ନିଵାରଯିତ୍ଵା କୃତଵାଂଲ୍ଲୋକନାଥୋ ମରୁଦ୍ଗଣାନ୍
ସେ ମରୁତଙ୍କ ଦଳକୁ ରୋକି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵ କୀର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯାନ୍ତରେ ମନୋଃ
ଶୁଣନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଘଟଣା କହିବି।
ସପ୍ତସାରସ୍ଵତେ ତୀର୍ଥେ ସୋ ଽତପ୍ଯତ ମହତ୍ ତପଃ
ସାତି ସରସ୍ୱତୀ ତୀର୍ଥରେ ସେ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ସା ଚାଭ୍ଯେତ୍ଯ ନଦୀତୀରେ କ୍ଷୋଭଯାମାସ ଭାମିନୀ
ସେ ମଧ୍ୟ ନଦୀ କୂଳକୁ ଆସି, ତାଙ୍କୁ ବିଘ୍ନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ତାଂ ଚୈଵାପ୍ଯଶପନ୍ମୂଢାଂ ମୁନିର୍ମଙ୍କଣକୋ ଵପୁମ୍
ମୁଢ଼ା ମହିଳାଟିକୁ ମୁନି ମଙ୍କଣକ ଶାପ ଦେଲେ।
ଵିଧ୍ଵଂସଯିଷ୍ଯତି ହଯୋ ଭଵତୀଂ ଯଜ୍ଞସଂସଦି
ଏକ ଘୋଡ଼ା ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞ ସଭାରେ ନଶ୍ଟ କରିଦେବ।
ସରସ୍ଵତୀଭ୍ଯଃ ସପ୍ତଭଯଃ ସପ୍ତ ଵୈ ମରୁତୋ ଽଭଵନ୍
ସାତି ସରସ୍ୱତୀଠାରୁ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ, ସାତି ମରୁତ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯେଷାଂ ଶ୍ରୁତେ ଜନ୍ମନି ପାପହାନିର୍ଭଵେଚ୍ଚ ଧର୍ମାଭ୍ଯୁଦଯୋ ମହାନ୍ ଵୈ
ଯାହାଙ୍କର ଜନ୍ମ କଥା ଶୁଣିଲେ, ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ବଡ଼ ଧର୍ମ ଉଦୟ ହୁଏ।
ମନ୍ତ୍ରପ୍ରଦାତା ପ୍ରହ୍ଲାଦଃ ଶୁକ୍ରଶ୍ଚାସୀତ୍ ପୁରୋହିତଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଶୁକ୍ର ଗୃହପୁରୋହିତ ଥିଲେ।
ଦିଦୃକ୍ଷଵଃ ସମାଯାତାଃ ସମଯାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ହି
ସମସ୍ତ ସଭାମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଏକଠା ହୋଇ ଆସିଥିଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ କୁଲଜାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ କିଂନୁ ଶ୍ରେଯସ୍କରଂ ମମ
ସେ ସମସ୍ତ ଉଚ୍ଚ କୁଳର ବୃଦ୍ଧମାନେଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ମୋ ପାଇଁ ସର୍ବାଧିକ ଭଲ କଣ?'
ଯତ୍ ତେ ଶ୍ରେଯସ୍କରଂ କର୍ମ ଯଦସ୍ମାକଂ ହିତଂ ତଥା
ତୁମ ପାଇଁ ଯେ କାମ ସର୍ବାଧିକ ମଙ୍ଗଳକର, ଆମ ପାଇଁ ଯେଉଁ କାମ ଉପକାରୀ, ସେଇ କଥା କହ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଵୀରଃ ସ ଶକ୍ରୋ ଽଭୂଜ୍ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ନାମକ ବଳବାନ ନର, ତିନି ଜଗତରେ ଇନ୍ଦ୍ର ହେଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ନଖୈସ୍ତଂ ହି ଵ୍ଯଦାରଯତ୍
ଦାନବମାନଙ୍କର ନେତାମାନେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ନଖରେ ଭାଗିଦିଆଯାଇଥିଲେ।
ତେଷାମର୍ଥେ ମହାବାହୋ ଶଙ୍କରେମ ତ୍ରିଶୂଲିନା
ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଓ ବଳଶାଳୀ, ଆମେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁ।
କୁଜମ୍ଭୋ ଵିଷ୍ଣୁନା ଚାପି ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ପଶୁଵତ୍ ତଵ
କୁଜମ୍ଭକୁ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ତୋର ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ ପଶୁ ଭଳି ମାରିଦେଲେ।
ଵିରୋଚନସ୍ତଵ ପିତା ନିହତଃ କଥଯାମି ତେ
ତୋର ବାପା ବିରୋଚନ ମରିଗଲେ—ମୁଁ ଏହି କଥା ତୋତେ କହୁଛି।
ଉଦ୍ଯୋଗଂ କାରଯାମାସ ସହ ସର୍ଵୈର୍ମହାସୁରୈଃ
ସେ ସମସ୍ତ ବଡ଼ ଅସୁରମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଲେ।
ପଦାତଯସ୍ତଥୈଵାନ୍ଯେ ଜଗ୍ମୁର୍ଯୁଦ୍ଧାଯ ଦୈଵତୈଃ
ପଦାତି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସୈନ୍ଯସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ଚ ବଲିଃ କାଲନେମିଶ୍ଚ ଷୃଷ୍ଠତଃ
ସେନାର ମଧ୍ୟରେ ବଳି ଓ କାଳନେମି ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ଥିଲେ।
ପ୍ରଯାତି ଦକ୍ଷିଣଂ ଘୋରଂ ତାରକାଖ୍ଯୋ ଭଯଙ୍କରଃ
ତାରକ ନାମକ ଭୟଙ୍କର ଦାନବ ଦକ୍ଷିଣ ପକ୍ଷକୁ ଆଗେ ବଢ଼ିଗଲେ।
ଉଵାଚ ଯାମ ଦୈତ୍ଯାଂସ୍ତାନ୍ ଯୋଦ୍ଧୁଂ ସବଲସଂଯୁତାନ୍
ସେ ସେଇ ଦୈତ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ସମାରୁରୋହ ଭଗଵାନ୍ ଯତମାତଲିଵାଜିନମ୍
ଭଗବାନ ତତ୍ପର ମାତଳିଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ସ୍ଵଂ ସ୍ଵଂ ଵାହନମାରୁହ୍ଯ ନିଶ୍ଚେରୁର୍ଯୁଦ୍ଧକାଙ୍କ୍ଷିମଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ନିଜ ବାହନରେ ଚଢ଼ି, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ିଗଲେ।
ଵିଦ୍ଯାଧରା ଗୁହ୍ଯକାଶ୍ଚ ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସପନ୍ନଗାଃ
ବିଦ୍ୟାଧର, ଗୁହ୍ୟକ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ସର୍ପମାନେ—
ଗଜାନନ୍ଯେ ରଥାନନ୍ଯେ ହଯାନନ୍ଯେ ସମାରୁହନ୍
କେହି ହାତୀରେ, କେହି ରଥରେ, ଆଉ କେହି ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ସମାରୁହ୍ଯାଦ୍ରଵନ୍ ସର୍ଵେ ଯତୋ ଦୈତ୍ଯବଲଂ ସ୍ଥିତମ୍
ସମସ୍ତେ ଚଢ଼ି, ଯେଉଁଠାରେ ଦୈତ୍ୟସେନା ଥିଲା, ସେଠାକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଧିରୁହ୍ଯ ସମଭ୍ଯଗାତ୍
ସେଇ ସମୟରେ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁ ଚଢ଼ି ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଵଵନ୍ଦ ମୂର୍ଧ୍ନାଵନତଃ ସହ ସର୍ଵୈଃ ସୁରୋତ୍ତମୈଃ
ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ବନ୍ଦନା କଲେ।
ପାଲଯଞ୍ଜଘନଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଯାତି ମଧ୍ଯେ ସହସ୍ରଦୃକ୍
ହଜାର ଆଖିଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟରେ ରହି, ପଛରୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।