ସା ଚାଵସ୍ଥାମିମାଂ ପ୍ରାପ୍ତା କଶ୍ଚିନ୍ମାଂ ତ୍ରାତୁମୀଶ୍ଵରଃ
ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଭାବିଲେ—'କିଏ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିବେ?'
ଦଦୃସେ ଚାଶ୍ରମଵରଂ ମତ୍ତକୋକିଲନାଦିତମ୍
ସେ ମଦମତ କୋଇଲୀର ଡାକରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିବା ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରମକୁ ଦେଖିଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଚିନ୍ତଯନ୍ତୀ ସା ସଂପ୍ରଵିଷ୍ଟା ମହାଶ୍ରମମ୍
ଏପରି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ, ସେ ମହାଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସଂଶୁଷ୍କାସ୍ଯାଂ ଚଲନ୍ନେତ୍ରାଂ ପରିମ୍ଲାନାମିଵାବ୍ଜିନୀମ୍
ତାଙ୍କର ମୁଁହ ଶୁଖିଗଲା, ଚକ୍ଷୁ ଡାହାଡ଼ିଲା, ସେ ମୁଝିଯାଇଥିବା ପଦ୍ମଫୁଲ ପରି ଦେଖାଉଥିଲେ।
କେଯମିତ୍ଯେଵ ସଂଚିନ୍ତ୍ଯ ସମୁତ୍ଥାଯ ସ୍ଥିତାଭଵତ୍
ଏହି କି ଭାବି, ସେ ଉଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛତୁସ୍ତଥାନ୍ଯୋ ଽଯଂ କଥଯାମାସତୁସ୍ତଦା
ତାପରେ, ସେମାନେ ଏକାପରେକ ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ ଏବଂ କଥା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସମାସୀନେ କଥାଭିସ୍ତେ ନାନାରୂପାଭିରାଦରାତ୍
ସେମାନେ ବସି, ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର କଥା ଆଦର ସହ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ସ ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞୋ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଅକ୍ଷରାଣ୍ଯଵଲୋକଯନ୍
ସେ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ ମହାମୁନି, ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଦେଖିଲେ।
ମୁହୂର୍ତଂ ଧ୍ଯାନମାସ୍ଥାଯ ଵ୍ଯଜାନାଚ୍ଚ ତପୋନିଧିଃ
ଅଳ୍ପ ସମୟ ଧ୍ୟାନରେ ବସି, ସେ ତପସ୍ୱୀ ସବୁ ବୁଝିଗଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାମଗମତ୍ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିକ୍ଷ୍ଵାକୁମୀଶ୍ଵରମ୍
ସେ ତୁରନ୍ତ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଗଲେ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁବଂଶର ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ।
ଶ୍ରୂଯତାଂ ନରସାର୍ଦୂଲ ଵିଜ୍ଞପ୍ତିର୍ମମ ପାର୍ଥିଵ
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ଅନୁରୋଧ ଶୁଣ, ହେ ରାଜା।
ଉଦ୍ବ୍ଦ୍ଧଃ କପିନା ରାଜନ୍ ଵିଷଯାନତେ ତଵୈଵ ହି
ହେ ରାଜା, ତୁମ ରାଜ୍ୟରେ ଏକ ବାନର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ଶକୁନିର୍ନାମ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସ ହ୍ଯସ୍ତ୍ରଵିଧିପାରଗଃ
ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ଶକୁନି ନାମକ ଜଣେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଆଦିଦେଶ ପ୍ରିଯଂ ପୁତ୍ରଂ ଶକୁନିଂ ତାପସାନ୍ଵଯେ
ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁଅ ଶକୁନିଙ୍କୁ, ତାପସବଂଶର ସନ୍ତାନ, ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ବନ୍ଧନୋଦ୍ଦେଶଂ ସମଂ ହି ପରମର୍ଷିଣା
ସେ ମହାମୁନିଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧନ ସ୍ଥଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଵୃକ୍ଷଶିଖରେ ଉଦ୍ବଦ୍ଧମୃଷିପୁତ୍ରକମ୍
ସେ ଗଛର ଶିଖରରେ ବନ୍ଧା ମୁନିପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ ମୁନିପୁତ୍ରଂ ତଂ ସ୍ଵଜଟାସଂଯତଂ ଵଟେ
ବଟଗଛ ତଳେ, ଜଟା ବନ୍ଧିଥିବା ସେ ମୁନିପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଲାଘଵାଦୃଷିପୁତ୍ରଂ ତଂ ରକ୍ଷଂଶ୍ଚିଚ୍ଛେଦମାର୍ଗଣୈଃ
ସେ ରକ୍ଷକ, ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ତୀର ଦ୍ୱାରା ମୁନିପୁତ୍ରଙ୍କର ବନ୍ଧନ କାଟିଦେଲେ।
ପଞ୍ଚଵର୍ଷଶତେ କାଲେ ଗତେ ଶକ୍ତସ୍ତଦା ଶରୈଃ
ପାଞ୍ଚଶତ ବର୍ଷ ଅତିତ ହେବା ପରେ, ସେ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଏହା କରିପାରିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତଂ ସ୍ଵପିତରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜାବାଲିଃ ସଂଯତୋ ଽପି ସନ୍
ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ଯାବାଳି ସଂୟମିତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏଗିଯାଇଲେ।
ସଂପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ସ ମୁନିର୍ମୂର୍ଧ୍ନ୍ଯାଘ୍ରାଯ ସୁତଂ ତତଃ
ତାପରେ, ସେ ମୁନି ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କଲେ।
ତତସ୍ତୂର୍ଣଂ ଧନୁର୍ନ୍ଯସ୍ଯ ବାଣାଂଶ୍ଚ ଶକୁନିର୍ବଲୀ
ତାପରେ, ଶକୁନି ବଳବାନ୍, ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ରଖିଦେଲେ।
ନ ଚ ଶକ୍ନୋତି ସଂଚ୍ଛନ୍ନଂ ଦୃଢଂ କପିଵରେମ ହି
ମହାବଳୀ ବାନର ଏହାକୁ ଭଲଭାବେ ଲୁଚାଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତଦାଵତୀର୍ଣଃ ଶକୁନିଃ ସହିତଃ ପରମର୍ଷିଣା
ତାପରେ, ପକ୍ଷୀଟି ମହାମୁନିଙ୍କ ସହିତ ତଳକୁ ଅବତରିଲେ।
ଲାଘଵାଦର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରୈସ୍ତାଂ ଶାଖାଂ ଚିଚ୍ଛେଦ ସ ତ୍ରିଧା
ସେ ତିବ୍ର ତ୍ୱରାରେ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଆକୃତି ତୀରରେ ସେଇ ଡାଲିକୁ ତିନି ଟୁକୁଡ଼ା କଟିଦେଲେ।
ଶରସୋପାନମାର୍ଗେଣ ଅଵତୀର୍ଣୋ ଽଥ ପାଦପାତ୍
ତାପରେ, ତୀରରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପଥରେ ସେ ଗଛରୁ ତଳକୁ ଅବତରିଲେ।
ଜାବାଲିନା ଭାରଵହେନ ସଂଯୁତଃ ସମାଜଗାମାଥ ନଦୀଂ ସ ସୂର୍ଯଜାମ୍
ଝାବାଲି ଓ ଭାରବାହକଙ୍କ ସହିତ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଜା ନଦୀ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ସମାଗତେ ହରଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଂ ଯୋଗିନାଂ ଵରମ୍
ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ ହରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଏକଠା ହେଲେ,
ବହୁନିରମାଲଲ୍ଯସଂଯୁକ୍ତଂ ଗତେ ତସ୍ମିନ୍ ଋତଧ୍ଵଜେ
ଋତଧ୍ୱଜ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ଅନେକ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିର୍ମଳ ସଙ୍ଗ ହେଲା।
ସ୍ନାପଯେତାଂ ଵିଧାନେନ ପୂଜଯେତାମହର୍ନିଶମ୍
ସେମାନେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବେ ଓ ଦିନ ରାତି ପୂଜା କରିବେ।