ଯଦ୍ଯୁକ୍ତଂ ତନ୍ମହାବାହୋ ଵଦସ୍ଵାଦ୍ଯୋତ୍ତରଂ ଵଚଃ
ଯଦି ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ, ହେ ବହୁବଳୀ, ପରବର୍ତ୍ତୀ କଥା କହ।
ପ୍ରାହ ଧର୍ମାର୍ଥସଂଯୁକ୍ତଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦୋ ଵାକ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ସହିତ ଉତ୍ତମ କଥା କହିଲେ।
ଅଵିରୋଧେନ ଧର୍ମସ୍ଯ ଅର୍ଥସ୍ଯୋପାର୍ଜନଂ ଚ ଯତ୍
ଧର୍ମକୁ ଅଟୁଟ ରଖି ଅର୍ଥ ଅर्जନ କରିବା ଯାହା,
ପରତ୍ରେହ ଚ ଯଚ୍ଛ୍ରେଯଃ ପୁତ୍ର ତତ୍କର୍ମ ଆରଚ
ଏଠା ଓ ପରଲୋକରେ ଯାହା ଭଲ, ହେ ପୁଅ, ସେ କାମ କର।
ଯତା ନାଯଶସୋ ଯୋଗସ୍ତଥା କୁରୁ ମହାମତେ
ଯେପରି ଯଶ କମିବା ନାହିଁ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେପରି କାମ କର।
ଯେନୈତାନି ଗୃହେ ଽସ୍ମାକଂ ନିଵସନ୍ତି ସୁନିର୍ଵୃତାଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମ ଘରରେ ସମସ୍ତେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି,
ଵୃଦ୍ଧୋ ଜ୍ଞାତିର୍ଗୁଣୀ ଵିପ୍ରଃ କୀର୍ତୀଶ୍ଚ ଯଶସା ସହ
ଜେଷ୍ଠ, ଜ୍ଞାତି, ଗୁଣୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କୀର୍ତି ସହିତ ଯଶ,
ତଥା ଯତ୍ସ୍ଵାମଲସତ୍ତ୍ଵଚେଷ୍ଟ ଯଥା ଯଶସ୍ଵୀ ଭଵିତାସି ଲୋକେ
ଏବଂ ତୁମର ଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ର ଓ ପ୍ରୟାସ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଲୋକରେ ଯଶସ୍ବୀ ହେବ।
ଶୁଶ୍ରୁଷଣାସକ୍ତସମୁଦ୍ଭଵାଯା ମୃଦ୍ଧିଂ ପ୍ରଯାନ୍ତୀହ ନରାଧିପେନ୍ଦ୍ରାଃ
ସେବାରେ ଲଗିଥିବା ଧୃତି ଦ୍ୱାରା ରାଜାମାନେ ଏଠାରେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦ୍ ଦ୍ଵିଜାଗ୍ର୍ଯାଃ ଶ୍ରୁତିଶାସ୍ତ୍ରଯୁକ୍ତା ନରାଧିପାଂସ୍ତେ କ୍ରତୁଭିର୍ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରା ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିଧୂମେନ ନୃପସ୍ଯ ଶାନ୍ତିଃ
ତେଣୁ ଶ୍ରୁତି ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି; ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିର ଧୂଆଁ ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କ ଶାନ୍ତି ହୁଏ।
କ୍ଷତ୍ରିଯାଃ ସନ୍ତୁ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଜାପାଲନଧର୍ମିଣଃ
ଦେଉତାମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୈତ୍ୟନାୟକ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ସଦା ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାର କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ହେଉନ୍ତୁ।
ପାଶୁପାଲ୍ଯଂ ପ୍ରକୁର୍ଵନ୍ତୁ ଵେଶ୍ଯା ଵିପଣିଜୀଵିନଃ
ବେପାର ଓ ବେଶ୍ୟା ଜୀବିକା କରୁଥିବାମାନେ ପଶୁପାଳନ କାମରେ ଲାଗିଯାଉନ୍ତୁ।
ଶୂଦ୍ରାଃ ସନ୍ତ୍ଵସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ତଵାଜ୍ଞାକାରିଣଃ ସଦା
ଅସୁରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ସଦା ତୁମ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନି ଚାଲୁନ୍ତୁ।
ଧର୍ମଵୃଦ୍ଧିସ୍ତଦା ସ୍ଯାଦ୍ଵୈ ଧର୍ମଵୃଦ୍ଧୌ ନୃପୋଦଯଃ
ଏଭଳି କରିଲେ ଧର୍ମର ବୃଦ୍ଧି ହେବ, ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ହେଲେ ରାଜାମାନଙ୍କର ଉନ୍ନତି ହେବ।
ତଦ୍ଵୃଦ୍ଧୌ ଭଵତୋ ଵୃଦ୍ଧିସ୍ତଦ୍ଵାନୌ ହାନିରୁଚ୍ଯତେ
ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ହେଲେ ତୁମର ମଧ୍ୟ ଉନ୍ନତି ହେବ; ଏହା ହ୍ରାସ ହେଲେ କ୍ଷତି ହେବ।
ତତୋ ଯଦାଜ୍ଞାପଯସେ କରିଷ୍ଯେ ଇତ୍ଥଂ ବଲିଃ ପ୍ରାହ ଵଚୋ ମହର୍ଷେ
ତାପରେ ବଳି କହିଲେ—'ମହାର୍ଷି, ଆପଣ ଯାହା ଆଜ୍ଞା ଦେବେ, ସେହିଠାରେ ମୁଁ କାମ କରିବି।'
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ପାଲଯାମାସ ବଲିର୍ଧର୍ମାନ୍ଵିତଃ ସଦା
ଧର୍ମରେ ସଦା ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ବଳି ତିନି ଲୋକର ଶାସନ କରିଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଭେଜେ ସ୍ଵଭାଵସ୍ଯ ନିଷେଣାତ୍
ସେ ନିଜ ସ୍ଵଭାବର ଚାପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଥିଲେ।
ସ୍ଵଦୀପ୍ତ୍ଯା ଦ୍ଯୋତଯନ୍ତଂ ଚ ସ୍ଵଦେଶଂ ସସୁରାସୁରମ୍
ନିଜ ତେଜରେ ସେ ନିଜ ଦେଶ, ଦେଉତା ଓ ଅସୁରମାନେ ସମେତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଥିଲେ।
ମମ ସ୍ଵଭାଵୋ ବଲିନା ନାଶିତୋ ଦେଵସତ୍ତମ
ଦେବମାନ୍ୟ, ବଳିଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ମୋର ସ୍ଵଭାବ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି।
ନ କେଵଲଂ ହି ଭଵତୋ ହୃତଂ ତେନ ବଲୀଯସା
କେବଳ ତୁମର ନୁହେଁ, ସେ ସଶକ୍ତ ବଳି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ନେଇଛନ୍ତି।
ଭାସ୍କରୋ ଽପି ହି ଦୀନତ୍ଵଂ ପ୍ରଯାତୋ ହି ବଲାଦ୍ ବଲେଃ
ବଳିଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ଋତେ ସହସ୍ରଂ ଶିରସଂ ହରିଂ ଦଶଶତାଙ୍ଘ୍ରିକମ୍
ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଓ ଦଶଶତ ପାଦ ଥିବା ହରି ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି।
ସମାହରିଷ୍ଯତି ବଲେଃ କର୍ତୁଃ ସଦ୍ଧର୍ମଗୋଚରମ୍
ସେ ହରି ବଳିଙ୍କ ଠାରୁ ଧର୍ମର ଅଂଶ ନେଇବେ।
ଦୀନାନ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ ଶକ୍ରାଦୀନ୍ ଵିଭୀତକଵନଂ ଗତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦୁଃଖିତ ଦେଖି, ସେ ବିଭୀତକ ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗଲେ।
ଧର୍ମୋ ଽଭଵଚ୍ଚତୁଷ୍ପାଦଶ୍ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯେ ଽପି ନାରଦ
ନାରଦ, ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣରେ ଧର୍ମ ଚାରିଟିଏ ପାଦରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇଥିଲା।
ଦଯା ଦାନଂ ତ୍ଵାନୃଶଂସ୍ଯଂ ଶୁଶ୍ରୁଷା ଯଜ୍ଞକର୍ମ ଚ
ଦୟା, ଦାନ, ଦୟାଳୁତା, ସେବା ଓ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପ୍ରଚଳିତ ଥିଲା।
ବଲିନା ବଲଵାନ୍ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ତିଷ୍ଯୋ ଽପି ହି କୃତଃ କୃତଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଳବାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନିପୁନି ଦମିତ ହେଉଥିଲେ।
ପ୍ରଜାପାଲନଧର୍ମସ୍ଥାଃ ସଦୈଵ ମନୁଜର୍ଷଭାଃ
ନିତ୍ୟ ସମୟରେ ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟମାନେ,
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଵରଦା ତ୍ଵାଯାତା ଦାନଵେଶ୍ଵରମ୍
ତିନି ଲୋକର ଶ୍ରୀ, ଯିଏ ଦାନ କରିବାରେ ସମର୍ଥ, ସେ ଏବେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ହେ ଦାନବମହାରାଜ।