ଧାରଯନ୍ତୀ ତଦା ଗର୍ଭଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସ୍ଥାନମାଗତା
ସେ ସମୟରେ ସେ ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପପ୍ରଚ୍ଛ ଗେନାଯଂ ତଵ ଗର୍ଭଃ ସମାହିତଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ପଚାରିଲେ, 'ତୋର ଗର୍ଭ ଭଲ ଭାବେ ରହିଛି କି?'
ତଦଶକ୍ତେନ ତେନାଦ୍ଯ ନିକ୍ଷିପ୍ତଂ ମଯି ସତ୍ତମ
ତାପରେ, ତାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଓ ଉତ୍ତମ, ଏହି ଗର୍ଭ ଆଜି ମୋ ଭିତରେ ରଖାଯାଇଛି।
ଗର୍ଭସ୍ଯ ଵର୍ତ୍ତତେ କାଲୋ ନ ପପାତ ଚ କର୍ହିଚିତ୍
ଗର୍ଭର ସମୟ ଚାଲିଛି, କେବେ ବି ଗର୍ଭ ଝରିନାହିଁ।
ତତ୍ରାସ୍ତି ଯୋଜନଶତଂ ରୌଦ୍ରଂ ଶରଵଣଂ ମହତ୍
ସେଠାରେ ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ବିସ୍ତୃତ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ବଡ଼ 'ଶରବଣ' ନାମକ ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ଦଶଵର୍ଷସହସ୍ରାନ୍ତେ ତତୋ ବାଲୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ, ସେଠାରେ ଏହି ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ।
ଆଗତ୍ଯ ଗର୍ଭଂ ତତ୍ଯାଜ ସୁଖେନୈଵାଦ୍ରିନନ୍ଦିନୀ
ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଆସି ସହଜରେ ଗର୍ଭକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଆପୋମଯୀ ମନ୍ତ୍ରଵଶାତ୍ ସଂଜାତା-କୁଟିଲା ସତୀ
ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ, ସେ କୁଟିଳା ଜଳର ଆକାର ଧାରଣ କଲେ।
ତନ୍ନିଵାସରତାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ପାଦପା ମୃଗପକ୍ଷିଣଃ
ସେଠାରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାସିନ୍ଦା ହେଲେ ଗଛ, ପଶୁ ଏବଂ ପକ୍ଷୀ।
ବାଲାର୍କଦୀପ୍ତିଃ ସଂଜାତୋ ବାଲଃ କମଲଲୋଚନଃ
ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଭା ଓ ପଦ୍ମ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମୁଖେ ଽଙ୍ଗୁଷ୍ଠଂ ସମାକ୍ଷିପ୍ଯ ରୁରୋଦ ଘନରାଡିଵ
ସେ ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗୁଠି ମୁହଁରେ ଦେଇ, ଘନ ମେଘ ଭଳି ଜୋରେ କାନ୍ଦିଲେ।
ଦଦୃଶୁଃ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଯାନ୍ତ୍ଯୋ ବାଲଂ ଶରଵଣେ ସ୍ଥିତମ୍
ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଶର ଗଛର ମଝିରେ ଦଢ଼ିଥିବା ଶିଶୁଟିକୁ ଦେଖିଲେ।
ଅହଂ ପୂର୍ଵମହଂ ପୂର୍ଵଂ ତସ୍ମୈ ସ୍ତନ୍ଯେ ଽଭିଚୁକ୍ରୁଶୁଃ
"ମୁଁ ପ୍ରଥମେ! ମୁଁ ପ୍ରଥମେ!" ବୋଲି ସେମାନେ ଦୁଧ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଅବୀଭରଂଶ୍ଚ ତାଃ ସର୍ଵାଃ ଶିଶୁଂ ସ୍ନେହାଚ୍ଚ କୃତ୍ତିକାଃ
ସମସ୍ତ କୃତ୍ତିକାମାନେ ସ୍ନେହବଶତଃ ଏକେକ ଜଣେ ଶିଶୁଟିକୁ ଦୁଧ ପିଇଲେ।
କାର୍ତ୍ତିକେଯେତି ଵିଖ୍ଯାତୋ ଜାତଃ ସ ବଲିନାଂ ଵରଃ
ସେ, ସମସ୍ତ ବଳବାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାର୍ତ୍ତିକେୟ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
କିଯତ୍ପ୍ରମାଣଃ ପୁତ୍ରସ୍ତେ ଵର୍ତ୍ତତେ ସାମ୍ପ୍ରତଂ ଗୁହଃ
"ଗୁହା, ଏବେ ତୋ ପୁଅ କେତେ ବଡ଼ ହେଲେ?"
ପ୍ରୋଵାଚ ପୁତ୍ରଂ ଦେଵେଶ ନ ଵେଦ୍ମି କତମୋ ଗୁହଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ପୁଅକୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଜାଣିନି, ଗୁହା କିଏ?"
ତ୍ରୈଯମ୍ବଲଂ ତ୍ରିଲୋକେଶ ଜାତଃ ଶରଵଣେ ଶିଶୁଃ
ତିନିଜଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ହେଉଛନ୍ତି, ତିନି ଲୋକର ନାଥ, ଶର ଗଛର ମଝିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଶିଶୁଟି।
ଵେଗିନଂ ମେଷମାରୁହ୍ଯ କୁଟିଲା ତଂ ଦଦର୍ଶ ହ
କୁଟିଳା ତୀବ୍ର ଭେଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସୋ ଽବ୍ରଵୀତ୍ ପୁତ୍ରଦୁଷ୍ଟ୍ଯର୍ଥଂ ଜାତଂ ଶରଵଣେ ଶିଶୁମ୍
ସେ କହିଲେ, "ଶର ଗଛର ମଝିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଶିଶୁଟି ପୁଅର ଶତ୍ରୁକୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ।"
ଵିଵଦନ୍ତୌ ଦଦର୍ସାଥ ସ୍ଵେଚ୍ଛାଚାରୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ଯିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ କାମ କରନ୍ତି, ସେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦୁଇଜଣ ଝଗଡ଼ୁଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ତାଵୂଚତୁଃ ଵୁତ୍ରହେତୋ ରୁଦ୍ରଶୁକ୍ରୋଦ୍ଭଵାଯ ହି
ସେ ଦୁଇଜଣ କହିଲେ, "ଏହା ରୁଦ୍ର ଓ ଶୁକ୍ରଙ୍କର ଜନ୍ମା ଶିଶୁ କିଏ ତାହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପାଇଁ।"
ସ ଯଦା ଵକ୍ଷ୍ଯତି ଦେଵେଶସ୍ତତ୍କୁରୁଧ୍ଵମସଂଶଯମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ କହିବେ, ସନ୍ଦେହ ଛାଡ଼ି ସେହି କଥା କର।
ସମ୍ଭ୍ଯେତ୍ଯୋଚତୁସ୍ତଥ୍ଯଂ କସ୍ଯ ପୁତ୍ରେତି ନାରଦ
ସେମାନେ ଏକଠା ହୋଇ କହିଲେ, "ନାରଦ, ଏହି ଶିଶୁ କାହାର ପୁଅ?"
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଦିଷ୍ଟ୍ଯେତି ଗିରିଜାଂ ପ୍ରୋଦ୍ଭୂତପୁଲକୋ ଽବ୍ରଵୀତ୍
ତାଙ୍କର ଲୋମ ଦଣ୍ଡା ହୋଇ ଉଠିଲା, ସେ ଗିରିଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଭାଗ୍ୟରେ, ଭାଗ୍ୟରେ!"
ପ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସମାଶ୍ରଯେଦ୍ ଯଂ ସ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯାହାଠାରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ଯିବେ, ସେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେବେ।
ସହୋମଯା କୁଟିଲଯା ପାଵକେନ ଚ ଧୀମତା
ମୋ ସହିତ, କୁଟିଳା ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପାବକ ସହିତ,
ଦଦୃଶୁଃ ଶିଶୁକଂ ତଂ ଚ କୃତ୍ତିକୋତ୍ସଙ୍ଗଶାଯିନମ୍
ସେମାନେ ସେ ଶିଶୁଟିକୁ କୃତ୍ତିକାମାନଙ୍କ ଆଖଡ଼ାରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଯୋଗୀ ଚତୁର୍ମୂର୍ତିରଭୂତ୍ ଷଣ୍ମୁଖଃ ସ ଶିଶୁସ୍ତ୍ଵପି
ଯୋଗୀ ଚାରିଟି ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ଏବଂ ସେ ଶିଶୁ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ଛଅଟି ମୁହଁ ଥିଲା।
କୁଟିଲାମଗମଚ୍ଛାଖୋ ମହାସେନୋ ଽଗ୍ନିମଭ୍ଯଯାତ୍
କୁଟିଳା ଆସିଲେ, ଏବଂ ମହାସେନ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।