ସ୍ଵାଗତେନାଭିସଂପୂଜ୍ଯ ତସ୍ଥୌ ଯୋଗରତୋ ହରଃ
ହର, ଯୋଗରେ ଲଗ୍ନ ଥିବା, ତାଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ସ୍ବାଗତ କରି, ସେଠି ରହିଲେ।
ଵଵନ୍ଦେ ଚରଣୌ ଶୌଵୌ ସଖୀଭିଃ ସହ ଭାମିନୀ
ତାହାଙ୍କ ସହ ଥିବା ସଖୀମାନେ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା ମହିଳା ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ପାଦକୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ନ ଯୁକ୍ତଂ ଚୈଵମୁକ୍ତ୍ଵାଥ ସଗଣୋ ଽନ୍ତର୍ଦଧେ ତତଃ
ତାପରେ, 'ଏହିପରି ଠିକ୍ ନୁହେଁ' ବୋଲି କହି, ସେ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହିତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଅନ୍ତର୍ଦୁଃଖେନ ଦହ୍ଯନ୍ତୀ ପିତରଂ ପ୍ରାହ ପାର୍ଵତୀ
ଭିତରେ ଦୁଃଖରେ ପୁଡ଼ୁଥିବା ପାର୍ବତୀ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଆରାଧନାଯ ଦେଵସ୍ଯ ଶଙ୍କରସ୍ଯ ପିନାକିନଃ
ପିନାକଧାରୀ ଦେବତା ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ।
ଲଲିତାଖ୍ଯା ତପସ୍ତେପେ ହରାରାଧନାକାମ୍ଯଯା
ଲଳିତା ନାମକ ସେ, ହରଙ୍କ ପୂଜା ଆଶାରେ କଠିନ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ସମିତ୍କୁଶଫଲଂ ଚାପି ମୂଲାହରଣମାଦିତଃ
ସେ ସମିତ, କୁଶ, ଫଳ ଓ ମୂଳ ଆଣିବାରୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
କୃତସ୍ତୁ ତେଜସା ଯୁକ୍ତୋ ଭଦ୍ରମସ୍ତ୍ଵିତି ସାବ୍ରଵୀତ୍
ତପସ୍ୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ କହିଲେ, 'ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ ହେଉ।'
ତତୋ ଽସ୍ଯାସ୍ତୁଷ୍ଟିମଗମଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯା ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକୃତ୍
ତାପରେ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ତାଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଯଜ୍ଞୋପଵୀତୀ ଛତ୍ରୀ ଚ ମୃଗାଜିନଧରସ୍ତଥା
ଉପବୀତ ପିନ୍ଧି, ଛତା ଧରି, ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯାଶ୍ରମଂ ପର୍ଯଟନ୍ ସ ତଂ କାଲ୍ଯାଶ୍ରମମାଗତଃ
ଏକ ଆଶ୍ରମରୁ ଅନ୍ୟ ଆଶ୍ରମକୁ ଘୁରି, ସେ କାଳୀଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ପର୍ଯପୃଚ୍ଛଦିଦଂ ତତଃ
ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ପୂଜା କରି, ସେ ପଛରେ ପଚାରିଲେ:
କ୍ଵ ଚ ତ୍ଵଂ ପ୍ରତିଗନ୍ତାସି ମମ ଶୀଘ୍ରଂ ନିଵେଦଯ
ତୁମେ କେଉଁଠି ଏବଂ କେବେ ଯିବା? ଦୟାକରି ଶୀଘ୍ର କହ।
ଅଥାତସ୍ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଯାଂ ଗମିଷ୍ଯାମି ପୃଥୂଦକମ୍
ଏବେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ପାଇଁ ମୁଁ ପୃଥୂଦକକୁ ଯିବି।
ପଥି ସ୍ନାନେନ ଚ ଫଲଂ କେଷୁ କିଂ ଲବ୍ଦଵାନସି
ପଥରେ ସ୍ନାନ କରି, କେଉଁଠି କେଉଁଠି କଣ ଫଳ ପାଇଛ?
ତତୋ ଽଥ ତୀର୍ଥେ କୁବ୍ଜାମ୍ରେ ଜଯନ୍ତେ ଚଣ୍ଡିକେଶ୍ଵରେ
ତାପରେ, କୁବ୍ଜାମ୍ର ତୀର୍ଥରେ ଏବଂ ଜୟନ୍ତ ଚଣ୍ଡିକେଶ୍ୱର ଠାରେ।
ସରସ୍ଵତ୍ଯାମଗ୍ନିକୁଣ୍ଡେ ଭଦ୍ରାଯାଂ ତୁ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀରେ, ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଏବଂ ଦେବଲୋକର ଭଦ୍ରା ନାମକ ସ୍ଥାନରେ,
ନିଥ୍କାମେନ କୃତଂ ସ୍ନାନଂ ତତୋ ଽଭ୍ଯାଗାଂ ତଵାଶ୍ରମମ୍
ମୁଁ ସେଠାରେ କୌଣସି ଆଶା ଛାଡ଼ି ସ୍ନାନ କରିଲି, ତାପରେ ତୁମ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଲି।
ପୃଚ୍ଛାମି ଯଦହଂ ତ୍ଵାଂ ଵୈ ତତ୍ର ନ କ୍ରୋଦ୍ଧୁମର୍ହସି
ମୁଁ ତୁମକୁ କିଛି ପଚାରିବାକୁ ଚାହେଁ, ଏଥିପାଇଁ ମୋ ଉପରେ କ୍ରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ବାଲ୍ଯେ ଽପି ସଂଯତତନୁସ୍ତତ୍ତୁ ଶ୍ଲାଘ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନାମ୍
ପିଲାବେଳେ ମଧ୍ୟ ଦେହର ନିୟମିତତା ଦ୍ୱିଜନ୍ମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ତପଃ ସମାଶ୍ରିତା ଭୀରୁ ସଂଶଯଃ ପ୍ରତିଭାତି ମେ
ହେ ଭୟଭିତେ, ତୁମେ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କରିଛ, କିନ୍ତୁ ମୋତେ ଲାଗୁଛି ତୁମ ମନରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ଅଛି।
ସୁଭୋଗା ଭୋଗିତାଃ କାଲେ ଵ୍ରଜନ୍ତି ସ୍ଥିରଯୌଵନେ
ଯେଉଁ ସମୟରେ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଯୁବାବସ୍ଥା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ।
ରୂପାଭିଜନମୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ତଚ୍ଚ ତେ ଵିଦ୍ଯତେ ବହୁ
ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଉଚ୍ଚ କୁଳ ଓ ଧନ-ଦୌଲତ—ଏସବୁ ତୁମ ପାଖରେ ବହୁତ ଅଛି।
ଚୀନାଂଶୁକଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ କିଂ ତ୍ଵଂ ଵଲ୍କଲଧାରିଣୀ
ଚୀନା ପଟ ଛାଡ଼ି ତୁମେ କାହିଁକି ଚାଲା ଚେରା ପିନ୍ଧିଛ?
ଭିକ୍ଷଵେ କଥଯାମାସ ଯଥାଵତ୍ ସା ହି ନାରଦ
ସେ ଭିକ୍ଷୁକୁ ସତ୍ୟ କଥା ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ କହିଲେ, ହେ ନାରଦ।
ତଂ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତ୍ଵିଯଂ କାଲୀ ହରଂ ଭର୍ତାରମିଚ୍ଛତି
ଶୁଣ, ଏହି କାଳୀ ହରଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ଚାହେ।
ଵିହସ୍ଯ ଚ ମହାହାସଂ ଭିକ୍ଷୁରାହ ଵଚସ୍ତ୍ଵିଦମ୍
ବଡ଼ ହସି ସହିତ ଭିକ୍ଷୁ ଏହି କଥା କହିଲେ:
କଥଂ କରଃ ପଲ୍ଲଵକୋମଲସ୍ତେ ସମେଷ୍ଯତେ ଶାର୍ଵକରଂ ସସର୍ପମ୍
ତୁମ ହାତ ଯେଉଁଠି ମୃଦୁ ଅଂକୁର ପରି, ସେହି ହାତ କିପରି ସର୍ପଧାରୀ ଶିବଙ୍କ ହାତ ସହିତ ମିଶିବ?
ତ୍ଵଂ ଚନ୍ଦନାକ୍ତା ସ ଭସ୍ମଭୂଷିତୋ ନ ଯୁକ୍ତରୂପଂ ପ୍ରତିଭାତି ମେ ତ୍ଵିଦମ୍
ତୁମେ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ, ସେ ଚିତାଭସ୍ମ ଲଗାଇଛନ୍ତି—ଏହି ଯୋଗ ମୋତେ ଉଚିତ ଲାଗୁନାହିଁ।
ମା ମୈଵଂ ଵଦ ବିକ୍ଷୋ ତ୍ଵଂ ହରଃ ସର୍ଵଗୁଣାଧିକଃ
ଏପରି କଥା କହିବା ନାହିଁ, ଭିକ୍ଷୁ; ହର ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।