ମୁରମାସାଦ୍ଯ ମୋଦନ୍ତେ ସ୍ଵର୍ଗେ ସୁକୁତିନୋ ଯଥା
ଯେଉଁମାନେ ସଦ୍ଗୁଣୀ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ମୁରଙ୍କ ସାଥିରେ ମିଳି ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଉଚିତ।
ଏକାକୀ କୁଞ୍ଜରାରୂଢଂ ସରଯୂଂ ନିମ୍ନଗାଂ ପ୍ରତି
ସେ ଏକାଏକି, ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସରୟୂ ନଦୀ ପାଖକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଦଦୃଶୋ ରଘୁନାମାନଂ ଦୀକ୍ଷିତଂ ଯଜ୍ଞକର୍ମଣି
ସେ ଦେଖିଲେ, ରଘୁ ନାମକ ଜଣେ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ନୋ ଚେନ୍ନିଵର୍ତତାଂ ଯଜ୍ଞୋ ନେଷ୍ଟଵ୍ଯା ଦେଵତାସ୍ତ୍ଵଯା
ଯଦି ଯଜ୍ଞ ବନ୍ଦ ହେଉନାହିଁ, ତେବେ ତୁମେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପ୍ରୋଵାଚ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଵସିଷ୍ଠସ୍ତପତାଂ ଵରଃ
ତାପସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ।
ପ୍ରହର୍ତୁମିଚ୍ଛସି ଯଦି ତଂ ନିଵାରଯ ଚାନ୍ତକମ୍
ଯଦି ତୁମେ ତାକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରୋକ।
ତସ୍ମିଞ୍ଜିତେ ହି ଵିଜିତଂ ସର୍ଵଂ ମନ୍ଯସ୍ଵ ଭୂତଲମ୍
ସେ ଯଦି ଜିତିଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଜିତାଯାଇଛି ବୋଲି ଭାବ।
ଜଗାମ ଧର୍ମରାଜାନଂ ଵିଜେତୁଂ ଦଣ୍ଡପାଣିନମ୍
ସେ ଧର୍ମରାଜା, ଦଣ୍ଡଧାରୀଙ୍କୁ ଜିତିବା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ।
ସ ସମାରୁହ୍ଯ ମହିଷଂ କେଶଵାନ୍ତିକମାଗମତ୍
ସେ ଏକ ମହିଷ ଉପରେ ଚଢ଼ି, କେଶବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ସ ଚାହ ଗଚ୍ଛ ମାମଦ୍ଯ ପ୍ରେପଯସ୍ଵ ମହାସୁରମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ଏବେ ଯାଅ; ସେଇ ମହା ଦାନବକୁ ମୋ ପାଖକୁ ପଠା।'
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଦୈତ୍ଯଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ନଗରୀଂ ମୁରଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦାନବ ମୁର ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵଦସ୍ଵ ଵଚନଂ କର୍ତ୍ତା ତ୍ଵଦୀଯଂ ଦାନଵେଶ୍ଵର
ତୁମେ କ'ଣ କରିବେ, ଦାନବମାନ୍ୟଙ୍କ ମହାରାଜ, ସେ କଥା କହ।
ନୋ ଚେତ୍ ତଵାଦ୍ଯ ଛିତ୍ତ୍ଵାହଂ ମୂର୍ଧାନଂ ପାତଯେ ଭୁଵି
ନହେଲେ, ଆଜି ମୁଁ ତୁମର ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଭୂମିରେ ପକେଇଦେବି।
ଅହମେନ ପରାଜିତ୍ଯ ଵାରଯାମି ନ ସଂଶଯଃ
ମୁଁ ତାକୁ ହରାଇ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବାନ୍ଧିଦେବି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପନିଵାସୀ ଯଃ ସ ମାଂ ସଂଯମତେ ଽଵ୍ଯଯଃ
ଯିଏ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ବସନ୍ତି, ସେ ଅବିନାଶୀ ମୋତେ ବାନ୍ଧିଦେଉଛନ୍ତି।
ସ୍ଵଯଂ ତତ୍ର ଗମିଷ୍ଯାମି ତସ୍ଯ ସଂଯମନୋଦ୍ଯତଃ
ମୁଁ ନିଜେ ସେଠାକୁ ଯିବି, ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ତତ୍ରାସ୍ତେ ଭଗଵାନ୍ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଲୋକନାଥୋ ଜଗନ୍ମଯଃ
ସେଠାରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାଥ ଏବଂ ସାର୍ବଭୌମ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳତତ୍ତ୍ୱ, ବସିଛନ୍ତି।
କିଂ ତୁ ତ୍ଵଯା ନ ତାଵଦ୍ଧି ସଂଯମ୍ଯା ଧର୍ମ ମାନଵାଃ
ତେବେ, ତୁମେ ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମରେ ଚାଲୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଅଟକାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସଂଯନ୍ତୁର୍ଵା ଯଥା ସ୍ଯାଦ୍ଧି ତତୋ ଯୁଦ୍ଧଂ ସମାଚର
ଯେତେବେଳେ ଅଟକାଇବା ଉପଯୁକ୍ତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧ କର।
ଯତ୍ରାସ୍ତେ ଶେଷପର୍ଯଙ୍କେ ଚତୁର୍ମୂର୍ତିର୍ଜନାର୍ଦନଃ
ଯେଠାରେ ଚତୁର୍ମୂର୍ତ୍ତି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଶେଷ ନାଗଙ୍କ ଶଯ୍ୟାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛନ୍ତି—
ସର୍ଵଗତ୍ଵାତ୍ କଥମପି ଅଵ୍ଯକ୍ତତ୍ଵାଚ୍ଚ ତଦ୍ଵଦ
ସେ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଏବଂ କିଛି ଭାବରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଥିବାରୁ, ଏହିପରି କୁହାଯାଏ।
ଚତୁର୍ମୂର୍ତିର୍ଜଗନ୍ନାଥୋ ଯତା ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତଥା ଶୃଣୁ
ଚତୁର୍ମୂର୍ତ୍ତି ଜଗନ୍ନାଥ କିପରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ, ଏହାକୁ ଏବେ ଶୁଣ।
ଵାସୁଦେଵାଖ୍ଯମାଵ୍ଯକ୍ତଂ ସ୍ମୃତଂ ଦ୍ଵାଦଶପତ୍ରକମ୍
ଅଦୃଶ୍ୟ ଯାହାକୁ ବାସୁଦେବ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେହିଠାରେ ବାରଟି ପାତ୍ର ରହିଛି ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
କାନ୍ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶୈଵୋକ୍ତା ପତ୍ରକା ତାନି ମେ ଵଦ
ସେ ବାରଟି ପାତ୍ର କଣ କଣ? ସେମାନଙ୍କ ନାମ ମୋତେ କୁହ।
ଶ୍ରତଂ ସନତ୍କୁମାରେମ ତେନାଖ୍ଯାତଂ ଚ ତନ୍ମମ
ସନତ୍କୁମାର ଏହି କଥା ଶୁଣିଥିଲେ ଏବଂ ସେ ମୋତେ କହିଥିଲେ।
ତଵାପି ତେନ ଗଦିତଂ ଵଦ ମାମନୁପୂର୍ଵଶଃ
ସେ ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ; ଏହାକୁ ଠିକ୍ କ୍ରମରେ ମୋତେ କୁହ।
ସଂଜାତଂ ମୁନିସାର୍ଦୁଲ ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ରଵିଚାରକମ୍
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱ ବିଚାର କରୁଥିବା ଜଣେ ହୋଇଛ।
ତୃତୀଯଃ ସନକୋ ନାମ ଚତୁର୍ଥଶ୍ଚ ସନନ୍ଦନଃ
ତୃତୀୟ ହେଉଛନ୍ତି ସନକ ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ହେଉଛନ୍ତି ସନନ୍ଦନ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପଞ୍ଚଶିଖଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଯୋଗଯୁକ୍ତଂ ତପୋନିଧିମ୍
ଯୋଗରେ ନିପୁଣ ଏବଂ ତପସ୍ୟାର ଧନ ଥିବା ପଞ୍ଚଶିଖଙ୍କୁ ଦେଖି, ଯିଏ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମାନମୁକ୍ତଂ ମହାଯୋଗଂ କପିଲାଦୀନପାସତଃ
ଅହଂକାର ଛାଡି, ମହାଯୋଗରେ ଅବସ୍ଥିତ, କପିଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।