ନିରସ୍ଯ ତତ୍କୋପିତଯା ଚ ମୁକ୍ତୋ ଦଣ୍ଡସ୍ତୁ ଯାମ୍ଯୋ ବହୁଖଣ୍ଡତାଂ ଗତଃ
ସେ ତାହାକୁ ପଛକୁ ଫେରାଇ ରାଗରେ ଯମଙ୍କ ଦଣ୍ଡକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ଏବଂ ଦଣ୍ଡଟି ଅନେକ ଟୁକୁଡ଼ା ହୋଇଗଲା।
ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ସିଂହଂ ମହିଷାସୁରସ୍ଯ ଦୁର୍ଗାଧିରୂଢା ସହସୈଵ ପୃଷ୍ଠମ୍
ମହିଷାସୁରଙ୍କ ସିଂହକୁ ଛାଡ଼ି, ଦୁର୍ଗା ତାଙ୍କର ପିଠ ଉପରେ ତୁରନ୍ତ ଚଢ଼ିଗଲେ।
ସା ଚାପି ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ମୃଦୁକୋମଲାଭ୍ଯାଂ ମମର୍ଦ ତଂ କ୍ଲିନ୍ନମିଵାଜିନଂ ହି
ତାଙ୍କର ମୃଦୁ ଓ କୋମଳ ପାଦଦ୍ୱାରା ସେ ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ଦବାଇଲେ, ଯେପରି ଭିଜା ଚର୍ମକୁ ଦବାଯାଏ।
ତତୋ ଽସ୍ଯ ଶୂଲେନ ବିବେଦ କଣ୍ଠଂ ତସ୍ମାତ୍ ପୁମାନ୍ ଖଙ୍ଗଧରୋ ଵିନିର୍ଗତଃ
ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କର ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ମହିଷାସୁରଙ୍କ ଗଳାକୁ ବେଦିଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ଏକ ତଳୱାରଧାରୀ ପୁରୁଷ ବାହାରିଲେ।
ଶିରଃ ପ୍ରଚିଚ୍ଛେଦ ଵରାସିନାସ୍ଯ ହାହାକୃତଂ ଦୈତ୍ଯବଲଂ ତଦାଭୂତ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ମହିଷାସୁରଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ, ଏବଂ ଦାନବ ସେନା ଦୁଃଖରେ ଚିତ୍କାର କରିଉଠିଲା।
ସଂତାଡ୍ଯମାନାଃ ପ୍ରମଥୈର୍ଭଵାନ୍ଯାଃ ପାତଲମେଵାଵିଵିଶୁର୍ଭଯାର୍ତାଃ
ଭବାନୀଙ୍କ ଗଣମାନେ ଦେଇଥିବା ପ୍ରହାରରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପାତାଳକୁ ପଳାଇଗଲେ।
ନାରାଯଣୀଂ ସର୍ଵଜଗତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ କାତ୍ଯାଯନୀଂ ଘୋରମୁଖୀଂ ସୁରୂପାମ୍
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଧାର ନାରାୟଣୀ, କାତ୍ୟାୟନୀ, ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଭୂଯୋ ଭଵିଷ୍ଯାମ୍ଯମରାର୍ଥମେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସୁରାଂସ୍ତାନ୍ ପ୍ରଵିଵେଶ ଦୁର୍ଗା
‘ମୁଁ ପୁଣି ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେବି’ ବୋଲି କହି, ଦୁର୍ଗା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ମହତ୍କୌତୂହଲଂ ମେ ଽଦ୍ଯ ଵିସ୍ତରାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମଵିତ୍ତମ
ଆଜି ମୋର ବହୁତ ଉତ୍ସୁକତା ହୋଇଛି, ହେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ, ମତେ ସବୁ ଖୁଲାସାରେ କୁହ।
ଶୁମ୍ଭାସୁରଵଧାର୍ଥାଯ ଲୋକାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା
ଶୁମ୍ଭ ଦାନବଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ।
ଉମା ନାମ୍ନା ଚ ତସ୍ଯାଃ ସା କୋଶାଞ୍ଜାତା ତୁକୌଶିକୀ
ଉମା ନାମରେ ତାଙ୍କଠାରୁ କୌଶିକୀ ନାମକ ଏକ ଆବରଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଶୁମ୍ଭଂ ଚୈଵ ନିଶୁମ୍ଭଂ ଚ ଵଧିଷ୍ଯତି ଵରାଯୁଧୈଃ
ସେ ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ ଦୁଇ ଦାନବକୁ ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବଧ କରିବେ।
ସା ଜାତା ହିମଵତ୍ପୁତ୍ରୀତ୍ଯେଵଂ ମେ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ସେ ହିମବତଙ୍କ କନ୍ୟା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ଏହିପରି ଭାବେ ମୋତେ କୁହ।
ଯଥା ହତଵତୀ ଶୁମ୍ଭଂ ନିସୁମ୍ଭଂ ଚ ମହାସୁରମ୍
ସେ କିପରି ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ ଦୁଇ ମହାଦାନବକୁ ବଧ କଲେ।
ଏତଦ୍ ଵିସ୍ତରତଃ ସର୍ଵଂ ଯଥାଵଦ୍ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ଏହି ସବୁ କଥା ଯଥାଯଥିକ ଭାବରେ, ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହିଦେବାକୁ ଉଚିତ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵାଵହିତୋ ଭୂତ୍ଵା ସ୍କନ୍ଦୋତ୍ପତ୍ତିଂ ଚ ଶାଶ୍ଵତୀମ୍
ତୁମେ ମନ ଲଗାଇ ସୁଣ, ମୁଁ ଏବେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର ଚିରକାଳୀନ ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା କହୁଛି।
ନିରାଶ୍ରଯତ୍ଵମାପନ୍ନସ୍ତପସ୍ତପ୍ତୁଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରୟ ହରାଇ, ସେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ।
ସ ଚାସୀଦ୍ ଦେଵସେନାନୀର୍ଦୈତ୍ଯଦର୍ଫଵିନାଶନଃ
ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସେନାପତି ହେଲେ, ଦାନବମାନଙ୍କର ଅହଂକାର ନାଶ କରିଥିଲେ।
ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରେଣ ଵିକ୍ରମ୍ଯ ମହିଷେଣ ପରାଜିତାଃ
ଦାନବମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ମହିଷ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଅତିକ୍ରମିତ ହୋଇ, ପରାଜିତ ହେଲେ।
ଶ୍ଵେତ୍ଦଵୀପେ ମହାହଂସଂ ପ୍ରପନ୍ନାଃ ଶରଣଂ ହରିମ୍
ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ, ସେମାନେ ମହାହଂସ ହରିଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ଵିହସ୍ଯ ମେଘଗମ୍ଭୀରଂ ପ୍ରୋଵାଚ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ମେଘର ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ ହସି, ପରମେଶ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ଯେନ ସର୍ଵେ ସମେତ୍ଯୈଵଂ ମମ ପାର୍ଶ୍ଵମୁପାଗତାଃ
ତୁମେମାନେ କାହା ଦ୍ୱାରା ଏଭଳି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛ?
ତତ୍କୁରୁଧ୍ଵଂ ଜଯୋ ଯେନ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଭଵେଦ୍ଧି ଵଃ
ଯାହାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଜୟ ମିଳିବ, ସେହି କାମ କର।
ଅମୀଷାଂ ମାନସୀ କନ୍ଯା ମେନା ନାମ୍ନାସ୍ତି ଦେଵତାଃ
ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦେବୀ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ମେନା, ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ପ୍ରାର୍ଥଯଧ୍ଵଂ ସତୀଂ ମେନାଂ ପ୍ରାଲେଯାଦ୍ରେରିହାର୍ଥତଃ
ତୁମେମାନେ ନିଜ କାମ ପାଇଁ ପ୍ରାଲୟ ପାହାଡ଼ରୁ ସତୀ ମେନାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କର।
ଦକ୍ଷକୋପାଦ୍ ଯଯା ମୁକ୍ତଂ ମଲଵଜ୍ଜୀଵିତଂ ପ୍ରିଯମ୍
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦକ୍ଷଙ୍କର କ୍ରୋଧରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳି, ଜୀବନ ମଳ ଭଳି ପବିତ୍ର ହେଲା।
ସ ହନିଷ୍ଯତି ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଂ ମହିଷଂ ସପଦାନୁଗମ୍
ସେ ଦେବୀ ଦାନବମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ମହିଷ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନୋଁକୁ ବଧ କରିବେ।
ତତ୍ର ପୃଥୂଦକେ ତୀର୍ଥେ ପୂଜ୍ଯନ୍ତାଂ ପିତରୋ ଽଵ୍ଯଯଃ
ସେଠାରେ, ବିସ୍ତୃତ ଜଳ ଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଅବିନାଶୀ ପୂର୍ବଜମାନେ ପୂଜିତ ହେଉନ୍ତୁ।
ଜିହାସତାତ୍ମନଃ ସର୍ଵେ ଇତ୍ଥଂ ଵୈ କ୍ରିଯତାମିତି
ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଭଳି କରନ୍ତୁ।
କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟା ଭୂତ୍ଵା ପପ୍ରଚ୍ଛୁଃ ପରମ୍ଶ୍ଵରମ୍
ଅଞ୍ଜଳି ମୁଡ଼ି, ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।