ଗତଵାନହମଦ୍ଯୈଵ ତାମହଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରୁଵମ୍
ମୁଁ ଆଜି ସେଠାକୁ ଗଲି ଓ ତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲି।
ସ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରାହ ମହାଭାଗେ ପ୍ରଭୁରସ୍ମି ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ସେ ତୁମକୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତିନି ଜଗତର ପ୍ରଭୁ।'
ରତ୍ନାନି ସନ୍ତି ତାଵନ୍ତି ମମ ଵେଶ୍ମନି ନିତ୍ଯଶଃ
ମୋର ରାଜମହଳରେ ସବୁବେଳେ ଅନେକ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ରହିଛି।
ତସ୍ମାଦ୍ ଭଜସ୍ଵମାଂ ଵା ତ୍ଵଂ ନୁଶୁମ୍ଭଂଵା ମମାନୁଜମ୍
ତେଣୁ, ତୁମେ ମୋତେ କିମ୍ବା ମୋ ଛୋଟ ଭାଇ ନିଶୁମ୍ଭକୁ ବାଛ।
ସତ୍ଯମୁକ୍ତଂ ତ୍ରିଲୋକେଶଃ ଶୁମ୍ଭୋ ରତ୍ନାର୍ହ ଏଵ ଚ
ଏହା ସତ୍ୟ, ଶୁମ୍ଭ ତିନି ଜଗତର ପ୍ରଭୁ ଓ ମଣିକା ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଯୋ ମାଂ ଵିଜଯତେ ଯୁଦ୍ଧେ ସ ଭତା ସ୍ଯାନ୍ମହାସୁର
ଯିଏ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବେ, ସେଇ ମହାଦାନବ ମୋର ସ୍ୱାମୀ ହେବେ।
ସ ତ୍ଵାଂ କଥଂ ନ ଜଯତେ ସା ତ୍ଵମୁତ୍ତିଷ୍ଠ ଭାମିନୀ
ସେ କିପରି ତୁମକୁ ହରାଇପାରିବ ନାହିଁ? ଉଠ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା, ଦୃଢ଼ ହେଉ।
ମନୋରଥସ୍ତୁ ତଦ୍ ଗଚ୍ଛ ସୁମ୍ଭାଯ ତ୍ଵଂ ନିଵେଦଯ
ତୁମ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଯାଅ, ସେଥିରେ ସୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଖବର ଦେଅ।
ସା ଚାଗ୍ନିକୋଟିସଦୃଶୀ ମତ୍ଵୈଵଂ କୁରୁ ଯତ୍କ୍ଷମମ୍
ସେ ଅଗ୍ନିର ଅନେକ ଶିଖା ପରି ଦେଦୀପ୍ୟମାନ, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରିବେ।
ପ୍ରାହ ଦୂରସ୍ଥିତଂ ସୁମ୍ଭୋ ଦାନଵଂ ଧୂମ୍ରଲୋଚନମ୍
ସୁମ୍ଭ ଦୂରରେ ଥିବା ଦାନବ ଧୂମ୍ରଲୋଚନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସାପରାଧାଂ ଯତା ଦାସୀଂ କୃତ୍ଵା ଶୀଘ୍ରମିହାନଯ
ସେ ଦୋଷହୀନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ଦାସୀ କରି ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆଣ।
ସ ହନ୍ତଵ୍ଯୋ ଽଵିଚାର୍ଯୈଵ ଯଦି ହି ସ୍ଯାତ୍ ପିତାମହଃ
ସେ ଯଦି ପିତାମହ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେ।
ଵୃତଃ ଷଡ୍ଭିର୍ମହାତେଜା ଵିନ୍ଧ୍ଯଂ କିରିମୁପାଦ୍ରଵତ୍
ଛଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ସହିତ, ସେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼କୁ ଆଗେଇଗଲେ।
ନ ଚେଦ୍ ବଲାନ୍ନଯିଷ୍ଯାମି କେଶାକର୍ଷଣଵିହ୍ଵଲାମ୍
ଯଦି ସେ ଶକ୍ତିବଳେ ନ ଆସନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କେଶ ଧରି ଟାଣି ଆଣିବି।
ତତ୍ର କିଂ ହ୍ଯବଲା କୁର୍ଯାଦ୍ ଯଥେଚ୍ଛସି ତଥା କୁରୁ
ସେଠାରେ ଏକ ଅଶକ୍ତ ନାରୀ କଣ କରିପାରିବ? ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ କର।
ସମ୍ଭ୍ଯଧାଵତ୍ ତ୍ଵରିତୋ ଗଦାମାଦାଯ ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ତାଙ୍କର ଗଦା ନେଇ ତ୍ୱରିତ ଆଗେଇଗଲେ।
ସବଲଂ ଭସ୍ମସାଚ୍ଚକ୍ରେ ଶୁଷ୍କମଗ୍ନିରିଵେନ୍ଧନମ୍
ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ, ସେ ଶୁଖିଲା କାଠିକୁ ଅଗ୍ନି ଯେମିତି ଭସ୍ମ କରେ, ସେମିତି ଭସ୍ମ ହୋଇଗଲେ।
ସବଲଂ ଭସ୍ମସାନ୍ନୀତଂ କୌଶିକ୍ଯା ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଦାନଵମ୍
କୌଶିକୀ ଦ୍ୱାରା ଦାନବ ଓ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ଭସ୍ମ ହୋଇଯିବାକୁ ଦେଖି,
ଅଥାଦିଦେଶ ବଲିନୌ ଚଣ୍ଡମୁଣ୍ଡୌ ମହାସୁରୌ
ତାପରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡ, ଦୁଇ ମହାଦାନବଙ୍କୁ ଆଦେଶ କଲେ।
ତେଷାଂ ଚ ସୈନ୍ଯମତୁଲଂ ଗଜାଶ୍ଵରଥସଂକୁଲମ୍
ତାଙ୍କ ସେନା ଅପୂର୍ବ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ଭରିଥିଲା।
ତଦାଯାନ୍ତଂ ରିପୁବଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୋଟିଶତାଵରମ୍
ଶତ କୋଟି ସେନା ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି,
କାଂଶ୍ଚିତ୍ କରପ୍ରହାରେଣ କାଂଶ୍ଚିଦାସ୍ଯେନ ଲୀଲଯା
କେହି ତାଙ୍କର ହାତରେ, କେହି ମୁହଁରେ ଖେଳରେ ପିଟାଯାଇଥିଲେ।
ତେ ଵଧ୍ଯମାନାଃ ସିଂହେନ ଗିରିକନ୍ଦରଵାସିନା
ସେମାନେ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ରହୁଥିବା ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ମାରାଯାଉଥିଲେ।
ତାଵାର୍ତ୍ତଂ ସ୍ଵବଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୋପପ୍ରସ୍ଫୁରିତାଧରୌ
ନିଜ ସେନା ଦୁଃଖିତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ସେମାନଙ୍କ ଅଠି ରୋଷରେ କମ୍ପିଥିଲା।
ତାଵାପତନ୍ତୌ ରୌଦ୍ରୌ ଵୈ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କ୍ରୋଧପରିପ୍ଲୁତା
ସେଇ ଦୁଇଜଣ ଭୟଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ଭୂମିକୁ ପଡ଼ୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଭରିଗଲା।
କାଲୀ କରାଲଵଦନା ନିଃସୃତା ଯୋଗିନୀ ଶୁବା
କାଳୀ, ଭୟଜନକ ମୁହଁ ଥିବା ଶୁଭ ଯୋଗିନୀ, ସେଠାରୁ ବାହାରିଲେ।
ସଂଶୁଷ୍କଗାତ୍ରା ରୁଧିରାପ୍ଲୁତାଙ୍ଗୀନରେନ୍ଦ୍ରମୂର୍ଧ୍ନା ସ୍ରଜମୁଦ୍ଵହନ୍ତୀ
ତାଙ୍କର ଦେହ ଶୁଖିଗଲା, ରକ୍ତରେ ଲପେଟା ଥିଲା, ରାଜାମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ନ୍ଯଷୂଦଯଦ୍ ଭୃଶଂ କ୍ରୁଦ୍ଧା ସରତାଶ୍ଵଗଜାନ୍ ରିପୂନ୍
ସେ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ହାତୀମାନେକୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ପଡ଼ି ଦେଲେ।
କୁଞ୍ଜରଂ ସହ ଯନ୍ତ୍ରେଣ ପ୍ରତିକ୍ଷେପ ମୁକେ ଽମ୍ବିକା
ଅମ୍ବିକା ଏକ ହାତୀକୁ ତାହାର ଚାଳକ ସହିତ ନିଜ ମୁହଁରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ସମଂ ଯୋଧେନ ଵଦନେ କ୍ଷିପ୍ଯ ଚର୍ଵଯତେ ଽମ୍ବିକା
ଅମ୍ବିକା ଏକ ଯୋଧାକୁ ଧରି ମୁହଁରେ ପକାଇ ଚବାଇଦେଲେ।