ରେମେ ସହୋମଯା ରାତ୍ରିଂ ପ୍ରଭାତେ ପୁନରୁତ୍ଥିତଃ
ସେ ଉମାଙ୍କ ସହିତ ରାତି କାଟିଲେ, ପ୍ରଭାତେ ପୁଣି ଉଠିଲେ।
ସଂପୂଜିତଃ ପର୍ଵତପାର୍ଥିଵେନ ସ ମନ୍ଦରଂ ଶୀଘ୍ରମୁପାଦଜଗାମ
ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସେ ଶୀଘ୍ର ମନ୍ଦରକୁ ଗଲେ।
ଵିସର୍ଜ୍ଯ ଭୂତୈଃ ସହିତୋ ମହୀଧ୍ରମଧ୍ଯାଵସନ୍ମନ୍ଦରମଷ୍ଟମୂର୍ତିଃ
ବିଦାୟ ନେଇ, ଭୂତମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ, ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି ମହାପାହାଡ଼ ମନ୍ଦର ମଧ୍ୟରେ ବସିଲେ।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣମାହୂଯ ପ୍ରୋଵାଚ କୁରୁ ମେ ଗୁହମ୍
ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ଡାକି, ସେ କହିଲେ: ମୋ ପାଇଁ ଏକ ଗୁହା ତିଆରି କର।
ଯୋଜନାନି ଚତୁଃଷଷ୍ଟିଃ ପ୍ରମାଣେନ ହିରଣ୍ମଯମ୍
ଏହା ଚଉଷଠି ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଓ ସୁନାରେ ତିଆରି ହେଉ।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସୋପାନଂ ଵୈଡୂର୍ଯକୃତପରୂପକମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକର ସିଢ଼ି ଓ ବୈଡୂର୍ୟରେ ଶୋଭିତ।
ତତୋ ଦେଵପତିଶ୍ଚକ୍ରେ ଯଜ୍ଞଂ ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ଯଲକ୍ଷଣମ୍
ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ ଗୃହସ୍ଥ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ତଥା ସତସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରସ୍ଯ ମହାନ୍ କାଲୋ ଽଭ୍ଯଗାନ୍ମୁନେ
ଏଭଳି ତିନି ଆଖି ଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ସମୟ କଟିଗଲା, ହେ ମୁନି।
ତତଃ କଦାଚିନ୍ନର୍ମାର୍ଥଂ କାଲୀତ୍ଯୁକ୍ତା ଭଵେନ ହି
ତାପରେ, ଏକଥର ମଜା ପାଇଁ ଭବ ତାଙ୍କୁ 'କାଳୀ' ବୋଲି ଡାକିଲେ।
ଵାଚା ଦୁରୁକ୍ତାଂ ବୀଭତ୍ସଂ ନ ପ୍ରରୋହତି ଵାକ୍କ୍ଷତମ୍
କଠୋର ଓ ଅପମାନଜନକ କଥା କହିଦେଲେ, ସେଥିରେ ହୋଇଥିବା ମନର ଘାଉ କେବେ ଠିକ୍ ହୁଏ ନାହିଁ।
ନ ତାନ୍ ଵିମୁଞ୍ଚେତ ହି ପଣ୍ଡିତୋ ଜନସ୍ତମଦ୍ଯ ଧର୍ମ ଵିତଥଂ ତ୍ଵଯା କୃତମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଆଜି ତୁମେ ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟତା ବିପରୀତ କାମ କରିଛ।
ତଥା ଯତିଷ୍ଯେ ଯଥା ଭଵାନ୍ କାଲୀତି ଵକ୍ଷ୍ଯତି
ମୁଁ ଏମିତି ଚେଷ୍ଟା କରିବି, ଯେପରି ତୁମେ ମୋତେ 'କାଳୀ' ବୋଲି ଡାକିବ।
ଅନୁଜ୍ଞାତା ତ୍ରିରିଜା ଦିଵମେଵୋତ୍ପପାତ ହ
ଅନୁମତି ମିଳିଲାପରେ, ତିନିଜନ୍ମ ଥିବା ସେ ତୁରନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଳିଗଲେ।
ଟଙ୍କଚ୍ଛିନ୍ନଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵିଧାତ୍ରା ନିର୍ମିତଂ ତଥା
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏହାକୁ ଚିଜେଲ୍ ଦ୍ୱାରା କଟାଯାଇଥିବା ପରି ସାବଧାନରେ ତିଆରି କଲେ।
ଜଯନ୍ତୀଂ ଚ ମହାପୁଣ୍ଯାଂ ଚତୁର୍ଥୋମପରାଜିତାମ୍
ଏବଂ ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ଅଜୟ ଓ ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ ଜୟନ୍ତୀ।
ଅନୁଜ୍ଞାତାସ୍ତଥା ଦେଵ୍ଯା ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ଚକ୍ରିରେ ଶୁଭାଃ
ଦେବୀଙ୍କ ଅନୁମତି ମିଳିଲାପରେ, ସେଇ ଶୁଭ ଲୋକମାନେ ସେବା କରିଲେ।
ସମାଜଗାମ ତଂ ଦେଶଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ଦଂଷ୍ଟ୍ରାନଖାଯୁଧଃ
ସେଠାକୁ ଦାଢ଼ି ଓ ନଖ ହସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଏକ ବାଘ ଆସିପହଞ୍ଚିଲା।
ଯଦା ପତିଷ୍ଯତେ ଚେଯଂ ତଦାଦାସ୍ଯାମି ଵୈ ଅହମ୍
ଯେତେବେଳେ ସେ ପଡ଼ିବାକୁ ଯିବେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କୁ ଧରିବି।
ପଶ୍ଯମାନସ୍ତୁ ଵଦନମେକଦୃଷ୍ଟିରଜାଯତ
ସେ ତାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଦେଖି, ଏକାଗ୍ର ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଲିନ ହେଲା।
ତପୋ ଽଵର୍ଷଶତଂ ଦେଵୀ ଗୃଣନ୍ତୀ ବ୍ରହ୍ମ ତ୍ରିଭୁଵନେଶ୍ଵରଃ
ଦେବୀ ଶତବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କଲେ, ତିନି ଭୁବନର ନାଥ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି।
ତପସା ଧୂତପାପାସି ଵରଂ ଵୃଣୁ ଯଥେପ୍ସିତମ୍
ତୁମର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପାପ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛି; ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ତାହା ମାଗ।
ଵରଦୋ ଭଵ ତେନାହଂ ଯାସ୍ଯେ ପ୍ରୀତିମନୁତ୍ତମାମ୍
ମୁଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ, ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରସନ୍ନତା ଦେବି।
ଗାଣପତ୍ଯଂ ଵିଭୌ ଭକ୍ତିମଜେଯତ୍ଵଂ ଚ ଧର୍ମିତାମ୍
ମୋତେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ଭକ୍ତି, ବିଜୟ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଦିଅ।
ଵୃଣୀଷ୍ଵ ଵରମଵ୍ଯଗ୍ରା ଵରଂ ଦାସ୍ଯେ ତଵାମ୍ବିକେ
ଅମ୍ବିକେ, ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବି।
ଵରଃ ପ୍ରଦୀଯତାଂ ମହ୍ଯଂ ଵର୍ଣଂ କନକସଂନିଭମ୍
ମୋତେ ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ: ସୁନା ପରି ରଙ୍ଗ ହେଉ।
କୋଶଂ କୃଷ୍ଣଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ପଦ୍ମକିଞ୍ଜଲ୍କସନ୍ନିଭାଃ
କଳା ଆବରଣ ଛାଡ଼ି, ମୋ ଦେହ ପଦ୍ମର ରେସା ପରି ହେଉ।
ପ୍ରୋଵାଚ ଗିରିଜାଂ ଦେଵୋ ଵାକ୍ଯଂ ସ୍ଵାର୍ଥାଯ ଵାସଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଗିରିଜାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ତ୍ଵତ୍କୋଶସଂଭଵା ଚେଯଂ କୌଶିକୀ କୌଶିକୋ ଽପ୍ଯହମ୍
ଏହି କୌଶିକୀ ତୁମର ଧନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ କୌଶିକ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ଽପି ତାଂ ଗୃହ୍ଯ ଵିନ୍ଧ୍ଯଂ ଵେଗାଜ୍ଜଗାମ ଚ
ସହସ୍ରନୟନ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ନେଇ ବେଗରେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପୂଜ୍ଯମାନା ସୁରୈର୍ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତା ତ୍ଵଂ ଵିନ୍ଧ୍ଯଵାସିନୀ
ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ ଏବଂ ତୁମେ 'ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।