ଵିଶୀର୍ମଚକ୍ରାକ୍ଷରଥୋ ନିଶୁମ୍ଭଃ କ୍ରୋଧାନ୍ମୃଡାନୀଂ ସମୁପାଜଗାମ
ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ରଥ ଭଙ୍ଗ ହେବା ପରେ, ନିଶୁମ୍ଭ କ୍ରୋଧରେ ମୃଡାନୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ସଂସ୍ତମ୍ଭମୋହଜ୍ଵରପୀଡିତେ ଽଥ ଚିତ୍ରେ ଯଥାସୌ ଲିଖିତୋ ବଭୂଵ
ଅସ୍ଥିରତା, ମୋହ ଓ ଜ୍ୱରରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ସେ ବିଚିତ୍ର ଚିତ୍ର ପରି ନିଷ୍ପ୍ରଭ ହୋଇ ରହିଗଲେ।
ଅନେନ ଵୀର୍ଯେଣ ସୁରାସ୍ତ୍ଵଯା ଜିତା ଅନେନ ମାଂ ପ୍ରାର୍ଥଯସେ ବଲେନ
ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ତୁମେ ଜିତିଛ, ଏହି ବଳ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଚାହୁଁଛ।
ପ୍ରୋଵାଚ ଚିନ୍ତଯିତ୍ଵାଥ ଵଚନଂ ଵଦତାଂ ଵରଃ
ଚିନ୍ତା କରି, ସେ କହିଲେ, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ କଥାବାର୍ତ୍ତା।
ଶତଧା ଯାସ୍ଯତେ ଭୀରୁ ଆମପାତ୍ରମିଵାମ୍ଭସି
ହେ ଭୟଭୀତ, ତୁମେ ଜଳରେ ମାଟିର ଭାଣ୍ଡ ପରି ଶତ ଖଣ୍ଡ ହେଇଯିବ।
କରୋମି ବୁଦ୍ଧି ତସ୍ମାତ୍ ତ୍ଵଂ ମାଂ ଭଜସ୍ଵାଯତେକ୍ଷଣେ
ତେଣୁ ମୁଁ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି କରୁଛି; ତୁମେ ବଡ଼ ଆଖି ସହିତ ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର।
ନିଵର୍ତ୍ତଯ ମତିଂ ଯୁଦ୍ଧାଦ୍ ଭାର୍ଯା ମେ ଭଵ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ଯୁଦ୍ଧରୁ ତୁମର ମନକୁ ଫେରାଇଦିଅ; ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୋର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ହେଉ।
ଵିହସ୍ଯ ଭାଵଗମ୍ଭୀରଂ ନିଶୁମ୍ଭଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ନିଶୁମ୍ଭ ଗଭୀର ଭାବରେ ହସିଲେ ଏବଂ କହିଲେ।
ଭଵାନ୍ ଯଦିହ ଭାର୍ଯାର୍ଥୋ ତତୋ ମାଂ ଜଯ ସଂଯୁଗେ
ଯଦି ତୁମେ ଏଠାରେ ବିବାହ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତ।
ପ୍ରଚିକ୍ଷେପ ତଦା ଵେଗାତ୍ କୌଶିକୀଂ ପ୍ରତି ନାରଦ
ତାପରେ, ନାରଦ ତାହାକୁ ତୀବ୍ର ଗତିରେ କୌଶିକୀଙ୍କ ଦିଗକୁ ଛାଡ଼ିଲେ।
ଚିଚ୍ଛେଦ ଚର୍ମଣା ସାର୍ଦ୍ଧ ତଦଦ୍ଭୁତମିଵାଭଵତ୍
ସେ ତାହାକୁ ଚର୍ମ ସହିତ କାଟିଦେଲେ; ଏହା ଦେଖି ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗିଲା।
ସମାଦ୍ରଵତ୍ କୋଶଭଵାଂ ଵାଯୁଵେଗସମୋ ଜଵେ
ସେ ବେଗରେ ବାୟୁ ସମାନ ତ୍ୱରିତ ହୋଇ, ଧନର ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଗଦଯା ସହ ଚିଚ୍ଛେଦ କ୍ଷୁରେପ୍ରେଣ ରଣେ ଽମ୍ବିକା
ଅମ୍ବିକା ଯୁଦ୍ଧରେ ରେଜର ଧାର ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଗଦା ସହିତ ତାହାକୁ କାଟିଦେଲେ।
ଚଣ୍ଡାଦ୍ଯ ମାତରୋ ହୃଷ୍ଟାଶ୍ଚକ୍ରୁଃ କିଲକିଲାଧ୍ଵନିମ୍
ଚଣ୍ଡା ଆଦି ମାତୃଗଣ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ କିଲକିଲା ଶବ୍ଦ କରିଲେ।
ଜଯସ୍ଵ ଵିଜଯେତ୍ଯୂଚୁର୍ହୃଷ୍ଟାଃ ଶତ୍ରୌ ନିପାତିତେ
ଶତ୍ରୁ ପଡ଼ିଯିବାବେଳେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ 'ଜୟ! ବିଜୟ!' ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲେ।
ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଂ ଚ ମୁମୁଚୁଃ ସୁରାଃ କାତ୍ଯାଯନୀଂ ପ୍ରତି
ଦେବତାମାନେ କାତ୍ୟାୟନୀଙ୍କ ଉପରେ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଵୃନ୍ଦାରକଂ ସମାରୁହ୍ଯ ପାଶପାଣିଃ ସମଭ୍ଯଗାତ୍
ବୃନ୍ଦାରକ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ହାତରେ ପାଶ ଧରି ସେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ।
ଜଗ୍ରା ହ ଚତୁରୋ ଵାଣାଂଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧାକରଵର୍ଚସଃ
ସେ ଚାରିଟି ଅଗ୍ନିବାଣୀ ଉଠାଇଲେ, ଯାହା ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଭା ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ କୁମ୍ଭେ ଜଘାନାଥ ହସନ୍ତୀ ଲୀଲଯାମ୍ବିକା
ତାପରେ ଅମ୍ବିକା ହସି ଦୁଇଟି ବାଣରେ ଦୁଇଟି କୁମ୍ଭକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ଶକ୍ରଵଜ୍ରସମାକ୍ରାନ୍ତଂ ଶୈଲରାଜଶିରୋ ଯଥା
ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ପାହାଡ଼ରାଜଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ପଡ଼ିଥାଏ, ସେପରି।
ଶିରଶ୍ଚିଚ୍ଛେଦ ବାଣେନ କୁଣ୍ଡଲାଲଙ୍କୃତଂ ଶିଵା
ଶିବା ବାଣରେ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ମୁଣ୍ଡକୁ କାଟିଦେଲେ।
ଯଥା ସମହିଷଃ କ୍ରୋଞ୍ଚୋ ମହାସେନସମାହତଃ
ଯେପରି ମହାସେନ ଦ୍ୱାରା କ୍ରଞ୍ଚ ପକ୍ଷୀ ଆଘାତ ପାଏ, ସେପରି ମହିଷ ଆଘାତିତ ହେଲା।
ଆଗତ୍ଯ ତଂ ଗିରିଵରଂ ଵିନଯାଵନମ୍ରା ଦେଵ୍ଯାସ୍ତଦା ସ୍ତୁତିପଦଂ ତ୍ଵିଦମୀରଯନ୍ତଃ
ସେମାନେ ସେ ମହାପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚି, ବିନୟରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଦେବୀଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଶବ୍ଦ କହିଲେ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ହରିହରରାଜ୍ଯଦାଯିନି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ମଖଭୁଜକାର୍ଯକାରିଣି
ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ହରି ଓ ହରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଦାତ୍ରୀ; ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାମାନେ ଯାହାଙ୍କ କାମ ସଫଳ କର, ସେଇ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ମହିଷଵିନାସକାରିଣି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ହରିହରଭାସ୍କରସ୍ତୁତେ
ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା ମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ହରି, ହର ଓ ଭାସ୍କରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଲୋକାର୍ତ୍ତିହରେ ତ୍ରିଶୂଲିନି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ନାରାଯଣି ଚକ୍ରଧାରିଣି
ସମସ୍ତ ଜଗତର ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ତ୍ରିଶୂଳଧାରିଣୀ ମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ଚକ୍ରଧାରିଣୀ ନାରାୟଣୀ ମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଵଜ୍ରଧରେ ଗଜଧ୍ଵଜେ ନମୋ ଽସୁତ କୌମାରି ମଯୂରଵାହିନି
ବଜ୍ରଧାରିଣୀ, ହାତୀ ଧ୍ୱଜା ଧାରଣ କରୁଥିବା ମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। କୌମାରୀ, ମୟୂର ଉପରେ ବସିଥିବା ମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ରାସଭପୃଷ୍ଠଵାହିନି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ସର୍ଵାର୍ତ୍ତିହରେ ଜଗନ୍ମଯେ
ଗଧା ପିଠିରେ ବସିଥିବା ମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂର୍ତ୍ତି ମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ସର୍ଵମଯି ତ୍ରିନେତ୍ରେ ନମୋ ନମସ୍ତେ ଵରଦେ ପ୍ରସୀଦ
ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ତିନି ଆଖି ଥିବା ମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ଦୟାଳୁ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା ମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଣାମ।
ଦୁର୍ଦୃଶ୍ଯା ନାରସିଂହୀ ଘୁରଘୁରିତରଵା ତ୍ଵଂ ତଥୈନ୍ଦ୍ରୀ ସଵଜ୍ରା ତ୍ଵଂ ମାରୀ ଚର୍ମମୁଣ୍ଡାଶଵଗମନରତା ଯୋଗିନୀ ଯୋଗସିଦ୍ଧା
ଦୁର୍ଦ୍ଦର୍ଶ୍ୟ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ନରସିଂହୀ ମାତା, ଆପଣ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଭାବେ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଆପଣ ମାରୀ ଭାବେ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ମୁଣ୍ଡମାଳା ପଥରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଆପଣ ଯୋଗିନୀ ଭାବେ ଯୋଗସିଦ୍ଧିରେ ପାରଙ୍ଗତ।