ ବୃଷ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଵିପ୍ରାଦ୍ଯାଃ ଶ୍ଵେତରୂପାଂ ତାଂ କଥଯନ୍ତି ସରସ୍ଵତୀମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସେଇ ଧଳା ରୂପ ଥିବା ଜଣୀଙ୍କୁ ସରସ୍ବତୀ ବୋଲି କହନ୍ତି।
କ୍ଷତ୍ରିଯା ରକ୍ତଵର୍ଣାଂ ତାଂ ଜଯଶ୍ରୀମିତି ଶଂସିରେ
କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ସେଇ ଲାଲ ରଙ୍ଗ ଥିବା ଜଣୀଙ୍କୁ ଜୟଶ୍ରୀ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଵୈଶ୍ଯାସ୍ତାଂ ପୀତଵସନାଂ କନକାଙ୍ଗୀଂ ସଦୈଵ ହି
ବୈଶ୍ୟମାନେ ସେଇ ହଳଦିଆ ପୋଷାକ ଓ ସୁନା ଦେହ ଥିବା ଜଣୀଙ୍କୁ ସଦା ପୂଜନ୍ତି।
ଶୂଦ୍ରାସ୍ତାଂ ନୀଲଵର୍ଣାଙ୍ଗୀଂ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ଚ ସୁଭକ୍ତିତଃ
ଶୂଦ୍ରମାନେ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ନୀଳ ଦେହ ଥିବା ଜଣୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଏଵଂ ଵିଭକ୍ତାସ୍ତା ନାର୍ଯସ୍ତେନ ଦେଵେନ ଚକ୍ରିଣା
ଏଭଳି ଭାବରେ ଚକ୍ରଧାରୀ ଦେବତା ସେମାନଙ୍କୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ।
ଇତିହାସପୁରାଣାନି ଵେଦାଃ ସାଙ୍ଗାସ୍ତଥୋକ୍ତଯଃ
ଇତିହାସ, ପୁରାଣ, ବେଦ ଓ ତାହାର ଶାଖା-ଉପଶାଖା, ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନିୟମଗୁଡ଼ିକ—
ମୁକ୍ତାସୁଵର୍ଣରଜତଂ ରଥାଶ୍ଵଗଜଭୂଷଣମ୍
ମୁକ୍ତା, ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ରଥ, ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ ଓ ଭୂଷଣ—
ଗୋମହିଷ୍ଯଃ ଖରୋଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ସୁଵର୍ଣାମ୍ବରଭୂମଯଃ
ଗାଈ, ମହିଷ, ଗଧା, ଉଠ, ସୁନା ଭୂମି ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ପୋଶାକ—
ସର୍ଵାସାମପି ଜାତୀନାଂ ଜାତିରେକା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା
ସମସ୍ତ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକେ ମୂଳ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଛି।
ଭଵନ୍ତି ସୁରୁଷାଣାଂ ଵୈ ତାନ୍ ଵିବୋଧ ଵଦାମି ତେ
ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ; ଶୁଣ, ମୁଁ ତୋତେ ଏହା ବିସ୍ତାରରେ କହିବି।
ଭଵନ୍ତି ଦାଵନପତେ ମହାପଦ୍ମାଶ୍ରିତା ନରାଃ
ଦାନର ଅରଣ୍ୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ମହାପଦ୍ମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମିଳନ୍ତି।
ସର୍ଵସାମାନ୍ଯସୁଖିନୋ ନରାଃ ପଦ୍ମାଶ୍ରିତାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ପଦ୍ମକୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଲୋକ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାନ୍ତି।
ନ୍ଯାଯାନ୍ଯାଯଵ୍ଯଯୋପେତା ମହାନୀଲାଶ୍ରିତା ନରାଃ
ନ୍ୟାୟ ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଖର୍ଚ୍ଚ ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ ଥିବା ଲୋକମାନେ ମହାନୀଳକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି।
ସ୍ତେଯାନୃତକଥାଯୁକ୍ତା ନରାଃ ଶଙ୍ଖଶ୍ରିତା ବଲେ
ଚୋରି ଓ ମିଥ୍ୟା କଥାରେ ଲିପ୍ତ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଶଂଖକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ହେ ବଳଶାଳୀ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ତେଷାଂ ଦାନଵ ନିର୍ଣଯଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ତୋତେ ସେମାନଙ୍କର ଦାନ ବିଷୟରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କହାଯାଇଛି।
ମମାସ୍ତି ଦାଵନପତେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ସାଧୁସଂମତା
ହେ ଦାନର ଅରଣ୍ୟର ନାଥ, ମୋର ଏକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅଛି, ଯାହା ସଜ୍ଜନମାନେ ମନ୍ୟନ୍ତି।
ନ ଚାସ୍ତି ଭଵତସ୍ତୁଲ୍ଯୋ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଽପି ବଲାଧିକଃ
ତିନି ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସମାନ କିମ୍ବା ତୁମଠାରୁ ଅଧିକ ବଳଶାଳୀ କେହି ନାହାନ୍ତି।
ଯତ୍ତ୍ଵଯା ଯୁଧି ଵିକ୍ରମ୍ଯ ଦେଵରାଜୋ ଵିନିର୍ଜିତଃ
ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୌର୍ୟ ଦେଖାଇ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିଛ, ସେଥିରେ—
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେ ପରମଂ ସତ୍ତ୍ଵଂ ସର୍ଵେଭ୍ଯୋ ଽପି ବଲାଧିକମ୍
ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସାହସ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ବଳ ଦେଖି—