ଚତୁଷ୍ପଦାନ୍ ସଦ୍ଵିପଦାନ୍ ସ୍ଥାଵରାନ୍ ଜଙ୍ଗମାନପି
ଚାରିପାଉଁ ଓ ଦୁଇପାଉଁ ପ୍ରାଣୀ, ଏହିଠାରେ ଅଚଳ ଓ ଚଳିତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ,
ତତ୍ରାସତୋ ଭାର୍ଗଵସ୍ଯ ଦିଵ୍ଯଃ ସଂଵତ୍ସରୋ ଗତଃ
ସେଠାରେ ଭାର୍ଗବଙ୍କର ଏକ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ କଟିଗଲା।
ଭିକ୍ତିନମ୍ରୋ ମହାଦେଵଂ ଶରଣଂ ସମୁପାଗମ୍
ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ମହାଦେବଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ଗଲା।
ସହସ୍ରାକ୍ଷ ମହାଦେଵ ତ୍ଵାମହଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ହେ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ମହାଦେବ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ସର୍ଵାନ୍ ଭୁଵନାଂସ୍ତଵୋଦରେ ଶ୍ରାନ୍ତୋ ଭଵନ୍ତଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପନ୍ନଃ
ଆପଣଙ୍କ ଶରୀର ଭିତରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖି ମୁଁ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।
ନିର୍ଗଚ୍ଛ ପୁତ୍ରୋ ଽସି ମମାଧୁନା ତ୍ଵଂ ଶିଶ୍ନେନ ଭୋ ଭାର୍ଗଵଵଂଶଚନ୍ଦ୍ର
ଏବେ ତୁମେ ମୋ ପୁଅ ହେଲା, ହେ ଭାର୍ଗବବଂଶର ଚନ୍ଦ୍ର, ଶିଶ୍ନ ଦ୍ୱାରା ବାହାର ଆସ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ ମୁମୋଚ ଶିଶ୍ନେନ ଶୁକ୍ରଂ ସ ଚ ନିର୍ଜଗାମ
ଏଭଳି କହି ଭଗବାନ ଶିଶ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୁକ୍ରକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଶୁକ୍ର ବାହାରିଗଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶଂଭୁଂ ସ ଜଗାମ ତୂର୍ଣ ମହାସୁରାଣାଂ ବଲମୁତ୍ତମୌଜାଃ
ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଶୀଘ୍ର ମହାସୁରମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାକୁ ଗଲା।
ପୁନର୍ଯୁଦ୍ଧାଯ ଵିଦଧୁର୍ମତିଂ ସହ ଗଣେଶ୍ଵରୈଃ
ପୁନି ଗଣପତିମାନଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଯୁଯୁଧୁଃ ସଂକୁଲଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ସର୍ଵ ଏଵ ଜଯେପ୍ସଵଃ
ସମସ୍ତେ ଜୟ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଯୁଦ୍ଧୂଂ ସମଭଵଦ୍ ଘୋରରୂପଂ ତପୋଧନ
ହେ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରବଳ, ଦୁଇପକ୍ଷର ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
କୁମ୍ଭଧ୍ଵଜଂ ବଲିର୍ଧୀମାନ୍ ନନ୍ଦିଷେଣଂ ଵିରୋଚନଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବଳି କୁମ୍ଭଧ୍ୱଜ ସହିତ, ଭିରୋଚନ ନନ୍ଦିଶେନ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଵାଣସ୍ତଥା ନୈଗମେଯଂ ବଲଂ ରାକ୍ଷସପୁଙ୍ଗଵଃ
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣ ନଇଗମେୟ ବଳ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଦୁର୍ଯୋଧନଶ୍ଚ ବଲିନଂ ଘଣ୍ଟାକର୍ଣମଯୋଧଯତ୍
ଦୁର୍ୟୋଧନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘଣ୍ଟାକର୍ଣ୍ଣ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସଂଯୋଧଯନ୍ତି ଦେଵର୍ଷେ ଦିଵ୍ଯାବ୍ଦାନାଂ ଶତନି ଷଟ୍
ହେ ଦେବର୍ଷି, ସମସ୍ତେ ଛଉ ଶତ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଵାରଯାମାସ ବଲଵାନ୍ ଜମ୍ଭୋ ନାମ ମହାସୁରଃ
ବଳଶାଳୀ ମହାସୁର ଜମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରୋକି ଦେଲେ।
ମହୌଜସଂ କୁଜମ୍ଭଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଦୈତ୍ଯାନ୍ତକାରିଣମ୍
ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୁଜମ୍ଭ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବିରୋଧ କଲେ।
ଦ୍ଵିମୂର୍ଧା ପଵନଂ ସୋମଂ ରାହୁର୍ମିତ୍ରଂ ଵିରୂପଧୃକ୍
ଦ୍ୱିମୂର୍ଧା ପବନ, ସୋମ, ରାହୁ, ମିତ୍ର ଓ ବିରୂପଧୃକ୍ଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ।
ଅଷ୍ଟାଵେଵ ମହେଷ୍ଵାସାନ୍ ଵାରଯାମାସୁରାହଵେ
ଏଠିରେ ଆଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିରୋଧ କରିଲେ।
ଵାତାପି ଚେଲ୍ଵଲଶ୍ଚୈଵ ନାନାଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରଯୋଧିନଃ
ବାତାପି ଓ ଚେଲ୍ବଳା ନାନା ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ଏକ ଏଵ ରଣେ ରୌଦ୍ରଃ କାଲନେମିର୍ମହାସୁରଃ
ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ କାଳନେମି ଏକା ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ଭାବରେ ଉତ୍କଟ ରୋଷରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ଯୋଧଯାମାସ ତେଜସ୍ଵୀ ଵିଦ୍ଯୁନ୍ମାଲୀ ମହାସୁରଃ
ତେଜସ୍ବୀ ବିଦ୍ୟୁନ୍ମାଳୀ ଦାନବ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସାଧ୍ଯାନ୍ ମରୁଦ୍ଗଣାଂଶ୍ଚୈଵ ନିଵାତକଵଚାଦଯଃ
ସାଧ୍ୟମାନେ, ମାରୁତ ଦଳ ଓ ନିବାତକବଚମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଲେ।
କୃତାନି ଚ ସୁରାବ୍ଦାନାଂ ଦଶତୀଃ ଷଟ୍ ମହାମୁନେ
ହେ ବଡ଼ ମୁନି, ଦେବମାନଙ୍କର ଦଶ ଦଶ ଏମିତି ଛଅ ଦଳ ସମୁଦ୍ର ସୃଷ୍ଟି ହେଲା।
ତଦା ମାଯଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଗ୍ରସନ୍ତଃ କ୍ରମଶୋ ଽଵ୍ଯଯାନ୍
ସେମାନେ ମାୟାର ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ଦିଅଁ ଦିଅଁ କରି ଅବିନାଶୀମାନେକୁ ଭୋଗ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଆଵୃତଂ ଵର୍ଜିତଂ ସର୍ଵୈଃ ପ୍ରମଥୈରମରୈରପି
ସମସ୍ତେ ପ୍ରମଥ ଓ ଅମରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ ବାହାର କରାଯିଲେ।
କ୍ରୋଧାଦୁତ୍ପାଦଯାମାସ ରୁଦ୍ରୋ ଜୃମ୍ଭାଯିକାଂ ଵଶୀ
କ୍ରୋଧରେ ରୁଦ୍ର, ସ୍ୱାମୀ, ଜ୍ରୁମ୍ଭାୟିକା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ଵଦନଂ ଵିକୃତଂ କୃତ୍ଵା ମୁକ୍ତଶସ୍ତ୍ରଂ ଵିଜୃମ୍ଭିରେ
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ବିକୃତ କରି, ଜ୍ରୁମ୍ଭାୟିକା ଅସ୍ତ୍ର ମୁକ୍ତ କଲେ।
ସୁରାଶ୍ଚ ନିର୍ଯଯୁସ୍ତୂର୍ଣଂ ଦୈତ୍ଯଦେହେଭ୍ଯ ଆକୁଲା
ଦେବମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କର ଦେହରୁ ଅତି ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଉତ୍ତିର୍ଣ୍ଣ ହେଇ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ।
ଶୋଭନ୍ତେ ପଦ୍ମପତ୍ରାକ୍ଷା ମେଘେଭ୍ଯ ଇଵ ଵିଦ୍ଯୁତଃ
ସେମାନେ ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି ଚକ୍ଷୁ ଦେଖାଉଥିଲେ, ମେଘରୁ ହେଉଥିବା ବିଜୁଳି ଭଳି ଚମକୁଥିଲେ।