ଧାରଯାମାସ ଵିତତଂ ଶଚ୍ଯା ସହ ସହସ୍ରଦୃକ୍
ଶଚୀଙ୍କ ସହିତ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଜଣେ ବିସ୍ତୃତ ଛତା ଧରିଥିଲେ ।
ଶ୍ଵେତଂ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ହସ୍ତେନ କଚ୍ଛପେ ସଂସ୍ଥିତା ଯଯୌ
ଧଳାଟିଏ ହାତରେ ଧରି tortoise ଉପରେ ବସି ଚାଲିଗଲେ ।
ସରସ୍ଵତୀ ସରିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠା ଗଜାରୂଢା ସମାଦଧେ
ସରସ୍ବତୀ, ସବୁ ନଦୀ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଅପନ୍ଥିଆ ।
ପଞ୍ଚଵର୍ଣଂ ମହେଶାନଂ ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ କାମଚାରିଣଃ
ଇଚ୍ଛାରେ ଘୁଡ଼ିବା ମାନେ ପଞ୍ଚବର୍ଣ୍ଣ ମହେଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ ।
ଅନୁଲେପନମାଦାଯ ଯଯୌ ତତ୍ର ପୃଥୂଦକଃ
ସୁଗନ୍ଧି ଲେପ ନେଇ ପୃଥୁଦକ ଶେଉଁଠିକୁ ଗଲା।
ଅନୁଜଗ୍ମୁର୍ମହାଦେଵଂ ଵାଦଯନ୍ତଶ୍ ଚ କିନ୍ନରାଃ
କିନ୍ନରମାନେ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଚାଲାଇ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵା ଯାନ୍ତି ଦେଵେଶଂ ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ଶୂଲପାଣିନମ୍
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରୀ ଶୂଳଧାରୀ ଦେବେଶଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ଦ୍ଵାଦଶୈଵାଦିତେଯାନାମଷ୍ଟୌ କୋଟ୍ଯୋ ଵସୁନପି
ବାରଟି ଆଦିତ୍ୟ ଓ ଅଠାଉ କୋଟି ବସୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଲେ।
ଚତୁର୍ଵିଶତ୍ ତଥା ଜଗ୍ମୁରୃଷୀଣାମୂର୍ଧ୍ଵରେତସାମ୍
ଏହିପରି, ଚବିଶ ଜଣ ଉଚ୍ଚ ନିୟମ ଧାରୀ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଲେ।
ଅନୁଜଗ୍ମୁର୍ମହେଶାନଂ ଵିଵାହାଯ ସମାକୁଲାଃ
ସମସ୍ତେ ବିବାହ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତାସ୍ତ୍ଵାଗମନ୍ ଶୈଲାଃ କୁଞ୍ଜରସ୍ଥାଃ ସମନ୍ତତଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରୁ ହାତୀ ଉପରେ ବସିଥିବା ପାହାଡ଼ମାନେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଶୈଲାଃ ପ୍ରଣେମୁରୀଶାନଂ ତତୋ ଽସୌ ମୁଦିତୋ ଽଭଵତ୍
ପାହାଡ଼ମାନେ ଈଶାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ତାପରେ ସେ ଖୁସି ହେଲେ।
ନନ୍ଦିନା ଦର୍ଶିତେ ମାର୍ଗେ ଶୈଲରାଜପୁରଂ ମହତ୍
ନନ୍ଦି ରାସ୍ତା ଦେଖାଇ ଦେବା ପରେ ସେମାନେ ପାହାଡ଼ରାଜାଙ୍କର ବଡ଼ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ନିଜଂ କର୍ମ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଦର୍ଶନଵ୍ଯାପୃତାଭଵନ୍
ନିଜ ଦିନଚର୍ଯ୍ୟା ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତେ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାରେ ଲଗି ଥିଲେ।
କେଶପାଶଂ ଦ୍ଵିତୀଯେନ ଶଙ୍କରାଭିମୁଖୀ ଗତା
ଏକ ଜଣୀ ଚୁଲ ଗୁଛି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆଗକୁ ଗଲା।
ଅନଲକ୍ତକମେକଂ ହି ହରଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମୁପାଗତା
ଅନ୍ୟ ଜଣୀ ଲାଲ ରଙ୍ଗ ଲାଗିନଥିବା ହରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲା।
ସାଞ୍ଜନାଂ ଚ ପ୍ରଗୃହ୍ଯାନ୍ଯା ଶଲାକାଂ ସୁଷ୍ଠୁ ଧାଵତି
ଅନ୍ୟ ଜଣୀ କଜଳ ଲଗାଇବା ଶଳାକା ଧରି ଦ୍ରୁତ ଦେଖିବାକୁ ଦୌଡ଼ିଲା।
ଉନ୍ମତ୍ତେଵାଗମନ୍ନଗ୍ନା ହରଦର୍ଶନଲାଲାସା
ଏକ ଜଣୀ ପାଗଳ ଭଳି ନଙ୍ଗା ହୋଇ ହରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲା।
ଅନିନ୍ଦତ ରୁଷା ବାଲା ଯୌଵନଂ ସ୍ଵଂ କୃଶୋଦରୀ
କୃଶ ଚାଉଁ ଜଣୀ ରୁଷାରେ ନିଜ ଯୁବାବସ୍ଥାକୁ ଦୋଷ ଦେଲା।
ଜଗାମ ଵୃଷଭାରୂଢୋ ଦିଵ୍ଯଂ ଶ୍ଵଶୁରମନ୍ଦିରମ୍
ବୃଷ ଉପରେ ଚଢ଼ି ସେ ଦିବ୍ୟ ଶ୍ବଶୁର ଘରକୁ ଗଲେ।
ସ୍ଥାନେ ତପୋ ଦୁଶ୍ଚରମମ୍ବିକାଯାଶ୍ଚୀର୍ଣଂ ମହାନେଷ ସୁରସ୍ତୁ ଶଂଭୁଃ
ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଠିନ ତପସ୍ୟା ଯଥାଯଥି ହେଇଥିଲା; ତାହାର ଫଳ ମହାଦେବ ଶମ୍ଭୁ।
କ୍ରତୋଃ କ୍ଷଯୀ ଦକ୍ଷଵିନାଶକର୍ତା ଭଗାକ୍ଷିହା ଶୂଲଧରଃ ପିନାକୀ
ସେ ଡକ୍ଷର ଯଜ୍ଞ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା, ଡକ୍ଷକୁ ଦୂର କରିଥିବା, ଭାଗାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ନେଇଥିବା, ଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିବା, ପିନାକ ଧାରୀ।
ମହାହିହାରାଙ୍କିତକୁଣ୍ଡଲାଯ ନମୋ ନମଃ ପାର୍ଵତିଵଲ୍ଲଭାଯ
ବଡ଼ ସାପ ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା, ପାର୍ବତୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ ନାଥଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।
ଅଗ୍ରସ୍ଥେନାଗ୍ରଜେନ ପ୍ରମୁଦିତମନସା ଵିଷ୍ଣୁନା ଚାନୁଗେନ ଵୈଵାହୀଂ ମଙ୍ଗଲାଢ୍ଯାଂ ହୁତଵହମୁଦିତାମାରୁରୋହାଥ ଵେଦୀମ୍
ଉତ୍ସାହିତ ହୃଦୟରେ ବିଷ୍ଣୁ, ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କ ସହିତ, କନ୍ୟାକୁ ଶୁଭ ବିବାହ ବେଦୀକୁ ନେଇଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳିଥିଲା।
ଵ୍ଯାକୁଲ୍ଯଂ ସମୁପାଗତାଶ୍ଚ ଗିରଯଃ ପୂଜାଦିନା ଦେଵତାଃ ପ୍ରାଯୋଵ୍ଯାକୁଲିତା ଭଵନ୍ତି ସୁହୃଦଃ କନ୍ଯାଵିଵାହୋତ୍ସୁକାଃ
ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ଅସ୍ଥିର ହେଇଗଲା, ଦେବତାମାନେ ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ, ତେବେ ସେମାନେ ଅଧିକାଂଶ ଅସ୍ଥିର ହେଇଥିଲେ, ମାନେ ଏକ କନ୍ୟାର ବିବାହ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ପରି।
ଭ୍ରାତ୍ରା ସୁନାବେନ ତଦୋତ୍ସଵେ କୃତେ ସା ଶଙ୍କରାଭ୍ଯାଶମଥୋପପାଦିତା
ତାଙ୍କ ଭାଇ ସୁନାଭ ଉତ୍ସବ ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ, ତାପରେ ସେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଦିଆଗଲେ।
ପସ୍ଯନ୍ତି ଦେଵୋ ଽପି ସମଂ କୁଶାଙ୍ଗ୍ଯା ଲୋକାନୁଜୁଷ୍ଟଂ ପଦମାସସାଦ
ଦେବତା ମଧ୍ୟ କୁଶାଙ୍ଗୀଙ୍କ ସହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ସ୍ଥାନକୁ ଦେଖିଲେ।
ମୁକ୍ତାଦାମୈଃ ପ୍ରକାମଂ ହରଗିରିତନଯା କ୍ରୀଡନାର୍ଥଂ ତଦାଘ୍ଯନତ୍ ପଶ୍ଚାତ୍ସିନ୍ଦୂରପୁଞ୍ଜୈରଵିରତଵିତତୈଶ୍ ଚକ୍ରତୁଃ କ୍ଷ୍ମାଂ ସୁରକ୍ତାମ୍
ତାପରେ, ହରାଗିରିର ଜନ୍ୟ କନ୍ୟା ଖେଳ କରିବା ପାଇଁ ମୁକ୍ତା ମାଳା ଖସାଇଲେ, ଏବଂ ପରେ ଅବିରତ ସିନ୍ଦୂର ରାଶି ଦେଇ ପୃଥିବୀକୁ ଗଭୀର ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗିଦେଲେ।
ଆଗଚ୍ଛଦ୍ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଵେଦିମୃଷିଭିଃ ସେଵିତାଂ ଦୃଢାମ୍
ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଦୃଢ଼ ବେଦୀ, ଯେଉଁଠାରେ ଋଷିମାନେ ବସିଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ପଵିତ୍ରପାଣିରାଦାଯ ମଧୁପର୍କମଥୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ପବିତ୍ର ଜଳ ହାତରେ ନେଇ, ତାପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଧୁପର୍କ ଅର୍ପଣ କଲେ।