ଦାରୁଣଂ ସୁମହଦ୍ ରୂପଂ କୃତ୍ଵା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଭୀଷଣମ୍
ସେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ବିଶାଳ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ଯାହା ତିନି ଲୋକକୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲା।
ଭୁଜଙ୍ଗହାରାମଲକଣ୍ଠକନ୍ଦରଂ ଵିଂଶାର୍ଧବାହୁଂ ସଷଡର୍ଧଲୋଚନମ୍
ସେ ସାପର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ପାହାଡ଼ ଗୁହା ପରି ଗଳା, କୁଡିଏ ଓ ଅର୍ଧ ବାହୁ, ଛଅ ଓ ଅର୍ଧ ଆଖି ଥିଲା।
ବିଭେଦ ଶତ୍ରୁଂ ଶୂଲେନ ଶୁଭଦଃ ଶାଶ୍ଵତଃ ଶିଵଃ
ଶୁଭଦାୟକ ଏବଂ ଚିରଅବିନାଶୀ ଶିବ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁକୁ ତ୍ରିଶୂଳରେ ଘାତ କଲେ।
ଵିଜହାରାତିଵେଗେନ କ୍ରୋଶମାତ୍ରଂ ମହାମୁନେ
ସେ ଅତି ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ଭାବେ ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂର ଯାଇଥିଲେ, ହେ ମହାମୁନି।
ତୂର୍ଣମୁତ୍ପାଟଯାମାସ ଶୂଲେନ ସଗଦଂ ରିପୁମ୍
ସେ ତ୍ରିଶୂଳରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଗଦା ସହିତ ତୁରନ୍ତ ଉପଡ଼ିଦେଲେ।
କରାଭ୍ଯାଂ ଗୃହ୍ଯ ଶୂଲଂ ଚ ସମୁତ୍ପତତ ଦାନଵଃ
ଦାନବ ଦୁଇ ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି ଉପରକୁ ଲାଫିଲେ।
ଗଦାପାତକ୍ଷତାଦ୍ ଭୂରି ଚତୁର୍ଧାସୃଗଥାପତତ୍
ଗଦାର ଘାତରୁ ଚାରି ଦିଗରେ ବହୁତ ରକ୍ତ ବହିପଡ଼ିଲା।
ଵିଦ୍ଯାରାଜେତି ଵିଖ୍ଯାତଃ ପଦ୍ମମାଲାଵିଭୂଷିତଃ
ସେ ବିଦ୍ୟାରାଜ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପଦ୍ମମାଳା ପିନ୍ଧି ଅଳଙ୍କୃତ।
କାଲରାଜେତି ଵିଖ୍ଯାତଃ କୃଷ୍ଣାଞ୍ଜନସମପ୍ରଭଃ
ସେ କାଳରାଜ ଭାବେ ପରିଚିତ, କଳା ଅଞ୍ଜନ ପରି ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଅତସୀକୁସୁମପ୍ରଖ୍ଯଃ କାମରାଜେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ସେ କାମରାଜ ଭାବେ ଖ୍ୟାତ, ଅତସୀ ଫୁଲ ପରି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
ସୋମରାଜେତି ଵିଖ୍ଯାତଶ୍ଚକ୍ରମାଲାଵିଭୂଷିତଃ
ସୋମରାଜ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯିଏ ଚକ୍ରମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦରାଜୋ ଵିଖ୍ଯାତଃ ଇନ୍ଦ୍ରାଯୁଧସମପ୍ରଭଃ
ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦରାଜ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଖ୍ଯାତୋ ଲଲିତରାଜେତି ସୌଭାଞ୍ଜନସମପ୍ରଭଃ
ଲଳିତରାଜ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଯିଏ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ପାତ୍ର ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଵିଘ୍ନରାଜୋ ଽଷ୍ଟମଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଭୈରଵାଷ୍ଟକମୁଚ୍ଯତେ
ଅଷ୍ଟମ ହେଉଛନ୍ତି ବିଘ୍ନରାଜ; ଏହିଠାରେ ଏହାକୁ ଭୈରବ ଅଷ୍ଟକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଛତ୍ରଵଦ୍ ଧାରିତୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଭୈରଵେଣ ତ୍ରିଶୁଲିନା
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଭୈରବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଛତ୍ର ପରି ଧରିଥିଲେ।
ଯେନାକଷ୍ଠଂ ମହାଦେଵୋ ନିମଗ୍ନଃ ସପ୍ତମୂର୍ତିମାନ୍
ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସପ୍ତ ରୂପ ଥିବା ମହାଦେବ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଥିଲେ।
ଲଲାଟଫଲକେ ତସ୍ମାଜ୍ଜାତା କନ୍ଯାସୃଗାପ୍ଲୁତା
ତାଙ୍କ ଲଳାଟରୁ ରକ୍ତରେ ଭିଜା ଏକ କନ୍ୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତସ୍ମାଦଙ୍ଗରପୁଞ୍ଜାଭୋ ବାଲକଃ ସମଜାଯତ
ସେଇ କନ୍ୟାଠାରୁ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲା।
କନ୍ଯା ଚୋତ୍କୃତ୍ଯ ସଂଜାତମସୃଗ୍ଵିଲିଲିହେ ଽଦ୍ଭୁତା
ସେ କନ୍ୟା, କଟିଦେଇବା ପରେ, ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ ରକ୍ତକୁ ଚାଟିଲା।
ଶଙ୍କରୋ ଵରଦୋ ଲୋକେ ଶ୍ରେଯୋର୍ଽଥାଯ ଵଚୋ ମହତ୍
ଶଙ୍କର, ଯିଏ ସଂସାରରେ ବରଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ ମହାନ କଥା କହିଲେ।
ଯକ୍ଷଵିଦ୍ଯାଧରାଶ୍ଚୈଵ ମାନଵାଶ୍ଚ ଶୁଭଙ୍କରି
ୟକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର ଏବଂ ମାନବମାନେ, ହେ ଶୁଭଙ୍କରୀ।
ଚର୍ଚ୍ଚିକେତି ସୁଭଂ ନାମ ଯସ୍ମାଦା ରୁଧିରଚର୍ଚିତା
ଯେଉଁଥିପାଇଁ ସେ ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଚର୍ଚ୍ଚିକା ନାମରେ ଶୁଭା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ମହୀଂ ସମନ୍ତାଦ୍ ଵିଚଚାର ସୁନ୍ଦରୀ ସ୍ଥାନଂ ଗତା ହୈଙ୍ଗୁଲତାଦ୍ରିମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଚାରିପାଖ ଘୁଞ୍ଚି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହଇଁଗୁଳତା ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଗ୍ରହାଧିପତ୍ଯଂ ଜଗାତାଂ ଶୁଭାଶୁଭଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ତ୍ଵଦ୍ଵରାଗଂ ମହାତ୍ମନ
ତୁମ ଦୟାରେ, ହେ ମହାତ୍ମା, ଗ୍ରହ ଓ ସଂସାରର ଶୁଭ-ଅଶୁଭ ଶାସନ ହେବ।
ଚକାର ସଂଶୁଷ୍କତନୁଂ ତ୍ଵଶୋଣିତଂ ତ୍ଵଗସ୍ଥିଶେଷଂ ଭଗଵାନ୍ ସ ଭୈରଵଃ
ଭୈରବ ଭଗବାନ ତାଙ୍କ ଦେହକୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦେଲେ, ରକ୍ତ ବିନା କେବଳ ଚର୍ମ ଓ ହାଡ଼ ରହିଗଲା।
ତତଃ ପ୍ରଜାନାଂ ବହୁରୂପମୀଶଂ ନାଥଂ ହି ସର୍ଵସ୍ଯ ଚରାଚରସ୍ଯ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥ, ବହୁ ରୂପର ମାଲିକ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ସର୍ଵୈଃ ସୁରାଦ୍ଯୈର୍ନତମୀଡ୍ଯମାଦ୍ଯଂ ତତୋ ଽନ୍ଧକଃ ସ୍ତୋତ୍ରମିଦଂ ଚକାର
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, ସେଇ ଆଦିପୁରୁଷ; ତାପରେ ଅନ୍ଧକ ଏହି ସ୍ତୁତି ରଚିଲା।
ଵିଂଶାର୍ଦ୍ଧବାହୋ ଭୁଜଗେଶହାର ତ୍ରିନେତ୍ର ମାଂ ପାହି ଵିପନ୍ନବୁଦ୍ଧିମ୍
ବିଶି ହାତ ଥିବା, ସର୍ପପତି ଧାରଣ କରୁଥିବା, ତିନି ଆଖି ଥିବା, ମୋ ଭ୍ରମିତ ମନକୁ ରକ୍ଷା କର।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମାତୁର୍ଗୁରଵେ ଵୃଷାଙ୍କ ଭୀତଃ ଶରଣ୍ଯଂ ଶରଣାଗତୋ ଽସ୍ମି
ତିନି ଲୋକର ମାଆ ଭାବେ ପୂଜିତ, ବୃଷଭ ଚିହ୍ନଧାରୀ, ମୁଁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣକୁ ଆସିଛି, ଦୟାକରି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଭୀମଂ ଚ ଯକ୍ଷା ମନୁଜା ମହେଶ୍ଵରଂ ଭୂତାଶ୍ଚ ଭୂତାଧିପମାମନନ୍ତି
ଯକ୍ଷ, ମନୁଷ୍ୟ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନ, ସମସ୍ତ ଭୂତମାନେ ଭୂତମାନଙ୍କର ନାଥ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି।