କୃତ୍ଵୈଵ ରୂପଂ ଭଯଦଂ ଚ ଭୈରଵଂ ଭୃଙ୍ଗିତ୍ଵମୀସେନ କୃତଂ ସ୍ଵଭକ୍ତ୍ଯା
ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଭକ୍ତିରେ ଭୟଜନକ ଭୈରବ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ସଂକୀର୍ତନୀଯଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମେଷୁ ଧର୍ମାଯୁରାରୋଗ୍ଯଧନୈଷିଣା ସଦା
ଏହାକୁ ସଦା ଧର୍ମ, ଦୀର୍ଘଆୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଧନ ଚାହୁଁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ନିଷ୍ପାଦିତଂ ସ୍ଵକଂ କାର୍ଯଂ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ମୋର କାମ ସଫଳ ହୋଇଛି; ଏହାର ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଆପଣ କରିଦିଅନ୍ତୁ।
କୃତଂ ଲୋକହିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାତ୍ମନଶ୍ଚ ତଥା ହିତମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଜଗତର ଏବଂ ନିଜର ଭଲ ପାଇଁ ହୋଇଛି।
ତେ ନିର୍ଜିତାଃ ସୁରଗଣୈଃ ପାତାଲଗମନୋତ୍ସୁକାଃ
ସେମାନେ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହୋଇ, ପାତାଳକୁ ଯିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ।
ଲତାଵିତାସଂଛନ୍ନଂ ମତ୍ତସତ୍ତ୍ଵସମାକୁଲମ୍
ଲତା ଓ ଝାଡ଼ିରେ ଢାକାଯାଇଥିବା, ମଦମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭରିଥିବା ସ୍ଥାନ।
ମାଧଵୀକୁସୁମାମୋଦଂ ଋଷ୍ଯର୍ଚିତହରଂ ଗିରିମ୍
ମାଧବୀ ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ଭରିଥିବା, ଋଷିମାନେ ପୂଜିଥିବା ଓ ହରଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ପାହାଡ଼।
ମଯତାରପୁରୋଗାସ୍ତେ ନିଵାସଂ ସମରୋଚଯନ୍
ମୟା ଓ ତାରାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସେମାନେ ସେଠାରେ ବାସ କରିବାକୁ ଚୟନ କଲେ।
ଵିଵାତି ଶୀତଃ ଶନକୈର୍ଦକ୍ଷିଣୋ ଗନ୍ଧସଂଯୁତଃ
ଦକ୍ଷିଣ ପବନ ହଳୁହଳୁ, ଶୀତଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ମିଶିତ ଭାବେ ବହୁଛି।
କୁର୍ଵନ୍ତୋ ଲୋକସଂପୂଜ୍ଯେ ଵିଦ୍ଧେଷଂ ଦେଵତାଗଣେ
ସେମାନେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
ସ ଚାପି ଦଦୃଶେ ଗଚ୍ଛନ୍ ପଥି ଗୋମାତରଂ ହରିଃ
ଏବଂ ହରି ରାସ୍ତାରେ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ଗୋମାତାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଦଦୃଶେ ଦାନଵାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ସଂହୃଷ୍ଟାନ୍ ଭୋଗସଂଯୁତାନ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଭୋଗରେ ଲିନ ଦେଖିଲେ।
ତେ ଚାପ୍ଯାଯଯୁରଵ୍ଯଗ୍ରା ଵିକିରନ୍ତଃ ଶେରୋତ୍କରାନ୍
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ, ତୀର ରାଶି ଚାଲି ଚାଲି ବିକିରି କରୁଥିଲେ।
ଛାଦଯାମାସ ଵିପ୍ରର୍ଷେ ଗିରୀନ୍ ଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ଯଥା ଘନଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହାମୁନି, ସେ ଏକ ମେଘ ଭଳି ପାହାଡ଼କୁ ବର୍ଷାରେ ଢାକି ଦେଲେ।
ପାକଂ ଜଘାନ ତୀକ୍ଷ୍ଣାଗ୍ରୈର୍ମାର୍ଗଣୈଃ କଙ୍ଗଵାସସୈଃ
ପାକକୁ ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ପାଖ ଲଗା ତୀର ଦେଇ।
ପାକଶାସନତାଂ ଶକ୍ରଃ ସର୍ଵାମରପତିର୍ଵିଭୁଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ନାୟକ ଶକ୍ର, ପାକକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବାର ଭୂମିକା ନେଲେ।
ସୁପୁଙ୍ଖୈର୍ଦାରଯାମାସ ତତୋ ଽଭୂତ୍ ସ ପୁରନ୍ଦରଃ
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାଖ ଲଗା ତୀର ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଭାଗି ଦେଲେ; ଏଭଳି ସେ ପୁରନ୍ଦର ହେଲେ।
ତଚ୍ଚାପି ଵିଜିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ରସାତଲମୁପାଗମତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯାହା ପରାଜିତ ହେଲା, ସେ ରସାତଳକୁ ଚାଲିଗଲା।
ତ୍ର୍ଯମ୍ବକେନ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ କିମନ୍ଯଚ୍ଛ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତ୍ରୟମ୍ବକ କହିଥିବା ମୋତେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାଉଛ?
ଏଷ ମେ ସଂଶଯୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ହୃଦି ସଂପରିଵର୍ତତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ସନ୍ଦେହ ମୋ ହୃଦୟରେ ପୁନିପୁନି ଘୁଞ୍ଚିଅଛି।
ହତେ ହିରଣ୍ଯକଶିପୌ ଯଚ୍ଚକାରାରିମର୍ଦନଃ
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ କଣ କଲେ?
ଵିଭୋ ନାଥୋ ଽସି ମେ ଦେହି ଶକ୍ରହନ୍ତାରମାତ୍ମଜମ୍
ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ମୋର ନାଥ; ମୋତେ ଏମିତି ପୁଅ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯିଏ ଶକ୍ରକୁ ମାରିପାରିବ।
ଶୌଚାଚାରସମାଯୁକ୍ତା ସ୍ଥାସ୍ଯସେ ଦଶତୀର୍ଦଶ
ଶୌଚ ଓ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ରେ ଯୁକ୍ତ, ତୁମେ ଦଶ ଦଶ ବର୍ଷ ଯାଏ ରହିବ।
ଜନଯିଷ୍ଯସି ପୁତ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଂ ନାନ୍ଯଥା ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ତୁମେ ଏକ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେବ; ଏହା ଅନ୍ୟ ଭାବେ ହେବ ନାହିଁ।
ଗର୍ଭାଧାନଂ ଋଷିଃ କୃତ୍ଵା ଜଗାମୋଦଯପର୍ଵତମ୍
ଗର୍ଭାଧାନ କ୍ରିୟା କରି, ଋଷି ଉଦୟ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ।
ତମାଶ୍ରମମୁପାଗମ୍ଯ ଦିତିଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ, ଦିତିଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ବାଞମିତ୍ଯବ୍ରଵୀଦ୍ ଦେଵୀ ଭାଵିକର୍ମପ୍ରଚୋଦିତା
ଭାଗ୍ୟର କାରଣରୁ ଦେବୀ କହିଲେ, 'ବାଣ'।
ଵିନୀତାତ୍ମା ଚ କାର୍ଯାର୍ଥା ଛିଦ୍ରାନ୍ଵେଷୀ ଭୁଜଙ୍ଗଵତ୍
ସଂୟମିତ ମନ ଓ କାମନାରେ ଲଗି, ସେ ସାପ ଭଳି ଦୋଷ ଖୋଜୁଥିଲେ।
ଦଶଵର୍ଷଶତାନ୍ତେ ତୁ ଶିରଃସ୍ନାତା ତପସ୍ଵିନୀ
ଶତ ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ତପସ୍ୱିନୀ ମୁଣ୍ଡ ଧୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ।
ସୁଷ୍ଵାପ କେଶପ୍ରାନ୍ତୈସ୍ତୁ ସଂଶ୍ଲିଷ୍ଟଚରଣାଭଵତ୍
କେଶର ଶେଷରେ ପାଦ ଲଗାଇ ଗଢ଼ି, ସେ ଭଲ ଭାବେ ଶୁଇଲେ।