ଜଗାମ ତତ୍ର ଯତ୍ରାସ୍ତେ ଶୈଲରାଜୋ ଽଦ୍ରିଭିର୍ଵୃତଃ
ସେ ଏଠାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପାହାଡ଼ରାଜ ପାହାଡ଼ମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ ।
ଦଣ୍ଡଂ ନିକ୍ଷିପ୍ଯ କକ୍ଷାଯାମିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ଦଣ୍ଡକୁ ନିଜ କକ୍ଷରେ ରଖି, ଏହି କଥା କହିଲେ ।
ଦ୍ଵାରେ ସ୍ଥୈତାଃ କାର୍ଯିଣସ୍ତେ ତଵ ଦର୍ଶନଲାଲସାଃ
ଦ୍ୱାରରେ ଉଭେଇ ଥିବା ଲୋକମାନେ ତୁମ ଅତିଥି, ତୁମ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି ।
ସ୍ଵଯମଭ୍ଯାଗମଦ୍ ଦ୍ଵାରି ସମାଦାଯାର୍ଘ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ନିଜେ ଦ୍ୱାରକୁ ଆସି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅତିଥିସ୍ୱାଗତ ଉପହାର ନେଇ ଆଣିଲେ ।
ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ ଵାକ୍ଯଜ୍ଞଃ କୃତାସନପରିଗ୍ରହାନ୍
ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି, ସେମାନେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ କଥା କହିଲେ ।
ଅପ୍ରତର୍କ୍ଯମଚିନ୍ତ୍ଯଂ ଚ ଭଵଦାଗମନଂ ତ୍ଵିଦମ୍
ଆପଣମାନଙ୍କ ଏଠାରେ ଆଗମନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଜ୍ଞେୟ ଏବଂ ଚିନ୍ତାର ଉପରେ ।
ସଂଶୁଦ୍ଧଦେହୋ ଽସ୍ମଯଦ୍ଯୈଵ ଯଦ୍ ଭଵନ୍ତୋ ମମାଜିରମ୍
ଆଜି ଆପଣମାନେ ମୋ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାରୁ ମୋ ଦେହ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି ।
ଦୃଷ୍ଟିପୂତଂ ପଦାକ୍ରାନ୍ତଂ ତୀର୍ଥଂ ସାରସ୍ଵତଂ ଯଥା
ଆପଣମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ପଦସ୍ପର୍ଶରେ ମୋ ଘର ପବିତ୍ର ସାରସ୍ବତ ତୀର୍ଥ ପରି ହୋଇଯାଇଛି ।
ଯେନାର୍ଥିନୋ ହି ତେ ଯୂଯଂ ତନ୍ମମାଜ୍ଞାତୁମର୍ହଥ
ଆପଣମାନେ ଯେ କାରଣରେ ଆସିଛନ୍ତି, ମୋତେ ତାହା କହିବାକୁ ଉଚିତ ।
କିଙ୍କରୋ ଽସ୍ମି ସ୍ଥିତୋ ଯୁଷ୍ମଦାଜ୍ଞାକାରୀ ତଦୁଚ୍ଯତାମ୍
ମୁଁ ତୁମର ସେବକ, ତୁମ ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ — କୌଣସି କଥା ଅଛି କହ ।
ଊଚୁରଙ୍ଗିରସଂ ଵୃଦ୍ଧଂ କାର୍ଯମଦ୍ରୌ ନିଵେଦଯ
ସେମାନେ ବୟସ୍କ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କୁ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଘଟିଥିବା କଥା ଜଣାଇଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପରଂ ଵାକ୍ଯଂ ଗିରିରାଜଂ ତମଙ୍ଗିରାଃ
ଅଙ୍ଗିରାସ୍ ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ କଥା ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସମାଗତାସ୍ତ୍ଵତ୍ସଦନମରୁନ୍ଧତ୍ଯା ସମଂ ଗିରେ
ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ତୁମ ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ହେ ପାହାଡ଼।
ଶଙ୍କରଃ ଶୂଲଧୃକ୍ ଶର୍ଵସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରୋ ଵୃଷଵାହନଃ
ଶଙ୍କର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଶର୍ବ, ତିନି ଆଖିଅଛି, ବୃଷଭ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଯମୀଶ୍ଵରଂ ଵଦନ୍ତ୍ଯେକେ ଶିଵଂ ସ୍ଥାଣୌ ଭଵଂ ହରମ୍
କେହି ତାଙ୍କୁ ଯମଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, କେହି ଶିବ, କେହି ସ୍ଥାଣୁ, କେହି ଭବ, କେହି ହର ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଵଯଂ ତେନ ପ୍ରେଷିତାଃ ସ୍ମସ୍ତ୍ଵତ୍ସକାଶଂ ଗିରୀଶ୍ଵର
ସେ ଆମକୁ ତୁମ ପାଖକୁ ପଠାଇଛନ୍ତି, ହେ ପାହାଡ଼ର ମାଳିକ।
ତାଂ ପ୍ରାର୍ଥଯତି ଦେଵେଶସ୍ତାଂ ଭଵାନ୍ ଦାତୁମର୍ହତି
ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ରୂପାଭିଜନସଂପତ୍ତ୍ଯା ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଗିରିସତ୍ତମ
ରୂପ, ବଂଶ ଓ ଧନ ଦ୍ୱାରା ସେ ସମ୍ମାନ ପାଉଛି, ହେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତେଷାଂ ମାତା ତ୍ଵିଯଂ ଦେଵୀ ଯତଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପିତା ହରଃ
ଏମାନଙ୍କ ମାଆ ତୁମେ, ହେ ଦେବୀ, କାରଣ ହରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ବାପା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କୁରୁଷ୍ଵ ପାଦଂ ଶତ୍ରୂଣାଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଭସ୍ମପରିପ୍ଲୁତମ୍
ତୁମର ଭସ୍ମ ଲଗାଇଥିବା ପାଦ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖ।
ଵଧୂଃ ସର୍ଵଜଗନ୍ମାତା କୁରୁ ଯଚ୍ଛ୍ରେଯସେ ତଵ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାଆ ଥିବା ବଧୁକୁ ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଦିଅ।
ହର୍ଷମାଗତ୍ଯ ସହସା ପୁନର୍ଦୈନ୍ଯମୁପାଗତା
ଅଚାନକ ଆନନ୍ଦ ଆସିଗଲା, ପୁଣି ଦୁଃଖ ଆସିଲା।
ଗଚ୍ଛ ଶୈଲାନୁପାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ସର୍ଵାନାଗାନ୍ତୁର୍ମହସି
ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଡ଼ ସଭାକୁ ଆଣ।
ମେର୍ଵାଦୀନ୍ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠାନାଜୁହାଵ ସମନ୍ତତଃ
ମେରୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଡାକାଯାଇଲେ।
ଵିଵିଶୁର୍ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟାଃ ସୌଵର୍ଣେଷ୍ଵାସନେଷୁ ତେ
ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସୁନାର ଆସନରେ ବସିଲେ।
ଉଦ୍ଦାଲକୋ ଵାରୁଣଶ୍ଚ ଵରାହୋ ଗରୁଡାସନଃ
ଉଦ୍ଦାଳକ, ବାରୁଣ, ବରାହ ଓ ଗରୁଡ଼ ଆସନ।
ଚିତ୍ରକୂଟସ୍ତ୍ରିକୂଟଶ୍ ଚ ତଥା ମନ୍ଦରକାଚଲଃ
ଚିତ୍ରକୂଟ, ତ୍ରିକୂଟ ଓ ଏଭଳି ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼।
କୈଲାସାଦ୍ରିର୍ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ନିଷଧୋ ଽଞ୍ଜନପର୍ଵତଃ
କୈଳାସ, ମହେନ୍ଦ୍ର, ନିଷଧ ଓ ଅଞ୍ଜନ ପାହାଡ଼।
ଉଵିଷ୍ଟାଃ ସଭାଯାଂ ଵୈ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଋଷିଂଶ୍ଚ ତାନ୍
ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେ ଅଞ୍ଜଳି ମୁଡ଼ି ରୁଷିମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ସମାଗଚ୍ଛତ କଲ୍ଯାଣୀ ସମଂ ପୁତ୍ରେଣ ଭାମିନୀ
ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ ସ୍ତ୍ରୀ ନିଜ ପୁଅ ସହିତ ଆଗକୁ ଆସିଲେ।