ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଯୁଦ୍ଧୂଂ ସମଭଵଦ୍ ଘୋରରୂପଂ ତପୋଧନ
ହେ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରବଳ, ଦୁଇପକ୍ଷର ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
କୁମ୍ଭଧ୍ଵଜଂ ବଲିର୍ଧୀମାନ୍ ନନ୍ଦିଷେଣଂ ଵିରୋଚନଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବଳି କୁମ୍ଭଧ୍ୱଜ ସହିତ, ଭିରୋଚନ ନନ୍ଦିଶେନ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଵାଣସ୍ତଥା ନୈଗମେଯଂ ବଲଂ ରାକ୍ଷସପୁଙ୍ଗଵଃ
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣ ନଇଗମେୟ ବଳ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଦୁର୍ଯୋଧନଶ୍ଚ ବଲିନଂ ଘଣ୍ଟାକର୍ଣମଯୋଧଯତ୍
ଦୁର୍ୟୋଧନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘଣ୍ଟାକର୍ଣ୍ଣ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସଂଯୋଧଯନ୍ତି ଦେଵର୍ଷେ ଦିଵ୍ଯାବ୍ଦାନାଂ ଶତନି ଷଟ୍
ହେ ଦେବର୍ଷି, ସମସ୍ତେ ଛଉ ଶତ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଵାରଯାମାସ ବଲଵାନ୍ ଜମ୍ଭୋ ନାମ ମହାସୁରଃ
ବଳଶାଳୀ ମହାସୁର ଜମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରୋକି ଦେଲେ।
ମହୌଜସଂ କୁଜମ୍ଭଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଦୈତ୍ଯାନ୍ତକାରିଣମ୍
ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୁଜମ୍ଭ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବିରୋଧ କଲେ।
ଦ୍ଵିମୂର୍ଧା ପଵନଂ ସୋମଂ ରାହୁର୍ମିତ୍ରଂ ଵିରୂପଧୃକ୍
ଦ୍ୱିମୂର୍ଧା ପବନ, ସୋମ, ରାହୁ, ମିତ୍ର ଓ ବିରୂପଧୃକ୍ଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ।
ଅଷ୍ଟାଵେଵ ମହେଷ୍ଵାସାନ୍ ଵାରଯାମାସୁରାହଵେ
ଏଠିରେ ଆଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିରୋଧ କରିଲେ।
ଵାତାପି ଚେଲ୍ଵଲଶ୍ଚୈଵ ନାନାଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରଯୋଧିନଃ
ବାତାପି ଓ ଚେଲ୍ବଳା ନାନା ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ଏକ ଏଵ ରଣେ ରୌଦ୍ରଃ କାଲନେମିର୍ମହାସୁରଃ
ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ କାଳନେମି ଏକା ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ଭାବରେ ଉତ୍କଟ ରୋଷରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ଯୋଧଯାମାସ ତେଜସ୍ଵୀ ଵିଦ୍ଯୁନ୍ମାଲୀ ମହାସୁରଃ
ତେଜସ୍ବୀ ବିଦ୍ୟୁନ୍ମାଳୀ ଦାନବ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସାଧ୍ଯାନ୍ ମରୁଦ୍ଗଣାଂଶ୍ଚୈଵ ନିଵାତକଵଚାଦଯଃ
ସାଧ୍ୟମାନେ, ମାରୁତ ଦଳ ଓ ନିବାତକବଚମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଲେ।
କୃତାନି ଚ ସୁରାବ୍ଦାନାଂ ଦଶତୀଃ ଷଟ୍ ମହାମୁନେ
ହେ ବଡ଼ ମୁନି, ଦେବମାନଙ୍କର ଦଶ ଦଶ ଏମିତି ଛଅ ଦଳ ସମୁଦ୍ର ସୃଷ୍ଟି ହେଲା।
ତଦା ମାଯଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଗ୍ରସନ୍ତଃ କ୍ରମଶୋ ଽଵ୍ଯଯାନ୍
ସେମାନେ ମାୟାର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ଦିଅଁ ଦିଅଁ କରି ଅବିନାଶୀମାନେକୁ ଭୋଗ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଆଵୃତଂ ଵର୍ଜିତଂ ସର୍ଵୈଃ ପ୍ରମଥୈରମରୈରପି
ସମସ୍ତେ ପ୍ରମଥ ଓ ଅମରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ ବାହାର କରାଯିଲେ।
କ୍ରୋଧାଦୁତ୍ପାଦଯାମାସ ରୁଦ୍ରୋ ଜୃମ୍ଭାଯିକାଂ ଵଶୀ
କ୍ରୋଧରେ ରୁଦ୍ର, ସ୍ୱାମୀ, ଜ୍ରୁମ୍ଭାୟିକା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ଵଦନଂ ଵିକୃତଂ କୃତ୍ଵା ମୁକ୍ତଶସ୍ତ୍ରଂ ଵିଜୃମ୍ଭିରେ
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ବିକୃତ କରି, ଜ୍ରୁମ୍ଭାୟିକା ଅସ୍ତ୍ର ମୁକ୍ତ କଲେ।
ସୁରାଶ୍ଚ ନିର୍ଯଯୁସ୍ତୂର୍ଣଂ ଦୈତ୍ଯଦେହେଭ୍ଯ ଆକୁଲା
ଦେବମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କର ଦେହରୁ ଅତି ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଉତ୍ତିର୍ଣ୍ଣ ହେଇ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ।
ଶୋଭନ୍ତେ ପଦ୍ମପତ୍ରାକ୍ଷା ମେଘେଭ୍ଯ ଇଵ ଵିଦ୍ଯୁତଃ
ସେମାନେ ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି ଚକ୍ଷୁ ଦେଖାଉଥିଲେ, ମେଘରୁ ହେଉଥିବା ବିଜୁଳି ଭଳି ଚମକୁଥିଲେ।
ଅଯୁଧ୍ଯନ୍ତ ମହାତ୍ମାନୋ ଭୂଯ ଏଵାତିକୋପିତାଃ
ବଡ଼ ଆତ୍ମାମାନେ ଆଉଥରେ ଅତି କ୍ରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ପରାଜୀଯନ୍ତ ସଂଗ୍ରାମେ ଭୂଯୋ ଭୂଯସ୍ତ୍ଵହର୍ନିଶମ୍
ସେମାନେ ଦିନ ଓ ରାତି ଆବାବା ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହେଲେ।
କାଲେ ଽଭ୍ଯୁପାସତ ତଦା ସୋ ଽଷ୍ଟାଦଶଭୁଜୋ ଽଵ୍ଯଯଃ
ଯଥାସମୟରେ ଅଷ୍ଟାଦଶ ଭୁଜା ଅବିନାଶୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯିଲା।
କୃତାର୍ଥୋ ଭକ୍ତିମାନ୍ ମୂର୍ଧ୍ନା ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲିମୁପାକ୍ଷିପତ୍
ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧି ଭକ୍ତିଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲ ଅଞ୍ଜଳି ତ୍ୟାଗ କଲେ।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭେତ୍ଯାଦିତ୍ଯମୁପତସ୍ଥେ ଜଜାପ ହ
ସେ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ଭାବରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିଲେ।
ନନର୍ତ ଭାଵଗମ୍ଭୀରଂ ଦୋର୍ଦଣ୍ଡଂ ଭ୍ରାମଯନ୍ ବଲାତ୍
ସେ ଗଭୀର ଭାବରେ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହସ୍ତ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଜୋରରେ ନାଚିଲେ।
ନୃତ୍ଯନ୍ତେ ଭାଵସଂଯୁକ୍ତା ହରସ୍ଯାନୁଵିଲାସିନଃ
ନୃତ୍ୟର ଭାବରେ ଲୀନ ଯେଉଁମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ହରଙ୍କୁ ଅନୁକରଣ କରି ମଧ୍ୟ ନାଚିଲେ।
ଯୁଦ୍ଧାଯ ଦାନଵୈଃ ସର୍ଵୈସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରଭୁଜପାଲିତୈଃ
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଓ ତିନି ହସ୍ତ ଥିବା ଯିଏ ସେଉଁଠାରେ ଦାନବମାନେ ସେଉଁଠାରେ ରକ୍ଷିତ ହୋଇ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଦାନଵା ନିର୍ଜିତାଃ ସର୍ଵେ ବଲିଭିର୍ଭଯଵର୍ଜିତୈଃ
ସମସ୍ତ ଦାନବ, ଭୟହୀନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପରାଜିତ ହେଲେ।
ଅନ୍ଧକଃ ସୁନ୍ଦମାହୂଯ ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରୀତ୍
ଅନ୍ଧକ, ସୁନ୍ଦକୁ ଡାକି, ଏହି କଥା କହିଲେ: