ନିମିଷାନ୍ତରମାତ୍ରେଣ ଗଦଯା ଵିନିପୋଥଯତ୍
କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ଗଦାରେ ପ୍ରହାର କରି ଭୂଇଁକୁ ପକାଇଦେଲେ।
ଶକ୍ତ୍ଯା ଵିଭିନ୍ନହୃଦଯଂ ଗତାସୁଂ ଵ୍ଯସୃଜଦ୍ ଭୁଵି
ଶକ୍ତିରେ ହୃଦୟ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ସଧ୍ଵଜାକ୍ଷଂ ରଥଂ ତୂର୍ଣମଭଞ୍ଜନ୍ତ ତପୋଧନାଃ
ତପସ୍ୱୀମାନେ ତାରାଖୁଟି ଓ ମଜବୁତ ଧୁରା ଥିବା ରଥଟିକୁ ତୁରନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
ଗଦାମାଦାଯ ବଲଵାନଭିଦୁଦ୍ରାଵ ଦୈଵତାନ୍
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଦା ଧରି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ସ୍ଥିତ୍ଵା ପ୍ରୋଵାଚ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରୋ ମହାଦେଵଂ ସ ହେତୁମତ୍
ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦଢ଼ିଲେ ଏବଂ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଯୁକ୍ତିସହିତ କଥା କହିଲେ।
ତଥାପି ତ୍ଵାଂ ଵିଜେଷ୍ଯାମି ପଶ୍ଯ ମେ ଽଦ୍ଯ ପରାକ୍ରମମ୍
ତଥାପି ମୁଁ ତୁମକୁ ଜିତିବି—ଆଜି ମୋର ପ୍ରଭାବ ଦେଖ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ସହିତାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ସ୍ଵଶରୀରେ ନ୍ଯଵେଶଯତ୍
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜ ଶରୀରରେ ରଖିଦେଲେ।
ପ୍ରାହ ଏହ୍ଯେହି ତୁଷ୍ଟାତ୍ମନ୍ ଅହମେକୋ ଽପି ସଂଶ୍ଥିତଃ
ସେ କହିଲେ, 'ଆସ, ଆସ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମନ୍ତି, ମୁଁ ଏକା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି।'
ଦୈତ୍ଯଃ ଶଙ୍କରମଭ୍ଯାଗାଦ୍ ଗଦାମାଦାଯ ଵେଗଵାନ୍
ଦାଇତ୍ୟ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଗଦା ନେଇ ଶଙ୍କରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ଶୂଲପାଣିର୍ଗିରିପ୍ରସ୍ଥେ ପଦାତିଃ ପ୍ରତ୍ଯତିଷ୍ଠତ
ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ପାହାଡ଼ ଢାଳରେ ପଦାତି ଭାବେ ମୁହାଁମୁହିଁ ଦଢ଼ିଲେ।
ଦାରୁଣଂ ସୁମହଦ୍ ରୂପଂ କୃତ୍ଵା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଭୀଷଣମ୍
ସେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ବିଶାଳ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ଯାହା ତିନି ଲୋକକୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲା।
ଭୁଜଙ୍ଗହାରାମଲକଣ୍ଠକନ୍ଦରଂ ଵିଂଶାର୍ଧବାହୁଂ ସଷଡର୍ଧଲୋଚନମ୍
ସେ ସାପର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ପାହାଡ଼ ଗୁହା ପରି ଗଳା, କୁଡିଏ ଓ ଅର୍ଧ ବାହୁ, ଛଅ ଓ ଅର୍ଧ ଆଖି ଥିଲା।
ବିଭେଦ ଶତ୍ରୁଂ ଶୂଲେନ ଶୁଭଦଃ ଶାଶ୍ଵତଃ ଶିଵଃ
ଶୁଭଦାୟକ ଏବଂ ଚିରଅବିନାଶୀ ଶିବ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁକୁ ତ୍ରିଶୂଳରେ ଘାତ କଲେ।
ଵିଜହାରାତିଵେଗେନ କ୍ରୋଶମାତ୍ରଂ ମହାମୁନେ
ସେ ଅତି ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ଭାବେ ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂର ଯାଇଥିଲେ, ହେ ମହାମୁନି।
ତୂର୍ଣମୁତ୍ପାଟଯାମାସ ଶୂଲେନ ସଗଦଂ ରିପୁମ୍
ସେ ତ୍ରିଶୂଳରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଗଦା ସହିତ ତୁରନ୍ତ ଉପଡ଼ିଦେଲେ।
କରାଭ୍ଯାଂ ଗୃହ୍ଯ ଶୂଲଂ ଚ ସମୁତ୍ପତତ ଦାନଵଃ
ଦାନବ ଦୁଇ ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି ଉପରକୁ ଲାଫିଲେ।
ଗଦାପାତକ୍ଷତାଦ୍ ଭୂରି ଚତୁର୍ଧାସୃଗଥାପତତ୍
ଗଦାର ଘାତରୁ ଚାରି ଦିଗରେ ବହୁତ ରକ୍ତ ବହିପଡ଼ିଲା।
ଵିଦ୍ଯାରାଜେତି ଵିଖ୍ଯାତଃ ପଦ୍ମମାଲାଵିଭୂଷିତଃ
ସେ ବିଦ୍ୟାରାଜ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପଦ୍ମମାଳା ପିନ୍ଧି ଅଳଙ୍କୃତ।
କାଲରାଜେତି ଵିଖ୍ଯାତଃ କୃଷ୍ଣାଞ୍ଜନସମପ୍ରଭଃ
ସେ କାଳରାଜ ଭାବେ ପରିଚିତ, କଳା ଅଞ୍ଜନ ପରି ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଅତସୀକୁସୁମପ୍ରଖ୍ଯଃ କାମରାଜେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ସେ କାମରାଜ ଭାବେ ଖ୍ୟାତ, ଅତସୀ ଫୁଲ ପରି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
ସୋମରାଜେତି ଵିଖ୍ଯାତଶ୍ଚକ୍ରମାଲାଵିଭୂଷିତଃ
ସୋମରାଜ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯିଏ ଚକ୍ରମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦରାଜୋ ଵିଖ୍ଯାତଃ ଇନ୍ଦ୍ରାଯୁଧସମପ୍ରଭଃ
ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦରାଜ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଖ୍ଯାତୋ ଲଲିତରାଜେତି ସୌଭାଞ୍ଜନସମପ୍ରଭଃ
ଲଳିତରାଜ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଯିଏ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ପାତ୍ର ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଵିଘ୍ନରାଜୋ ଽଷ୍ଟମଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଭୈରଵାଷ୍ଟକମୁଚ୍ଯତେ
ଅଷ୍ଟମ ହେଉଛନ୍ତି ବିଘ୍ନରାଜ; ଏହିଠାରେ ଏହାକୁ ଭୈରବ ଅଷ୍ଟକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଛତ୍ରଵଦ୍ ଧାରିତୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଭୈରଵେଣ ତ୍ରିଶୁଲିନା
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଭୈରବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଛତ୍ର ପରି ଧରିଥିଲେ।
ଯେନାକଷ୍ଠଂ ମହାଦେଵୋ ନିମଗ୍ନଃ ସପ୍ତମୂର୍ତିମାନ୍
ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସପ୍ତ ରୂପ ଥିବା ମହାଦେବ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଥିଲେ।
ଲଲାଟଫଲକେ ତସ୍ମାଜ୍ଜାତା କନ୍ଯାସୃଗାପ୍ଲୁତା
ତାଙ୍କ ଲଳାଟରୁ ରକ୍ତରେ ଭିଜା ଏକ କନ୍ୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତସ୍ମାଦଙ୍ଗରପୁଞ୍ଜାଭୋ ବାଲକଃ ସମଜାଯତ
ସେଇ କନ୍ୟାଠାରୁ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲା।
କନ୍ଯା ଚୋତ୍କୃତ୍ଯ ସଂଜାତମସୃଗ୍ଵିଲିଲିହେ ଽଦ୍ଭୁତା
ସେ କନ୍ୟା, କଟିଦେଇବା ପରେ, ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ ରକ୍ତକୁ ଚାଟିଲା।
ଶଙ୍କରୋ ଵରଦୋ ଲୋକେ ଶ୍ରେଯୋର୍ଽଥାଯ ଵଚୋ ମହତ୍
ଶଙ୍କର, ଯିଏ ସଂସାରରେ ବରଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ ମହାନ କଥା କହିଲେ।