ଊଚୁରଙ୍ଗିରସଂ ଵୃଦ୍ଧଂ କାର୍ଯମଦ୍ରୌ ନିଵେଦଯ
ସେମାନେ ବୟସ୍କ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କୁ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଘଟିଥିବା କଥା ଜଣାଇଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପରଂ ଵାକ୍ଯଂ ଗିରିରାଜଂ ତମଙ୍ଗିରାଃ
ଅଙ୍ଗିରାସ୍ ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ କଥା ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସମାଗତାସ୍ତ୍ଵତ୍ସଦନମରୁନ୍ଧତ୍ଯା ସମଂ ଗିରେ
ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ତୁମ ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ହେ ପାହାଡ଼।
ଶଙ୍କରଃ ଶୂଲଧୃକ୍ ଶର୍ଵସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରୋ ଵୃଷଵାହନଃ
ଶଙ୍କର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଶର୍ବ, ତିନି ଆଖିଅଛି, ବୃଷଭ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଯମୀଶ୍ଵରଂ ଵଦନ୍ତ୍ଯେକେ ଶିଵଂ ସ୍ଥାଣୌ ଭଵଂ ହରମ୍
କେହି ତାଙ୍କୁ ଯମଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, କେହି ଶିବ, କେହି ସ୍ଥାଣୁ, କେହି ଭବ, କେହି ହର ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଵଯଂ ତେନ ପ୍ରେଷିତାଃ ସ୍ମସ୍ତ୍ଵତ୍ସକାଶଂ ଗିରୀଶ୍ଵର
ସେ ଆମକୁ ତୁମ ପାଖକୁ ପଠାଇଛନ୍ତି, ହେ ପାହାଡ଼ର ମାଳିକ।
ତାଂ ପ୍ରାର୍ଥଯତି ଦେଵେଶସ୍ତାଂ ଭଵାନ୍ ଦାତୁମର୍ହତି
ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ରୂପାଭିଜନସଂପତ୍ତ୍ଯା ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଗିରିସତ୍ତମ
ରୂପ, ବଂଶ ଓ ଧନ ଦ୍ୱାରା ସେ ସମ୍ମାନ ପାଉଛି, ହେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତେଷାଂ ମାତା ତ୍ଵିଯଂ ଦେଵୀ ଯତଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପିତା ହରଃ
ଏମାନଙ୍କ ମାଆ ତୁମେ, ହେ ଦେବୀ, କାରଣ ହରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ବାପା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କୁରୁଷ୍ଵ ପାଦଂ ଶତ୍ରୂଣାଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଭସ୍ମପରିପ୍ଲୁତମ୍
ତୁମର ଭସ୍ମ ଲଗାଇଥିବା ପାଦ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖ।
ଵଧୂଃ ସର୍ଵଜଗନ୍ମାତା କୁରୁ ଯଚ୍ଛ୍ରେଯସେ ତଵ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ ଥିବା ବଧୁକୁ ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଦିଅ।
ହର୍ଷମାଗତ୍ଯ ସହସା ପୁନର୍ଦୈନ୍ଯମୁପାଗତା
ଅଚାନକ ଆନନ୍ଦ ଆସିଗଲା, ପୁଣି ଦୁଃଖ ଆସିଲା।
ଗଚ୍ଛ ଶୈଲାନୁପାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ସର୍ଵାନାଗାନ୍ତୁର୍ମହସି
ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଡ଼ ସଭାକୁ ଆଣ।
ମେର୍ଵାଦୀନ୍ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠାନାଜୁହାଵ ସମନ୍ତତଃ
ମେରୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଡାକାଯାଇଲେ।
ଵିଵିଶୁର୍ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟାଃ ସୌଵର୍ଣେଷ୍ଵାସନେଷୁ ତେ
ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସୁନାର ଆସନରେ ବସିଲେ।
ଉଦ୍ଦାଲକୋ ଵାରୁଣଶ୍ଚ ଵରାହୋ ଗରୁଡାସନଃ
ଉଦ୍ଦାଳକ, ବାରୁଣ, ବରାହ ଓ ଗରୁଡ଼ ଆସନ।
ଚିତ୍ରକୂଟସ୍ତ୍ରିକୂଟଶ୍ ଚ ତଥା ମନ୍ଦରକାଚଲଃ
ଚିତ୍ରକୂଟ, ତ୍ରିକୂଟ ଓ ଏଭଳି ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼।
କୈଲାସାଦ୍ରିର୍ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ନିଷଧୋ ଽଞ୍ଜନପର୍ଵତଃ
କୈଳାସ, ମହେନ୍ଦ୍ର, ନିଷଧ ଓ ଅଞ୍ଜନ ପାହାଡ଼।
ଉଵିଷ୍ଟାଃ ସଭାଯାଂ ଵୈ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଋଷିଂଶ୍ଚ ତାନ୍
ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେ ଅଞ୍ଜଳି ମୁଡ଼ି ରୁଷିମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ସମାଗଚ୍ଛତ କଲ୍ଯାଣୀ ସମଂ ପୁତ୍ରେଣ ଭାମିନୀ
ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ ସ୍ତ୍ରୀ ନିଜ ପୁଅ ସହିତ ଆଗକୁ ଆସିଲେ।
ସର୍ଵାନ୍ ଜ୍ଞାତୀନ୍ ସମାଭାଷ୍ଯ ଵିଵେଶ ସସୁତା ତତଃ
ସମସ୍ତ ନିଜ ଜଣା ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଇ, ସେ ପୁଅ ସହିତ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ ଵାକ୍ଯଜ୍ଞଃ ସର୍ଵାନାଭାଷ୍ଯ ସୁସ୍ଵରମ୍
ଉତ୍ତମ କଥା କହିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଜଣେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଶବ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ।
ମହେଶ୍ଵରାର୍ଥଂ କନ୍ଯାଂ ତୁ ତଚ୍ଚାଵେଦ୍ଯଂ ଭଵତ୍ସୁ ଵୈ
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି କନ୍ୟା ବିଷୟ ଆପଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।
ନୋଲ୍ଲଙ୍ଘ୍ଯ ଯୁଷ୍ମାନ୍ ଦାସ୍ଯାମି ତତ୍କ୍ଷମଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହଥ
ଆପଣମାନେଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ମୁଁ ଏହି କନ୍ୟାକୁ ଦେବି; ଆପଣମାନେ ଅନୁମୋଦନ କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵ ଏଵାବ୍ରୁଵନ୍ ଵାକ୍ଯଂ ସ୍ଥିତାଃ ସ୍ଵେଷ୍ଵାସନେଷୁ ତେ
ସମସ୍ତେ ନିଜ-ନିଜ ଆସନରେ ବସି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଦୀଯତାଂ ଶୈଲ କାଲୀଯଂ ଜାମାତାଭିମତୋ ହି ନଃ
ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟାକୁ ଦେଇଯିଉ; ଆମ ପାଇଁ ଚୟିତ ଜାମାତା ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନପସନ୍ଦ।
ପିତୃନାରାଧ୍ଯ ଦେଵୈସ୍ତୈର୍ଦତ୍ତାନେନୈଵ ହେତୁନା
ପିତୃପୁରୁଷ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂଜିବା ପରେ, ଏହି କାରଣରେ କନ୍ୟାକୁ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ।
ସ ହନିଷ୍ଯତି ଦୈତ୍ଯୈନ୍ଦ୍ରଂ ମହିଷଂ ତାରକଂ ତଥା
ସେ ଦୈତ୍ୟମାନେଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ, ମହିଷା ଓ ତାରକାକୁ ବଧ କରିବେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ପୁତ୍ରି ଦତ୍ତାସି ଶର୍ଵାଯ ତ୍ଵଂ ମଯାଧୁନା
ସେ କହିଲେ, 'ପୁଅ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶର୍ବଙ୍କୁ ଦେଇଛି।'
ପ୍ରଣାମଂ ସଂକରଵଧୂର୍ଭକ୍ତିନମ୍ରା କରୋତି ଵ
ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦୁହିନୀ ଭକ୍ତିଭାବରେ ନମ୍ର ହୋଇ ନମସ୍କାର କଲେ।