ସା ମଦର୍ଥାଯ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରୋ ଯାଚ୍ଯତାଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ମୋ ପାଇଁ ପାହାଡ଼ ନାଥଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତୁ।
ଓଂନମଃ ଶଙ୍କରାଯେତି ପ୍ରୋକ୍ତ୍ଵା ଜଗ୍ମୁର୍ହିମାଲଯମ୍
'ଓଁ ନମଃ ଶଙ୍କରାୟ' ବୋଲି କହି, ସେମାନେ ହିମାଳୟକୁ ଗଲେ।
ପୁରନ୍ଧ୍ର୍ଯୋ ହି ପୁରନ୍ଧ୍ରୀଣାଂ ଗତିଂ ଧର୍ମସ୍ଯ ଵେ ଵିଦୁଃ
ସତୀ ନାରୀମାନେ ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମର ପଥକୁ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି ।
ନମସ୍ତେ ରୁଦ୍ର ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଜଗାମ ପତିନା ସହ
ସେ 'ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' କହି, ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ ।
ଦଦୃଶୁଃ ଶୈଲରାଜସ୍ଯ ପୁରୀଂ ସୁରପୁରୀମିଵ
ସେମାନେ ପାହାଡ଼ରାଜଙ୍କ ସହରକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହର ପରି ଚମକୁଥିଲା ।
ସୁନାଭାଦିଭିରଵ୍ଯଗ୍ରୈଃ ପୁଜ୍ଯମାନାସ୍ତୁ ପର୍ଵତୈଃ
ସୁନାଭା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶାନ୍ତ ପାହାଡ଼ମାନେ ସେମାନେକୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ ।
ଵିଵିଶୁର୍ଭଵନଂ ରମ୍ଯଂ ହିମାଦ୍ରେର୍ହାଟକୋଜ୍ଜଵଲମ୍
ସେମାନେ ହିମାଦ୍ରିଙ୍କ ସୁନା ରେ ଚମକୁଥିବା ରମ୍ୟ ଭବନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।
ସମାସାଦ୍ଯ ମହାଦ୍ଵାରଂ ସଂତସ୍ଥୁର୍ଦ୍ଵାଃସ୍ଥକାରଣାତ୍
ବଡ଼ ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦ୍ୱାରରକ୍ଷକ ଥିବାରୁ ସେମାନେ ସେଠାରେ ଉଭେଇ ରହିଲେ ।
ଧାରଯନ୍ ଵୈ କରେ ଦଣ୍ଡଂ ପଦ୍ମରାଗମଯଂ ମହତ୍
ସେ ତାଙ୍କ ହାତରେ ବଡ଼ ପଦ୍ମରାଗ ମଣିର ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ ।
ନିଵେଦଯାସ୍ମାନ୍ ସଂପ୍ରାପ୍ତାନ୍ ମହତ୍କାର୍ଯର୍ଥିନୋ ଵଯମ୍
ଆମେ ଏଠାକୁ ଏସିଛୁ, ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସିଛୁ — ଏହି ଖବର ଦେବାକୁ ।
ଜଗାମ ତତ୍ର ଯତ୍ରାସ୍ତେ ଶୈଲରାଜୋ ଽଦ୍ରିଭିର୍ଵୃତଃ
ସେ ଏଠାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପାହାଡ଼ରାଜ ପାହାଡ଼ମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ ।
ଦଣ୍ଡଂ ନିକ୍ଷିପ୍ଯ କକ୍ଷାଯାମିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ଦଣ୍ଡକୁ ନିଜ କକ୍ଷରେ ରଖି, ଏହି କଥା କହିଲେ ।
ଦ୍ଵାରେ ସ୍ଥୈତାଃ କାର୍ଯିଣସ୍ତେ ତଵ ଦର୍ଶନଲାଲସାଃ
ଦ୍ୱାରରେ ଉଭେଇ ଥିବା ଲୋକମାନେ ତୁମ ଅତିଥି, ତୁମ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି ।
ସ୍ଵଯମଭ୍ଯାଗମଦ୍ ଦ୍ଵାରି ସମାଦାଯାର୍ଘ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ନିଜେ ଦ୍ୱାରକୁ ଆସି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅତିଥିସ୍ୱାଗତ ଉପହାର ନେଇ ଆଣିଲେ ।
ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ ଵାକ୍ଯଜ୍ଞଃ କୃତାସନପରିଗ୍ରହାନ୍
ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି, ସେମାନେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ କଥା କହିଲେ ।
ଅପ୍ରତର୍କ୍ଯମଚିନ୍ତ୍ଯଂ ଚ ଭଵଦାଗମନଂ ତ୍ଵିଦମ୍
ଆପଣମାନଙ୍କ ଏଠାରେ ଆଗମନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଜ୍ଞେୟ ଏବଂ ଚିନ୍ତାର ଉପରେ ।
ସଂଶୁଦ୍ଧଦେହୋ ଽସ୍ମଯଦ୍ଯୈଵ ଯଦ୍ ଭଵନ୍ତୋ ମମାଜିରମ୍
ଆଜି ଆପଣମାନେ ମୋ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାରୁ ମୋ ଦେହ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି ।
ଦୃଷ୍ଟିପୂତଂ ପଦାକ୍ରାନ୍ତଂ ତୀର୍ଥଂ ସାରସ୍ଵତଂ ଯଥା
ଆପଣମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ପଦସ୍ପର୍ଶରେ ମୋ ଘର ପବିତ୍ର ସାରସ୍ବତ ତୀର୍ଥ ପରି ହୋଇଯାଇଛି ।
ଯେନାର୍ଥିନୋ ହି ତେ ଯୂଯଂ ତନ୍ମମାଜ୍ଞାତୁମର୍ହଥ
ଆପଣମାନେ ଯେ କାରଣରେ ଆସିଛନ୍ତି, ମୋତେ ତାହା କହିବାକୁ ଉଚିତ ।
କିଙ୍କରୋ ଽସ୍ମି ସ୍ଥିତୋ ଯୁଷ୍ମଦାଜ୍ଞାକାରୀ ତଦୁଚ୍ଯତାମ୍
ମୁଁ ତୁମର ସେବକ, ତୁମ ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ — କୌଣସି କଥା ଅଛି କହ ।
ଊଚୁରଙ୍ଗିରସଂ ଵୃଦ୍ଧଂ କାର୍ଯମଦ୍ରୌ ନିଵେଦଯ
ସେମାନେ ବୟସ୍କ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କୁ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଘଟିଥିବା କଥା ଜଣାଇଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ପରଂ ଵାକ୍ଯଂ ଗିରିରାଜଂ ତମଙ୍ଗିରାଃ
ଅଙ୍ଗିରାସ୍ ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ କଥା ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସମାଗତାସ୍ତ୍ଵତ୍ସଦନମରୁନ୍ଧତ୍ଯା ସମଂ ଗିରେ
ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ତୁମ ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ହେ ପାହାଡ଼।
ଶଙ୍କରଃ ଶୂଲଧୃକ୍ ଶର୍ଵସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରୋ ଵୃଷଵାହନଃ
ଶଙ୍କର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଶର୍ବ, ତିନି ଆଖିଅଛି, ବୃଷଭ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଯମୀଶ୍ଵରଂ ଵଦନ୍ତ୍ଯେକେ ଶିଵଂ ସ୍ଥାଣୌ ଭଵଂ ହରମ୍
କେହି ତାଙ୍କୁ ଯମଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, କେହି ଶିବ, କେହି ସ୍ଥାଣୁ, କେହି ଭବ, କେହି ହର ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଵଯଂ ତେନ ପ୍ରେଷିତାଃ ସ୍ମସ୍ତ୍ଵତ୍ସକାଶଂ ଗିରୀଶ୍ଵର
ସେ ଆମକୁ ତୁମ ପାଖକୁ ପଠାଇଛନ୍ତି, ହେ ପାହାଡ଼ର ମାଳିକ।
ତାଂ ପ୍ରାର୍ଥଯତି ଦେଵେଶସ୍ତାଂ ଭଵାନ୍ ଦାତୁମର୍ହତି
ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ରୂପାଭିଜନସଂପତ୍ତ୍ଯା ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଗିରିସତ୍ତମ
ରୂପ, ବଂଶ ଓ ଧନ ଦ୍ୱାରା ସେ ସମ୍ମାନ ପାଉଛି, ହେ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତେଷାଂ ମାତା ତ୍ଵିଯଂ ଦେଵୀ ଯତଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପିତା ହରଃ
ଏମାନଙ୍କ ମାଆ ତୁମେ, ହେ ଦେବୀ, କାରଣ ହରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ବାପା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କୁରୁଷ୍ଵ ପାଦଂ ଶତ୍ରୂଣାଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଭସ୍ମପରିପ୍ଲୁତମ୍
ତୁମର ଭସ୍ମ ଲଗାଇଥିବା ପାଦ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖ।