ଗଜେନ୍ଦ୍ରମଶକାଭ୍ଯାଂ ଚ ରୁକ୍ମପାଷାଣଯୋରିଵ
ହାତୀ ଓ ମଛି, କିମ୍ବା ସୁନା ଓ ପଥର ଭଳି।
ତାଵଦେଵାନ୍ତରଂ ଚାସ୍ତି ଭଵତୋ ଵା ହରସ୍ଯ ଚ
ତୁମେ ଓ ହରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହିପରି ଭିନ୍ନତା ଅଛି।
ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଵାକ୍ଯଂ ଦେଵର୍ଷେରସିତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ମହାତ୍ମା ଦେବଋଷି ଅସିତଙ୍କର କଥା ଶୁଣ।
ସ୍ଵଦାରତୁଷ୍ଟଃ ପରଦାରଵର୍ଜୋ ନତସ୍ଯ ଲୋକେ ଭଯମସ୍ତି କିଞ୍ଚିତ୍
ଯିଏ ନିଜ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀରେ ଖୁସି ଓ ଅନ୍ୟ ଜନଙ୍କ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀକୁ ଦୂରେ ରଖେ, ସେଠି ଏହି ଜଗତରେ କିଛି ଭୟ ନାହିଁ।
ପରାର୍ଥଦାରେଷ୍ସୁରଵର୍ଣସଂଗମୀ ସୁଖଂ ନ ଵିନ୍ଦେତ ପରତ୍ର ଚେହ
ଯିଏ ଅନ୍ୟ ଜନଙ୍କ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀକୁ ଚାହେ, ସେ ଯେତେବେଳେ ଉଚ୍ଚ ବର୍ଗର ହେଉନାହିଁ, ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ସେ କେବେ ଖୁସି ପାଏନାହିଁ।
ଧର୍ମାନ୍ଵିତୋ ଽଭୂନ୍ମନୁରର୍କପୁତ୍ରଃ ସ୍ଵଦାରସଂତୁଷ୍ଟମନାସ୍ତ୍ଵଗସ୍ତ୍ଯଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର ମନୁ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ; ଅଗସ୍ତ୍ୟ ନିଜ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀରେ ମନ ରଖିଥିଲେ।
ତେଜୋନ୍ଵିତାଃ ଶାପଵରକ୍ଷମାଶ୍ଚ ଜାତାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ସୁରସିଦ୍ଧପୂଜ୍ଯାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତେଜସ୍ୱୀ, ଶାପ ଓ ବରକୁ ସହିପାରିଥିବା, ଦେବତା ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ପୂଜା କରିଥିବା ହେଇଥିଲେ।
ପରୋପତାପୀ ନମୁଚିର୍ଦୁରାତ୍ମା ପରାବଲେପ୍ସୁର୍ନହୁଷଶ୍ଚ ରାଜା
ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଇଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ନାମୁଚି ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଚାହିଥିବା ରାଜା ନହୁଷ—
ଅଵର୍ଣସଂଗୀ ଯଦୁସ୍ତ୍ତମୌଜା ଏତେ ଵିନଷ୍ଟାସ୍ତ୍ଵନଯାତ୍ ପୁରା ହି
ଅନ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣର ମହିଳାଙ୍କ ସହ ମିଶିଥିବା ଯଦୁ ଓ ଉତ୍ତମୌଜା, ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଅନ୍ୟାୟରେ ପଡି ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ।
ଧର୍ମହୀନା ନରା ଯାନ୍ତି ରୌରଵଂ ନରକଂ ମହତ୍
ଯେମାନେ ଧର୍ମ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ପତନାଯ ତଥାଧର୍ମ ଇହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ଏପରି ଅଧର୍ମ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ପତନ ଆଣେ।
ସର୍ଵେଷାମପି ଵର୍ଣାନାମେଷ ଧର୍ମୋ ଧ୍ରୁଵୋ ଽନ୍ଧକ
ଏହି ଧର୍ମ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ପାଇଁ ଦୃଢ଼, ହେ ଅନ୍ଧକ।
ସ ଯାତି ନରକଂ ଘୋରଂ ରୌରଵଂ ବହୁଲାଃ ସମାଃ
ସେ ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ।
ପ୍ରାହ ଧର୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥାନଂ ଖଗେନ୍ଦ୍ରାଯାରୁଣାଯ ହି
ସେ ଧର୍ମର ନିୟମ ଗରୁଡ଼ ଓ ଅରୁଣଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।
ନଯନ୍ତି ନିକୃତିପ୍ରଜ୍ଞଂ ପରଦାରାଃ ପରାଭଵମ୍
ଅନ୍ୟଙ୍କ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଠକେଇବା ଓ ଚତୁର ଲୋକଙ୍କୁ ନାଶ କରେ।
ଭଵାନ୍ ଧର୍ମପରସ୍ତ୍ଵେକୋ ନାହଂ ଧର୍ମ ସମାଚରେ
ତୁମେ ଏକାକି ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା; ମୁଁ ଧର୍ମ କରେନି।
ଗଚ୍ଛ ଶମ୍ବର ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଂ ମନ୍ଦରଂ ଵଦ ଶଙ୍କରମ୍
ଯା, ଶମ୍ବର, ପାହାଡ଼ର ମାଳିକ ମନ୍ଦରକୁ; ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହ।
ପରିଭୁଞ୍ଜସି କେନାଦ୍ଯ ତଵ ଦତ୍ତୋ ଵଦସ୍ଵ ମାମ
ତୁମେ ଏବେ ଯାହା ଉପଭୋଗ କରୁଛ, କିଏ ଦେଇଥିଲା, ମୋତେ କୁହ।
ତତ୍ କିମର୍ଥଂ ନିଵସସେ ମାମନାଦୃତ୍ଯ ମନ୍ଦରେ
ମନ୍ଦରା, ତୁମେ କାହିଁକି ଏଠାରେ ରହୁଛ, ମୋତେ ଅଗ୍ରହ କରି?
ଯେଯଂ ହି ଭଵତଃ ପତ୍ନୀ ସା ମେ ଶୀଘ୍ରଂ ପ୍ରଦୀଯତାମ୍
ଏହି ଜଣେ ତୁମର ଜନା, ତାକୁ ଶୀଘ୍ର ମୋତେ ଦେଇଦିଅ।
ଜଗାମ ତତ୍ର ଯତ୍ରାସ୍ତେ ସହ ଦେଵ୍ଯା ପିନାକଧୃକ୍
ସେ ଯେଉଁଠି ପିନାକଧର ତାଙ୍କ ଜନା ସହ ରହୁଥିଲେ, ସେଠି ଗଲେ।
ତମୁତ୍ତରଂ ହରଃ ପ୍ରାହ ଶୃଣ୍ଵତ୍ଯା ଗିରିକନ୍ଯଯା
ହରା ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଗିରିକନ୍ୟା ଶୁଣୁଥିବାବେଳେ।
ତନ୍ନ ଶକ୍ନୋମ୍ଯହଂ ତ୍ଯକ୍ତୁଂ ଵିନାଜ୍ଞାଂ ଵୃକ୍ଷଵୈରିଣଃ
ମୁଁ ବୃକ୍ଷର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଛଡ଼ି ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିପାରିବି ନାହିଁ।
ତଦେଷା ଯାତୁ ସ୍ଵଂ କାମଂ ନାହଂ ଵାରଯିତୁଂ କ୍ଷମଃ
ତାଁକୁ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଯିବା ଦିଅ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ରୋକିପାରିବି ନାହିଁ।
ବ୍ରୂହି ଗତ୍ଵାନ୍ଧକଂ ଵୀର ମମ ଵାକ୍ଯଂ ଵିପଶ୍ଚିତମ୍
ବୀର, ତୁମେ ଅନ୍ଧକଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ମୋ ଜ୍ଞାନମୟ କଥା କହ।
ପ୍ରାମଦ୍ଯୂତଂ ପରିସ୍ତୀର୍ଯ ଯୋ ଜେଷ୍ଯତି ସ ଲପ୍ସ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠି ଦାୟ ଖେଳିବେ, ଯେ ଜିତିବେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ପାଇବେ।
ସମାଗମ୍ଯାବ୍ରଵୀଦ୍ ଵାକ୍ଯଂ ଶର୍ଵଗୌର୍ଯୋଶ୍ଚ ଭାଷିତମ୍
ସମ୍ମିଳିତ ହେଇ, ସେ ଶର୍ବ ଓ ଗୌରୀଙ୍କ କଥା କହିଲେ।
ସମାହୂଯାବ୍ରଵୀଦ୍ ଵାକ୍ଯଂ ଦୁର୍ଯୋଧନମିଦଂ ଵଚଃ
ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଡାକି, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତାଡଯସ୍ଵ ସୁଵିଶ୍ରବ୍ଧଂ ଦୁଃଶୀଲାମିଵ ଯୋଷିତମ୍
ଯେପରି ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ଜନାକୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବରେ ମାରାଯାଏ, ସେପରି ତାଙ୍କୁ ମାର।
ତାଡଯାମାସ ଵେଗେନ ଯଥାପ୍ରାଣେନ ଭୂଯସା
ସେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହରେ ଜୋରଦାର ଭାବରେ ମାରିଦେଲେ।