ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯସ୍ତୁ ଲୋକେଭ୍ଯ ଇତି ଜପନ୍ତଃ ପରମର୍ଷଯଃ
ମହାମୁନିମାନେ 'ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ' ବୋଲି ଜପ କରିଥିଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୋଚୁଃ କିମିଦଂ ଲୋକାଃ କ୍ଷୁବ୍ଧାଃ ସଂଶଯମାଗତାଃ
ଏହା ଦେଖି ସେମାନେ କହିଲେ, 'ଏହା କଣ? ଲୋକମାନେ ଅସ୍ଥିର ଓ ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିଯାଇଛନ୍ତି ।'
ତଦାଗଚ୍ଛତ ଵୋ ଯୁକ୍ତଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଚକ୍ରଗଦାଧରମ୍
ଏହି ସମୟରେ ତୁମେମାନେ ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯିବା ଉଚିତ ।
ପିତାମହଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ମୁରାରିସଦନଂ ଗତାଃ
ପିତାମହଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସେମାନେ ମୁରାରିଙ୍କ ଗୃହକୁ ଗଲେ ।
ଦୈତ୍ଯୋ ରାକ୍ଷସୋ ଵାପି ପାର୍ଥିଵୋ ଵା ତଦୁଚ୍ଯତାମ୍
ଦାନବ, ରାକ୍ଷସ କିମ୍ବା ରାଜା—ଏହା କିଏ ଅଛି, କହ ।
ଦୈତ୍ଯୋ ରାକ୍ଷସୋ ଵାପି ପାର୍ଥିଵୋ ଵା ତଦୁଚ୍ଯତାମ୍
ଦାନବ, ରାକ୍ଷସ କିମ୍ବା ରାଜା—ଏହା କିଏ ଅଛି, କହ ।
କଥଂ ଚ ନହତଃ ସଂଖ୍ଯେ ଵିଷ୍ଣୁନା ତଦ୍ ଵଦସ୍ଵ ମେ
ଏବଂ ସେ କିପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଲେ? ମୋତେ ଏହା କୁହ ।
ଵିଚିତ୍ରମିଦମାଖ୍ଯାନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ଏହି କଥା ଅଦ୍ଭୁତ, ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଓ ପାପ ନାଶ କରେ ।
ସ ଦଦର୍ଶ ରଣେ ଶସ୍ତାନ୍ ଦିତିପୁତ୍ରାନ୍ ସୁରୋତ୍ତମୈଃ
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦିତିପୁତ୍ରମାନେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେଖିଲେ ।
ଆରାଧଯାମାସ ଵିଭୁଂ ବ୍ରହ୍ମାଣମପରାଜିତମ୍
ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅଜୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ।
ସ ଚ ଵଵ୍ରେ ଵରଂ ଦୈତ୍ଯୋ ଵରମେନଂ ପିତାମହାତ୍
ସେ ଦାନବ ପିତାମହଙ୍କୁ ଏକ ବର ମାଗିଲେ ।
ସ ସ ମଦ୍ଧସ୍ତସଂସ୍ପୃଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵମରୋ ଽପି ମରତ୍ଵତଃ
ମୋ ହାତର ସ୍ପର୍ଶ ହେଲେ ଅମର ମଧ୍ୟ ମରଣଶୀଳ ହେଉଛନ୍ତି ।
ତତୋ ଽଭ୍ଯାଗାନ୍ମହାତେଜା ମୁରଃ ସୁରଗିରିଂ ବଲୀ
ତାପରେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୁରା ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ ।
ନ କଶ୍ଚିଦ୍ ଯୁଯୁଧେ ତେନ ସମଂ ଦୈତ୍ଯେନ ନାରଦ
ନାରଦ, ସେହି ଦାନବ ସହିତ ସମାନ ଭାବରେ କେହି ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ ।
ନ ଚାସ୍ଯ ସହ ଯୋଦ୍ଧୁଂ ଵୈ ମତିଂ ଚକ୍ରେ ପୁରନ୍ଦରଃ
ଏବଂ ପୁରନ୍ଦର ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ମନ ନେଲେ ନାହିଁ ।
ପ୍ରଵିଶନ୍ତଂ ନ ତଂ କଶ୍ଚିନ୍ନିଵାରଯିତୁମୁତ୍ସହେତ୍
ସେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବାବେଳେ କେହି ତାଙ୍କୁ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ ।
ଦେହି ଯୁଦ୍ଧଂ ସହସ୍ରାକ୍ଷ ନୋ ଚେତ୍ ସ୍ଵର୍ଗଂ ପରିତ୍ଯଜ
'ହେ ସହସ୍ରନୟନ, ଯୁଦ୍ଧ ଦିଅ, ନହେଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ଛାଡ଼ିଦିଅ ।'
ସ୍ଵର୍ଗରାଜ୍ଯଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଭୂଚରଃ ସମଜାଯତ
ସେ ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଭୂମିରେ ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ସକଲତ୍ରୋ ମହାତେଜାଃ ସହ ଦେଵୈଃ ସୁତେନ ଚ
ସମସ୍ତ ପରିବାର ସହିତ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦେବତାମାନେ ଓ ପୁଅ ସହିତ ଏକାଠି ଥିଲେ।
ମୁରୁଶ୍ଚାପି ମହାଭୋଗାନ୍ ବୁଭୁଜେ ସ୍ଵର୍ଗସଂସ୍ଥିତଃ
ମୁର ମଧ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସି, ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ଓ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କଲେ।
ମୁରମାସାଦ୍ଯ ମୋଦନ୍ତେ ସ୍ଵର୍ଗେ ସୁକୁତିନୋ ଯଥା
ଯେଉଁମାନେ ସଦ୍ଗୁଣୀ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ମୁରଙ୍କ ସାଥିରେ ମିଳି ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଉଚିତ।
ଏକାକୀ କୁଞ୍ଜରାରୂଢଂ ସରଯୂଂ ନିମ୍ନଗାଂ ପ୍ରତି
ସେ ଏକାଏକି, ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସରୟୂ ନଦୀ ପାଖକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଦଦୃଶୋ ରଘୁନାମାନଂ ଦୀକ୍ଷିତଂ ଯଜ୍ଞକର୍ମଣି
ସେ ଦେଖିଲେ, ରଘୁ ନାମକ ଜଣେ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ନୋ ଚେନ୍ନିଵର୍ତତାଂ ଯଜ୍ଞୋ ନେଷ୍ଟଵ୍ଯା ଦେଵତାସ୍ତ୍ଵଯା
ଯଦି ଯଜ୍ଞ ବନ୍ଦ ହେଉନାହିଁ, ତେବେ ତୁମେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପ୍ରୋଵାଚ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଵସିଷ୍ଠସ୍ତପତାଂ ଵରଃ
ତାପସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ।
ପ୍ରହର୍ତୁମିଚ୍ଛସି ଯଦି ତଂ ନିଵାରଯ ଚାନ୍ତକମ୍
ଯଦି ତୁମେ ତାକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରୋକ।
ତସ୍ମିଞ୍ଜିତେ ହି ଵିଜିତଂ ସର୍ଵଂ ମନ୍ଯସ୍ଵ ଭୂତଲମ୍
ସେ ଯଦି ଜିତିଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଜିତାଯାଇଛି ବୋଲି ଭାବ।
ଜଗାମ ଧର୍ମରାଜାନଂ ଵିଜେତୁଂ ଦଣ୍ଡପାଣିନମ୍
ସେ ଧର୍ମରାଜା, ଦଣ୍ଡଧାରୀଙ୍କୁ ଜିତିବା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ।
ସ ସମାରୁହ୍ଯ ମହିଷଂ କେଶଵାନ୍ତିକମାଗମତ୍
ସେ ଏକ ମହିଷ ଉପରେ ଚଢ଼ି, କେଶବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ସ ଚାହ ଗଚ୍ଛ ମାମଦ୍ଯ ପ୍ରେପଯସ୍ଵ ମହାସୁରମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ଏବେ ଯାଅ; ସେଇ ମହା ଦାନବକୁ ମୋ ପାଖକୁ ପଠା।'