ଯତା ଵନେ ସର୍ଜ୍ଜକଦମ୍ବମଧ୍ଯେ ପ୍ରରୋହମୂଲୋ ଽଥ ଵନସ୍ପତିର୍ଵୈ
ଯେପରି ଜଙ୍ଗଲରେ ସାଲ ଓ କଦମ୍ବ ଗଛ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଗଛ ମୂଳ ଭଳି ଅଙ୍କୁରିତ ହୁଏ ।
ଅଥୋତ୍ଥାଯ ହରିଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ନ୍ଯପୀଡଯତ୍
ତାପରେ ଉଠି ହରି ଭକ୍ତି ସହିତ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଗଢ଼ି ଧରିଲେ ।
ଆଲୋକ୍ଯାନ୍ଯାନ୍ ସୁରଗଣାନ୍ ସଂଭାଵଯତ୍ ସ ଶଙ୍କରଃ
ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେକୁ ଦେଖି ଶଙ୍କର ସମ୍ମାନ ଦେଲେ ।
ଶୈଵାଃ ପାଶୁପତାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ଵିଵିଶୁର୍ମନ୍ଦରାଲମ୍
ଶୈବ, ପାଶୁପତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମନ୍ଦରା ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।
ଜଗାମ ଭଗଵାନ୍ ଶର୍ଵଃ କର୍ତୁଂ ଵୈଵାହିକଂ ଵିଧିମ୍
ଭଗବାନ ଶର୍ବ ବିବାହ ନିୟମ କରିବାକୁ ଗଲେ ।
ସୁରଭିଃ ସୁରସା ଚାନ୍ଯାଶ୍ଚକ୍ରର୍ମଣ୍ଡନମାକୁଲାଃ
ସୁରଭି, ସୁରସା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଉତ୍ସାହ ରେ ହଲା ଚାଲିଲେ ।
ସିଂହାଜିନୀ ଚାଲିନୀଲଭୁଜଙ୍ଗକୃତକୁଣ୍ଡଲଃ
ସିଂହଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ନୀଳ ସାପ ଦ୍ୱାରା କୁଣ୍ଡଳ ଲଗାଇଥିଲେ ।
ସମୁନ୍ନାତଜଟାଭାରୋ ଵୃଷଭସ୍ଥୋ ଵିରାଜତେ
ଉଚ୍ଚ ଜଟା ରଖି, ବୃଷ ଉପରେ ବସି ତିନି ଚମକୁଛନ୍ତି ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ପୃଷ୍ଠତୋ ଜଗ୍ମୁର୍ହୁତାଶନପୁରୋଗମାଃ
ଦେବମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ପଛରେ ଚଲିଲେ ।
ପ୍ରଯାତି ଦେଵପାର୍ଶ୍ଵସ୍ଥୋ ହଂସେନ ଚ ପିତାମହଃ
ପିତାମହ ଦେବମାନେ ଦେଖି ହଂସ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଯାଉଛନ୍ତି ।
ଧାରଯାମାସ ଵିତତଂ ଶଚ୍ଯା ସହ ସହସ୍ରଦୃକ୍
ଶଚୀଙ୍କ ସହିତ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଜଣେ ବିସ୍ତୃତ ଛତା ଧରିଥିଲେ ।
ଶ୍ଵେତଂ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ହସ୍ତେନ କଚ୍ଛପେ ସଂସ୍ଥିତା ଯଯୌ
ଧଳାଟିଏ ହାତରେ ଧରି tortoise ଉପରେ ବସି ଚାଲିଗଲେ ।
ସରସ୍ଵତୀ ସରିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠା ଗଜାରୂଢା ସମାଦଧେ
ସରସ୍ବତୀ, ସବୁ ନଦୀ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଅପନ୍ଥିଆ ।
ପଞ୍ଚଵର୍ଣଂ ମହେଶାନଂ ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ କାମଚାରିଣଃ
ଇଚ୍ଛାରେ ଘୁଡ଼ିବା ମାନେ ପଞ୍ଚବର୍ଣ୍ଣ ମହେଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ ।
ଅନୁଲେପନମାଦାଯ ଯଯୌ ତତ୍ର ପୃଥୂଦକଃ
ସୁଗନ୍ଧି ଲେପ ନେଇ ପୃଥୁଦକ ଶେଉଁଠିକୁ ଗଲା।
ଅନୁଜଗ୍ମୁର୍ମହାଦେଵଂ ଵାଦଯନ୍ତଶ୍ ଚ କିନ୍ନରାଃ
କିନ୍ନରମାନେ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଚାଲାଇ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵା ଯାନ୍ତି ଦେଵେଶଂ ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ଶୂଲପାଣିନମ୍
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରୀ ଶୂଳଧାରୀ ଦେବେଶଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ଦ୍ଵାଦଶୈଵାଦିତେଯାନାମଷ୍ଟୌ କୋଟ୍ଯୋ ଵସୁନପି
ବାରଟି ଆଦିତ୍ୟ ଓ ଅଠାଉ କୋଟି ବସୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଲେ।
ଚତୁର୍ଵିଶତ୍ ତଥା ଜଗ୍ମୁରୃଷୀଣାମୂର୍ଧ୍ଵରେତସାମ୍
ଏହିପରି, ଚବିଶ ଜଣ ଉଚ୍ଚ ନିୟମ ଧାରୀ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଲେ।
ଅନୁଜଗ୍ମୁର୍ମହେଶାନଂ ଵିଵାହାଯ ସମାକୁଲାଃ
ସମସ୍ତେ ବିବାହ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତାସ୍ତ୍ଵାଗମନ୍ ଶୈଲାଃ କୁଞ୍ଜରସ୍ଥାଃ ସମନ୍ତତଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରୁ ହାତୀ ଉପରେ ବସିଥିବା ପାହାଡ଼ମାନେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଶୈଲାଃ ପ୍ରଣେମୁରୀଶାନଂ ତତୋ ଽସୌ ମୁଦିତୋ ଽଭଵତ୍
ପାହାଡ଼ମାନେ ଈଶାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ତାପରେ ସେ ଖୁସି ହେଲେ।
ନନ୍ଦିନା ଦର୍ଶିତେ ମାର୍ଗେ ଶୈଲରାଜପୁରଂ ମହତ୍
ନନ୍ଦି ରାସ୍ତା ଦେଖାଇ ଦେବା ପରେ ସେମାନେ ପାହାଡ଼ରାଜାଙ୍କର ବଡ଼ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ନିଜଂ କର୍ମ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଦର୍ଶନଵ୍ଯାପୃତାଭଵନ୍
ନିଜ ଦିନଚର୍ଯ୍ୟା ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତେ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାରେ ଲଗି ଥିଲେ।
କେଶପାଶଂ ଦ୍ଵିତୀଯେନ ଶଙ୍କରାଭିମୁଖୀ ଗତା
ଏକ ଜଣୀ ଚୁଲ ଗୁଛି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆଗକୁ ଗଲା।
ଅନଲକ୍ତକମେକଂ ହି ହରଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମୁପାଗତା
ଅନ୍ୟ ଜଣୀ ଲାଲ ରଙ୍ଗ ଲାଗିନଥିବା ହରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲା।
ସାଞ୍ଜନାଂ ଚ ପ୍ରଗୃହ୍ଯାନ୍ଯା ଶଲାକାଂ ସୁଷ୍ଠୁ ଧାଵତି
ଅନ୍ୟ ଜଣୀ କଜଳ ଲଗାଇବା ଶଳାକା ଧରି ଦ୍ରୁତ ଦେଖିବାକୁ ଦୌଡ଼ିଲା।
ଉନ୍ମତ୍ତେଵାଗମନ୍ନଗ୍ନା ହରଦର୍ଶନଲାଲାସା
ଏକ ଜଣୀ ପାଗଳ ଭଳି ନଙ୍ଗା ହୋଇ ହରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲା।
ଅନିନ୍ଦତ ରୁଷା ବାଲା ଯୌଵନଂ ସ୍ଵଂ କୃଶୋଦରୀ
କୃଶ ଚାଉଁ ଜଣୀ ରୁଷାରେ ନିଜ ଯୁବାବସ୍ଥାକୁ ଦୋଷ ଦେଲା।
ଜଗାମ ଵୃଷଭାରୂଢୋ ଦିଵ୍ଯଂ ଶ୍ଵଶୁରମନ୍ଦିରମ୍
ବୃଷ ଉପରେ ଚଢ଼ି ସେ ଦିବ୍ୟ ଶ୍ବଶୁର ଘରକୁ ଗଲେ।