ଉପସ୍ପୃଶ୍ଯ ଜଲଂ ଶ୍ରୀମାନ୍ ସସ୍ମାର ଗଣନାଯକାନ୍
ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଗଣନାୟକମାନେଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
ସମୁତ୍ପତ୍ଯ ତ୍ଵରାଯୁକ୍ତାଃ ପ୍ରଣତାସ୍ତ୍ରିଦସେଶ୍ଵରମ୍
ସେମାନେ ତ୍ୱରାରେ ଉଠି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ସର୍ଵାନ୍ ନିଵେଦଯାମାସ ଶଙ୍କରାଯ ମହାତ୍ମନେ
ସେ ସମସ୍ତ କଥା ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।
ଏତେ ରୁଦ୍ରା ଇତି ଖ୍ଯାତାଃ କୋଟ୍ଯ ଏକାଦଶୈଵ ତୁ
ଏହେମାନେ ରୁଦ୍ର ଭାବେ ପରିଚିତ, ଏକୋଇଁ କୋଟି ସଂଖ୍ୟାରେ।
ଏତେଷାଂ ଦ୍ଵାରପାଲାସ୍ତେ ମନ୍ନମାନୋ ଯଶୋଧନାଃ
ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଦ୍ୱାରପାଳ, ଯଶସ୍ବୀ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଷଟ୍ ଚ ଷଷ୍ଟିସ୍ତଥା କୋଟ୍ଯଃ ସ୍କନ୍ଦନାମ୍ନଃ କୁମାରକାନ୍
ଏବଂ ଷଠି କୋଟି ଶ୍କନ୍ଦ ନାମକ ଶିଶୁମାନେ।
ଵିଶାଖାସ୍ତାଵଦେଵୋକ୍ତା ନୈଗମେଯାଶ୍ଚ ଶଙ୍କର
ଏମାନେ ବିଶାଖ ଓ ନୈଗମେୟ ନାମରେ ଓଡ଼ିଆଯାନ୍ତି, ହେ ଶଙ୍କର।
ଏକୈକଂ ପ୍ରତି ଦେଵେଶ ତାଵତ୍ଯୋ ହ୍ଯପି ମାତରଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ସେତେ ମାଆଁମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଏତେ ଶୈଵା ଇତି ପ୍ରୋକ୍ତାସ୍ତଵ ଭକ୍ତା ଗଣେଶ୍ଵରାଃ
ଏମାନେ ଶୈବ ଭାବେ ପରିଚିତ, ତୁମର ଭକ୍ତ ଗଣପତିମାନେ।
ଏତେ ଗଣାସ୍ତ୍ଵସଂଖ୍ଯାତାଃ ସହାଯାର୍ଥଂ ସମାଗତାଃ
ଏହି ଅସଂଖ୍ୟ ଗଣମାନେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ତଵ ଭକ୍ତାଃ ସମାଯାତା ଜଟାମଣ୍ଡଲିନୋଦ୍ଭୁତାଃ
ତୁମର ଭକ୍ତମାନେ, ଜଟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଇମେ ପ୍ରାପ୍ତା ଗଣା ଯୋଦ୍ଧୁଂ ମହାଵ୍ରତିନ ଉତ୍ତମାଃ
ଏହି ଉତ୍ତମ ଏବଂ ମହାବ୍ରତୀ ଗଣମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ନିରାଶ୍ରଯା ନାମ ଗଣାଃ ସମାଯାତା ଜଗଦ୍ଗୁରୋ
ନିରାଶ୍ରୟା ନାମକ ଗଣମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ହେ ଜଗତ୍ଗୁରୁ।
ସମାଯାତାଃ ଖଗାରୂଢା ଵୃଷଭଧ୍ଵଜିନୋ ଽଵ୍ଯଯାଃ
ବୃଷଭଧ୍ୱଜୀଙ୍କ ଅବିନାଶୀ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ପକ୍ଷୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଭୈରଵୋ ଵିଷ୍ଣୁନା ସାର୍ଦ୍ଧମଭେଦେନାର୍ଚିତୋ ହି ଯୈ
ଭୈରବଙ୍କୁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ଏକାତ୍ମଭାବରେ ଭକ୍ତମାନେ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଗଣାସ୍ତ୍ଵଦ୍ରୋମସଂଭୂତା ଵୀରଭଦ୍ରପୁରୋଗମାଃ
ତୁମ ଚୁଲୁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଗଣମାନେ, ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଆସିଥିଲେ।
ସହାଯାର୍ଥଂ ତଵାଯାତା ଯଥାପ୍ରୀତ୍ଯାଦିଶସ୍ଵ ତାନ୍
ସେମାନେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି; ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ସେମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଅ।
ତାନ୍ କରେଣୈଵ ଭଗଵାନ୍ ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯୋପଵେଶଯତ୍
ଭଗବାନ୍ ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କ ହାତ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ ଏବଂ ବସାଇଲେ।
ସଂପରିଷ୍ଵଜତାଧ୍ଯକ୍ଷାଂସ୍ତେ ପ୍ରଣେମୁର୍ମହେଶ୍ଵରମ୍
ସେ ମୁଖ୍ୟମାନେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ତତସ୍ତଦଦ୍ଭୁତତମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵେ ଗଣେଶ୍ଵରାଃ ସୁଚିରଂ ଵିସ୍ମିତାକ୍ଷାଶ୍ଚ ଵୈଲକ୍ଷ୍ଯମଗମତ୍ ପରମ୍
ତାପରେ, ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଗଣପତିମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ ଏବଂ ବଡ଼ ଭ୍ରମିତ ହେଲେ।
ପ୍ରାହ ପ୍ରହସ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ଶୂଲପାଣିଂ ଗଣାଧିପମ୍
ତାହାପରେ, ଦେବମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଗଣମାନଙ୍କ ନେତା ହସି ହସି କଥା କହିଲେ।
ମହାପାଶୁପତାନାଂ ହି ଯତ୍ ତ୍ଵଯାଲିଙ୍ଗନଂ କୃତମ୍
ତୁମେ ଯେ ମହାପାଶୁପତମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଥିଲ, ଏହି କଥା—
ରୂପଂ ଜ୍ଞାନଂ ଵିଵେକଂ ଚ ଵଦସ୍ଵ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଵିଭୋ
ଏହାର ରୂପ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବିବେକ ବିଷୟରେ ଆମକୁ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ କହ।
ବଭାଷେ ତାନ୍ ଗଣାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଭାଵାଭାଵଵିଚାରିଣଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଭାବ ଓ ଅଭାବ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଅହଙ୍କାରଵିମୂଢୈଶ୍ଚ ନିନ୍ଦଦ୍ଭିର୍ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦମ୍
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅହଂକାରରେ ମୁଢ଼ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି—
ଯୋ ଽହଂ ସ ଭଗଵାନ୍ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଯଃ ସୋ ଽହମଵ୍ଯଯଃ
ମୁଁ ଯେଉଁଥିରି ବିଷ୍ଣୁ, ବିଷ୍ଣୁ ମୁଁ ହେଉଛି, ମୁଁ ଅବିନାଶୀ।
ତଦମୀଭିର୍ନରଵ୍ଯାଘ୍ରୈର୍ଭକ୍ତିଭାଵଯୁତୈର୍ଗଣୈଃ
ଏହିପରି ଭକ୍ତିଭାବରେ ଭରପୂର, ବାଘ ସମାନ ପ୍ରବଳ ଏହି ଗଣମାନେ—
ଯେନାହଂ ନିନ୍ଦିତୋ ନିତ୍ଯଂ ଭଵଦ୍ଭିର୍ମୂଢବୁଦ୍ଧିଭିଃ
ତୁମେମାନେ, ଯାହାଙ୍କ ମନ ଭ୍ରମିତ, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତେ ଵଚନେ ଗଣାଃ ପ୍ରୋଚୁର୍ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଏପରି କଥା କହିବା ପରେ, ଗଣମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଭଵାନ୍ ହି ନିର୍ମଲଃ ସୁଦ୍ଧଃ ଶାନ୍ତଃ ସୁକ୍ଲୋ ନିରଞ୍ଜନଃ
ଆପଣ ନିଶ୍ଚୟ ନିର୍ମଳ, ପବିତ୍ର, ଶାନ୍ତ, ଧଳା ଓ ଦାଗହୀନ।