ସ୍ନାତୁଂ ନ ଯଚ୍ଛନ୍ତି ମହୋଗ୍ରରୂପାସ୍ତଵନ୍ଯସ୍ଯ ଭୂତାଃ ସଚରାଚରାଣାମ୍
ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସେଇ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରକୃତିର ଭୂତମାନେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଦେଉନାହାନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଯା ନଦୀ ପ୍ରାଙ୍ମୁଖତାଂ ପ୍ରଯାତା ଯତ୍ରୌଘଯୁକ୍ତସ୍ଯ ଶୁଭା ଜତାଢ୍ଯା
ଏଠି, ଶୁଭ ଜଟା ଥିବା ପବିତ୍ର ନଦୀ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ବହୁଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ଲୋକ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି।
ମହୀ ଜଲଂ ଵହ୍ନିସମୀରମେଵ ଖଂ ତ୍ଵେଵମାଦୌ ଵିବଭୌ ପୃଥୂଦକଃ
ପୃଥିବୀ, ପାଣି, ଅଗ୍ନି, ପବନ ଓ ଆକାଶ—ଏଭଳି ଆଦିରେ ବିସ୍ତୃତ ଜଳ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଦେଖାଦେଲା।
ସଂନିର୍ମିତାନୀହ ମହାଭୁଜେନ ତଚ୍ଚୈକ୍ଯମାଗାତ୍ ସଲିଲଂ ମହୀଷୁ
ଏଠି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୁଜା ଥିବା ଜଣେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ସେଇ ଜଳ ପୃଥିବୀ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲା।
ତଂ ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ମହାତୀର୍ଥଂ ଯାଵତ୍ ସଂନିଧିଵୋଧିତମ୍
ତୁମେ ସେଇ ମହାତୀର୍ଥକୁ ଯାଅ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ପବିତ୍ରତା ବ୍ୟକ୍ତ ଅଛି।
ତିଷ୍ଠନ୍ତି ସା ତିଥିଃ ପୁଣ୍ଯା ତ୍ଵକ୍ଷଯା ପରିଗୀଯତେ
ସେଇ ପବିତ୍ର ତିଥି ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବେ ରହିଛି ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସିତ।
ପିତୄନ୍ ଆରାଧଯଧ୍ଵଂ ହି ତତ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧେନ ଭକ୍ତିତତଃ
ସେଠାରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ତୁମେ ପିତୃପୁରୁଷମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର।
ସମାଜଗ୍ମୁଃ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ପୁଣ୍ଯତୀର୍ଥଂ ପୃଥୂଦକମ୍
ସେମାନେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ, ପବିତ୍ର ପୃଥୂଦକ ତୀର୍ଥରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ପୁଣ୍ଯାଂ ତିଥିଂ ପାପହରାଂ ତଵ କାଲୋ ଽଯମାଗତଃ
ପାପ ହରାଇଦେଇଥିବା ପବିତ୍ର ତିଥି ତୁମ ପାଇଁ ଆସିଛି।
ତ୍ଵଦାଯତ୍ତଂ ଗୁରୋ କାର୍ଯଂ ସୁରାଣାଂ ତତ୍ କୁରୁଷ୍ଵ ଚ
ହେ ଗୁରୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ ତୁମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ; ତେଣୁ, ଏହା କର।
ଯଦି ଵର୍ଷାଧିପୋ ଽହଂ ସ୍ଯାଂ ତତୋ ଯାସ୍ଯାମି ଦେଵତାଃ
ଯଦି ମୁଁ ବର୍ଷାର ଅଧିପତି ହେବି, ତେବେ ମୁଁ ଯିବି, ହେ ଦେବତାମାନେ।
ତସ୍ଯାଂ ପୁରନ୍ଦରଃ ପ୍ରୀତଃ ପିଣ୍ଡଂ ପିତୃଷୁ ଭକ୍ତିତଃ
ସେଠାରେ, ପୁରନ୍ଦର ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଭକ୍ତି ସହିତ ପିତୃପୁରୁଷମାନେଙ୍କୁ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରୀତାସ୍ତୁ ପିତରସ୍ତାଂ ପ୍ରାହୁସ୍ତନଯାଂ ନିଜାମ
ତାପରେ, ପିତୃମାନେ ଖୁସି ହୋଇ, ନିଜ ଝିଅକୁ କହିଲେ।
ପ୍ରୀତିମାନଭଵଚ୍ଚାସୌ ରରାମ ଚ ଯଥେଚ୍ଛଯା
ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଏବଂ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ବଞ୍ଚିଲେ।
ଅଜୀଜନତ୍ ସା ତନଯାଶ୍ଚ ତିସ୍ରୋ ରୂପାତିଯୁକ୍ତାଃ ସୁରଯୋଷିତୋପମାଃ
ସେ ତିନି ଝିଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ସେମାନେ ଅସାଧାରଣ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଭରପୂର ଥିଲେ, ଦେବୀମାନେ ପରି।
ସୁନାଭ ଇତି ଚ ଖ୍ଯାତଶ୍ଚତୁର୍ଥସ୍ତନଯୋ ଽଭଵତ୍
ଏକ ଚତୁର୍ଥ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ସୁନାଭ ନାମରେ ଜଣାଯାଉଥିଲା।
ରାଗିଣି ନାମ ସଂଜାତା ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ମେନାସୁତା ମୁନେ
ମୁନି, ମେନାଙ୍କର ବଡ଼ ଝିଅ ରାଗିଣୀ ନାମରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଶ୍ଵେତମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରା କୁଟିଲା ନାମ ଚାପରା
ଅନ୍ୟ ଜଣୀ, କୁଟିଳା ନାମରେ, ସ୍ବେତ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ରୂପେଣାନୁପମା କାଲୀ ଜଘନ୍ଯା ମେନକାସୁତା
ମେନାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ଝିଅ କାଳୀ, ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଅପୂର୍ବ ଥିଲେ।
କର୍ତୁଂ ତପଃ ପ୍ରଯାତାସ୍ତା ଦେଵାସ୍ତା ଦଦୃଶୁଃ ଶୁଭାଃ
ସେଇ ଶୁଭ ଦେବୀମାନେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ; ଦେବତାମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କୁଟିଲା ବ୩ହ୍ମଲୋକଂ ତୁ ନୀତା ଶଶିକରପ୍ରଭା
ଚାନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୁଟିଳାକୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ନେଇଯିବାଯାଇଥିଲା।
ପୁତ୍ରଂ ମହିଷହନ୍ତାରଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମହିଷ ହନନ କରିବା ପୁଅ ବିଷୟରେ ଆପଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତୁ।
ଶାର୍ଵଂ ଧାରଯିତୁଂ ତେଜୋ ଵରାକୀ ମୁଚ୍ଯାତାଂ ତ୍ଵିଯମ୍
ଏହି ଅଭାଗିନୀକୁ ମୁକ୍ତ କର, ଯାହାଫଳରେ ସେ ଶର୍ବଙ୍କ ଶକ୍ତି ବହନ କରିପାରିବ।
ତଥା ଯତିଷ୍ଯେ ଭଗଵନ୍ ଯତା ଶାର୍ଵଂ ସୁଦୁର୍ଦ୍ଧରମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଏହିପରି ଚେଷ୍ଟା କରିବି, ଯଦ୍ୟପି ଶର୍ବଙ୍କ ଶକ୍ତି ବହନ କରିବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର।
ତପସାହଂ ସୁତପ୍ତେନ ସମାରାଧ୍ଯ ଜନାର୍ଦନମ୍
ମୁଁ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବି।
ତଥା ଦେଵ କରିଷ୍ଯାମି ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ମଯୋଦିତମ୍
ହେ ଦେବ, ମୁଁ ଏହିପରି କରିବି; ଏହା ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ ମୁଁ କହିଛି।
ଭଗଵାନାଦିକୃଦ୍ ବ୍ରହ୍ମା ସର୍ଵେଶୋ ଽପି ମହାମୁନ୍
ହେ ମହାମୁନି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଦିକର୍ତ୍ତା ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ କହିଲେ।
ତସ୍ମାନ୍ମଚ୍ଛାପନିର୍ଦଗ୍ଧା ସର୍ଵା ଆପୋ ଭଵିଷ୍ଯସି
ଏହିପରି, ମୋର ଶାପରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଳ ହେବ।
ଆପୋମଯୀ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ପ୍ଲାଵଯାମାସ ଵେଗିନୀ
ସେ, ଜଳର ଗଠନ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଧାରାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ବୁଡ଼ାଇଦେଲେ।
ଋକ୍ସାମାଥର୍ଵଯଜୁଭିର୍ଵାଙ୍ମଯୈର୍ବନ୍ଧନୈର୍ଦୃଢମ୍
ଋକ୍, ସାମ, ଅଥର୍ବ ଓ ଯଜୁର୍ବେଦର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ସହିତ, ଶବ୍ଦର ବନ୍ଧନରେ...