ଯେ ଽନ୍ଯେ ଽପ୍ଯଧିକୃତା ଦେଵାସ୍ତେଷୁ ଜାତାଃ ସୁରାରଯଃ
ଅନ୍ୟ ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ନିଯୁକ୍ତ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଦେବଶତ୍ରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଦେଵାସୁରୋ ଽଭୂତ୍ ସଂଗ୍ରାମୋ ଯତ୍ର ଶକ୍ରୋ ଽପ୍ଯଭୂଦ୍ ବଲିଃ
ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ର ମଧ୍ୟ ବଳିଙ୍କ ଠାରେ ପରାଜିତ ହେଲେ।
ଭୂର୍ଭୁଵଃସ୍ଵରିତି ଖ୍ଯାତଂ ଦଶଲୋକାଧିପୋ ବଲିଃ
ଦଶ ଲୋକର ରାଜା ବଳି, ଭୂର୍, ଭୁଵଃ ଓ ସ୍ୱର୍ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ତତ୍ରୋପାସନ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଵିଶ୍ଵାଵସୁପୁରୋଗମାଃ
ସେଠାରେ ବିଶ୍ୱାବସୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଉପାସନା କରୁଥିଲେ।
ଵାଦଯନ୍ତି ଚ ଵାଦ୍ଯାନି ଯକ୍ଷଵିଦ୍ଯାଧରାଦଯଃ
ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ରବାଇଲେ।
ସସ୍ମାର ମନସା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ପ୍ରହ୍ଲାଦଂ ସ୍ଵପିତାମହମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ମନରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରପୁରୁଷ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
ସମଭ୍ଯାଗାତ୍ ତ୍ଵରାଯୁକ୍ତଃ ପାତାଲାତ୍ ସ୍ଵର୍ଗମଵ୍ଯଯମ୍
ସେ ତ୍ୱରାରେ ପାତାଳରୁ ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ଵଵନ୍ଦେ ଚରଣାଵୁଭୌ
ହାତ ଜୋଡ଼ି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ, ସେ ଦୁଇଟି ପାଦକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ସମୁତ୍ଥାପ୍ଯ ପରିଷ୍ଯଵଜ୍ଯ ଵିଵେଶ ପରମାସନେ
ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆସନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ନିର୍ଜିତାଃ ଶକ୍ରରାଜ୍ଯଂ ଚ ହୃତଂ ଵୀର୍ଯବଲାନ୍ମଯା
ଦେବତାମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ, ମୋର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ଶକ୍ରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଦଳିଆଗଲା।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯରାଜ୍ଯଂ ଭୁଞ୍ଜ ତ୍ଵଂ ମଯି ଭୃତ୍ଯେ ପୁରଃସ୍ଥିତେ
ମୁଁ ତୁମର ସେବକ ଭାବେ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ରହିବାବେଳେ, ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ରାଜ୍ୟ ଉପଭୋଗ କର।
ତ୍ଵଦଙ୍ଘ୍ରିପୂଜାଭିରତସ୍ତ୍ଵଦୁଚ୍ଛିଷ୍ଟାନ୍ନଭୋଜନଃ
ତୁମ ପାଦପଦ୍ମର ପୂଜାରେ ଲୀନ ରହି, ମୁଁ ତୁମ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଅନ୍ନ ଖାଏ।
ଯା ଧୃତିର୍ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୁଷାଂ କୁର୍ଵତୋ ଜାଯତେ ଵିଭୋ
ଯେ ଧୃତି ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିବା ମନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ହେ ପ୍ରଭୁ,
ପ୍ରହ୍ଲାଦଃ ପ୍ରାହ ଵଚନଂ ଧର୍ମକାମାର୍ଥସାଧନମ୍
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥ ସାଧନ କରିବା ଉପରେ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ଦତ୍ତଂ ଯଥେଷ୍ଟଂ ଜନିନାସ୍ତଥାତ୍ମଜାଃ ସ୍ଥିତୋ ବଲେ ସମ୍ପ୍ରତି ଯୋଗସାଧକଃ
ଜଣେ ଜନନୀ ଯେପରି ଇଚ୍ଛାମତେ ଦେଇଥାଏ, ସେପରି ପୁଅମାନେ; ବଳି ଏବେ ଯୋଗରେ ଲଗିଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ଭଵ ଗୁରୂଣାଂ ତ୍ଵଂ ସଦା ସୁଶ୍ରୂଷଣେ ରତଃ
ଏଭଳି, ସଦା ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା କରିବାରେ ଲଗିଥିବା ହେବ।
ଶାକ୍ରେ ସିଂହାସନେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ବଲିଂ ତୂର୍ଣଂ ନ୍ଯଵେଶଯତ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସିଂହାସନରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବଳିକୁ ଶୀଘ୍ର ବସାଇଦେଲେ।
ସିଂହହାସନେ ଦୈତ୍ଯପତିଃ ଶୁଶୁଭେ ମଘଵାନିଵ
ସିଂହାସନରେ ଦୈତ୍ୟପତି ବଳି ମଘବାନଙ୍କ ପରି ଚମକିଲେ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦଂ ପ୍ରାହ ଵଚନଂ ମେଘଗମ୍ଭୀରଯା ଗିରା
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ମେଘର ଗଭୀର ଧ୍ୱନି ପରି କଥା କହିଲେ।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷେଭ୍ଯସ୍ତଦାଦିଶତୁ ମେ ଭଵାନ୍
ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ବିଷୟରେ ମୋତେ ଉପଦେଶ ଦିଅ।
ଯଦ୍ଯୁକ୍ତଂ ତନ୍ମହାବାହୋ ଵଦସ୍ଵାଦ୍ଯୋତ୍ତରଂ ଵଚଃ
ଯଦି ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ, ହେ ବହୁବଳୀ, ପରବର୍ତ୍ତୀ କଥା କହ।
ପ୍ରାହ ଧର୍ମାର୍ଥସଂଯୁକ୍ତଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦୋ ଵାକ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ସହିତ ଉତ୍ତମ କଥା କହିଲେ।
ଅଵିରୋଧେନ ଧର୍ମସ୍ଯ ଅର୍ଥସ୍ଯୋପାର୍ଜନଂ ଚ ଯତ୍
ଧର୍ମକୁ ଅଟୁଟ ରଖି ଅର୍ଥ ଅर्जନ କରିବା ଯାହା,
ପରତ୍ରେହ ଚ ଯଚ୍ଛ୍ରେଯଃ ପୁତ୍ର ତତ୍କର୍ମ ଆରଚ
ଏଠା ଓ ପରଲୋକରେ ଯାହା ଭଲ, ହେ ପୁଅ, ସେ କାମ କର।
ଯତା ନାଯଶସୋ ଯୋଗସ୍ତଥା କୁରୁ ମହାମତେ
ଯେପରି ଯଶ କମିବା ନାହିଁ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେପରି କାମ କର।
ଯେନୈତାନି ଗୃହେ ଽସ୍ମାକଂ ନିଵସନ୍ତି ସୁନିର୍ଵୃତାଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମ ଘରରେ ସମସ୍ତେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି,
ଵୃଦ୍ଧୋ ଜ୍ଞାତିର୍ଗୁଣୀ ଵିପ୍ରଃ କୀର୍ତୀଶ୍ଚ ଯଶସା ସହ
ଜେଷ୍ଠ, ଜ୍ଞାତି, ଗୁଣୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କୀର୍ତି ସହିତ ଯଶ,
ତଥା ଯତ୍ସ୍ଵାମଲସତ୍ତ୍ଵଚେଷ୍ଟ ଯଥା ଯଶସ୍ଵୀ ଭଵିତାସି ଲୋକେ
ଏବଂ ତୁମର ଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ର ଓ ପ୍ରୟାସ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଲୋକରେ ଯଶସ୍ବୀ ହେବ।
ଶୁଶ୍ରୁଷଣାସକ୍ତସମୁଦ୍ଭଵାଯା ମୃଦ୍ଧିଂ ପ୍ରଯାନ୍ତୀହ ନରାଧିପେନ୍ଦ୍ରାଃ
ସେବାରେ ଲଗିଥିବା ଧୃତି ଦ୍ୱାରା ରାଜାମାନେ ଏଠାରେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦ୍ ଦ୍ଵିଜାଗ୍ର୍ଯାଃ ଶ୍ରୁତିଶାସ୍ତ୍ରଯୁକ୍ତା ନରାଧିପାଂସ୍ତେ କ୍ରତୁଭିର୍ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରା ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିଧୂମେନ ନୃପସ୍ଯ ଶାନ୍ତିଃ
ତେଣୁ ଶ୍ରୁତି ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି; ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିର ଧୂଆଁ ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କ ଶାନ୍ତି ହୁଏ।