ସମାଯାତଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯୈଵ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁତମ୍
ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ଓ ଚିହ୍ନ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି—
ସମାହୂତାଶ୍ଚ ଦେଵ୍ଯା ତା ଜଯାଦ୍ଯାସ୍ତୂର୍ମମାଗମନ୍
ଦେବୀଙ୍କ ଡାକରେ ଜୟା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତୁରନ୍ତ ଆସିଗଲେ।
ତତସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରୋ ଗିରିଜାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଚ ଦାନଵମ୍
ତାପରେ ତ୍ରିନୟନ ଗିରିଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ଦାନବକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ଅଥୋଵାଚୈଷ ଦାସସ୍ତେ କୃତୋ ଦେଵି ମଯାନ୍ଧକଃ
ତାହାପରେ ସେ କହିଲେ, 'ଦେବୀ, ଏହି ଅନ୍ଧକାକୁ ମୁଁ ତୁମର ଦାସ କରିଛି।'
ଇତ୍ଯୁଚ୍ଚାର୍ଯାନ୍ଧକଂ ଚୈଵ ପୁତ୍ର ପହ୍ଯେହି ସତ୍ଵରମ୍
ଏହିପରି କହି, 'ପୁଅ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ଧକକୁ ନଶ୍ଟ କର' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଵିଭୁନା ନନ୍ଦୀ ଅନ୍ଧକଶ୍ଚ ଗଣେଶ୍ଵରଃ
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ନନ୍ଦୀ ଓ ଅନ୍ଧକ, ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ,
ସ୍ତୁତିଂ ଚକ୍ରେ ମହାପୁଣ୍ଯାଂ ପାପଘ୍ନୀଂ ଶ୍ରୁତୀସଂମିତାମ୍
ଏମିତି ଏକ ମହାପୁଣ୍ୟମୟ, ପାପ ନାଶକ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରୀ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ପ୍ରାହ ପୁତ୍ର ପ୍ରସନ୍ନାସ୍ମି ଵୃଣୁଷ୍ଵ ପରମୁତ୍ତମମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ପୁଅ, ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି। ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗ।'
ତଥେଶ୍ଵରେ ଚ ସତତଂ ଭକ୍ତିରସ୍ତୁ ମମାମ୍ଵିକେ
ଏହିପରି ଭାବି, 'ପ୍ରଭୁ ଓ ଆମ୍ବିକା, ମୋରେ ସଦା ଭକ୍ତି ରହୁ' ବୋଲି ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ସ ଚାସ୍ତେ ପୂଜଯଞ୍ଶର୍ଵଂ ଗଣାନାମଧିପୋ ଽଭଵତ୍
ସେ ଶର୍ବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିପତି ହେଲେ।
କୃତ୍ଵୈଵ ରୂପଂ ଭଯଦଂ ଚ ଭୈରଵଂ ଭୃଙ୍ଗିତ୍ଵମୀସେନ କୃତଂ ସ୍ଵଭକ୍ତ୍ଯା
ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଭକ୍ତିରେ ଭୟଜନକ ଭୈରବ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ସଂକୀର୍ତନୀଯଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମେଷୁ ଧର୍ମାଯୁରାରୋଗ୍ଯଧନୈଷିଣା ସଦା
ଏହାକୁ ସଦା ଧର୍ମ, ଦୀର୍ଘଆୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଧନ ଚାହୁଁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ନିଷ୍ପାଦିତଂ ସ୍ଵକଂ କାର୍ଯଂ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ମୋର କାମ ସଫଳ ହୋଇଛି; ଏହାର ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଆପଣ କରିଦିଅନ୍ତୁ।
କୃତଂ ଲୋକହିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାତ୍ମନଶ୍ଚ ତଥା ହିତମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଜଗତର ଏବଂ ନିଜର ଭଲ ପାଇଁ ହୋଇଛି।
ତେ ନିର୍ଜିତାଃ ସୁରଗଣୈଃ ପାତାଲଗମନୋତ୍ସୁକାଃ
ସେମାନେ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହୋଇ, ପାତାଳକୁ ଯିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ।
ଲତାଵିତାସଂଛନ୍ନଂ ମତ୍ତସତ୍ତ୍ଵସମାକୁଲମ୍
ଲତା ଓ ଝାଡ଼ିରେ ଢାକାଯାଇଥିବା, ମଦମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭରିଥିବା ସ୍ଥାନ।
ମାଧଵୀକୁସୁମାମୋଦଂ ଋଷ୍ଯର୍ଚିତହରଂ ଗିରିମ୍
ମାଧବୀ ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ଭରିଥିବା, ଋଷିମାନେ ପୂଜିଥିବା ଓ ହରଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ପାହାଡ଼।
ମଯତାରପୁରୋଗାସ୍ତେ ନିଵାସଂ ସମରୋଚଯନ୍
ମୟା ଓ ତାରାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସେମାନେ ସେଠାରେ ବାସ କରିବାକୁ ଚୟନ କଲେ।
ଵିଵାତି ଶୀତଃ ଶନକୈର୍ଦକ୍ଷିଣୋ ଗନ୍ଧସଂଯୁତଃ
ଦକ୍ଷିଣ ପବନ ହଳୁହଳୁ, ଶୀତଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ମିଶିତ ଭାବେ ବହୁଛି।
କୁର୍ଵନ୍ତୋ ଲୋକସଂପୂଜ୍ଯେ ଵିଦ୍ଧେଷଂ ଦେଵତାଗଣେ
ସେମାନେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
ସ ଚାପି ଦଦୃଶେ ଗଚ୍ଛନ୍ ପଥି ଗୋମାତରଂ ହରିଃ
ଏବଂ ହରି ରାସ୍ତାରେ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ଗୋମାତାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଦଦୃଶେ ଦାନଵାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ସଂହୃଷ୍ଟାନ୍ ଭୋଗସଂଯୁତାନ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଭୋଗରେ ଲିନ ଦେଖିଲେ।
ତେ ଚାପ୍ଯାଯଯୁରଵ୍ଯଗ୍ରା ଵିକିରନ୍ତଃ ଶେରୋତ୍କରାନ୍
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ, ତୀର ରାଶି ଚାଲି ଚାଲି ବିକିରି କରୁଥିଲେ।
ଛାଦଯାମାସ ଵିପ୍ରର୍ଷେ ଗିରୀନ୍ ଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ଯଥା ଘନଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହାମୁନି, ସେ ଏକ ମେଘ ଭଳି ପାହାଡ଼କୁ ବର୍ଷାରେ ଢାକି ଦେଲେ।
ପାକଂ ଜଘାନ ତୀକ୍ଷ୍ଣାଗ୍ରୈର୍ମାର୍ଗଣୈଃ କଙ୍ଗଵାସସୈଃ
ପାକକୁ ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ପାଖ ଲଗା ତୀର ଦେଇ।
ପାକଶାସନତାଂ ଶକ୍ରଃ ସର୍ଵାମରପତିର୍ଵିଭୁଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ନାୟକ ଶକ୍ର, ପାକକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବାର ଭୂମିକା ନେଲେ।
ସୁପୁଙ୍ଖୈର୍ଦାରଯାମାସ ତତୋ ଽଭୂତ୍ ସ ପୁରନ୍ଦରଃ
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାଖ ଲଗା ତୀର ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଭାଗି ଦେଲେ; ଏଭଳି ସେ ପୁରନ୍ଦର ହେଲେ।
ତଚ୍ଚାପି ଵିଜିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ରସାତଲମୁପାଗମତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯାହା ପରାଜିତ ହେଲା, ସେ ରସାତଳକୁ ଚାଲିଗଲା।
ତ୍ର୍ଯମ୍ବକେନ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ କିମନ୍ଯଚ୍ଛ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତ୍ରୟମ୍ବକ କହିଥିବା ମୋତେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାଉଛ?
ଏଷ ମେ ସଂଶଯୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ହୃଦି ସଂପରିଵର୍ତତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ସନ୍ଦେହ ମୋ ହୃଦୟରେ ପୁନିପୁନି ଘୁଞ୍ଚିଅଛି।