ଵ୍ରଜଧ୍ଵଂ ତନଯାଃ ସପ୍ତ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ସଶଂ ଯଃ
'ତୁମେ ଯାଅ; ସାତିଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବେ, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ମଙ୍ଗଳମୟ ପୁଅ ହେବେ ନାହିଁ।'
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ସର୍ଵ ଏଵ ମହର୍ଷଯଃ
ଏଭଳି କହି ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନେ ଚାଲିଗଲେ।
ତତୋ ବହୁତିଥେ କାଲେ ସା ରାଜ୍ଞୋ ମହିଷୀ ପ୍ରିଯା
ତାପରେ ବହୁ ଦିନ ପରେ, ସେ ରାଜାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ରାଣୀ,
ଗୁର୍ଵିଣ୍ଯାମଥ ଭାର୍ଯାଯାଂ ମମାରାସୌ ନରାଧିପଃ
ସେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଗର୍ଭବତୀ ହେବାବେଳେ, ସେଇ ନରପତି ଚଳିହେଲେ।
ନିଵାରିତା ତଦାମାତ୍ଯୈର୍ନ ତଥାପି ଵ୍ଯତିଷ୍ଠତା
ସେତିବେଳେ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ବାଞ୍ଚିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ତାହା ଛାଡ଼ିଲେ ନାହିଁ।
ତତୋ ଽଗ୍ନିମଧ୍ଯାତ୍ ସଲିଲେ ମାଂସପେଶ୍ଯପତନ୍ମୁନେ
ତାପରେ, ମୁନି, ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ମାଂସପିଣ୍ଡ ପାଣିରେ ପଡ଼ିଲା।
ତେ ଽଜାଯନ୍ତାଥ ମରୁତ ଉତ୍ତମସ୍ଯାନ୍ତରେ ମନୋଃ
ଏହାପରେ, ମରୁତ, ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ଓ ମନୁଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତାନହଂ କୀର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ଗୀତନୃତ୍ଯକଲିପ୍ରିଯ
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର କଥା କହିବି, ଯେଉଁମାନେ ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଖେଳରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ।
ସ ପୁତ୍ରର୍ଥୋ ଜୁହାଵାଗ୍ନୌ ସ୍ଵମାଂସଂ ରୁଧିରଂ ତଥା
ପୁଅ ପାଇଁ ଆଶା କରି, ସେ ନିଜ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ଶୁକ୍ରଂ ଚ ଚିତ୍ରଗୌ ରାଜା ସୁତାର୍ଥୋ ଇତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ଏବଂ ରାଜା, ପୁଅ ପାଇଁ, ଶୁକ୍ର ଓ ବିବିଧ ଗାଈ ଅର୍ପଣ କଲେ ବୋଲି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
ମା ମା କ୍ଷିପସ୍ଵେତ୍ଯଭଵଚ୍ଛବ୍ଦଃ ସୋ ଽପି ମୃତୋ ନୃପଃ
'ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଦେଉନାହିଁ' ବୋଲି ଏକ ଶବ୍ଦ ହେଲା, ତଥାପି ରାଜା ଚଳିହେଲେ।
ଶିଶଵଃ ସମଜାଯନ୍ତ ତେ ରୁଦନ୍ତୋ ଽଭଵନ୍ ମୁନେ
ମୁନି, ସେଇ ପିଲାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଏବଂ କାନ୍ଦିଲେ।
ସମାଗମ୍ଯ ନିଵାର୍ଯ୍ଯାଥ ସ ଚକ୍ରେ ମରୁତଃ ସୁତାନ୍
ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହୋଇ, ସେ ମରୁତଙ୍କର ପୁଅମାନେଙ୍କୁ ରୋକିଲେ ଏବଂ ପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଯେ ଽଭଵନ୍ ରୈଵତେ ତାଂଶ୍ଚ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ତପୋଧନଃ
ହେ ତପସ୍ଵୀ, ରୈବତ ଯୁଗରେ କିଏ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଏହି କଥା ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ରିପୁଜିନ୍ନାମତଃ ଖ୍ଯାତୋ ନ ତସ୍ଯାସୀତ୍ ସୁତଃ କିଲ
ସେ ripujit ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର କୌଣସି ପୁଅ ଥିଲେ ନାହିଁ।
ଅଵାପ କନ୍ଯାଂ ସୁରତିଂ ତାଂ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଗୃହଂ ଯଯୌ
ସେ ସୁରତି ନାମକ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସାପି ଦୁଃଖପରୀତାଙ୍ଗୀଂ ସ୍ଵାଂ ତନୁଂ ତ୍ଯକ୍ତୁମୁଦ୍ଯତା
ସେ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ଶରୀର ସହିତ, ନିଜ ଦେହକୁ ଛାଡିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ।
ତସ୍ଯାମାସକ୍ତଚିତ୍ତାସ୍ତୁ ସର୍ଵ ଏଵ ତପୋଧନାଃ
ସମସ୍ତ ତପସ୍ଵୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ମନରେ ଆକର୍ଷିତ ହେଇଗଲେ।
ତେ ଚାପଶ୍ଯନ୍ତ ଋଷଯସ୍ତଚ୍ଚିତ୍ତା ଭାଵିତାସ୍ତଥା
ସେଇ ଋଷିମାନେ, ମନ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଲଗିଥିବାରୁ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଜଗ୍ମୁର୍ଜ୍ଵଲନାଚ୍ଚାପି ସପ୍ତାଜାଯନ୍ତ ଦାରକାଃ
ସେମାନେ ଚାଲିଗଲେ, ଏବଂ ଅଗ୍ନିରୁ ସାତିଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ନିଵାରଯିତ୍ଵା କୃତଵାଂଲ୍ଲୋକନାଥୋ ମରୁଦ୍ଗଣାନ୍
ସେ ମରୁତଙ୍କ ଦଳକୁ ରୋକି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵ କୀର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯାନ୍ତରେ ମନୋଃ
ଶୁଣନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଘଟଣା କହିବି।
ସପ୍ତସାରସ୍ଵତେ ତୀର୍ଥେ ସୋ ଽତପ୍ଯତ ମହତ୍ ତପଃ
ସାତି ସରସ୍ୱତୀ ତୀର୍ଥରେ ସେ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ସା ଚାଭ୍ଯେତ୍ଯ ନଦୀତୀରେ କ୍ଷୋଭଯାମାସ ଭାମିନୀ
ସେ ମଧ୍ୟ ନଦୀ କୂଳକୁ ଆସି, ତାଙ୍କୁ ବିଘ୍ନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ତାଂ ଚୈଵାପ୍ଯଶପନ୍ମୂଢାଂ ମୁନିର୍ମଙ୍କଣକୋ ଵପୁମ୍
ମୁଢ଼ା ମହିଳାଟିକୁ ମୁନି ମଙ୍କଣକ ଶାପ ଦେଲେ।
ଵିଧ୍ଵଂସଯିଷ୍ଯତି ହଯୋ ଭଵତୀଂ ଯଜ୍ଞସଂସଦି
ଏକ ଘୋଡ଼ା ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞ ସଭାରେ ନଶ୍ଟ କରିଦେବ।
ସରସ୍ଵତୀଭ୍ଯଃ ସପ୍ତଭଯଃ ସପ୍ତ ଵୈ ମରୁତୋ ଽଭଵନ୍
ସାତି ସରସ୍ୱତୀଠାରୁ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ, ସାତି ମରୁତ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯେଷାଂ ଶ୍ରୁତେ ଜନ୍ମନି ପାପହାନିର୍ଭଵେଚ୍ଚ ଧର୍ମାଭ୍ଯୁଦଯୋ ମହାନ୍ ଵୈ
ଯାହାଙ୍କର ଜନ୍ମ କଥା ଶୁଣିଲେ, ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ବଡ଼ ଧର୍ମ ଉଦୟ ହୁଏ।
ମନ୍ତ୍ରପ୍ରଦାତା ପ୍ରହ୍ଲାଦଃ ଶୁକ୍ରଶ୍ଚାସୀତ୍ ପୁରୋହିତଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଶୁକ୍ର ଗୃହପୁରୋହିତ ଥିଲେ।
ଦିଦୃକ୍ଷଵଃ ସମାଯାତାଃ ସମଯାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ହି
ସମସ୍ତ ସଭାମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଏକଠା ହୋଇ ଆସିଥିଲେ।