ଵୃତଃ ସ ଭର୍ତା ଭଗଵାନ୍ ହି ପୂର୍ଵଂ ତଂ ରାଜପୁତ୍ରଂ ଭୁଵି ସଂଵିଚିନ୍ତ୍ଯ
ସେ ଭଗବାନ୍, ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ପୂର୍ବରୁ ଏହି ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରେ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ।
ନେହାନ୍ଯକାମାଂ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ସନ୍ତୋ ଦାତୁଂ ତଥାନ୍ଯସ୍ଯ ଵିଭୋ କ୍ଷମସ୍ଵ
ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ୟକୁ ଚାହାଯାଏ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଅନ୍ୟକୁ ଦେବା କଥା କହନ୍ତି ନାହିଁ; ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ଖ୍ଷମା କରନ୍ତୁ।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଚ ତତ୍ରାର୍କସୁତାଂ ସକାମାଂ ମୁଦା ଯୁତୋ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ଜଗାଦ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କନ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ସ ଏଵ ଚାଯାତି ମମାଶ୍ରମଂ ଵୈ ଋକ୍ଷାତ୍ମଜଃ ସଂଵରଣୋ ହି ନାମ୍ନା
ଋକ୍ଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ସଂବରଣ ନାମକ, ସେଇ ଏବେ ମୋ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସୁଛନ୍ତି।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵସିଷ୍ଠଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ମୂର୍ଧ୍ନା ସ୍ଥିତସ୍ତ୍ଵପଶ୍ଯତ୍ ତପତୀଂ ନରେନ୍ଦ୍ରଃ
ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖି, ରାଜା ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ତାପତୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ କେଯଂ ଲଲନା ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ର ସ ଵାରୁଣିଃ ପ୍ରାହ ନରାଧିପେନ୍ଦ୍ରମ୍
ସେ ପଚାରିଲେ, 'ଏହି ମହିଳା କିଏ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ?' ବାରୁଣୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ମଯା ତଵାର୍ଥାଯ ଦିଵାକରୋ ଽର୍ଥିତଃ ପ୍ରାଦାନ୍ମଯା ତ୍ଵାଶ୍ରମମାନିନିନ୍ଯେ
'ଆପଣଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲି; ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଆଣିଛି।'
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତୋ ନୃପତିଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟୋ ଜଗ୍ରାହ ପାଣିଂ ଵିଧିଵତ୍ ତପତ୍ଯାଃ
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ଆନନ୍ଦିତ ରାଜା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତାପତୀଙ୍କ ହାତ ଧରିଲେ।
ରରାମ ତନ୍ଵୀ ଭଵନୋତ୍ତମେଷୁ ଯତା ମହୈନ୍ଦ୍ରଂ ଦିଵି ଦୈତ୍ଯକନ୍ଯା
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭବନଗୁଡିକରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ, ଯେପରିକି ଦାଇତ୍ୟ କନ୍ୟା ମହାଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ।
ସ ଜାତକର୍ମାଦିଭିରେଵ ସଂସ୍କୃତୋ ଵିଵର୍ଦ୍ଧତାଜ୍ଯେନ ହୁତୋ ଯଥାଗ୍ନିଃ
ସେ ଜନ୍ମରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ସଂସ୍କାର ହୋଇଥିଲେ, ଘିଅରେ ପୋଷିତ ହେଲେ, ଯେପରି ଅଗ୍ନିକୁ ଘିଅ ଦେଇ ପୋଷାଯାଏ।
ନଵାବ୍ଦିକସ୍ଯ ଵ୍ରତବନ୍ଧନଂ ଚ ଵେଦେ ଚ ଶାସ୍ତ୍ରେ ଵିଧିପାରଗୋ ଽବୂତ୍
ନବବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କଲେ ଏବଂ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦକ୍ଷତା ଅର୍ଜନ କଲେ।
ଖ୍ଯାତଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମୋ ଽସୌ ନାମ୍ନା କୁରୁଃ ସଂଵରଣସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ
ସେ ସଂବରଣଙ୍କ ପୁଅ କୁରୁ ନାମରେ ପୃଥିବୀରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ଦାରକ୍ରିଯାର୍ଥମକରୋଦ୍ ଯତ୍ନଂ ଶୁଭକୁଲେ ତତଃ
ସେ ଏକ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ବିବାହ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
କୁରୋରର୍ଥାଯ ଵତଵାନ୍ ସ ପ୍ରାଦାତ୍ କୁରଵେ ଽପି ତାମ୍
କୁରୁଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ ଏବଂ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ କୁରୁଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।
ରେମେ ତନ୍ଵ୍ଯା ସହ ତଯା ପୌଲୋମ୍ଯା ମଘଵାନିଵ
ସେ ପୌଲୋମୀ ନାମକ ସେଇ ସୁନ୍ଦରୀ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କର ସଙ୍ଗିନୀ ପରି ଆନନ୍ଦ କଲେ।
ଵିଦିତ୍ଵା ଯୋଵରାଜ୍ଯାଯ ଵିଧାନେନାଭ୍ଯଷେଚଯତ୍
ଏହା ଜାଣି ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କଲେ।
ପାଲଯାମାସ ସ ମହୀଂ ପୁତ୍ରଵଚ୍ଚ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରଜାଃ
ସେ ନିଜ ପୁଅ ପରି ପ୍ରଜାମାନେ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ସ ସର୍ଵପାଲକଶ୍ଚାସୀତ୍ ପ୍ରଜାପାଲୋ ମହାବଲଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଏବଂ ପ୍ରଜାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରକ୍ଷକ ଥିଲେ।
ଯାଵତ୍କୀର୍ତିଃ ସୁସଂସ୍ଥା ହି ତାଵଦ୍ଵାସଃ ସୁରୈଃ ସହ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଦୃଢ଼ ଥିଲା, ସେ ସୁରମାନେ ସହିତ ବାସ କରୁଥିଲେ।
ଵିଚଚାର ମହୀଂ ସର୍ଵାଂ କୀର୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ତୁ ନରାଧିପଃ
ସେ ରାଜା କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଚାରିପାଖ ଘୁରିଲେ।
ତଦାସାଦ୍ଯ ସୁସଂତୁଷ୍ଟୋ ଵିଵେଶାଭ୍ଯାନ୍ତରଂ ତତଃ
ସେ ଏହା ଲାଭ କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ପରେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ପ୍ଲକ୍ଷଜାଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୁତ୍ରୀଂ ହରିଜିହ୍ଵାଂ ସରସ୍ଵତୀମ୍
ସେ ପ୍ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କନ୍ୟା, ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଜିଭା ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ।
ସ୍ଥିତାଂ ଭଗଵତୀଂ କୂଲେ ତୀର୍ଥକୋଟିଭିରାପ୍ଲୁତାମ୍
ଭାଗ୍ୟବତୀ ଦେବୀ ତୀରେ ଦଢ଼ିଆ ଥିଲେ, ଅସଂଖ୍ୟ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ।
ସମାଜଗାମ ଚ ପୁନଃ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵେଦିମୁତ୍ତରାମ୍
ଏବଂ ସେ ପୁଣି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ତର ଭାଗର ବେଦିକାକୁ ଆସିଲେ।
ଆକମନ୍ତାଦ୍ ଯୋଜନାନି ପଞ୍ଚ ଚ ସର୍ଵତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପଞ୍ଚ ଯୋଜନ ପରିମାଣରେ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ଯେନୋତ୍ତରତଯା ଵେଦିର୍ଗାଦିତା ସର୍ଵପଞ୍ଚକା
ଏହିଥିରୁ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଥିବାରୁ, ସମସ୍ତ ପଣ୍ଡିତମାନେ ଏହାକୁ 'ଉତ୍ତର ବେଦି' ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଯାସୁ ଯଷ୍ଟଂ ସୁରେଶେନ ଲୋକନାଥେନ ଶଂଭୁନା
ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞଗୁଡିକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷକ ଶିବଂ କରିଥିଲେ,
ଵିରଜା ଦକ୍ଷିଣା ଵେଦିରନନ୍ତଫଲଦାଯିନୀ
ବିରଜା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ବେଦି, ଯାହା ଅନେକ ଫଳ ଦେଇଥାଏ ।
ସମନ୍ତପଞ୍ଚକା ଚୋକ୍ତା ଵେଦିରେଵୋତ୍ତରାଵ୍ଯଯା
ସମନ୍ତପଞ୍ଚକ କୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଅମର ବେଦି ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
କରିଷ୍ଯାମି କୃଷିଷ୍ଯାମି ସର୍ଵାନ୍ କାମାନ୍ ଯଥେପ୍ସିତାନ୍
ମୁଁ ତୁମେ ଯେପରି ଚାହୁଁଛ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବି, ଚାଷ କରିବି ।