ଗୀତଵାଦ୍ଯାଦିସଂମିଶ୍ରୋ ଦୁନ୍ଦୁଭୀନାଂ କଲିପ୍ରିଯ
ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ ମିଶି, ଡୁନ୍ଦୁଭୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି ଚାଲିଲା।
ଗଣାସ୍ତଦ୍ଦାନଵଂ ସୈନ୍ଯଂ ଜିଘାଂସନ୍ତି ସ୍ମ କୋପିତାଃ
ଗଣମାନେ, କ୍ରୋଧରେ ଭରି, ସେଇ ଦାନବ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ।
କ୍ରୋଧାନ୍ଵିତସ୍ତୁହୁଣ୍ଡସ୍ତୁ ଵେଗୋନାବିସସାର ହ
ତୁହୁଣ୍ଡା, କ୍ରୋଧରେ ଭରି, ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆଗକୁ ଧାଉଥିଲେ।
ରାଜତଂ ରାଜତେ ଽତ୍ଯର୍ଥମିନ୍ଦ୍ରଧ୍ଵଜମିଵୋଚ୍ଛ୍ରିତମ୍
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଚମକୁଥିଲା, ଉତ୍ତୋଳିତ ଇନ୍ଦ୍ରଧ୍ୱଜ ପରି।
ରୁଦ୍ରାଦ୍ଯାଃ ସ୍କନ୍ଦପର୍ଯନ୍ତାସ୍ତେ ଽଭଜ୍ଯନ୍ତ ଭଯାତୁରାଃ
ରୁଦ୍ର ଆଦି ଥରୁ ଶ୍କନ୍ଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତେ ଭୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ।
ସମାଦ୍ରଵତ ଵେଗେନ ତୁହୁଣ୍ଡଂ ଦନୁରୁଙ୍ଗଵମ୍
ସମସ୍ତେ ତୁହୁଣ୍ଡା, ଦାନବମାନେଙ୍କ ନେତା, ଦିଗରେ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଧାଉଥିଲେ।
ପରିଘଂ ପାତଯାମାସ ଗୁମ୍ଭପୃଷ୍ଠେ ମହାବଲଃ
ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକଟିଏ ଲୋହା ଦଣ୍ଡଟିକୁ ସେନାର ପଛ ଭାଗରେ ଭାଲି ଫିଙ୍ଗିଲେ।
ଶତଧା ତ୍ଵଗମଦ୍ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ମେରୋଃ କୂଟ ଇଵାଶନିଃ
ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହା ପାହାଡ଼ର ଚୂଡ଼ାକୁ ବିଜୁଳି ଆଘାତ କରିଥିବା ପରି ଶତ ଖଣ୍ଡରେ ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
ବବନ୍ଧ ବାହୁପାଶେନ ରାହୂ ରକ୍ଷନ୍ ହି ମାତୁଲମ୍
ସେ ରାହୁଙ୍କୁ ନିଜ ବାହୁର ଦୂରେ ଆଟି ଧରିଲେ, କାରଣ ସେ ତାଙ୍କର ମାମାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ସମାଜଘାନ ଶିରଶି କୁଠାରେଣ ମହୋଦରଃ
ମହୋଦର ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ କୁହାର ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ।
ସ ମୋକ୍ଷାର୍ଥେ ଽକରୋଦ୍ ଯତ୍ନଂ ନ ଶଶାକ ଚ ନାରଦ
ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ସେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଓ ନାରଦ, ସେ ସମର୍ଥ ହେଲେନି।
ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ତୂର୍ଣ ମୁଶଲଂ ମହାତ୍ମା ରାହୁଂ ଦୁରାତ୍ମାନମସୌ ଜଘାନ
ମହାତ୍ମା ତୁରନ୍ତ ମୁଶଳ ଧରି, ଦୁଷ୍ଟ ରାହୁଙ୍କୁ ଆଘାତ କରି ମାରିଦେଲେ।
ଘଟୋଦରୋ ଵୈ ଗଦଯା ଜଘାନ ଖଡ୍ଗେନ ରକ୍ଷୋ ଽଧିପତିଃ ସୁକେଶୀ
ଘଟୋଦର ଗଦା ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନ୍ୟ ସୁକେଶୀ ତଳୱାର ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ।
ସଂତ୍ଯକ୍ତମାତ୍ରୋ ଽଥ ପରଶ୍ଵଧେନ ତୁହୁଣ୍ମୂର୍ଦ୍ଧାନମଥୋ ବିଭେଦ
ତାପରେ, ପରଶୁ ଦେଇ ସେ ତୁହୁଣଙ୍କର ମୁଣ୍ଡକୁ ଫାଟି ଦେଲେ, ଯାହା ଏମିତି ଛାଡ଼ାଯାଇଥିଲା।
ପଞ୍ଚୈକକାଲାନଲସନ୍ନିକାଶା ଵିଶାନ୍ତି ସେନାଂ ଦନୁପୁଙ୍ଗଵାନାମ୍
ପଞ୍ଚଜଣେ, ଏକ ଦହନାଗ୍ନି ପରି ତେଜସ୍ୱୀ, ଦାନବମାନ୍ୟଙ୍କର ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଗଦାଂ ସମାଵିଧ୍ଯ ଜଘାନ ମୂର୍ଧ୍ନି ଵିନାଯକଂ କୁମ୍ଭତଟେ କରେ ଚ
ଗଦା ଘୁମାଇ, ସେ ବିନାୟକଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ, କମ୍ଭ ତଳ, ଏବଂ ହାତରେ ଆଘାତ କଲେ।
କୁମ୍ଭଧ୍ଵଜଂ ଚୂର୍ଣିତସଂଧିବନ୍ଧଂ ଘଟୋଦରଂ ଚୋରୁଵିଭିନ୍ନସଂଧିମ୍
କୁମ୍ଭଧ୍ୱଜଙ୍କର ଯୋଡ଼ା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ଘଟୋଦରଙ୍କର ଉରୁ ଯୋଡ଼ା ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
ସମଭ୍ଯଧାଵତ୍ ତ୍ଵରିତୋ ନିହନ୍ତୁଂ ଗଣେଶ୍ଵରାନ୍ ସ୍କନ୍ଦଵିଶାଖମୁଖ୍ଯାନ୍
ସେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଗଣେଶ୍ୱର ମାନ୍ୟଙ୍କୁ, ଯେଉଁମାନେ ମୁଖ୍ୟ ଅଟ୍, ସ୍କନ୍ଦ, ବିଶାଖ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ମାରିବାକୁ ଆଗେଇଗଲେ।
ଶୈଲାଦିମାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଵଚୋ ବଭାଷେ ଗଚ୍ଛସ୍ଵ ଦୈତ୍ଯାନ୍ ଜହି ଵୀର ଯୁଦ୍ଧ
ପାହାଡ଼ ମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଡାକି, ସେ କହିଲେ: 'ଯାଅ, ବୀର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୈତ୍ୟମାନ୍ୟଙ୍କୁ ମାର।'
ବଲିଂ ସମ୍ଭ୍ଯେତ୍ଯ ଜଘାନ ମୂର୍ଧ୍ନି ସଂମୋହିତଃ ସୋ ଽଵନିମାସସାଦ
ବଲିଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଗଲା, ମୁଣ୍ଡରେ ଆଘାତ କଲା; ଅସ୍ତିର ହୋଇ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ସଂଭ୍ରାମଯଂସ୍ତୂର୍ଣତରଂ ସ ଵେଗାତ୍ ସସର୍ଜ ନନ୍ଦିଂ ପ୍ରତି ଜାତକୋପଃ
ବଡ଼ ଉତ୍କଳାନ୍ତି ଓ ତେଜରେ, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ନନ୍ଦିଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଜଘାନ ତେନୈଵ କୁଜମ୍ଭମାହଵେ ସ ପ୍ରାଣହୀନୋ ନିପପାତ ଭୂମୌ
ସେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଦେଇ କୁଜମ୍ଭଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ସେ ଜୀବନହୀନ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ତେ ଵଧ୍ଯମାନା ଗଣନାଯକେନ ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ଵୈ ଶରଣଂ ପ୍ରପନ୍ନାଃ
ଗଣନାୟକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାରାଯାଉଥିବା ସମୟରେ, ସେମାନେ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ଶରଣେ ଗଲେ।
ପ୍ରାସଂ ସମାଵିଧ୍ଯ ତଡିତ୍ପ୍ରକାଶଂ ନନ୍ଦିଂ ପ୍ରଚିକ୍ଷେପ ହତୋ ଽସି ଵୈ ବ୍ରୁଵନ୍
ବିଦ୍ୟୁତ ପରି ଚମକୁଥିବା ବଣ୍ଡା ଦେଇ, ସେ ନନ୍ଦିଙ୍କୁ ଆଘାତ କରି କହିଲେ, 'ତୁମେ ମୃତ।'
ତତ୍ପ୍ରାସମାଲକ୍ଷ୍ଯ ତଦା ନିକୃତ୍ତଂ ସଂଵର୍ତ୍ତ୍ଯ ମୁଷ୍ଟିଂ ଗଣମାସସାଦ
ସେ ଅସ୍ତ୍ରଟିକୁ କାଟିଦେଉଥିବା ଦେଖି, ତାହାପରେ ନିଜ ଶକ୍ତି ସଂଗ୍ରହ କରି, ସେ ଦଳକୁ ନିକଟରେ ଗଲା।
ହତୋ ଽଥ ଭୂମୌ ନିପପାତ ଵେଗାଦ୍ ଦୈତ୍ଯାଶ୍ଚ ଭୀତା ଵିଗତା ଦିଶୋ ଦଶ
ପ୍ରହାରିତ ହୋଇ, ସେ ତେଜରେ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲା; ଭୟଭୀତ ଦେମନମାନେ ଦଶ ଦିଶାରେ ପଳାଇଗଲେ।
ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ବାଣାସନମୁଗ୍ରଵେଗଂ ବିଭେଦ ବାଣୈର୍ଯମଦଣ୍ଡକଲ୍ପୈଃ
ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁଷ୍ୟକୁ ଧରି, ମୃତ୍ୟୁ ଦଣ୍ଡ ସମାନ କଟିଲା ବାଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲା।
ତେ ଛାଦ୍ଯମାନାସୁରବାମଜାଲୈର୍ଵିନାଯକାଦ୍ଯା ବଲିନୋ ଽପି ସମନ୍ତାନ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଭିନୟକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରୁ ଦେମନ ବାଣର ଜାଲରେ ଆବୃତ ହେଇଗଲେ।
ତୂର୍ଣଂ ସଭଭ୍ଯେତ୍ଯ ରିପୁଂ ସମୀକ୍ଷ୍ଯ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଶକ୍ତ୍ଯା ହୃଦଯେ ଵିଭେଦ
ସେ ଶତ୍ରୁକୁ ତୁରନ୍ତ ନିକଟରେ ଯାଇ, ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟରେ ପ୍ରହାର କଲା।
ମମାର ଚାରିପୃତନା ଜାତା ଭୂଯଃ ପରାଙ୍ମୁଖୀ
ଶତ୍ରୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲା, ଶତ୍ରୁ ଦଳ ପୁଣିଥରେ ପଳାଇଗଲା।