ଆର୍ଵତଯାମାସ ତଦା ଵିଧାନେନ ଶୁଚିଵ୍ରତଃ
ତାପରେ, ଶୁଚିବ୍ରତ ହୋଇ, ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରିୟା କଲା।
ଯେ ହତାଃ ପ୍ରଥମଂ ଯୁଦ୍ଧେ ଦାନଵାସ୍ତେ ସମୁତ୍ଥିତାଃ
ଯେ ଦାନବମାନେ ପ୍ରଥମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମରିଥିଲେ, ସେମାନେ ପୁନି ଉଠିଆସିଲେ।
ଯୁଦ୍ଧାଯାଭ୍ଯାଗତେଷ୍ଵେଵ ନନ୍ଦୀ ଶଙ୍କରମବ୍ରଵୀତ୍
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଯୋଧାମାନେ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ନନ୍ଦୀ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହିଲା।
ଅଵିଚିନ୍ତ୍ଯମସହ୍ଯଂ ଚ ମୃତାନାଂ ଜୀଵନଂ ପୁନଃ
ମୃତମାନେ ପୁନି ଜୀବନ ପାଇବା ଅସମ୍ଭବ ଓ ଅସହ୍ୟ।
ତେ ସମୁଜ୍ଜୀଵିତା ଭୂଯୋ ଭାର୍ଗାଵେଣାଥ ଵିଦ୍ଯାଯା
ସେମାନେ ଭାର୍ଗବଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପୁନି ଜୀବନ ପାଇଲେ।
ସଂଜାତଂ ସ୍ଵଲ୍ପମେଵେଶ ଶୁକ୍ରଵିଦ୍ଯାବଲାକ୍ଷଯମ୍
ହେ ଈଶ, ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଜ୍ଞାନର ଶକ୍ତି କିଛି କମିଯାଇଛି।
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପ୍ରଭୁଃ ପ୍ରୀତ୍ଯ ସ୍ଵାର୍ଥସାଧନମୁତ୍ତମମ୍
ପ୍ରଭୁ ପ୍ରେମରେ ଉତ୍ତମ ସ୍ବାର୍ଥ ସାଧନା ଉପାୟ କହିଲେ।
ଅହଂ ତଂ ସଂଯମିଷ୍ଯାମି ଯଥାଯୋଗଂ ସମେତ୍ଯ ହି
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଦମନ କରିବି, ଏକାଠି ହୋଇ।
ସମାଜଗାମ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଚମୁଂ ଶୁକ୍ରଜିଘୃକ୍ଷଯା
ସେ ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ଧରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଆସିଲା।
ସଂରୁରୋଧ ତଦା ମାର୍ଗଂ ସିହସ୍ଯେଵ ପଶୁର୍ଵନେ
ତାପରେ, ସେ ଜଙ୍ଗଲରେ ସିଂହ ଯେପରି ପଶୁର ରାସ୍ତା ଅଟକାଇଦେଇଥାଏ, ସେହିପରି ମାର୍ଗ ଅଟକାଇଦେଲା।
ସ ପପାତାଥ ନିଃସଂଜ୍ଞୋ ଯଯୌ ନନ୍ଦୀ ତତସ୍ତ୍ଵରନ୍
ସେ ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡିଗଲା, ତାପରେ ନନ୍ଦୀ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପଞ୍ଚ ଦାନଵଶାର୍ଦୁଲା ନନ୍ଦିନଂ ସମୁପାଦ୍ରଵନ୍
ପାଞ୍ଚଟି ଦାନବ ନନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଦୂର୍ଦ୍ଦମ ଶିକାରୀ ପରି ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆସିଗଲେ।
ନାନାପ୍ରହରଣା ଯୁଦ୍ଧେ ଗଣନାଥମଭିଦ୍ରଵନ୍
ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଗଣନାଥଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ।
ସମପଶ୍ଯନ୍ତ ଦେଵାସ୍ତଂ ପିତାମହପୁରୋଗମାଃ
ପିତାମହଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସାହାଯ୍ଯଂ କ୍ରିଯତାଂ ଶଂଭୋରେତଦନ୍ତରମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ଅତି ଗୁରୁତର ସମୟରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରାଯିଉ।
ସମାପତନ୍ତ ଵେଗେନ ଶିଵସୈନ୍ଯମଥାମ୍ବରାତ୍
ତାପରେ ଶିବଙ୍କ ସେନା ଆକାଶରୁ ତେଜ ଗତିରେ ନମିଆସିଲା।
ଆପଗାନାଂ ମହାଵେଗଂ ପତନ୍ତୀନାଂ ମହାର୍ଣଵେ
ବଡ଼ ନଦୀମାନେ ମହାସାଗରକୁ ପଡିଯିବା ପରି।
ବଲଯୋର୍ଘୋରସଂକାଶୋ ସୁରପ୍ରମଥଯୋରଥ
ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ସେନାର ମୁକାବିଲା ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ରଥାଦ୍ ଭାର୍ଗଵମାକ୍ରାମତ୍ ସିଂହଃ କ୍ଷୁଦ୍ରମୃଗଂ ଯଥା
ଭାର୍ଗବ ତାଙ୍କ ରଥରୁ ଛୋଡ଼ି ଶିଂହ ପରି ଏକ କୁଞ୍ଜର ପ୍ରାଣୀ ଉପରେ ଲାଗିଗଲେ।
ନିପାତ୍ଯ ରକ୍ଷିଣଃ ସର୍ଵାନଥ ଶୁକ୍ରଂ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ସେ ସମସ୍ତ ରକ୍ଷକମାନେକୁ ମାରି ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ।
ଭାର୍ଗଵଂ ତ୍ଵାଵୃତତନୁଂ ଜଠରେ ସ ନ୍ଯଵେଶଯତ୍
ଭାର୍ଗବଙ୍କ ଶରୀର ଆବୃତ ହେବା ପରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଜଠରରେ ରଖିଲେ।
ତୁଷ୍ଟାଵ ଭଗଵାନ୍ତଂ ତଂ ମୁନିର୍ଵାଗ୍ଭିରଥାଦରାତ୍
ମୁନି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶବ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଶଙ୍କରାଯ ମହେଶାଯ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକାଯ ନମୋ ନମଃ
ଶଙ୍କର, ମହେଶ୍ୱର, ତ୍ରିନେତ୍ର ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।
ମଦନାଗ୍ନେ କାଲଶତ୍ରୋ ଵାମଦେଵାଯ ତେ ନମଃ
ମଦନାଗ୍ନି, କାଳ ଶତ୍ରୁ, ବାମଦେବ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ମହାଦେଵାଯ ଶର୍ଵାଯ ଈଶ୍ଵରାଯ ନମୋ ନମଃ
ମହାଦେବ, ଶର୍ବ, ଈଶ୍ୱର ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର।
ସ ପ୍ରାହ ଦେଵଵର ଦେହି ଵରଂ ମମାଦ୍ଯ ଯଦ୍ଵୈ ତଵୈଵ ଜଠରାତ୍ ପ୍ରତିନିର୍ଗମୋ ଽସ୍ତୁ
ସେ କହିଲେ: 'ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଆଜି ମୋତେ ଏହି ଦାନ ଦିଅ—ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଜଠରରୁ ପୁନି ବାହାରିପାରିବି।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତମାତ୍ରୋ ଵିଭୁନା ଚଚାର ଦେଵୋଦରେ ଭାର୍ଗଵପୁଙ୍ଗଵସ୍ତୁ
ପ୍ରଭୁ ଏଭଳି କହିବା ସହିତ, ଭାର୍ଗବ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବଙ୍କ ଜଠର ଭିତରେ ଚଳିଲେ।
ଭୁଵନାର୍ଣଵପାତାଲାନ୍ ଵୃତାନ୍ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ମୈଃ
ସେ ଭୂବନର ସାଗର, ପାତାଳ ଓ ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭରିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଯକ୍ଷାନ୍ କିଂପୁରୁଷାଦ୍ଯାଦୀନ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସାଂ ଗଣାନ୍
ଯକ୍ଷ, କିମ୍ପୁରୁଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରଜା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସମସ୍ତେ,
ଵୃକ୍ଷଗୁଲ୍ମାନ୍ ଗିରୀନ୍ ଵଲ୍ଲ୍ଯଃ ଫଲମୂଲୌଷଧାନି ଚ
ଗଛ, ଝାଡ଼, ପହାଡ଼, ଲତା, ଫଳ, ମୂଳ ଓ ଔଷଧୀମାନେ,