ସଂପୂର୍ଣେ ତ୍ଵପି କାଲେ ଵୈ ଯା ଶୌଚତ୍ଵମୁପାଗତା
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୟ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ସେ ପବିତ୍ରତା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ।
ଦେଵାରାଜ୍ଞା ସହୈତାଂସ୍ତୁ ପ୍ରେଷଯାମାସ ଭାମିନି
ସୁନ୍ଦରୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ସେ ତାଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ବିଭେଦ ଵଜ୍ରେଣ ତତଃ ସ ଗୋତ୍ରଭିତ୍ ଖ୍ଯାତୋ ମହର୍ଷେ ଭଗଵାନ୍ ମହେନ୍ଦ୍ରଃ
ମହାର୍ଷି, ଭଗବାନ ମହେନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଗୋତ୍ରଭିତ୍ ବୋଲି ପରିଚିତ, ସେ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଭାଗ କରିଦେଲେ।
ତତ୍ କେନ ପୂର୍ଵମାସନ୍ ଵୈ ମରୁନ୍ମାର୍ଗେଣ କଥ୍ଯତାମ୍
ଏବେ କହ, ପୂର୍ବରୁ କିଏ ବାତାସର ରାସ୍ତାରେ ଥିଲେ?
କେ ତ୍ଵାସନ୍ ଵାଯୁମାର୍ଗସ୍ଥାସ୍ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ବାୟୁର ମାର୍ଗରେ କିଏ ରହୁଥିଲେ? ଦୟାକରି ଏହା ମୋତେ ବୁଝାଅ।
ସ୍ଵାଯଂଭୁଵଂ ସମାରଭ୍ଯ ଯାଵନ୍ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ତ୍ଵିଦମ୍
ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନ୍ବନ୍ତରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଏଇ ବର୍ତ୍ତମାନ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—
ତସ୍ଯାସୀତ୍ ସଵନୋ ନାମ ପୁତ୍ରସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯପୂଜିତଃ
ତାଙ୍କର ଏକ ପୁଅ ଥିଲେ, ନାମ ସବନ, ତିନି ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ।
ତତୋ ଽରୁଦତ୍ ତସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ସୁଦେଵା ଶୋକଵିହ୍ଵଲା
ତାପରେ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସୁଦେବା, ଶୋକରେ ଭାସି, କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ନାଥ ନାତେତି ବହୁଶୋ ଵିଲପନ୍ତୀ ତ୍ଵନାଥଵତ୍
ସେ ବାରମ୍ବାର 'ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରଭୁ' ବୋଲି କାନ୍ଦୁଥିଲେ, ଏକା ଅସହାୟ ମହିଳା ପରି ଦୁଃଖ କରୁଥିଲେ।
ଯଦ୍ଯସ୍ତି ତେ ସତ୍ଯମନୁତ୍ତମଂ ତଦା ଭଵତ୍ଵଯଂ ତେ ପତିନା ସହାଗ୍ନିଃ
ଯଦି ତୁମର ସତ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ତେବେ ଏହି ଅଗ୍ନି ତୁମ ପତି ସହିତ ତୁମ ସାଥୀ ହେଉ।
ଶୋଚାମ୍ଯେନଂ ପାର୍ଥିଵଂ ପୁତ୍ରହୀନଂ ନୈଵାତ୍ମାନଂ ମନ୍ଦଭାଗ୍ଯଂ ଵିହଙ୍ଗ
ମୁଁ ଏହି ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖ କରୁଛି, ଯେଉଁଠି ସେ ପୁଅ ହୀନ; ମୋ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ହେ ପକ୍ଷୀ, ମୁଁ ଅପରାଧି ଭାଗ୍ୟବତୀ।
ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଵହ୍ନିମାରୋହ ଶୀଘ୍ରଂ ସତ୍ଯଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଶ୍ରଦ୍ଦଧତ୍ସ୍ଵ ତ୍ଵମଦ୍ଯ
ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଅଗ୍ନିରେ ଚଡ଼ିବ; ଯାହା କୁହାଯାଇଛି, ଏହା ସତ୍ୟ — ଆଜି ଏହାରେ ଆସ୍ଥା ରଖ।
ହୁତାଶମାସାଦ୍ଯ ପତିଵ୍ରତା ତଂ ସଂଚିନ୍ତଯନ୍ତୀ ଜ୍ଵଲନଂ ପ୍ରଵନନ୍ନା
ଅଗ୍ନିକୁ ନିକଟରେ ଯାଇ, ସେ ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ତାଙ୍କ ପତିକୁ ଭାବି, ଜ୍ୱଳନ ଦିଗରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଖମୁତ୍ପପାତାଥ ସ କାମଚାରୀ ସମଂ ମହିଷ୍ଯା ଚ ସୁନାଭପୁତ୍ର୍ଯା
ତାପରେ ସେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଆକାଶକୁ ଉଡିଗଲେ, ରାଣୀ ସୁନାଭପୁତ୍ରୀ ସହିତ।
ସ ଦିଵ୍ଯଯୋଗାତ୍ ପ୍ରତିସଂସ୍ଥିତୋ ଽମ୍ବରେ ଭାର୍ଯାସହାଯୋ ଦିଵସାନି ପଞ୍ଚ
ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ, ସେ ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଆକାଶରେ ରହିଲେ।
ରରାମ ତନ୍ଵ୍ଯା ସହ କାମଚାରୀ ତତୋ ଽମ୍ବରାତ୍ ପ୍ରାଚ୍ଯଵତାସ୍ଯ ଶୁକ୍ରମ୍
ସେ ଇଚ୍ଛାମତେ ତାଙ୍କ ସୁନ୍ଦରୀ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ; ତାପରେ ତାଙ୍କ ଶୁକ୍ର ଆକାଶରୁ ପଡ଼ିଗଲା।
ଚିତ୍ରା ଵିଶାଲା ହରିତାଲିନୀ ଚ ସପ୍ତର୍ଷିପତ୍ନ୍ଯୋ ଦଦୃଶୁର୍ଯଥେଚ୍ଛଯା
ଚିତ୍ରା, ବିଶାଳା ଓ ହରିତାଳିନୀ — ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ — ଏହାକୁ ଇଚ୍ଛାମତେ ଦେଖିଲେ।
ମନ୍ଯମାନାସ୍ତଦମୃତଂ ସଦା ଯୌଵନଲିପ୍ସଯା
ସେମାନେ ଏହାକୁ ଅମୃତ ଭାବି, ସଦା ଯୁବତା ହେବାକୁ ଆଶା କରି, ଏହାକୁ ଚାହିଲେ।
ପତିଭିଃ ସମନୁଜ୍ଞାତାଃ ପପୁଃ ପୁଷ୍କରସଂସ୍ଥିତମ୍
ପତିମାନଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ, ସେମାନେ ପଦ୍ମରେ ଥିବା ଏହାକୁ ପିଇଲେ।
ପୀତମାତ୍ରେଣ ଶୁକ୍ରେଣ ପାର୍ଥିଵେନ୍ଦ୍ରୋଦ୍ଭଵେନ ତାଃ
ରାଜାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ଶୁକ୍ରକୁ ପିଇବା ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ...
ତତସ୍ତୁ ତତ୍ଯଜୁଃ ସର୍ଵେ ସଦୋଷାସ୍ତାଶ୍ଚ ପତ୍ନଯଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ପତ୍ନୀମାନେ, ଦୂଷିତ ହୋଇ, ଏହାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ତେଷାଂ ରୁଦିତଶବ୍ଦେନ ସର୍ଵମାପୂରିତଂ ଜଗତ୍
ସେମାନଙ୍କ ରୁଦନ ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା।
ସମଭ୍ଯେତ୍ଯାବ୍ରଵୀଦ୍ ବାଲାନ୍ ମା ରୁଦଧ୍ଵଂ ମହାବଲାଃ
ସେ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, 'ବାଳାମାନେ, କାନ୍ଦିବେ ନାହିଁ, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।'
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଦେଵେଶୋ ବ୍ରହ୍ମ ଲୋକପିତାମହଃ
ଏଭଳି କହି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ...
ତେ ତ୍ଵାସନ୍ ମରୁତସ୍ତ୍ଵାଦ୍ଯା ମନୋଃ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵେ ଽନ୍ତରେ
ସେମାନେ ମାନବ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମଧ୍ୟକାଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ମରୁତ ହେଲେ।
ସ୍ଵାରୋଚିଷସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଶ୍ରୀମାନାସୀତ୍ କ୍ରତୁଧ୍ଵଜଃ
ସ୍ୱାରୋଚିଷଙ୍କ ପୁଅ ଶ୍ରୀମାନ୍ କ୍ରତୁଧ୍ୱଜ ଥିଲେ।
ତପୋର୍ଽଥଂ ତେ ଗତାଃ ଶୈଲଂ ମହାମେରୁଂ ନରେଶ୍ଵରାଃ
ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ସେହି ରାଜାମାନେ ବଡ଼ ମେରୁ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ।
ତତୋ ଵିପଶ୍ଚିନ୍ନାମାଥ ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ଭଯାତୁରଃ
ତାପରେ ହଜାର ଆଖିଅଛିଥିବା ବିପଶ୍ଚିତ୍ ନାମକ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ଗଚ୍ଛସ୍ଵ ପୂତନେ ଶୈଲଂ ମହାମେରୁଂ ଵିଶାଲିନମ୍
ହେ ପୁତନା, ତୁମେ ବଡ଼ ଏବଂ ଶୋଭାମୟ ମେରୁ ପାହାଡ଼କୁ ଯାଅ।
ଯଥା ହି ତପସୋ ଵିଘ୍ନଂ ତେଷାଂ ଭଵତି ସୁନ୍ଦରି
ଯେପରି ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ବାଧା ଆସିପାରିବ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।