ଶ୍ରୂଯତାଂ ନରସାର୍ଦୂଲ ଵିଜ୍ଞପ୍ତିର୍ମମ ପାର୍ଥିଵ
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ଅନୁରୋଧ ଶୁଣ, ହେ ରାଜା।
ଉଦ୍ବ୍ଦ୍ଧଃ କପିନା ରାଜନ୍ ଵିଷଯାନତେ ତଵୈଵ ହି
ହେ ରାଜା, ତୁମ ରାଜ୍ୟରେ ଏକ ବାନର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ଶକୁନିର୍ନାମ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସ ହ୍ଯସ୍ତ୍ରଵିଧିପାରଗଃ
ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ଶକୁନି ନାମକ ଜଣେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଆଦିଦେଶ ପ୍ରିଯଂ ପୁତ୍ରଂ ଶକୁନିଂ ତାପସାନ୍ଵଯେ
ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁଅ ଶକୁନିଙ୍କୁ, ତାପସବଂଶର ସନ୍ତାନ, ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ବନ୍ଧନୋଦ୍ଦେଶଂ ସମଂ ହି ପରମର୍ଷିଣା
ସେ ମହାମୁନିଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧନ ସ୍ଥଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଵୃକ୍ଷଶିଖରେ ଉଦ୍ବଦ୍ଧମୃଷିପୁତ୍ରକମ୍
ସେ ଗଛର ଶିଖରରେ ବନ୍ଧା ମୁନିପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ ମୁନିପୁତ୍ରଂ ତଂ ସ୍ଵଜଟାସଂଯତଂ ଵଟେ
ବଟଗଛ ତଳେ, ଜଟା ବନ୍ଧିଥିବା ସେ ମୁନିପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଲାଘଵାଦୃଷିପୁତ୍ରଂ ତଂ ରକ୍ଷଂଶ୍ଚିଚ୍ଛେଦମାର୍ଗଣୈଃ
ସେ ରକ୍ଷକ, ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ତୀର ଦ୍ୱାରା ମୁନିପୁତ୍ରଙ୍କର ବନ୍ଧନ କାଟିଦେଲେ।
ପଞ୍ଚଵର୍ଷଶତେ କାଲେ ଗତେ ଶକ୍ତସ୍ତଦା ଶରୈଃ
ପାଞ୍ଚଶତ ବର୍ଷ ଅତିତ ହେବା ପରେ, ସେ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଏହା କରିପାରିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତଂ ସ୍ଵପିତରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜାବାଲିଃ ସଂଯତୋ ଽପି ସନ୍
ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ଯାବାଳି ସଂୟମିତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏଗିଯାଇଲେ।
ସଂପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ସ ମୁନିର୍ମୂର୍ଧ୍ନ୍ଯାଘ୍ରାଯ ସୁତଂ ତତଃ
ତାପରେ, ସେ ମୁନି ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କଲେ।
ତତସ୍ତୂର୍ଣଂ ଧନୁର୍ନ୍ଯସ୍ଯ ବାଣାଂଶ୍ଚ ଶକୁନିର୍ବଲୀ
ତାପରେ, ଶକୁନି ବଳବାନ୍, ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ରଖିଦେଲେ।
ନ ଚ ଶକ୍ନୋତି ସଂଚ୍ଛନ୍ନଂ ଦୃଢଂ କପିଵରେମ ହି
ମହାବଳୀ ବାନର ଏହାକୁ ଭଲଭାବେ ଲୁଚାଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତଦାଵତୀର୍ଣଃ ଶକୁନିଃ ସହିତଃ ପରମର୍ଷିଣା
ତାପରେ, ପକ୍ଷୀଟି ମହାମୁନିଙ୍କ ସହିତ ତଳକୁ ଅବତରିଲେ।
ଲାଘଵାଦର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରୈସ୍ତାଂ ଶାଖାଂ ଚିଚ୍ଛେଦ ସ ତ୍ରିଧା
ସେ ତିବ୍ର ତ୍ୱରାରେ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଆକୃତି ତୀରରେ ସେଇ ଡାଲିକୁ ତିନି ଟୁକୁଡ଼ା କଟିଦେଲେ।
ଶରସୋପାନମାର୍ଗେଣ ଅଵତୀର୍ଣୋ ଽଥ ପାଦପାତ୍
ତାପରେ, ତୀରରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପଥରେ ସେ ଗଛରୁ ତଳକୁ ଅବତରିଲେ।
ଜାବାଲିନା ଭାରଵହେନ ସଂଯୁତଃ ସମାଜଗାମାଥ ନଦୀଂ ସ ସୂର୍ଯଜାମ୍
ଝାବାଲି ଓ ଭାରବାହକଙ୍କ ସହିତ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଜା ନଦୀ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ସମାଗତେ ହରଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଂ ଯୋଗିନାଂ ଵରମ୍
ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ ହରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଏକଠା ହେଲେ,
ବହୁନିରମାଲଲ୍ଯସଂଯୁକ୍ତଂ ଗତେ ତସ୍ମିନ୍ ଋତଧ୍ଵଜେ
ଋତଧ୍ୱଜ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ଅନେକ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିର୍ମଳ ସଙ୍ଗ ହେଲା।
ସ୍ନାପଯେତାଂ ଵିଧାନେନ ପୂଜଯେତାମହର୍ନିଶମ୍
ସେମାନେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବେ ଓ ଦିନ ରାତି ପୂଜା କରିବେ।
ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶ୍ରିକଣ୍ଠମଵ୍ଯକ୍ତଂ ଗାଲଵୋ ନାମ ନାମତଃ
ଅଦୃଶ୍ୟ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଗାଳବ ନାମକ ଜଣେ ଥିଲେ।
ପ୍ରଵିଵେଶ ଶୁଚିଃ ସ୍ନାତ୍ଵା କାଲିନ୍ଦ୍ଯା ଵିମଲେ ଜଲେ
କାଳିନ୍ଦୀର ନିର୍ମଳ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଜଣେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଗାଯେତେ ସୁସ୍ଵରଂ ଗୀତଂ ଯକ୍ଷାସୁରସୁତେ ତତଃ
ତାପରେ, ଯକ୍ଷ ଓ ଅସୁର କନ୍ୟାମାନେ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵକନ୍ଯେକ ଚୈତେ ସଂଦେହୋ ନାତ୍ର ଵିଦ୍ଯତେ
ଏମାନେ ଗାନ୍ଧର୍ବ କନ୍ୟାମାନେ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କୃତଜପ୍ଯଃ ସମଧ୍ଯାସ୍ତେ କନ୍ଯାଭ୍ଯାମବିଵାଦିତଃ
ସେ ଜପ ସମାପ୍ତ କରି ଧ୍ୟାନରେ ବସିଲେ, ଦୁଇ କନ୍ୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
କୁଲାଲଙ୍କାରଣେ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତେ ଭଵସ୍ଯ ହି
ଭକ୍ତି ସହିତ ସେ ଭବଙ୍କ ପରିବାରକୁ ଶୋଭାୟିତ କଲେ।
ଜାତୋ ଵିଦିତଵୃତ୍ତାନ୍ତୋ ଗାଲଵସ୍ତପତାଂ ଵରଃ
ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗାଳବ, ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଜାଣି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ଗୌରୀସଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ ଵିଧାନତଃ
ସକାଳେ ଉଠି, ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଗୌରୀଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ଆମନ୍ତ୍ରଯାମି ଵାଂ କନ୍ଯେ ସମନୁଜ୍ଞାତୁମର୍ହଥଃ
ମୁଁ ତୁମମାନେ କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି, ଦୟାକରି ଅନୁମତି ଦିଅ।
କିମର୍ଥଂ ପୁଷ୍କରାରଣ୍ଯଂ ଭଵାନ୍ ଯାସ୍ଯତ୍ଯଥାଦରାତ୍
ମହାଶୟ, ଆପଣ କିଏ ପାଇଁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ପୁଷ୍କର ଅରଣ୍ୟକୁ ଯିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି?