ପୂଜଯାମାସ ସଂହୃଷ୍ଟା ଭ୍ରାତୃଭାଵେନ ଦାନଵ
ଦାନବଟିଏ ଭାଇପାଇଁ ଭଳି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
ମାଂ ସମାହ୍ଲାଦଯସ୍ଵାଦ୍ଯ ସ୍ଵପରିଷ୍ଵଙ୍ଗଵାରିଣା
ମୋତେ ତୁମର ଆଲିଙ୍ଗନର ଜଳରେ ଖୁସି କର।
ପିତା ମମ ମହାକ୍ରୋଧାତ୍ ତ୍ରିଦଶାନପି ନିର୍ଦହେତ୍
ମୋର ବାପା ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଦେବତାମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଜଳାଇଦେଇପାରିବେ।
ଭଗିନୀ ଧର୍ମତସ୍ତେ ଽହଂ ଭଵାଞ୍ଶିଷ୍ଯଃ ପିତୁର୍ମମ
ତୁମେ ଧର୍ମରେ ମୋର ଭଉଣୀ, ଆଉ ମୁଁ ତୁମର ବାପାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ।
କାମାଗ୍ନିର୍ନିର୍ଦହତି ମାମଦ୍ଯୈଵ ତନୁମଧ୍ଯମେ
ଆଜି, ହେ ସୁସ୍ଥୁଳ ନାରୀ, ମୋ ଦେହକୁ କାମନାର ଅଗ୍ନି ଦହିଦେଉଛି।
ତମେଵ ଯାଚସ୍ଵ ଗୁରୁଂ ସ ତେ ଦାସ୍ଯତ୍ଯସଂଶଯମ୍
ଏହି କଥା ଗୁରୁଙ୍କୁ ନିଜେ ପଚାର, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ତୁମକୁ ଦେଇଦେବେ।
ଚ୍ଯୁତାଵସରକର୍ତୃତ୍ଵେ ଵିଘ୍ନୋ ଜାଯେତ ସୁନ୍ଦରି
ଯଦି ଠିକ୍ ସମୟରେ କାମ କରାଯାଏନି, ତେବେ କିଛି ବାଧା ଆସିପାରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଦାତୁଂ ଶକ୍ତା ସ୍ଵମାତ୍ମାନଂ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରା ନ ହି ଯୋଷିତଃ
ନାରୀମାନେ ଚାହିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ନିଜେ ଦେଇପାରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱାଧୀନ ନୁହଁନ୍ତି।
ଗଚ୍ଛସ୍ଵ ଶୁକ୍ରଶାପେନ ସଭୃତ୍ଯଜ୍ଞାତିବାନ୍ଧଵଃ
ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ, ତୁମର ସହଚର, ଆତ୍ମୀୟ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ଯାଅ।
ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଯା ଯଦ୍ ଵୃତ୍ତଂ ପୁରା ଦେଵଯୁଗେ ଶୁଭେ
ପୁରୁଣା ଦେବମାନ୍ୟ ଯୁଗରେ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଙ୍କ ସହିତ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ସେ କଥା—
ରୂପଯୌଵନସଂପନ୍ନା ପଦ୍ମହୀନେଵ ପଦ୍ମିନୀ
ସେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଯୌବନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ, ଯେପରି ଅଳିଅଛି ତଳା ନଥିବା ପଦ୍ମିନୀ।
ଜଗାମ ନେମିଷଂ ନାମ ସ୍ନାତୁଂ କମଲଲୋଚନା
ସେ କମଳନୟନୀ ନେମିଷ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲେ।
ତାଂ ଦଦର୍ଶ ଚ ତନ୍ଵଙ୍ଗୀଂ ଶୁଭାଙ୍ଗୋ ମଦନାତୁରଃ
ସେଠାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଓ କାମନାରେ ଦୁଃଖିତ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ସୁସ୍ଥୁଳ ଦେହକୁ ଦେଖିଲେ।
ଅସୌ ନରାଧିପସୁତୋ ମଦନେନ ସଦର୍ଥ୍ଯତେ
ସେ ରାଜାଙ୍କର ପୁଅ ସତ୍ୟସତ୍ୟ କାମରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ସଖ୍ଯସ୍ତାମବ୍ରୁଵନ୍ ବାଲା ନ ପ୍ରଗଲ୍ଭଽସି ସୁନ୍ଦରି
ତାଙ୍କର ସହେଳିମାନେ କହିଲେ, 'ଓ ଶିଶୁ, ତୁମେ ଏଠାରେ ସାହସିନୁହଁ, ରୂପବତୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ।'
ପିତା ତଵାସ୍ତି ଧର୍ମିଷ୍ଠଃ ସର୍ଵଶିଲ୍ପଵିଶାରଦଃ
ତୁମର ବାପା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସମସ୍ତ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ରାଜା ସୁରଥଃ ସତ୍ଯଵାତ୍ ସୁଧୀ
ଏହି ସମୟରେ, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା ସୁରଥ ଥିଲେ।
ତ୍ଵଂ ମୁଗ୍ଧେ ମୋହଯସି ମାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଯୈଵ ମଦିରେକ୍ଷଣେ
ଓ ନିର୍ମଳ ନୟନବତୀ, ତୁମେ ତୁମ ମଦମତ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୋତେ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ କରୁଛ।
ତନ୍ମାଂ କୁଚତଲେ ତଲ୍ପେ ଅଭିଶାଯିତୁମର୍ହସି
ତେଣୁ, ତୁମେ ମୋର ଛାତି ଉପରେ ଏହି ଶୟନରେ ମୋ ସହିତ ଶୋଇବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସା ଚାରୁସର୍ଵାଙ୍ଗୀ ରାଜ୍ଞୋ ରାଜୀଵଲୋଚନା
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଶୋଭାମୟ ଓ ପଦ୍ମନୟନୀ ସେ ଝିଅ ରାଜାଙ୍କୁ—
ଏଵଂ ପୁରା ତଯା ତୈନ୍ଵ୍ଯା ପରିତ୍ରାତଃ ସ ଭୂପତିଃ
ଏଭଳି, ପୂର୍ବକାଳରେ ସେ ତୈନ୍ବୀ ନାମକ ନାରୀ ଦ୍ୱାରା ସେ ଭୂପତି ରକ୍ଷା ପାଇଥିଲେ।
ଅରଜସ୍କାବ୍ରଵୀଦ୍ ଦଣ୍ଡଂ ତସ୍ଯା ଯଦ୍ ଵୃତ୍ତମୁତ୍ତରମ୍
ଅରଜସ୍କ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ସେଥିରେ ଦଣ୍ଡଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତଦା ତଯା ତୁ ତନ୍ଵଙ୍ଗ୍ଯା ସୁରଥସ୍ଯ ମହୀପତେଃ
ତାପରେ, ସେ ସୁକୁମାର ଅଙ୍ଗବତୀ ଝିଅ ସୁରଥ ଭୂପତିଙ୍କୁ—
ଯସ୍ମାଦ୍ ଧର୍ମଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସ୍ତ୍ରୀଭାଵାନ୍ ମନ୍ଦଚେତସେ
ଧର୍ମକୁ ଛାଡ଼ି, ମହିଳା ସ୍ୱଭାବ ଓ ଦୁର୍ବଳ ମନ ଦ୍ୱାରା—
ଵିଵାହରହିତା ନୈଵ ସୁଖଂ ଲପ୍ସ୍ଯସି ଭର୍ତୃତଃ
ବିବାହ ଛଡ଼ା, ତୁମେ ପତିଙ୍କ ଠାରୁ କେବେ ଖୁସି ପାଇପାରିବ ନାହିଁ।
ଅପକୃଷ୍ଟେ ନପରପତୌ ସାପି ମୋହମୁପାଗତା
ରାଜା ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପରେ, ସେ ମୋହରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଅପକୃଷ୍ଟେ ନପରପତୌ ସାପି ମୋହମୁପାଗତା
ରାଜା ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପରେ, ସେ ମୋହରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ସା ସିଚ୍ଯମାନା ସୁତରାଂ ଶିଶିରେଣାପ୍ଯଥାମ୍ଭସା
ସେ ଶୀତଳ ପାଣିରେ ବେଶି ଭିଜାଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ—
ତାଂ ମୃତାମିତି ଵିଜ୍ଞାଯ ଜଗ୍ମୁଃ ସଖ୍ଯସ୍ତ୍ଵରାନ୍ଵିତାଃ
ତାଙ୍କ ସହେଳିମାନେ ବୁଝିଲେ ଯେ ସେ ମୃତ, ଏବଂ ତେବେ ସେମାନେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଚାଲିଗଲେ।
ସା ଚ ତାସ୍ଵପି ସର୍ଵାସୁ ଗତାସୁ ଵନମୁତ୍ତମମ୍
ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ସେ ସେଇ ଉତ୍ତମ ବନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।