ସା ଦଦର୍ଶ ତଦା ପୌଣ୍ଡ୍ରଂ ମହିଷଂ ଵୈ ମସ୍ଯ ଚ
ସେଠାରେ ସେ ପୌଣ୍ଡ୍ର ନାମକ ମହିଷ ଓ ମାସ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ।
ତଂ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ କରେଣୈଵ ଦାନଵାଵନ୍ଵଗାଜ୍ଜଵାତ୍
ସେ ତାକୁ ହାତରେ ଧରି, ବାୟୁ ଗତିରେ ଦାନବମାନେ ପଛେ ପଛେ ଧାଉଥିଲେ।
ଵେଗେନାବିସୃତା ସା ଚ ରାସଭେନ ମହେଶ୍ଵରୀ
ମହେଶ୍ୱରୀ ଗଧାରେ ଚଢ଼ି ବେଗରେ ଦୌଡ଼ିଲେ।
କର୍କୋଟକଂ ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଊର୍ଧ୍ଵରୋମା ଵ୍ଯଜାଯତ
ସେ କର୍କଟକଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କର ଲୋମ ଦାଡ଼ି ଉଠିଗଲା।
ନ୍ଯପତଂସ୍ତସ୍ଯ ପତ୍ରାଣି ରୌଦ୍ରାଣି ହି ପତତ୍ତ୍ରିଣଃ
ସେ ପକ୍ଷୀର ଭୟଙ୍କର ପରା ତାଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା।
ଵେଗେନାନୁସରଦ୍ ଦେଵୀ ଚଣ୍ଡମୁଣ୍ଡୌ ଭଯାତୁରୌ
ଦେବୀ ବେଗରେ ଭୟଭୀତ ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡଙ୍କୁ ଧାଡ଼ିଲେ।
ବଦ୍ଧୌ କର୍କୋଟକେନୈଵ ବଦ୍ଧ୍ଵା ଵିନ୍ଧ୍ଯମୁପାଗମତ୍
କର୍କଟକ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧି, ସେମାନେକୁ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତକୁ ନେଇଗଲେ।
ଶିରୋଭିର୍ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ତାର୍କ୍ଷ୍ଯପତ୍ରୈଶ୍ଚ ଶୋଭନୈଃ
ଦାନବମାନ୍ୟଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଓ ତାର୍କ୍ଷ୍ୟଙ୍କର ଶୋଭାମୟ ପରା ସହିତ,
ଘର୍ଘରାଂ ଚ ମୃଗେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚର୍ମଣଃ ସା ସମାର୍ପଯତ୍
ସେ ସିଂହର ଘରଘରା ଚର୍ମ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ଆତ୍ମନା ସା ପପୌ ପାନଂ ରୁଧିରଂ ଦାନଵେଷ୍ଵପି
ସେ ନିଜେ ଦାନବମାନେଙ୍କର ରକ୍ତ ପିଲେ।
ଚକାର କୁପିତା ଦୁର୍ଗା ଵିଶିରସ୍କୌ ମହାସୁରୌ
କ୍ରୋଧିତ ଦୁର୍ଗା ଦୁଇ ମହାସୁରଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡହୀନ କଲେ।
କୃତ୍ଵା ଜଗାମ କୌଶିକ୍ଯାଃ ସକାଶଂ ମାର୍ଯଯା ସହ
ଏହା କରି, ସେ ମାର୍ୟା ସହ କୌଶିକୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଗ୍ରଥିତୋ ଦୈତ୍ଯଶୀର୍ଷାଭ୍ଯାଂ ନାଗରାଜେନ ଵେଷ୍ଟିତଃ
ଦାନବମାନେଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧା, ନାଗରାଜ ଦ୍ୱାରା ଜଡ଼ା,
ବବନ୍ଧ ପ୍ରାହ ଚୈଵୈନାଂ କୃତଂ କର୍ମ ସୁଦାରୁଣମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ଏହି କଥା କହିଲେ, 'ଏକ ଭୟଙ୍କର କାମ କରାଯାଇଛି।'
ତସ୍ମାଲ୍ଲୋକେ ତଵ ଖ୍ଯାତିଶ୍ଚାମୁଣ୍ଡେତି ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହିଥିରୁ, ଏହି ଜଗତରେ ତୁମର ଖ୍ୟାତି 'ଚାମୁଣ୍ଡା' ଭାବେ ହେବ।
ଦିଗ୍ଵାସସଂ ଚାଭ୍ଯଵଦତ୍ ପ୍ରତୀତା ନିଷୂଦଯ ଖାରିବଲାନ୍ଯମୂନି
ଦିଗ୍ବସ୍ତ୍ରା ଥିବା ସେ ଆଦେଶ ପାଇଲେ, 'ଯାଅ ଏବଂ ସେଇ ଖାରିବଳା ସେନାକୁ ନଶ୍ଚିନ୍ନ କର।'
ନିଷୂଦଯନ୍ତୀ ରିପୁସୈନ୍ଯମୁଗ୍ରଂ ଚଚାର ଚାନ୍ଯାନସୁରାଂଶ୍ଚଖାଦ
ସେ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ମାରି, ଏଉଁଠାରେ ଘୁରିବା ଲାଗିଲେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅସୁରମାନେକୁ ଖାଇଦେଲେ।
ନିପାତ୍ଯମାନା ଦନୁପୁଙ୍ଗଵାସ୍ତେ କକୁଦ୍ମିନଂ ଶୁମ୍ଭମୁପାଶ୍ରଯନ୍ତ
ଦାନବମାନେ ମରୁଥିବାବେଳେ, ସେମାନେ ଶିଂଗଧାରୀ ଶୁମ୍ଭଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀନାଂ ତ୍ରିଂଶଦ୍ଭିଃ କୋଟିଭିଃ ପରିଵାରିତମ୍
ତିରିଶି କୋଟି ସେନା ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ,
ମୁମୋଚ ସିଂହନାଦଂ ଵୈ ତାଭ୍ଯାଂ ସହ ମହେଶ୍ଵରୀ
ମହେଶ୍ୱରୀ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସିଂହ ଦହାଡ଼ ଦେଲେ।
ହଂସଯୁକ୍ତଵିମାନସ୍ଥା ସାକ୍ଷସୂତ୍ରକମଣ୍ଡଲୁଃ
ହଂସ ଯୋଗୁ ଚଳିଥିବା ଆକାଶ ରଥରେ ବସିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ହାତରେ ଜପମାଳା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିଥିଲେ।
ମହାହିଵଲଯା ରୌଦ୍ରା ଜାତା କୁଣ୍ଡଲିନୀ କ୍ଷଣାତ୍
ବଡ଼ ବଡ଼ ସାପରେ ଘେରା ଏକ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ତୁରନ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ସେ କୁଣ୍ଡଳିନୀ ଥିଲେ।
ସମୁଦ୍ଭୂତା ଚ ଦେଵର୍ଷେ ମଯୂରଵରଵାହନା
ଦେବମୁନିଙ୍କୁ ଠାରୁ ଏକ ଅପୂର୍ବ ମୟୂର ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିବା ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଦେବୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଶାର୍ଙ୍ଗବାଣଧରା ଜାତା ଵୈଷ୍ଣଵୀ ରୂପଶାଲିନୀ
ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ଧରି, ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବୈଷ୍ଣବୀ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଵାରାହୀ ପୃଷ୍ଠତୋ ଜାତା ଶେଷନାଗୋପରି ଶ୍ଥିତା
ଭାରାହୀ ପଛରୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ସେ ଶେଷନାଗ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ଜାତା ଗଜେନ୍ଦ୍ରପଷ୍ଠସ୍ଥା ମାହେନ୍ଦ୍ରୀ ସ୍ତନମଣ୍ଡଲାତ୍
ତାଙ୍କ ଛାତିର ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ମାହେନ୍ଦ୍ରୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ ହାତୀର ରାଜା ଉପରେ ବସିଥିଲେ।
ନଖିନୀ ହୃଦଯାଜ୍ଜାତା ନାରସିଂହୀ ସୁଦାରୁଣା
ତାଙ୍କ ହୃଦୟରୁ ନଖିନୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ନାରସିଂହୀ ଥିଲେ।
ତନ୍ନିନାଦଂ ମହଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯପ୍ରତିପୂରକମ୍
ସେ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଯାହା ତିନି ଲୋକକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା, ଶୁଣିଲେ।
ଅଭ୍ଯେତ୍ଯ ଵନ୍ଦ୍ଯ ଚୈଵୈନାଂ ପ୍ରାହ ଵାକ୍ଯଂ ତଦାମ୍ବିକଂ
ସେମାନେ ଆସି, ତାଙ୍କୁ ଶିରୋନମାନ କରି, ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତଦ୍ଵାକ୍ଯସମକାଲଂ ଚ ଦେଵ୍ଯା ଦେହୋଦ୍ଭଵା ଶିଵା
ସେଇ ସମୟରେ ଦେବୀଙ୍କ ଦେହରୁ ଶିବା ଜନ୍ମ ନେଲେ।