ଭ୍ରଂଶନଂ ନିଜଧର୍ମାଣାଂ ଚତୁର୍ଥଂ ନରକଂ ସ୍ମୃତମ୍
ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଛାଡିଦେବାକୁ ଚତୁର୍ଥ ନରକ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।
ମିଷ୍ଟୌକାଶନମିତ୍ଯୁକ୍ତଂ ପଞ୍ଚମଂ ତୁ ନୃପାଚନମ୍
ମିଠା ଖାଇବାକୁ ପଞ୍ଚମ ନରକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ଦଣ୍ଡକୁ ମଧ୍ୟ।
ଯାନଯୁଗ୍ଯସ୍ଯ ହରଣଂ ଷଷ୍ଠମୁକ୍ତଂ ନୃପାଚନମ୍
ଗାଡ଼ି କିମ୍ବା ତାହାର ଯୋକ ନେଇ ନେବାକୁ ଷଷ୍ଠ ରାଜଦଣ୍ଡ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ରାଜ୍ଯେ ତ୍ଵହିତକାରିତ୍ଵଂ ସପ୍ତମଂ ନିରଯଂ ସ୍ମୃତମ୍
ରାଜ୍ୟରେ ଅନିଷ୍ଟ କାମ କରିବାକୁ ସପ୍ତମ ନରକ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।
ଲାଲାସଂକୀର୍ଣମେଵୋକ୍ତମଷ୍ଟମଂ ନରକଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଲାଲା ମିଶିବାକୁ ଅଷ୍ଟମ ନରକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଵିରୋଧଂ ବନ୍ଧୁଭିଶ୍ଚୋକ୍ତଂ ନଵମଂ ନରପାଚନମ୍
ନିଜ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ସହ ବିରୋଧ କରିବାକୁ ନବମ ମନୁଷ୍ୟ ଦଣ୍ଡ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଶାସ୍ତ୍ରସ୍ତେଯଂ ଧର୍ମନାଶଂ ଦଶମଂ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ଶାସ୍ତ୍ର ଚୋରି କରିବା ଏବଂ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଦଶମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଏକାଦଶମମେଵୋକ୍ତଂ ନରକଂ ସଦ୍ଭିରୁତ୍ତମମ୍
ଏକାଦଶ ନରକକୁ ସତ୍ପୁରୁଷମାନେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ସଂସ୍କାରପରିହୀନତ୍ଵମିଦଂ ଦ୍ଵାଦଶମଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଯଥାଯଥ ନିୟମ ନ ହେବାକୁ ଦ୍ୱାଦଶ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।
ସଂଭେଦଃ ସଂଵିଦାମେତତ୍ ତ୍ରଯୋଦଶମମୁଚ୍ଯତେ
ସମ୍ମତିରେ ଭାଗ ହେବାକୁ ତ୍ରୟୋଦଶ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଚତୁଦ୍ର୍ଦଶମମୋଵୋକ୍ତଂ ନରକଂ ତଦ୍ ଵିଗର୍ହିତମ୍
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ନରକକୁ ନିନ୍ଦିତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସ୍ମୃତଂ ତତ୍ ପଞ୍ଚଦଶମମସ୍ତ୍ଯଵଚନାନି ଚ
ପଞ୍ଚଦଶ ଏପରି ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ କିଛି ଅକଥିତ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ସର୍ଵସ୍ଯ ଚାତତାଯିତ୍ଵଲମାଵାସେଷ୍ଵଗ୍ନିଦୀପନମ୍
ସମସ୍ତ ଘରରେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇବା ହୋଇଯାଏ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ ଦେବାର ଚିହ୍ନ।
ଈର୍ଷର୍ଯାଭାଵଶ୍ଚ ସତ୍ଯେଷୁ ଉଦ୍ଧୃତ୍ତଂ ତୁ ଵିଗର୍ହିତମ୍
ସତ୍ୟବାଦୀମାନେ ଇର୍ଷ୍ୟା ରହିଥିବା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଅହଂକାର କରିବା ନିନ୍ଦିତ।
ସଂଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରୀଣଯେଦ୍ ଦେଵଂ ସଂତତ୍ଯା ଜଗତଃ ପତିମ୍
ଏହି ଗୁଣ ଥିଲେ ଜଗତର ନାଥଙ୍କୁ ସନ୍ତତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁଂନାମନରକଂ ଘୋରଂ ଵିନାଶଯତି ସର୍ଵତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମନୁଷ୍ୟ ନାମର ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥାଏ।
ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶେଷପାପସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଅବଶିଷ୍ଟ ପାପର ଲକ୍ଷଣ ବିଷୟରେ କହିବି।
ପିତୃଣାଂ ଚ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ଵର୍ଵଣେଷୁ ଚୈକତା
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଜାତିରେ ପିତୃମାନଙ୍କ ସହ ଏକତା ରହିଥାଏ।
ମତ୍ସ୍ଯାଦଶ୍ଚ ମହାପାପମଗମ୍ଯାଗମନଂ ତଥା
ମାଛ ଓ ଏହା ପରି ଖାଇବା, ନିଷିଦ୍ଧ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଏକ ମହାପାପ।
ସ୍ଵଦୋଷାଚ୍ଛାଦନଂ ପାପଂ ପରଦୋଷପ୍ରକାଶନମ୍
ନିଜ ଦୋଷ ଲୁଚାଇବା ପାପ, ଅନ୍ୟର ଦୋଷ ଖୋଲିଦେବା ମଧ୍ୟ ପାପ।
ଟାକିତ୍ଵଂ ତାଲଵାଦିତ୍ଵଂ ନାମ୍ନା ଵାଚାପ୍ଯଧର୍ମଜମ୍
ଉପହାସ କରିବା, ହାତରେ ତାଳ ଦେଇବା, ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅଧର୍ମ କଥା କହିବା।
ଏତୈଶ୍ଚ ପାପୈଃ ସଂଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରୀଣଯେଦ୍ ଯଦି ଶଙ୍କରମ୍
ଏହି ପାପ ରହିଥିଲେ ଯଦି କେହି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଚେଷ୍ଟା କରେ—
ଶାରୀରଂ ଵାଚିକଂ ଯତ୍ ତୁ ମାନସଂ କାଯିକଂ ତଥା
ଶରୀର, କଥା, ମନ ଓ କାୟର ଯେଉଁ ପାପ—
ଭ୍ରାତୃଭିର୍ବାନ୍ଧଵୈଶ୍ଚାପି ତସ୍ମିନ୍ ଜନ୍ମନି ଧର୍ମଜ
ଭାଇ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଜନ୍ମରେ, ଧର୍ମଜନ—
ଵିପରୀତେ ଭଵେତ୍ ସାଧ୍ଯ ଵିପରୀତଃ ପଦକ୍ରମଃ
ଯଦି କ୍ରମ ବିପରୀତ ହୁଏ, ଫଳ ମଧ୍ୟ ବିପରୀତ ହେବ।
ସେଷାତ୍ ତାରଯତେ ଶିଷ୍ଯଃ ସର୍ଵତୋ ଽପି ହି ପୁତ୍ରକଃ
ଅବଶିଷ୍ଟରୁ ଶିଷ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପୁତ୍ର।
ତ୍ରିଃ ସତ୍ଯଂ ତଵ ପୁତ୍ରୋ ଽହଂ ଦେଵ ଯୋଗଂ ଵଦସ୍ଵ ମେ
“ମୁଁ ତୁମର ପୁତ୍ର, ଏହା ସତ୍ୟ; ମୋତେ ଯୋଗ ବିଷୟରେ କହ।”
ଦାସ୍ଯେତେ ଚ ତତଃ ସୂନୁର୍ଦାଯାଦୋ ମେ ଽସି ପୁତ୍ରକ
“ତେବେ ପୁତ୍ର ପାଇବେ; ତୁମେ ମୋର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ମୋ ପୁତ୍ର।”
ଯେଯଂ ହି ଭଵତା ପ୍ରୋକ୍ତା ତାଂ ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
“ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ଏହାକୁ ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ।”
ପ୍ରାହ ପ୍ରହସ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ କ୍ଶ୍ରୁଣୁ ଵତ୍ସେତି ନାରଦ
ଭଗବାନ ହସି କହିଲେ, “ଶୁଣ, ନାରଦ, ମୋ ପିଲା।”