କୃତୋ ଲାଜାଶ୍ଚ ହଵିଷା ସମଂ କ୍ଷିପ୍ତା ହୁତାଶନେ
ଲାଜା ଓ ହବିଷ୍ୟ ଏକାସାଥିରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରାଗଲା।
କିଂ ଯାଚସି ଚ ଦାସ୍ଯାମି ମୁଞ୍ଚସ୍ଵେତି ହରୋ ଽବ୍ରଵୀତ୍
ତୁମେ କଣ ଚାହୁଁଛ? ମୁଁ ଦେଇଦେବି। ତାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ—ହରେ ଏପରି କହିଲେ।
ସୌଭାଗ୍ଯଂ ନିଜଗୋତ୍ରୀଯଂ ତତୋ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ତୁମେ ନିଜ ବଂଶ ପାଇଁ ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇବ, ଏବଂ ପରେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିବ।
ସୌଭାଗ୍ଯଂ ନିଜଗୋତ୍ରୀଯଂ ଯୋ ଽସ୍ଯାସ୍ତଂ ଶୃଣୁ ଵଚ୍ମି ତେ
ତାଙ୍କର ବଂଶ ପାଇଁ ସୌଭାଗ୍ୟ କଣ, ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ। ମୁଁ କହୁଛି, ଶୁଣ।
ଏତଦୀଯୋ ହି ସୌଭାଗ୍ଯୋ ଦତ୍ତୋ ଽସ୍ମଦ୍ଗୋତ୍ରମେଵ ହି
ଏହି ସୌଭାଗ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି, ଯାହା ଆମ ବଂଶର।
ମାଲିନୀ ନିଜଗୋତ୍ରସ୍ଯ ଶୁଭଚାରିତ୍ରମାଲିନୀ
ମାଲିନୀ ନିଜ ବଂଶର, ଶୁଭ ଚରିତ୍ରରେ ଶୋଭିତ।
ତଦା କାଲୀମୁଖଂ ବ୍ରହ୍ମ ଦଦର୍ଶ ଶଶିନୋ ଽଧିକମ୍
ତାପରେ ସେ କାଳୀଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଚନ୍ଦ୍ରଠାରୁ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ତଚ୍ଛୁକ୍ରଂ ବାଲୁକାଯାଂ ଚ ଖିଲୀଚକ୍ରେ ସସାଧ୍ଵସଃ
ସେ ଶୁକ୍ର ବାଳୁକା ଉପରେ ପଡ଼ିଗଲା, ଏବଂ ସେ ବହୁତ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ଅମୀ ମହର୍ଷଯୋ ଧନ୍ଯା ଵାଲଖିଲ୍ଯାଃ ପିତାମହ
ଏହି ମହାର୍ଷିମାନେ, ଧନ୍ୟ ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେ, ହେ ପିତାମହ,
ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ରାଣି ଵାଲଖିଲ୍ଯା ଇତି ସ୍ମୃତାଃ
ଏହି ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେ ଚଉରାସି ହଜାର ଥିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ରେମେ ସହୋମଯା ରାତ୍ରିଂ ପ୍ରଭାତେ ପୁନରୁତ୍ଥିତଃ
ସେ ଉମାଙ୍କ ସହିତ ରାତି କାଟିଲେ, ପ୍ରଭାତେ ପୁଣି ଉଠିଲେ।
ସଂପୂଜିତଃ ପର୍ଵତପାର୍ଥିଵେନ ସ ମନ୍ଦରଂ ଶୀଘ୍ରମୁପାଦଜଗାମ
ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସେ ଶୀଘ୍ର ମନ୍ଦରକୁ ଗଲେ।
ଵିସର୍ଜ୍ଯ ଭୂତୈଃ ସହିତୋ ମହୀଧ୍ରମଧ୍ଯାଵସନ୍ମନ୍ଦରମଷ୍ଟମୂର୍ତିଃ
ବିଦାୟ ନେଇ, ଭୂତମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ, ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି ମହାପାହାଡ଼ ମନ୍ଦର ମଧ୍ୟରେ ବସିଲେ।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣମାହୂଯ ପ୍ରୋଵାଚ କୁରୁ ମେ ଗୁହମ୍
ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ଡାକି, ସେ କହିଲେ: ମୋ ପାଇଁ ଏକ ଗୁହା ତିଆରି କର।
ଯୋଜନାନି ଚତୁଃଷଷ୍ଟିଃ ପ୍ରମାଣେନ ହିରଣ୍ମଯମ୍
ଏହା ଚଉଷଠି ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଓ ସୁନାରେ ତିଆରି ହେଉ।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସୋପାନଂ ଵୈଡୂର୍ଯକୃତପରୂପକମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକର ସିଢ଼ି ଓ ବୈଡୂର୍ୟରେ ଶୋଭିତ।
ତତୋ ଦେଵପତିଶ୍ଚକ୍ରେ ଯଜ୍ଞଂ ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ଯଲକ୍ଷଣମ୍
ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ ଗୃହସ୍ଥ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ତଥା ସତସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରସ୍ଯ ମହାନ୍ କାଲୋ ଽଭ୍ଯଗାନ୍ମୁନେ
ଏଭଳି ତିନି ଆଖି ଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ ସମୟ କଟିଗଲା, ହେ ମୁନି।
ତତଃ କଦାଚିନ୍ନର୍ମାର୍ଥଂ କାଲୀତ୍ଯୁକ୍ତା ଭଵେନ ହି
ତାପରେ, ଏକଥର ମଜା ପାଇଁ ଭବ ତାଙ୍କୁ 'କାଳୀ' ବୋଲି ଡାକିଲେ।
ଵାଚା ଦୁରୁକ୍ତାଂ ବୀଭତ୍ସଂ ନ ପ୍ରରୋହତି ଵାକ୍କ୍ଷତମ୍
କଠୋର ଓ ଅପମାନଜନକ କଥା କହିଦେଲେ, ସେଥିରେ ହୋଇଥିବା ମନର ଘାଉ କେବେ ଠିକ୍ ହୁଏ ନାହିଁ।
ନ ତାନ୍ ଵିମୁଞ୍ଚେତ ହି ପଣ୍ଡିତୋ ଜନସ୍ତମଦ୍ଯ ଧର୍ମ ଵିତଥଂ ତ୍ଵଯା କୃତମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଆଜି ତୁମେ ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟତା ବିପରୀତ କାମ କରିଛ।
ତଥା ଯତିଷ୍ଯେ ଯଥା ଭଵାନ୍ କାଲୀତି ଵକ୍ଷ୍ଯତି
ମୁଁ ଏମିତି ଚେଷ୍ଟା କରିବି, ଯେପରି ତୁମେ ମୋତେ 'କାଳୀ' ବୋଲି ଡାକିବ।
ଅନୁଜ୍ଞାତା ତ୍ରିରିଜା ଦିଵମେଵୋତ୍ପପାତ ହ
ଅନୁମତି ମିଳିଲାପରେ, ତିନିଜନ୍ମ ଥିବା ସେ ତୁରନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଳିଗଲେ।
ଟଙ୍କଚ୍ଛିନ୍ନଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵିଧାତ୍ରା ନିର୍ମିତଂ ତଥା
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏହାକୁ ଚିଜେଲ୍ ଦ୍ୱାରା କଟାଯାଇଥିବା ପରି ସାବଧାନରେ ତିଆରି କଲେ।
ଜଯନ୍ତୀଂ ଚ ମହାପୁଣ୍ଯାଂ ଚତୁର୍ଥୋମପରାଜିତାମ୍
ଏବଂ ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ଅଜୟ ଓ ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ ଜୟନ୍ତୀ।
ଅନୁଜ୍ଞାତାସ୍ତଥା ଦେଵ୍ଯା ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ଚକ୍ରିରେ ଶୁଭାଃ
ଦେବୀଙ୍କ ଅନୁମତି ମିଳିଲାପରେ, ସେଇ ଶୁଭ ଲୋକମାନେ ସେବା କରିଲେ।
ସମାଜଗାମ ତଂ ଦେଶଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ଦଂଷ୍ଟ୍ରାନଖାଯୁଧଃ
ସେଠାକୁ ଦାଢ଼ି ଓ ନଖ ହସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଏକ ବାଘ ଆସିପହଞ୍ଚିଲା।
ଯଦା ପତିଷ୍ଯତେ ଚେଯଂ ତଦାଦାସ୍ଯାମି ଵୈ ଅହମ୍
ଯେତେବେଳେ ସେ ପଡ଼ିବାକୁ ଯିବେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କୁ ଧରିବି।
ପଶ୍ଯମାନସ୍ତୁ ଵଦନମେକଦୃଷ୍ଟିରଜାଯତ
ସେ ତାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଦେଖି, ଏକାଗ୍ର ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଲିନ ହେଲା।
ତପୋ ଽଵର୍ଷଶତଂ ଦେଵୀ ଗୃଣନ୍ତୀ ବ୍ରହ୍ମ ତ୍ରିଭୁଵନେଶ୍ଵରଃ
ଦେବୀ ଶତବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କଲେ, ତିନି ଭୁବନର ନାଥ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି।