କୃତାଵଥ ଗଜେନ୍ଦ୍ରେଣ ଗୃହୀତୋ ମଧ୍ଯତୋ ହରିଃ
ତାପରେ ହାତୀର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ହରିକୁ ଧରି ନେଇଲା।
ଗତାସୁଃ ସୁଞ୍ଜରସ୍କନ୍ଧାତ୍ କ୍ଷିପ୍ଯ ଦୈଵ୍ଯୈ ନିଵେଦିତଃ
ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଦେଇ, ସେ ହାତୀର କାନ୍ଧରୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେବତାମାନୋକୁ ଉପହାର ଦେଇଦିଆଗଲେ।
ସଵ୍ଯେନ ପାଣିନା ଭ୍ରାମ୍ଯ ଵାଦଯତ୍ ପହଂ ଯଥା
ବାମ ହାତରେ ଘୁଞ୍ଚାଇ, ସେ ଡ଼ଙ୍ଗ ମାନେ ମାନେ ତାହାକୁ ଢୋଲ ଭଳି ରବ କରାଇଲେ।
ହାସ୍ଯାତ୍ ସମୁଦ୍ଭଵଂସ୍ତସ୍ଯା ଭୂତା ନାନାଵିଧାଦ୍ଭୁତାଃ
ତାଙ୍କର ହାସ୍ୟରୁ ବିଭିନ୍ନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଆକୃତିର ଭୂତମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ହଯାସ୍ଯା ମହିଷାସ୍ଯାଶ୍ଚ ଵରାହଵଦନାଃ ପରେ
କେତେକ ଘୋଡ଼ା ମୁହଁ, କେତେକ ମହିଷ ମୁହଁ, ଆଉ କେତେକ ଶୂକର ମୁହଁ ଥିଲେ।
ନାନାଵକ୍ତ୍ରାକ୍ଷିଚରଣା ନାନାଯୁଧଧରାସ୍ତଥା
ସେମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ମୁହଁ, ଚକ୍ଷୁ ଓ ପାଦ ଥିଲା, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ।
ଵାଦଯନ୍ତ୍ଯପରେ ତତ୍ର ସ୍ତୁଵନ୍ତ୍ଯନ୍ଯେ ତଥାମ୍ବିକାମ୍
ସେଠାରେ କେତେକ ବାଦ୍ୟ ବଜାଉଥିଲେ, ଆଉ କେତେକ ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ।
ଶାତଯାମାସ ଚାକ୍ରମ୍ଯ ଯଥା ସସ୍ଯଂ ମହାଶନିଃ
ସେ ବଡ଼ ବିଜୁଳି ଫସଲ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିବା ପରି ସେମାନୋକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ।
ଚିକ୍ଷୁରଃ ସୈନ୍ଯପାଲସ୍ତୁ ଯୋଧଯାମାସ ଦେଵତାଃ
ଚିକ୍ଷୁର ନାମକ ସେନାପତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ଵଵର୍ଷ ଶରଜାଲାନି ଯଥା ମେଘୋ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍
ସେ ମେଘ ଭଳି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବାଣର ଝଡ଼ ପକାଇଲେ।
ସୌଵର୍ଣପୁଙ୍ଖାନପରାଞ୍ଶରାନ୍ ଜଗ୍ରାହ ଷୋଡଶ
ସେ ସୋଳଟି ସୁନାର ପାଖି ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ମୁଣ୍ଡିଥିବା ବାଣ ନେଲେ।
ହତ୍ଵା ସାରଥିମେକେନ ଧ୍ଵଜମେକେନ ଚିଚ୍ଛିଦେ
ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ରଥଚାଳକଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ, ଆଉ ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ପତାକାକୁ କାଟିଦେଲେ।
ଛିନ୍ନେ ଧନୁଷୁ ଖଙ୍ଗଂ ଚ ଚର୍ମ ଚାଦତ୍ତଵାନ୍ ବଲୀ
ତାଙ୍କର ଧନୁଷ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଯିବା ପରେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତଳୱାର ଓ ଢାଲ ଧରିଲେ।
ଶରୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିଶ୍ଚିଚ୍ଛେଦ ତତଃ ଶୂଲଂ ସମାଦଦେ
ସେ ଚାରିଟି ବାଣରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ କାଟିଦେଲେ, ତାପରେ ଏକ ଶୂଳ ଧରିଲେ।
କ୍ରୋଷ୍ଟୁକୋ ମୁଦିତୋ ଽରଣ୍ଯେ ମୃଗରାଜଵଧୂଂ ଯଥା
ସେ ଅରଣ୍ୟରେ ଶିଂହୀ ସହିତ ଶିଆଳ ଯେପରି ଆନନ୍ଦ କରେ, ସେପରି ଖୁସି ହେଲେ।
ଶରୈଶ୍ଚିଚ୍ଛଦ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧା ନ୍ଯପତିନ୍ନିହତୋ ଽସୁରଃ
କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସେ ବାଣରେ ଆଘାତ ପାଇ ତଳେ ପଡ଼ିଲେ ଏବଂ ଅସୁର ନଷ୍ଟ ହେଲେ।
ସମାଦ୍ରଵତ ଵେଗେନ କରାଲାସ୍ଯଶ୍ଚ ଦାନଵଃ
ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଥିବା ଦାନବ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆଗକୁ ଝାପିଲେ।
ଦୁର୍ଦ୍ଧରୋ ଦୁର୍ମୁଖଶ୍ଚୈଵ ବିଡାଲନଯନୋ ଽପରଃ
ଦୁର୍ଧର, ଦୁର୍ମୁଖ ଏବଂ ବିଲେଇ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଅନ୍ୟ ଜଣେ ମଧ୍ୟ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
କାତ୍ଯାଯନୀମାଦ୍ରଵନ୍ତ ନାନାଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରପାଣଯଃ
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ କାତ୍ୟାୟନୀଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ।
ଵାଦଯାମାସ ହସତୀ ତଥା ଡମରୁକଂ ଵରମ୍
ସେ ହସି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଡମରୁ ବଜାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତଥା ତଥା ଭୂତଗଣା ନୃତ୍ଯନ୍ତି ଚ ହସ୍ନ୍ତି ଚ
ଏହିପରି ଭାବେ, ଭୂତମାନେ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ ଏବଂ ହସିଲେ।
ଅଭ୍ଯଘ୍ନଂସ୍ତାଂଶ୍ ଚ ଜଗ୍ରାହ କେଶେଷୁ ପରମେଶ୍ଵରୀ
ପରମେଶ୍ୱରୀ ସେମାନେକୁ ଆଘାତ କରି, କେଶ ଧରି ଧରିଲେ।
ନନର୍ତ ଵୀଣାଂ ପରିଵାଦଯନ୍ତୀ ପପୌ ଚ ପାନଂ ଜଗତୋ ଜନିତ୍ରୀ
ଜଗତ୍ଜନନୀ ବୀଣା ବଜାଇ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ ଏବଂ ମଦ୍ୟ ପିଇଲେ।
ଵିସ୍ରସ୍ତଵସ୍ତ୍ରା ଵ୍ଯସଵଶ୍ଚ ଜାତାଃ ତତସ୍ତୁ ତାନ୍ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ମହାସୁରେନ୍ଦ୍ରାନ୍
ତାଙ୍କର ପୋଶାକ ଖୁଲିଯାଇଥିଲା, ଶକ୍ତି କ୍ଷୟ ହୋଇଯାଇଥିଲା; ଏହା ଦେଖି ମହାସୁରମାନେ—
ତୁଣ୍ଡେନ ପୁଚ୍ଛେନ ତଥୋରସାନ୍ଯାନ୍ ନିଃଶ୍ଵାସଵାତେନ ଚ ଭୂତସଂଘାନ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଠୁଣ୍ଢ, ପୁଛ, ଓ ବକ୍ଷସ୍ ଦ୍ୱାରା, ଶ୍ୱାସର ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଭୂତମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦେଲେ।
ଦୁଦ୍ରାଵ ସିଂହଂ ଯୁଧି ହନ୍ତୁକାମଃ ତତୋ ଽମ୍ବକା କ୍ରୋଧଵଶଂ ଜଗାମ
ଯୁଦ୍ଧରେ ସିଂହକୁ ମାରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ସେ ପଳାଇଗଲେ; ଏହାପରେ ଅମ୍ବିକା କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ସଂକ୍ଷୋଭଯଯଯଂସ୍ତୋଯନିଧୀନ୍ ଘନାଂଶ୍ ଚ ଵିଧ୍ଵଂସଯନ୍ ପ୍ରାଦ୍ଵତାଥ ଗୁର୍ଗାମ୍
ସେ ସମୁଦ୍ରମାନେକୁ କମ୍ପିତ କରି, ମେଘମାନେକୁ ଚିଥରାଇ ଦେଇ, ତାପରେ ଦୁର୍ଗା କିଲ୍ଲା ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
କରଂ ପ୍ରଚିଚ୍ଛେଦ ଚ ହସ୍ତିନୋ ଽଗ୍ରଂ ସ ଚାପି ଭୃଯୋ ମହିଷୋ ଽଭିଜାତଃ
ସେ ହାତୀର ଶୁଣ୍ଡକୁ କାଟିଦେଲେ, ଏବଂ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମହିଷ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପ୍ରହାରରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ଶକ୍ତିଂ ପ୍ରଚିକ୍ଷେପ ହୁତାଶଦତ୍ତାଂ ସା କୁଣ୍ଠିତାଗ୍ରା ନ୍ଯପତନମାର୍ଷେ
ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ସେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ଟିପ୍ସା ଭାଙ୍ଗିଗଲା ଏବଂ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା।
ଗଦାଂ ସମାଵିଧ୍ଯ ଧନେଶ୍ଵରସ୍ଯ କ୍ଷିପ୍ତାତୁ ଭଗ୍ନା ନ୍ଯପତତ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍
ଧନର ଦେବତାଙ୍କ ଗଦାକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ଏହା ଭାଙ୍ଗିଯାଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା।