ଵିଵଦନ୍ତୌ ଦଦର୍ସାଥ ସ୍ଵେଚ୍ଛାଚାରୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ଯିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ କାମ କରନ୍ତି, ସେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦୁଇଜଣ ଝଗଡ଼ୁଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ତାଵୂଚତୁଃ ଵୁତ୍ରହେତୋ ରୁଦ୍ରଶୁକ୍ରୋଦ୍ଭଵାଯ ହି
ସେ ଦୁଇଜଣ କହିଲେ, "ଏହା ରୁଦ୍ର ଓ ଶୁକ୍ରଙ୍କର ଜନ୍ମା ଶିଶୁ କିଏ ତାହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପାଇଁ।"
ସ ଯଦା ଵକ୍ଷ୍ଯତି ଦେଵେଶସ୍ତତ୍କୁରୁଧ୍ଵମସଂଶଯମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ କହିବେ, ସନ୍ଦେହ ଛାଡ଼ି ସେହି କଥା କର।
ସମ୍ଭ୍ଯେତ୍ଯୋଚତୁସ୍ତଥ୍ଯଂ କସ୍ଯ ପୁତ୍ରେତି ନାରଦ
ସେମାନେ ଏକଠା ହୋଇ କହିଲେ, "ନାରଦ, ଏହି ଶିଶୁ କାହାର ପୁଅ?"
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଦିଷ୍ଟ୍ଯେତି ଗିରିଜାଂ ପ୍ରୋଦ୍ଭୂତପୁଲକୋ ଽବ୍ରଵୀତ୍
ତାଙ୍କର ଲୋମ ଦଣ୍ଡା ହୋଇ ଉଠିଲା, ସେ ଗିରିଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଭାଗ୍ୟରେ, ଭାଗ୍ୟରେ!"
ପ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସମାଶ୍ରଯେଦ୍ ଯଂ ସ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯାହାଠାରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ଯିବେ, ସେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେବେ।
ସହୋମଯା କୁଟିଲଯା ପାଵକେନ ଚ ଧୀମତା
ମୋ ସହିତ, କୁଟିଳା ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପାବକ ସହିତ,
ଦଦୃଶୁଃ ଶିଶୁକଂ ତଂ ଚ କୃତ୍ତିକୋତ୍ସଙ୍ଗଶାଯିନମ୍
ସେମାନେ ସେ ଶିଶୁଟିକୁ କୃତ୍ତିକାମାନଙ୍କ ଆଖଡ଼ାରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଯୋଗୀ ଚତୁର୍ମୂର୍ତିରଭୂତ୍ ଷଣ୍ମୁଖଃ ସ ଶିଶୁସ୍ତ୍ଵପି
ଯୋଗୀ ଚାରିଟି ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ଏବଂ ସେ ଶିଶୁ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ଛଅଟି ମୁହଁ ଥିଲା।
କୁଟିଲାମଗମଚ୍ଛାଖୋ ମହାସେନୋ ଽଗ୍ନିମଭ୍ଯଯାତ୍
କୁଟିଳା ଆସିଲେ, ଏବଂ ମହାସେନ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ପାଵକଶ୍ଚାପି ଦେଵେଶଃ ପରାଂ ମୁଦମଵାପ ଚ
ପାବକ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ତା ଅବ୍ରଵୀଦ୍ଧରଃ ପ୍ରତୀତ୍ଯା ଵିଧିଵଦ୍ ଵଚନଂ ମୁନେ
ତାପରେ ହରି ଏଠାକୁ ଆସି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କଥା କହିଲେ, ମୁନି।
କୁଟୁଲାଯାଃ କୁମାରେତି ପୁତ୍ରୋ ଽଯଂ ଭଵିତାଵ୍ଯଯଃ
ସେ କହିଲେ: 'କୁଟିଳାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଏହି ପୁଅ କୁମାର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ।'
ଗୁହ ଇତ୍ଯେଵ ନାମ୍ନା ଚ ମମାସୌ ତନଯଃ ସ୍ମୃତଃ
'ଏବଂ ଗୁହ ନାମରେ ମୋର ପୁଅ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।'
ମାହାସେନ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ହୁତାଶସ୍ଯାସ୍ତୁ ପୁତ୍ରକଃ ଶାରଦ୍ଵତ ଇତି ଖ୍ଯାତଃ ସୁତଃ ଶରଵଣସ୍ଯ ଚ
'ସେ ହୁତାଶାଙ୍କର ପୁଅ ଭାବରେ ମହାସେନ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ଶରବଣଙ୍କର ପୁଅ ଭାବରେ ଶାରଦ୍ବତ ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା।'
ଷଡାସ୍ଯତ୍ଵାନ୍ ମହାବାହୁଃ ଷଣ୍ମୁଖୋ ନାମ ଗୀଯତେ
'ଛଅଟି ମୁହଁ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଥିବାରୁ ସେ ଷଣ୍ମୁଖ ନାମରେ ଗୀତିତ।'
ସସ୍ମାର ଦୈଵତୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧ ତେ ଽପ୍ଯାଜଗ୍ମୁସ୍ତ୍ଵରାନ୍ଵିତାଃ
ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ସ୍ମରଣ କଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଆସିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୁତାଶନଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା କୁଟିଲାଂ କୃତ୍ତିକାସ୍ତଥା
ହୁତାଶନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଦେଖି, କୁଟିଳା ଏବଂ କୃତ୍ତିକାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଦଦୃଶୁର୍ବାଲମତ୍ଯୁଗ୍ରଂ ଷଣ୍ମୁଖଂ ସୂର୍ଯସଂନିଭମ୍ ମୁଷ୍ଣନ୍ତମିଵ ଚକ୍ଷୁଂଷି ତେଜସା ସ୍ଵେନ ଦେଵତାଃ
ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଶିଶୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଷଣ୍ମୁଖଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ତେଜ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁକୁ ଜଣେଇ ପଡୁଥିଲା।
ଦେଵକାର୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ଦେଵ କୃତଂ ଦେଵ୍ଯାଗ୍ନିନା ତଥା
'ହେ ଦେବ, ତୁମେ, ଦେବୀ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଏହି ଦେବତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଛ।'
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ସରସ୍ଵତ୍ଯାମଭିଷ୍ଞ୍ଚାମ ଷଣ୍ମୁଖମ୍
'ଆସ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀ ପାଖରେ ଷଣ୍ମୁଖଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା।'
ମହିଷଂ ଘାତଯତ୍ଵେଷ ତାରକଂ ଚ ସୁଦାରୁଣମ୍
'ସେ ମହିଷ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ତାରକଙ୍କୁ ବଧ କରୁନ୍ତୁ।'
କୁମାରସହିତା ଜଗ୍ମୁଃ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ମହାଫଲମ୍
କୁମାରଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ମହାପୁଣ୍ୟ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ।
ଯତ୍ନମସ୍ଯାଭିଷେକାର୍ତଂ ଚକ୍ରୁର୍ମୁନିଗଣୈଃ ସହ
ତାଙ୍କର ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ମୁନିମାନେ ସହିତ ଉଦ୍ୟମ କଲେ।
ଵରୌଷଧୀଭିଶ୍ଚ ସହସ୍ରମୂର୍ତ୍ତିଭିସ୍ତଦାଭ୍ଯଷିଞ୍ଚନ୍ ଗୁମଚ୍ଯୁତାଦ୍ଯାଃ
ଶୁଭ ଔଷଧି ଏବଂ ଗୁମ ଝରୁଥିବା ଆଦି ହଜାର ରୂପ ଥିବା ଉପାଦାନ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କରାଗଲା।
ଜଗୁର୍ଗନ୍ଧର୍ଵପତଯୋ ନନୃତୁଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ନାୟକମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ।
ସ୍ନେହାଦୁତ୍ସଙ୍ଗଗଂ ସ୍କନ୍ଦଂ ମୂର୍ଧ୍ନ୍ଯଜିଘ୍ରନ୍ମୁର୍ହୁର୍ମୁହୁଃ
ସ୍ନେହରେ, ସେ ପୁଣିପୁଣି ଶିଶୁଟିକୁ ଝିଅର ଉପରେ ଉଠାଇ ନେଇ, ମୁଣ୍ଡକୁ ବାରମ୍ବାର ଚୁମ୍ବନ କରୁଥିଲେ।
ଭାତ୍ଯଦ୍ରିଜା ଯଥେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଦେଵମାତାଦିତିଃ ପୁରା
ସେ ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଯେପରି ଏକ ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବମାତା ଅଦିତି ଦେଖାଯାଇଥିଲେ।
ପାଵକଃ କୃତ୍ତିକାଶ୍ଚୈଵ କୁଟିଲା ଚ ଯଶସ୍ଵିନୀ
ପାଉଁ, କୃତ୍ତିକାମାନେ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୁଟିଳା,
ପ୍ରମଥାଂଶ୍ଚତୁରଃ ପ୍ରଦାଚ୍ଛକ୍ରତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମାନ୍
ଚାରିଜଣ ପ୍ରମଥକୁ ଦେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ।