ଗନ୍ତୁକାମୋ ମହାତେଜା ଯତ୍ର ନ୍ଯସ୍ତା ସୁଲୋଚନା
ଯେଉଁଠାରେ ସୁଲୋଚନାକୁ ରଖାଯାଇଥିଲା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେଠାକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ନନ୍ଦଯନ୍ତ୍ଯା ସମଂ ପୁତ୍ର୍ଯା ଗତ୍ଵା ଜିଗମିଷୁଃ କପିଃ
ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ବାନର ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦଦାୟି କନ୍ୟା ସହ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତନ୍ମେ ଵୃଥା ଶ୍ରମୋ ଜାତୋ ଜଲମଜ୍ଜନସଂଭଵଃ
ଏଭଳି, ମୋର ଶ୍ରମ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଲା, ଜଳରେ ଡୁବିବାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ସା ତଦ୍ ଭଯାଚ୍ଚ ନ୍ଯପତନ୍ନଦୀଂ ଚୈଵ ହିରଣ୍ଵତୀମ୍
ଭୟରେ, ସେ ହିରଣ୍ଵତୀ ନଦୀରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଦୁଃଖଶୋକସମାକ୍ରାନ୍ତୋ ଜଗାମାଞ୍ଜନପର୍ଵତମ୍
ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଅଞ୍ଜନ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ।
ସମାସ୍ତେ ଵୈ ମହାତେଜାଃ ସଂଵତ୍ସରଗଣାନ୍ ବହୂନ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେଠାରେ ଅନେକ ବର୍ଷ ରହିଥିଲେ।
ନୀତା ଦେଶଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ କୋଶଲଂ ସାଧୁଭୁର୍ଯୁତମ୍
ସେ ମହାପୁଣ୍ୟମୟ କୋଶଳ ଦେଶକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସାଧୁମାନେ ରହୁଛନ୍ତି।
ପ୍ରରୋହପ୍ରାଵୃତତନୁଂ ଜଟାଧରମିଵେଶ୍ଵରମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ଅଙ୍କୁରରେ ଢାକିଯାଇଥିଲା, ଯେପରି ଭଗବାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଜଟାରେ ଢାକିଯାଇଥାଏ।
ଉପଵିଷ୍ଟା ଶିଲଵାପଟ୍ଟେ ତତୋ ଵାଚଂ ପ୍ରଶୁଶ୍ରଵେ
ସେ ପଥର ଚଉକି ଉପରେ ବସିଥିଲେ, ଏବେ ଏକ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ।
ଯଥା ସ ତନଯସ୍ତୁଭ୍ଯମୁଦ୍ବଦ୍ଧୋ ଵଟପାଦପେ
ଯେପରି ତୁମର ପୁଅ ବଟବୃକ୍ଷର ତଳେ ବନ୍ଧାଯାଇଛି,
ତିର୍ଯଗୂର୍ଧ୍ଵମଧଶ୍ଚୈଵ ସମନ୍ତାଦଵଲୋକଯତ୍
ସେ ଚାରିପାଖରେ, ଉପରେ ଓ ତଳେ ଦେଖିଲା।
ପିଙ୍ଗଲାଭିର୍ଜଟାଭିସ୍ତୁ ଉଦ୍ବ୍ଦ୍ଧଂ ଯତ୍ନତଃ ଶୁଭେ
ପିଙ୍ଗଳା ରଙ୍ଗର ଜଟା ଦ୍ୱାରା ସାବଧାନରେ ବନ୍ଧାଯାଇଥିଲା, ହେ ଶୁଭେ।
ପ୍ରାହ କେନାସି ବଦ୍ଧସ୍ତ୍ଵଂ ପାପିନା ଵଦ ବାଲକ
ସେ ପଚାରିଲେ, 'କିଏ ତୁମକୁ ବନ୍ଧିଛି, ମୁଁ ପିଲା? କହ, ହେ ପାପୀ।'
ଜଟାସ୍ଵେଵଂ ସୁଦୁଷ୍ଟେନ ଜୀଵାମି ତପସୋ ବଲାତ୍
ଏଭଳି ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରେ ମୋ ଜଟା ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ଧା ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ବଞ୍ଚୁଛି।
ତତ୍ରାସ୍ତି ତପସୋ ରାଶିଃ ପିତା ମମ ଋତଧ୍ଵଜଃ
ଏଠାରେ ତପସ୍ୟାର ଏକ ବଡ଼ ଆସ୍ତାକୁଡ଼ି ଅଛି; ମୋର ବାପା ହେଉଛନ୍ତି ଋତଧ୍ୱଜ।
ଜାତୋ ଽଲିଵୃନ୍ଦସଂଯୁକ୍ତଃ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ
ମହୁମାଛି ଦଳ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଜାବାଲୀତି ପରିଖ୍ଯାଯ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଶୁଭାନନେ
ସେ 'ଜାବାଲି' ବୋଲି ପରିଚିତ; ଏହା ଶୁଣ, ହେ ଶୁଭ ମୁଖୀ।
ଦଶଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ସୁମାରତ୍ଵେ ଚରିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ସୁମାରାରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ତପସ୍ୟା କରିବ।
ପଞ୍ଚଵର୍ଷଶତାନ୍ ବାଲୋ ଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ ବନ୍ଧନଂ ଦୃଢମ୍
ପିଲାବେଳେ, ପାଞ୍ଚ ଶତ ବର୍ଷ ଦୃଢ଼ ବନ୍ଧନ ଭୋଗିବ।
ଯୌଵନେ ପାରମାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ଦ୍ଵିସହସ୍ରସମାସ୍ତଥା
ଯୁବାବସ୍ଥାରେ, ଦୁଇ ହଜାର ବର୍ଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିବ।
ଲପ୍ସ୍ଯସେ ଭୂମିଶଯ୍ଯାଢ୍ଯଂ କଦନ୍ନାଶନଭୋଜନମ୍
ତୁମେ ମାଟି ଉପରେ ଶୋଇବା ଶଯ୍ୟା ଓ ବନ୍ୟ ଧାନ୍ୟର ଖାଦ୍ୟ ପାଇବ।
ଵିଚରାମି ମହୀପୃଷ୍ଠଂ ଗଚ୍ଛନ୍ ସ୍ନାତୁଂ ହିରଣ୍ଵତୀମ୍
ମୁଁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଘୁରୁଛି, ହିରଣ୍ୟବତୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯାଉଛି।
ଇମାଂ ଦେଵଵତୀଂ ଗୃହ୍ଯଂ ମୂଢ ନ୍ଯସ୍ତାଂ ମହାଶ୍ରମେ
ଏହି ଦେବତା ସମାନ ଜଣେ ଯିଏ ଅବିବେକରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ରମରେ ରଖାଯାଇଛି, ତାଙ୍କୁ ନେଇ।
ଵଟାଗ୍ରେ ଽସ୍ମିନ୍ନୁଦ୍ବ୍ବନ୍ଧ ଜଟାଭିରପି ସୁନ୍ଦରି
ବଟବୃକ୍ଷର ଶିରାରେ, ଜଟା ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧାଯାଇଛି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଲତାପାଶୈର୍ମହାଯନ୍ତ୍ରମଧସ୍ତାଦ୍ ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧିନା
ଲତାର ଦୌରି ଓ ବଡ଼ ଯନ୍ତ୍ର ତଳେ, ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ଜଣେ ଦ୍ୱାରା।
ଦିଶାଂ ମୁକେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ କୃତଂ ଯନ୍ତ୍ରଂ ଲତାମଯମ୍
ସମସ୍ତ ଦିଗର ମୁହଁରେ, ଲତାରେ ତିଆରି ଯନ୍ତ୍ର ରଖାଯାଇଛି।
ଯଥେଚ୍ଛଯା ମଯା ଦୃଷ୍ଟମେତତ୍ ତେ ଗଦିତଂ ଶୁଭେ
ଓ ଶୁଭେ, ମୁଁ ଯେପରି ଦେଖିଥିଲି, ସେହିପରି ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ସମାଯାତା ସୁଚାର୍ଵଙ୍ଗୀ କେନ ସାର୍ଥେନ ମାଂ ଵଦ
ହେ ସୁନ୍ଦର ଅଙ୍ଗବତୀ, କେଉଁ କାମରେ ତୁମେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ, ମୋତେ କୁହ।
ନନ୍ଦଯନ୍ତୀତି ମେ ନାମ ପ୍ରମ୍ଲୋଚାଗର୍ଭସଂଭଵା
ମୋର ନାମ ନନ୍ଦୟନ୍ତୀ, ପ୍ରମ୍ଲୋଚାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ହୋଇଛି।
ଇଯଂ ନରେନ୍ଦ୍ରମହିଷୀ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ଏହି ଜଣେ ରାଜାଙ୍କ ରାଣୀ ହେବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।