ଏଵଂ ପୁରା ତଯା ତୈନ୍ଵ୍ଯା ପରିତ୍ରାତଃ ସ ଭୂପତିଃ
ଏଭଳି, ପୂର୍ବକାଳରେ ସେ ତୈନ୍ବୀ ନାମକ ନାରୀ ଦ୍ୱାରା ସେ ଭୂପତି ରକ୍ଷା ପାଇଥିଲେ।
ଅରଜସ୍କାବ୍ରଵୀଦ୍ ଦଣ୍ଡଂ ତସ୍ଯା ଯଦ୍ ଵୃତ୍ତମୁତ୍ତରମ୍
ଅରଜସ୍କ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ସେଥିରେ ଦଣ୍ଡଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତଦା ତଯା ତୁ ତନ୍ଵଙ୍ଗ୍ଯା ସୁରଥସ୍ଯ ମହୀପତେଃ
ତାପରେ, ସେ ସୁକୁମାର ଅଙ୍ଗବତୀ ଝିଅ ସୁରଥ ଭୂପତିଙ୍କୁ—
ଯସ୍ମାଦ୍ ଧର୍ମଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସ୍ତ୍ରୀଭାଵାନ୍ ମନ୍ଦଚେତସେ
ଧର୍ମକୁ ଛାଡ଼ି, ମହିଳା ସ୍ୱଭାବ ଓ ଦୁର୍ବଳ ମନ ଦ୍ୱାରା—
ଵିଵାହରହିତା ନୈଵ ସୁଖଂ ଲପ୍ସ୍ଯସି ଭର୍ତୃତଃ
ବିବାହ ଛଡ଼ା, ତୁମେ ପତିଙ୍କ ଠାରୁ କେବେ ଖୁସି ପାଇପାରିବ ନାହିଁ।
ଅପକୃଷ୍ଟେ ନପରପତୌ ସାପି ମୋହମୁପାଗତା
ରାଜା ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପରେ, ସେ ମୋହରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଅପକୃଷ୍ଟେ ନପରପତୌ ସାପି ମୋହମୁପାଗତା
ରାଜା ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପରେ, ସେ ମୋହରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ସା ସିଚ୍ଯମାନା ସୁତରାଂ ଶିଶିରେଣାପ୍ଯଥାମ୍ଭସା
ସେ ଶୀତଳ ପାଣିରେ ବେଶି ଭିଜାଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ—
ତାଂ ମୃତାମିତି ଵିଜ୍ଞାଯ ଜଗ୍ମୁଃ ସଖ୍ଯସ୍ତ୍ଵରାନ୍ଵିତାଃ
ତାଙ୍କ ସହେଳିମାନେ ବୁଝିଲେ ଯେ ସେ ମୃତ, ଏବଂ ତେବେ ସେମାନେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଚାଲିଗଲେ।
ସା ଚ ତାସ୍ଵପି ସର୍ଵାସୁ ଗତାସୁ ଵନମୁତ୍ତମମ୍
ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ସେ ସେଇ ଉତ୍ତମ ବନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଅପଶ୍ଯନ୍ତୀ ନାପତିଂ ତଥା ସ୍ନିଗ୍ଧଂ ସଖୀଜନମ୍
ସେ ରାଜାକୁ ନାହିଁ ଦେଖିଲେ, ନ ତାଙ୍କ ସ୍ନେହିଳ ସହେଳିମାନେ।
ତାଂ ଵେଗାତ୍ କାଞ୍ଚନାକ୍ଷୀ ତୁ ମହାନଦ୍ଯାଂ ନରେଶ୍ଵର
ତେବେ, ସୁନା ଆଖିଅଳି ଝିଅ ବେଗରେ ସେଇ ବଡ଼ ନଦୀକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ରାଜା।
ତଯାପି ତସ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଭାଵ୍ଯଂ ଵିଦିତ୍ଵାଥ ଵିଶାଂ ପତେ
ସେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଜନମାନ୍ୟଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ତାଙ୍କ ପରେ କଣ ଘଟିବାକୁ ଯାଉଛି ତାହା ବୁଝିପାରିଲେ।
ଏଵଂ ତସ୍ଯାଃ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରାଯା ଏଷାଵସ୍ଥା ଶ୍ରୁତା ମଯା
ଏଭଳି ତାଙ୍କର ସ୍ୱାଧୀନ ଅବସ୍ଥା ବିଷୟରେ ମୁଁ ଶୁଣିଛି।
କିମର୍ଥମାଗତାସୀହ ନିର୍ମନୁଷ୍ଯମୃଗେ ଵନେ
ତୁମେ କାହିଁକି ଏହି ଜଣଶୂନ୍ୟ ଓ ବନ୍ୟପଶୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅରଣ୍ୟକୁ ଆସିଛ? କଣ କାରଣରେ?
ଶ୍ରୁତ୍ଵାର୍ଷିଃ କୋପମଗମଦଶପଚ୍ଛିଲ୍ପିନାଂ ଵପମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଋଷି ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ ଓ ଶିଳ୍ପୀମାନଙ୍କର ଆକୃତିକୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଯୋଜିତା ନୈଵ ପତିନା ତସ୍ମାଚ୍ଛାଖାମୃଗୋ ଽସ୍ତୁ ସଃ
ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇନଥିଲେ; ତେଣୁ ସେ ଏବେ ଏକ ଶାଖାରେ ବସୁଥିବା ହରିଣ ହେଉ।
ଉପାସ୍ଯ ପଶ୍ଵିମାଂ ସନ୍ଧ୍ଯାଂ ପୂଜଯାମାସ ଶଙ୍କରମ୍
ସେ ସଂଧ୍ୟାକୁ ପୂଜି, ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଉଵାଚାଗମ୍ଯତାଂ ସୁଭ୍ରୂଂ ସୁଦତୀଂ ପତିଲାଲସାମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ସୁନ୍ଦର ଭୃକ୍ତି ଓ ମଧୁର ଦନ୍ତ ଥିବା, ସ୍ୱାମୀକୁ ଆଶା କରୁଥିବା ସେ ନାରୀ ଏଠାରେ ଆସୁ।'
ତତ୍ରୋପାସ୍ଯ ମହେଶାନଂ ମହାନ୍ତଂ ହାଟକେଶ୍ଵରମ୍
ସେଠାରେ, ସେ ମହାନ୍ତ ହାଟକେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଆଗମିଷ୍ଯତି ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରୀ କନ୍ଦରମାଲିନଃ
ଦାନବ କନ୍ଦରମାଳିନଙ୍କର ଝିଅ ଏଠାକୁ ଆସିବେ।
ତଥାପରା ଵେଦଵତୀ ପର୍ଜନ୍ଯଦୁହିତା ଶୁଭା
ଏଭଳି, ଅନ୍ୟ ଜଣେ ହେଉଛନ୍ତି ପର୍ଜନ୍ୟଙ୍କର ଶୁଭ ଝିଅ ବେଦବତୀ।
ହାଟକାଖ୍ଯେ ମହାଦେଵ ତଦା ସଂଯୋଗମେଷ୍ଯସି
ହାଟକ ନାମକ ସ୍ଥାନରେ, ହେ ମହାଦେବ, ତୁମେ ଏକତ୍ରତା ପାଇବ।
ସପ୍ତଗୋଦାଵରଂ ତୀର୍ଥମଗମତ୍ ତ୍ଵରିତା ତତଃ
ତାପରେ, ସେ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ସାତ ଗୋଦାବରୀ ତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସମଧ୍ଯାସ୍ତେ ଶୁଚିପରା ଫଲମୂଲାଶନାଭଵତ୍
ସେ ପବିତ୍ରତାରେ ଲିନ ହୋଇ ଧ୍ୟାନରେ ବସିଲେ, ଫଳ ଓ ମୂଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କଲେ।
ଶ୍ଲୋକମେକଂ ମହାଖ୍ଯାନଂ ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ପ୍ରିଯକାମ୍ଯଯା
ସେ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଆଶା କରି, ମହାକଥାର ଗୋଟିଏ ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼ିଲେ।
ଇଦଂ ହି ଦୁଃଖଂ ମୃଗଶାଵନେତ୍ର୍ଯା ନିର୍ମାର୍ଜଯେଦ୍ ଯଃ ସ୍ଵପରାକ୍ରମେଣ
ଯିଏ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ହରିଣ ନୟନୀଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିପାରିବେ,
ନଦୀଂ ପଯୋଷ୍ଣୀଂ ମୁନିଵୃନ୍ଦଵନ୍ଦ୍ଯାଂ ସଂଚିନ୍ତଯନ୍ନେଵ ଵିଶାଲନେତ୍ରାମ୍
ମୁନିମାନେ ଯେଉଁ ନଦୀ ପୟୋଷ୍ଣୀକୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ନୟନକୁ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ।
ସ୍ମରନ୍ତ୍ଯାଃ ସୁରଥଂ ଵୀରଂ ମହାନ୍ କାଲଃ ସମଭ୍ଯଗାତ୍
ସେ ସୁରଥଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିବାବେଳେ, ଏକ ବଡ଼ ସମୟ କଟିଗଲା।
ନ୍ଯପତନ୍ମେରୁଶିଖରାଦ୍ ଭୂପୃଷ୍ଠଂ ଵିଧିଚୋଦିତଃ
ବିଧିର ଆଦେଶରେ ସେ ମେରୁ ଶିଖରରୁ ପୃଥିବୀକୁ ପଡ଼ିଲେ।