ଜଗାମ ଶିଷ୍ଯସହିତଃ ପାତାଲଂ ଦାନଵାଲଯମ୍
ସେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ପାତାଳ ଦାନବମାନଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ।
ମହତା ଗ୍ରାଵଵରଷେଣ ସପ୍ତରାତ୍ରାନ୍ତରେ ତଦା
ତାପରେ, ସାତ ରାତି ପରେ, ଏକ ବଡ଼ ପଥରର ବର୍ଷା ହେଲା।
ଆଲଯଂ ରାକ୍ଷସାନାଂ ତୁ କୃତଂ ଦେଵେନ ଶଂଭୁନା
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଘର ଦେବ ଶଂଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହେଲା।
ଭସ୍ମଭୂତାନ୍ ପ୍ରାକୃତାଂସ୍ତୁ ମହାନ୍ତଂ ଚ ପରାଭଵମ୍
ସେ ସାଧାରଣମାନଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କଲେ ଏବଂ ବଡ଼ ପରାଜୟ ଆଣିଲେ।
ପ୍ରାକୃତାପି ଦହେନ୍ନାରୀ କିମୁତାହୋଦ୍ରିନନ୍ଦିନୀ
ସାଧାରଣ ଜନନୀ ମଧ୍ୟ ଜଳିପାରିବେ, ତେବେ ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ତାଠୁ ଅଧିକ କରିପାରିବେ।
ଦ୍ରଷ୍ଟୁମପ୍ଯମିତୌଜସ୍କଃ କିମୁ ଯୋଧଯିତୁଂ ରଣେ
ସେ ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେଖିବା ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁଝିବା ତ ଅଧିକ କଷ୍ଟ।
ଵାକ୍ଯମାହ ମହାତେଜାଃ ପ୍ରହ୍ଲାଦଂ ଚାନ୍ଧକାସୁରଃ
ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଅନ୍ଧକ ଦାନବ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଏକାକୀ ଧର୍ମରହିତୋ ଭସ୍ମାରୁଣିତଵିଗ୍ରହଃ
ସେ ଏକା, ଧର୍ମ ନଥିବା, ଭସ୍ମରେ ଲାଲ ହୋଇଥିବା ଦେହ।
ସ କଥଂ ଵୃଷପତ୍ରାକ୍ଷାଦ୍ ବିଭେତି ସ୍ତ୍ରୀମୁଖେକ୍ଷକାତ୍
ଯିଏ ବୃଷର ପତ୍ର ପରି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ସେ କିପରି ଜନନୀର ମୁହଁର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଭୟ କରେ?
ନ ସମ୍ଯଗୁକ୍ତଂ ଭଵତା ଵିରୁଦ୍ଧଂ ଧର୍ମତୋର୍ଽଥତଃ
ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ଠିକ୍ ନୁହେଁ; ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥର ବିପରୀତ।
ଗଜେନ୍ଦ୍ରମଶକାଭ୍ଯାଂ ଚ ରୁକ୍ମପାଷାଣଯୋରିଵ
ହାତୀ ଓ ମଛି, କିମ୍ବା ସୁନା ଓ ପଥର ଭଳି।
ତାଵଦେଵାନ୍ତରଂ ଚାସ୍ତି ଭଵତୋ ଵା ହରସ୍ଯ ଚ
ତୁମେ ଓ ହରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହିପରି ଭିନ୍ନତା ଅଛି।
ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଵାକ୍ଯଂ ଦେଵର୍ଷେରସିତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ମହାତ୍ମା ଦେବଋଷି ଅସିତଙ୍କର କଥା ଶୁଣ।
ସ୍ଵଦାରତୁଷ୍ଟଃ ପରଦାରଵର୍ଜୋ ନତସ୍ଯ ଲୋକେ ଭଯମସ୍ତି କିଞ୍ଚିତ୍
ଯିଏ ନିଜ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀରେ ଖୁସି ଓ ଅନ୍ୟ ଜନଙ୍କ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀକୁ ଦୂରେ ରଖେ, ସେଠି ଏହି ଜଗତରେ କିଛି ଭୟ ନାହିଁ।
ପରାର୍ଥଦାରେଷ୍ସୁରଵର୍ଣସଂଗମୀ ସୁଖଂ ନ ଵିନ୍ଦେତ ପରତ୍ର ଚେହ
ଯିଏ ଅନ୍ୟ ଜନଙ୍କ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀକୁ ଚାହେ, ସେ ଯେତେବେଳେ ଉଚ୍ଚ ବର୍ଗର ହେଉନାହିଁ, ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ସେ କେବେ ଖୁସି ପାଏନାହିଁ।
ଧର୍ମାନ୍ଵିତୋ ଽଭୂନ୍ମନୁରର୍କପୁତ୍ରଃ ସ୍ଵଦାରସଂତୁଷ୍ଟମନାସ୍ତ୍ଵଗସ୍ତ୍ଯଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର ମନୁ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ; ଅଗସ୍ତ୍ୟ ନିଜ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀରେ ମନ ରଖିଥିଲେ।
ତେଜୋନ୍ଵିତାଃ ଶାପଵରକ୍ଷମାଶ୍ଚ ଜାତାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ସୁରସିଦ୍ଧପୂଜ୍ଯାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତେଜସ୍ୱୀ, ଶାପ ଓ ବରକୁ ସହିପାରିଥିବା, ଦେବତା ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ପୂଜା କରିଥିବା ହେଇଥିଲେ।
ପରୋପତାପୀ ନମୁଚିର୍ଦୁରାତ୍ମା ପରାବଲେପ୍ସୁର୍ନହୁଷଶ୍ଚ ରାଜା
ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଇଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ନାମୁଚି ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଚାହିଥିବା ରାଜା ନହୁଷ—
ଅଵର୍ଣସଂଗୀ ଯଦୁସ୍ତ୍ତମୌଜା ଏତେ ଵିନଷ୍ଟାସ୍ତ୍ଵନଯାତ୍ ପୁରା ହି
ଅନ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣର ମହିଳାଙ୍କ ସହ ମିଶିଥିବା ଯଦୁ ଓ ଉତ୍ତମୌଜା, ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଅନ୍ୟାୟରେ ପଡି ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ।
ଧର୍ମହୀନା ନରା ଯାନ୍ତି ରୌରଵଂ ନରକଂ ମହତ୍
ଯେମାନେ ଧର୍ମ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ପତନାଯ ତଥାଧର୍ମ ଇହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ଏପରି ଅଧର୍ମ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ପତନ ଆଣେ।
ସର୍ଵେଷାମପି ଵର୍ଣାନାମେଷ ଧର୍ମୋ ଧ୍ରୁଵୋ ଽନ୍ଧକ
ଏହି ଧର୍ମ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ପାଇଁ ଦୃଢ଼, ହେ ଅନ୍ଧକ।
ସ ଯାତି ନରକଂ ଘୋରଂ ରୌରଵଂ ବହୁଲାଃ ସମାଃ
ସେ ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ।
ପ୍ରାହ ଧର୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥାନଂ ଖଗେନ୍ଦ୍ରାଯାରୁଣାଯ ହି
ସେ ଧର୍ମର ନିୟମ ଗରୁଡ଼ ଓ ଅରୁଣଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।
ନଯନ୍ତି ନିକୃତିପ୍ରଜ୍ଞଂ ପରଦାରାଃ ପରାଭଵମ୍
ଅନ୍ୟଙ୍କ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଠକେଇବା ଓ ଚତୁର ଲୋକଙ୍କୁ ନାଶ କରେ।
ଭଵାନ୍ ଧର୍ମପରସ୍ତ୍ଵେକୋ ନାହଂ ଧର୍ମ ସମାଚରେ
ତୁମେ ଏକାକି ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା; ମୁଁ ଧର୍ମ କରେନି।
ଗଚ୍ଛ ଶମ୍ବର ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଂ ମନ୍ଦରଂ ଵଦ ଶଙ୍କରମ୍
ଯା, ଶମ୍ବର, ପାହାଡ଼ର ମାଳିକ ମନ୍ଦରକୁ; ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହ।
ପରିଭୁଞ୍ଜସି କେନାଦ୍ଯ ତଵ ଦତ୍ତୋ ଵଦସ୍ଵ ମାମ
ତୁମେ ଏବେ ଯାହା ଉପଭୋଗ କରୁଛ, କିଏ ଦେଇଥିଲା, ମୋତେ କୁହ।
ତତ୍ କିମର୍ଥଂ ନିଵସସେ ମାମନାଦୃତ୍ଯ ମନ୍ଦରେ
ମନ୍ଦରା, ତୁମେ କାହିଁକି ଏଠାରେ ରହୁଛ, ମୋତେ ଅଗ୍ରହ କରି?
ଯେଯଂ ହି ଭଵତଃ ପତ୍ନୀ ସା ମେ ଶୀଘ୍ରଂ ପ୍ରଦୀଯତାମ୍
ଏହି ଜଣେ ତୁମର ଜନା, ତାକୁ ଶୀଘ୍ର ମୋତେ ଦେଇଦିଅ।