ପୁରତୋ ନନ୍ଦିନଂ କୃତ୍ଵା ଜିଘାଂସନ୍ତି ସ୍ମ ଦାନଵାନ୍
ନନ୍ଦିନକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ସେମାନେ ଦାନବମାନେକୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ଭୂଯୋ ନିଵୃତ୍ତା ବଲିନଃ କାର୍ତ୍ତସ୍ଵରପୁରୋଗମାଃ
କାର୍ତ୍ତସ୍ଵର ଆଗୁଆ ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପୁଣିଥରେ ଫେରିଆସିଲେ।
ନନ୍ଦିଷେଣୋ ଵ୍ଯାଘ୍ରମୁଖୋ ନିଵୃତ୍ତଶ୍ଚାପି ଵେଗଵାନ୍
ନନ୍ଦିଷେଣ, ବ୍ୟାଘ୍ରମୁଖ ଓ ତେଜସ୍ବୀ ବେଗବାନ ମଧ୍ୟ ପଛକୁ ଫେରିଲେ।
କାର୍ତ୍ତସ୍ଵରୋ ନିଵଵୃତେ ଗଦାମାଦାଯ ନାରଦ
ନାରଦ, କାର୍ତ୍ତସ୍ଵର ଗଦା ନେଇ, ପଛକୁ ଫେରିଆସିଲେ।
ତଂ ପଟ୍ଟିଶଂ ଭ୍ରାମ୍ଯ ଜଘାନ ମୂର୍ଧ୍ନି କାର୍ତସ୍ଵରଂ ଵିସ୍ଵରମୁନ୍ନଦନ୍ତମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ପଟ୍ଟିଶକୁ ଘୁମାଇ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଉନ୍ମଦ ହୋଇ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା କାର୍ତ୍ତସ୍ଵରଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡରେ ପ୍ରହାର କଲା।
ବବନ୍ଧ ଵୀରଃ ସହ ପଟ୍ଟିଶେନ ଗଣେଶ୍ଵରଂ ଚାପ୍ଯଥ ନନ୍ଦିଷେଣମ୍
ତାପରେ ବୀର ଗଣେଶ୍ୱର ଓ ନନ୍ଦିଷେଣଙ୍କୁ ପଟ୍ଟିଶ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ଵିଶାଖଃ କପିତୋ ଽଭ୍ଯେତ୍ଯ ଶକ୍ତିପାଣିରଵସ୍ଥିତଃ
କପିପୁତ୍ର ବିଶାଖ ଶକ୍ତି ହାତରେ ଧରି, ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ସଂଯୋଧଯାମାସ ବଲୀ ଵିଶାଖଂ କୁକ୍କୁଟଧ୍ଵଜମ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ, କୁକୁଟଧ୍ୱଜ ବିଶାଖଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଗାଇଦେଲେ।
ଶାଖଶ୍ଚ ନୈଗମେଯଶ୍ଚ ତୂର୍ଣମାଦ୍ରଵତାଂ ରିପୁମ୍
ଶାଖ ଓ ନୈଗମେୟ ତୁରନ୍ତ ଶତ୍ରୁପାଖକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଶାଖଶ୍ଚ ନୈଗମେଯଶ୍ଚ ତୂର୍ଣମାଦ୍ରଵତାଂ ରିପୁମ୍
ଶାଖ ଓ ନୈଗମେୟ ତୁରନ୍ତ ଶତ୍ରୁପାଖକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତେ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ଶମ୍ବରଂ ତୂର୍ଣଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯମାଣା ଗଣେଶ୍ଵରାଃ
ସେମାନେ ଶମ୍ବରଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଗଣେଶ୍ୱରମାନେ ଦେଖୁଥିଲେ।
ଜଗାମ ଵିଲଯଂ ତୂର୍ଣମାକାସାଦିଵ ଭୂତଲମ୍
ସେ ତୁରନ୍ତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ, ଯେପରି ଭୂମି ଆକାଶରେ ଲୟ ହୋଇଯାଇଛି।
ଦିଶୋ ଽଥ ଭେଜେ ଦେଵର୍ଷେ କୁମାରଃ ସୈନ୍ଯମର୍ଦଯତ୍
ତାପରେ, ଦେବ ଋଷି, ସେ ଯୁବକ ଚାରିଦିଗକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ସେନାକୁ ପରାଜିତ କଲା।
ଵିଷଣ୍ଣାରୂପା ଭଯଵିହ୍ଵଲାଙ୍ଗୀ ଜଗାମ ସୁକ୍ରଂ ଶରଣଂ ଭଯାର୍ତା
ଭୟରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ଓ ଶରୀର କମ୍ପିତ, ସେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲା।
ଅନ୍ଧକୋ ଽଭ୍ଯେତ୍ଯ ଶୁକ୍ରଂ ତୁ ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଅନ୍ଧକ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ଏହି କଥା କହିଲା।
ଅଥାନ୍ଯାନପି ଵିପ୍ରର୍ଷେ ଗନ୍ଧର୍ଵସୁରକିନ୍ନରାନ୍
ତାପରେ, ବିପ୍ର ଋଷି, ସେ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅସୁର ଓ କିନ୍ନରମାନେକୁ ଡାକିଲା।
ଅନାଥେନ ଯଥା ନାରୀ ପ୍ରମଥୈରପି କାଲ୍ଯତେ
ଯେପରି ଏକ ନାରୀ ଅନାଥ ହେଲେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥାନ୍ତି,
ଅକ୍ଷଯାଃ ପ୍ରମଥାଶ୍ଚାମୀ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଫଲଂ ଯଥା
ସେହିପରି ଏହି ଅସୀମ ପ୍ରମଥମାନେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ଫଳ ଭଳି।
ଜଯେମ ଚ ପରାନ୍ ଯୁଦ୍ଧେ ତଥା ତ୍ଵଂ କୁର୍ତୁମର୍ହସି
ଯେପରି ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଜିତୁଛୁ, ତେଣୁ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵଦ୍ଧିତାର୍ଥ ଯତିଷ୍ଯାମି କରିଷ୍ଯାମି ତଵ ପ୍ରିଯମ୍
ତୁମର ଭଲ ପାଇଁ ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବି ଓ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ କାମ କରିବି।
ଆର୍ଵତଯାମାସ ତଦା ଵିଧାନେନ ଶୁଚିଵ୍ରତଃ
ତାପରେ, ଶୁଚିବ୍ରତ ହୋଇ, ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରିୟା କଲା।
ଯେ ହତାଃ ପ୍ରଥମଂ ଯୁଦ୍ଧେ ଦାନଵାସ୍ତେ ସମୁତ୍ଥିତାଃ
ଯେ ଦାନବମାନେ ପ୍ରଥମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମରିଥିଲେ, ସେମାନେ ପୁନି ଉଠିଆସିଲେ।
ଯୁଦ୍ଧାଯାଭ୍ଯାଗତେଷ୍ଵେଵ ନନ୍ଦୀ ଶଙ୍କରମବ୍ରଵୀତ୍
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଯୋଧାମାନେ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ନନ୍ଦୀ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହିଲା।
ଅଵିଚିନ୍ତ୍ଯମସହ୍ଯଂ ଚ ମୃତାନାଂ ଜୀଵନଂ ପୁନଃ
ମୃତମାନେ ପୁନି ଜୀବନ ପାଇବା ଅସମ୍ଭବ ଓ ଅସହ୍ୟ।
ତେ ସମୁଜ୍ଜୀଵିତା ଭୂଯୋ ଭାର୍ଗାଵେଣାଥ ଵିଦ୍ଯାଯା
ସେମାନେ ଭାର୍ଗବଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପୁନି ଜୀବନ ପାଇଲେ।
ସଂଜାତଂ ସ୍ଵଲ୍ପମେଵେଶ ଶୁକ୍ରଵିଦ୍ଯାବଲାକ୍ଷଯମ୍
ହେ ଈଶ, ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଜ୍ଞାନର ଶକ୍ତି କିଛି କମିଯାଇଛି।
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପ୍ରଭୁଃ ପ୍ରୀତ୍ଯ ସ୍ଵାର୍ଥସାଧନମୁତ୍ତମମ୍
ପ୍ରଭୁ ପ୍ରେମରେ ଉତ୍ତମ ସ୍ବାର୍ଥ ସାଧନା ଉପାୟ କହିଲେ।
ଅହଂ ତଂ ସଂଯମିଷ୍ଯାମି ଯଥାଯୋଗଂ ସମେତ୍ଯ ହି
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଦମନ କରିବି, ଏକାଠି ହୋଇ।
ସମାଜଗାମ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଚମୁଂ ଶୁକ୍ରଜିଘୃକ୍ଷଯା
ସେ ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ଧରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଆସିଲା।
ସଂରୁରୋଧ ତଦା ମାର୍ଗଂ ସିହସ୍ଯେଵ ପଶୁର୍ଵନେ
ତାପରେ, ସେ ଜଙ୍ଗଲରେ ସିଂହ ଯେପରି ପଶୁର ରାସ୍ତା ଅଟକାଇଦେଇଥାଏ, ସେହିପରି ମାର୍ଗ ଅଟକାଇଦେଲା।