ମୃକଣ୍ଡୁଜସ୍ତେ କୁରୁତାଂ ହି ସ୍ଵସ୍ତି ସ୍ଵସ୍ତି ସଦା ସପ୍ତ ମହର୍ଷଯଶ୍ଚ
ମୃକଣ୍ଡୁ ଓ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ, ଏବଂ ସଦା ସପ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନେ ତୁମକୁ ମଙ୍ଗଳ କରୁନ୍।
ଯକ୍ଷାଃ ପିଶାଚା ଵସଵୋ ଽଥ କିନ୍ନରାଃ ତେ ସ୍ଵସ୍ତି କୁର୍ଵନ୍ତୁ ସଦୋଦ୍ଯତାସ୍ତ୍ଵମୀ
ଯକ୍ଷ, ପିଶାଚ, ବସୁ ଓ କିନ୍ନରମାନେ—ଏହି ସବୁ ସଚେତନ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସଦା ତୁମକୁ ମଙ୍ଗଳ କରୁନ୍।
ମହାବଲା ଭୂତଗଣା ଗଣେନ୍ଦ୍ରାଃ ତେ ସ୍ଵସ୍ତି କୁର୍ଵନ୍ତୁ ସଦା ସମୁଦ୍ଯତାଃ
ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୂତମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ମୁଖ୍ୟମାନେ, ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହି, ତୁମକୁ ମଙ୍ଗଳ କରୁନ୍।
ସ୍ଵସ୍ତି ତେ ବହୁପାଦେଭ୍ଯସ୍ତ୍ଵପାଦେଭ୍ଯୋ ଽପ୍ଯନାମଯମ୍
ଅନେକ ପାଦ ଥିବା ଓ ପାଦ ନଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଠାରୁ ତୁମକୁ ଶୁଭ ଓ ନିରାପଦ ହେଉ।
ପାଶୀ ପ୍ରତୀଚୀଂ ରକ୍ଷତୁ ଲକ୍ଷ୍ମାମଶୁଃ ପାତୁ ଚୋତ୍ତରାମ୍
ପାଶୀ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍, ଲକ୍ଷ୍ମାମଶୁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ପ୍ରତୀଚୀମୁତ୍ତରାଂ ଵାଯୁଃ ଶିଵଃ ପୂର୍ଵୋତ୍ତରାମପି
ପଶ୍ଚିମ-ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ବାୟୁ ଓ ପୂର୍ବ-ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଶିବ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ମୁସତୀ ଲାଙ୍ଗଲୀ ଚକ୍ରୀ ଧନୁଷ୍ମାନନ୍ତରେଷୁ ଚ
ମୁସତୀ, ହଳଧାରୀ, ଚକ୍ରଧାରୀ ଓ ଧନୁର୍ଧାରୀ ମଧ୍ୟ ମଧ୍ୟମ ଦିଗମାନେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ସାମଵେଦଧ୍ଵନିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ସର୍ଵଲତଃ ପାତୁ ମାଧଵଃ
ସାମବେଦ ଧ୍ୱନିରେ ଗୁଞ୍ଜିତ ଓ ଶ୍ରୀମୟ ମାଧବ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ସୁରାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ସମୁତ୍ପତତ ଭୂତଲାତ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ଭୂମିରୁ ଉଠିଲେ।
ଅନୁଜଗ୍ମୁଃ କୁମାରଂ ତେ କାମରୂପା ଵିହଙ୍ଗମାଃ
ଯେମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି, ସେମାନେ ପକ୍ଷୀର ରୂପ ନେଇ ସେ ଯୁବକଙ୍କ ପଛରେ ଚଲିଗଲେ।
ସମଂ ସ୍କନ୍ଦେନ ବଲିନା ହନ୍ତୁକାମା ମହାସୁରାନ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍କନ୍ଦ ସହିତ, ସେମାନେ ବଡ଼ ଦାନବମାନେକୁ ମାରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ।
ଭୂମ୍ଯାଂ ତୂର୍ଣଂ ମହାଵୀର୍ଯାଃ କୁରୁଧ୍ଵମଵତାରଣମ୍
ହେ ବିର ମାନେ, ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ଭୂମିକୁ ଅବତରଣ କର।
ଆରାତ୍ ପତନ୍ତସ୍ତଦ୍ଦେଶଂ ନାଦଂ ଚକ୍ରୁର୍ଭଯଙ୍କରମ୍
ସେମାନେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ସେଠାକୁ ଉଡ଼ିଯାଇ, ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ କରିଲେ।
ଵିଵେଶାର୍ଣଵରନ୍ଧ୍ରେଣ ପାତାଲଂ ଦାନଵାଲଯମ୍
ସେମାନେ ସମୁଦ୍ରର ଏକ ଫାଟରୁ ପାତାଳ, ଦାନବମାନେର ନିବାସକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଵିରୋଜନେନ ଜମ୍ଭେନ କୁଜମ୍ଭେନାସୁରେଣ ଚ
ବିରୋଚନ, ଜମ୍ଭ, କୁଜମ୍ଭ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦାନବ ସହିତ।
କିମେତଦିତି ସଂଚିନ୍ତ୍ଯ ତୂର୍ଣଂ ଜଗ୍ମୁସ୍ତଦାନ୍ଧକମ୍
‘ଏହା କଣ?’ ଭାବି, ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ଆନ୍ଧକଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ମନ୍ତ୍ରଯାମାସୁରୁଦ୍ଵିଗ୍ନାସ୍ତଂ ଶବ୍ଦଂ ପ୍ରତି ନାରଦ
ହେ ନାରଦ, ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦକୁ ନେଇ ଦାନବମାନେ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ ଆଲୋଚନା କଲେ।
ପାତାଲକେତୁର୍ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ଽଥ ରସାତଲମ୍
ତାପରେ ପାତାଳକେତୁ, ଦାନବମାନେର ମହାରାଜା, ରସାତଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅବ୍ରଵୀଦ୍ ଵଚନଂ ଦୀନଂ ସମଭ୍ଯେତ୍ଯାନ୍ଧକାସୁରମ୍
ସେ ଆନ୍ଧକ ଦାନବଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ଦୁଃଖର କଥା କହିଲେ।
ତଂ ଵିଧ୍ଵଂସଯିତୁଂ ଯତ୍ନଂ ସମାରବ୍ଧଂ ବଲାନ୍ମଯା
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଲଗାଇ ଚେଷ୍ଟା କରିଛି।
ନ ଜାନେ ତଂ ନରଂ ରାଜନ୍ ଯେନ ମେ ପ୍ରହିତଃ ଶରଃ
ହେ ରାଜା, ମୁଁ ସେଇ ପୁରୁଷକୁ ଚିହ୍ନି ନାହିଁ, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଆପଣ ଶର ଛାଡ଼ିଥିଲି।
ପ୍ରଣଷ୍ଟ ଆଶ୍ରମାତ୍ ତସ୍ମାତ୍ ସ ଚ ମାଂ ପୃଷ୍ଠତୋ ଽନ୍ଵଗାତ୍
ସେ ଆଶ୍ରମରୁ ହଟିଗଲେ, ତାପରେ ମୋ ପଛରେ ଆସିଲେ।
ତଦ୍ଭଯାଦସ୍ମି ଜଲଧିଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ଦକ୍ଷିଣାର୍ଣଵମ୍
ତାଙ୍କ ଭୟରେ ମୁଁ ଦକ୍ଷିଣ ସମୁଦ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଲି।
କେଚିଦ୍ ଗର୍ଜନ୍ତି ଘନଵତ୍ ପ୍ରତିଗର୍ଜନ୍ତି ଚାପରେ
କିଛିଏ ମେଘର ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ତାହାର ଉତ୍ତରରେ ଗର୍ଜନ କରୁଛନ୍ତି।
ତାରକଂ ଘାତଯାମୋ ଽଦ୍ଯ ଵଦନ୍ତ୍ଯନ୍ଯେ ସୁତୈଜସଃ
ଅନ୍ୟମାନେ ସୁନା ଅସ୍ତ୍ର ଧରି, ‘ଆଜି ତାରକଙ୍କୁ ମାରିଦେବା’ ବୋଲି କହୁଛନ୍ତି।
ମହାର୍ଣଵଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ପତିତୋ ଽସ୍ମି ଭଯାତୁରଃ
ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରକୁ ଛାଡ଼ି, ମୁଁ ଭୟରେ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲି।
ତଦ୍ଭଯାତ୍ ସଂପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ହିରଣ୍ଯପୁରମାତ୍ମନଃ
ସେ ଭୟରେ ନିଜ ହିରଣ୍ୟପୁର ଛାଡ଼ିଦେଲା।
ତଚ୍ଛ୍ରତ୍ଵା ଚାନ୍ଧକୋ ଵାକ୍ଯଂ ପ୍ରାହ ମେଘସ୍ଵନଂ ଵଚଃ
ସେ କଥା ଶୁଣି ଆନ୍ଧକ ମେଘସ୍ୱନଙ୍କୁ କହିଲେ—
ମହିଷସ୍ତାରକଶ୍ଚୋଭୌ ବାଣଶ୍ଚ ବଲିନାଂ ଵରଃ
ମହିଷ ଓ ତାରକ, ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଣ ସହିତ—
ସ୍ଵପରିଗ୍ରହସଂଯୁକ୍ତା ଭୂମିଂ ଯୁଦ୍ଧାଯ ନିର୍ଯଯୁଃ
ନିଜ ନିଜ ସାଥିସହିତ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ମାଇଦାନକୁ ଯାଇଲେ।