ତସ୍ଯୈଵ ଲାଵଣ୍ଯଗୃହସ୍ଯ ମୁଦ୍ରା କନ୍ଦର୍ପରାଜ୍ଞା ସ୍ଵଯମେଵ ଦତ୍ତା
ସେଇ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଗୃହର ମୁଦ୍ରା କାମଦେବ ନିଜେ ଦେଇଛନ୍ତି।
ମନ୍ଯାମ ତଂ କାମନରାଧିପସ୍ଯ ପ୍ରାକାରଗୁପ୍ତଂ ନଗରଂ ସୁଦୁର୍ଗମ୍
ମୁଁ ଏହାକୁ କାମନାର ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରଚିରା ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ଏକ ଦୁର୍ଗ ସହର ବୋଲି ଭାବୁଛି।
ଆଵାସନାର୍ଥଂ ମକରଧ୍ଵଜେନ ଜନସ୍ଯ ଦେଶାଵିଵ ସନ୍ନିଵିଷ୍ଟୌ
ବାସସ୍ଥାନ ପାଇଁ, କାମଦେବ ଲୋକମାନେଂକୁ ଏହି ଦେଶରେ ବସାଇଛନ୍ତି।
ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଧାତା ହି ନିରୂପଣାଯ ଶ୍ରାନ୍ତସ୍ତଥା ହସ୍ତତଲେ ଦଦୌ ହି
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତିଆରି କରି, ଶ୍ରମିତ ହୋଇ, ଏହାକୁ ଯାଞ୍ଚ ପାଇଁ ହାତରେ ଦେଇଦେଲେ।
ଆକ୍ରମ୍ଯ ଲୋକାନିଵ ମିର୍ମିତାଯା ରୂପାର୍ଜିତସ୍ଯୈଵ କୃତାଧରୌ ହି
ସେ ନୂତନ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଅପହରଣ କରିଛି, ତାଙ୍କର ଗୁଣ କେବଳ ସୂନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରୁ ଆସିଛି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନୀତି ନାହିଁ।
ଆଜ୍ଞାପି ତାଭ୍ଯାଂ ନଖରତ୍ନମାଲା ନକ୍ଷତ୍ରମାଲା ଗଗନେ ଯଥୈଵ
ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ, ନଖରର ମଣିମାଳା ଆକାଶରେ ତାରାମାଳା ପରି ଦେଖାଗଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯଥେଷ୍ଟଂ ନ ଚ ଵିଦ୍ମ କା ସା ସୁତାଥଵା କସ୍ଯଚିଦେଵ ବାଲା
ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାମତା ଦେଖିଲୁ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର କିଏ, କାହାର ଜନ୍ମ, କିମ୍ବା କେବଳ ଏକ ଅପରିଚିତ କନ୍ୟା, ଏହା ଜଣାନାହିଁ।
ଗତ୍ଵାତ୍ଥ ଵିନ୍ଧ୍ଯଂ ସ୍ଵଯମେଵ ପଶ୍ଯ କୁରୁଷ୍ଵ ଯତ୍ ତେ ଽଭିମତଂ କ୍ଷମଂ ଚ
ତୁମେ ନିଜେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତକୁ ଯାଉ, ଦେଖିବା, ଏବଂ ତୁମର ଇଚ୍ଛା ଓ ଯୋଗ୍ୟ କାମ କର।
ଚକ୍ରେ ମତିଂ ନାତ୍ର ଵିଚାରମସ୍ତି ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମହିଷୋ ଽପି ନାସ୍ତି
ସେ ନିଜ ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ରଖିଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ କହିଲେ—'ଏଠାରେ କୌଣସି ମହିଷ ନାହିଁ।'
ଯସ୍ମିନ୍ ଯଥାଯାନି ଯତୋ ଽଥଵିପ୍ର ସ ନୀଯତେ ଵା ଵ୍ରଜତି ସ୍ଵଯଂ ଵା
ଯେଉଁଠୁ ଯେଉଁ ଭାବରେ ଆସିଥାଏ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ନିଜେ ଯାଏ କିମ୍ବା କାହାରି ଦ୍ୱାରା ନିଆଯାଏ।
ଉଗ୍ରାଯୁଧଂ ଚିକ୍ଷୁରରକ୍ତବୀଜୌ ସମାଦିଦେଶାଥ ମହାସୁରେନ୍ଦ୍ରଃ
ତାପରେ ମହା ଦାନବ ନାୟକ ଉଗ୍ରାୟୁଧ, ଚିକ୍ଷୁର ଓ ରକ୍ତବୀଜକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ।
ଆଗମ୍ଯ ମୂଲେ ଶିଵିରଂ ନିଵେଶ୍ଯ ତସ୍ଥୁଶ୍ଚ ସଞ୍ଜା ଦନୁନନ୍ଦନାସ୍ତେ
ସେମାନେ ଆସି, ମୂଳରେ ଶିବିର ଗଠନ କରି, ଦାନୁର ସନ୍ତାନମାନେ ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଉଡ଼ିଲେ।
ମଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ରିପୁସୈନ୍ଯମର୍ଦୀ ସ ଦୁନ୍ଦୁଭିର୍ଦୁନ୍ଦୁଭିନିଃଖନସ୍ତୁ
ମାୟାର ପୁଅ ଦୁନ୍ଦୁଭି, ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଚୁର୍ମା କରିଥିବା, ଡ଼଼ମ୍ରୁ ମାରିଥିବା ସେ।
କୁମାରି ଦୂତୋ ଽସ୍ମି ମହାସୁରସ୍ଯ ରମ୍ଭାତ୍ମଜସ୍ଯାପ୍ରତିମସ୍ଯ ଯୁଦ୍ଧେ
ଓ କୁମାରୀ, ମୁଁ ମହା ଦାନବ ରମ୍ଭାର ପୁଅ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ତାଙ୍କର ଦୂତ।
ଵାକ୍ଯଂ ଚ ଯଦ୍ରମ୍ଭସୁତୋ ବଭାଷେ ଵଦସ୍ଵ ତତ୍ସତ୍ଯମପେତମୋହଃ
ରମ୍ଭାର ପୁଅ କହିଥିବା ବାକ୍ୟ, ତୁମେ ଭ୍ରମ ଛାଡ଼ି ସତ୍ୟରେ କହ।
ସୁଖୋପଵିଷ୍ଟଃ ପରମାସନେ ଚ ରମ୍ଭାତ୍ମଜେନୋକ୍ତମୁଵାଚ ଵାକ୍ଯମ୍
ଉଚ୍ଚ ଆସନରେ ସୁବିଧାରେ ବସି, ରମ୍ଭାର ପୁଅ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
ଯଥାମରା ହୀନବଲାଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଭ୍ରମାନ୍ତି ଯୁଦ୍ଧେ ଵିଜିତା ମଯା ତେ
ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ହାରି, ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଽସ୍ମି ରୁଦ୍ରୋ ଽସ୍ମି ଦିଵାକରୋ ଽସ୍ମି ସର୍ଵେଷୁ ଲୋକ୍ଷ୍ଵଧିପୋ ଽସ୍ମି ବାଲେ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ରୁଦ୍ର, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ; ସମସ୍ତ ଲୋକରେ, ଓ କନ୍ୟା, ମୁଁ ପ୍ରଭୁ।
ଯୋ ମାଂ ହି ସଂଗ୍ରାମମୁପେଯିଵାଂସ୍ତୁ ଭୂତୋ ନ ଯକ୍ଷୋ ନ ଜିଜୀଵିଷୁର୍ଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ସାମ୍ନା କରିଛନ୍ତି, ଭୂତ କିମ୍ବା ଯକ୍ଷ, କେହି ଜୀବନ ଚାହିଲେ ନାହିଁ।
ସ୍ରାଵଣି ମାମଦ୍ଯ ସମାଗତାନି ଵୀର୍ଯାର୍ଜିତାନୀହ ଵିଶାଲନେତ୍ରେ
ଓ ବିଶାଳ ନୟନୀ, ଆଜି ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ, ମୋର ଶୂରତାରେ ଲଭିଥିବା ସମସ୍ତ ଉପଲବ୍ଧି ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛି।
ତସ୍ମାଦ୍ ଭଜସ୍ଵେହ ଜଗତ୍ପତିଂ ମାଂ ପତିସ୍ତଵାର୍ହେ ଽସ୍ମି ଵିଭୁଃ ପ୍ରଭୁଶ୍ଚ
ତେଣୁ, ଏଠାରେ ମୋତେ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କର; ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ପତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଭୁ।
ସତ୍ଯଂ ପ୍ରଭୁର୍ଦାନଵରାଟ୍ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସତ୍ଯଂ ଚ ଯୁଦ୍ଧେ ଵିଜିତାମରାଶ୍ଚ
ସତ୍ୟ, ଦାନବମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ପୃଥିବୀରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସତ୍ୟ, ଦେବତାମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ହାରିଛନ୍ତି।
ତଂ ଚେତ୍ ପ୍ରଦଦ୍ଯାନ୍ମହିଷୋ ମମାଦ୍ଯ ଭଜାମି ସତ୍ଯେନ ପତିଂ ହଯାରିମ୍
ଆଜି ଯଦି ମହିଷ ଦେମନ୍ ମୋତେ ଦିଆଯିବ, ମୁଁ ସତ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ ତାକୁ ମୋ ପତି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବି।
ଦଦ୍ଯାତ୍ସ୍ଵମୂର୍ଧାନମପି ତ୍ଵଦର୍ଥେ କିଂ ନାମ ଶୁଲ୍କଂ ଯଦିହୈଵ ତଭ୍ଯମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ସେ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ଦେଇପାରିବ—ଏଠାରେ ଏବେ ଦିଆଯିବାକୁ ଥିଲେ, କେଉଁ ଦେଉଁ ଦାମ ରହିପାରିବ?
ଵିହସ୍ଯ ଚୈତଦ୍ଵଚନଂ ବଭାଷେ ହିତାଯ ସର୍ଵସ୍ଯ ଚରାଚରସ୍ଯ
ଏହି କଥାକୁ ହସି ଗୋଟେ ମୂହଁ ଦେଇ, ସେ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ କହିଲେ।
ଯୋ ଜେଷ୍ଯତେ ଽସ୍ମତ୍କୁଲଜାଂ ରଣାଗ୍ରେ ତସ୍ଯାଃ ସ ଭର୍ତ୍ତାପି ଭଵିଷ୍ଯତୀତି
ଯେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧର ଆଗରେ ଏହି କୁଳର ମୋତେ ଜିତିପାରିବ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ପତି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ।
ଗତ୍ଵା ନିଵେଦଯାମାସ ମହିଷାଯ ଯଥାତଥମ୍
ସେ ଯାଇ ସମସ୍ତ କଥା ଠିକ୍ ଭାବରେ ମହିଷ ଦେମନ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।
ଆଗତ୍ଯ ଵିନ୍ଧ୍ଯଶିଖରଂ ଯୋଦ୍ଧଧୁକାମଃ ସରସ୍ଵତୀମ୍
ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ସେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତର ଶିଖରକୁ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ସେନାଗ୍ରଗାମିନଂ ଚକ୍ରେ ନମରଂ ନାମ ଦାନଵମ୍
ସେ ନମର ନାମକ ଦାନବକୁ ସେନାର ଅଗ୍ରଣୀ କରି ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
ବଲେକଦେଶମାଦାଯ ଦୁର୍ଗା ଦୁଦ୍ରାଵ ଵେଗିତଃ
ଦୁର୍ଗା ସେନାର ଏକ ଅଂଶ ନେଇ, ତେଜରେ ଦୃତ ଭାବରେ ଆଗକୁ ଗଲେ।