ଯାମ୍ଯାଂ ରକ୍ଷସ୍ଵ ମାଂ ଵିଷ୍ଣୋ ତ୍ଵମାହଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ହେ ବିଷ୍ଣୁ; ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଶରଣ ନେଇଛି।
ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ରକ୍ଷ ମେ ଵିଷ୍ଣୋ ଭଵନ୍ତଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ହେ ବିଷ୍ଣୁ; ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଶରଣ ନେଇଛି।
ଉତ୍ତରସ୍ଯାଂ ଜଗନ୍ନାଥ ଭଵନ୍ତଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଶରଣ ନେଇଛି।
ନମସ୍ତେ ରକ୍ଷ ରକ୍ଷଘ୍ନ ଐଶାନ୍ଯାଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ନମସ୍କାର! ହେ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା, ହେ ଅପମୃତ୍ୟୁ ନାଶକ, ଆଇଶାନ କୋଣରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଶରଣ ନେଇଛି।
ପ୍ରଗୃହଯ୍ ରକ୍ଷ ମାଂ ଵିଷ୍ଣୋ ଆଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ ଯଜ୍ଞସୂକର
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ମୋତେ ଭଲଭାବେ ଧରି ରକ୍ଷା କର, ହେ ଯଜ୍ଞର ସୂକର।
ନୈରୃତ୍ଯାଂ ମାଂ ଚ ରକ୍ଷସ୍ଵ ଦିଵ୍ଯମୂର୍ତେ ନୃକେସରିନ୍
ହେ ଦିବ୍ୟ ରୂପୀ, ହେ ନରସିଂହ, ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଵାଯଵ୍ଯାଂ ରକ୍ଷ ମାଂ ଦେଵ ଅଶ୍ଵଶୀର୍ଷ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ହେ ଦେବ, ହେ ଅଶ୍ୱମୁଖ, ବାୟୁବ୍ୟ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ମାଂ ତ୍ଵଂ ରକ୍ଷାଜିତ ସଦା ନମସ୍ତେ ତ୍ଵପରାଜତି
ହେ ଅଜୟ, ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ହେ ଅପରାଜିତ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଅକୂପାର ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ମହାମୋହ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ହେ ଅସୀମ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ; ହେ ବଡ଼ ମୋହ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
କୃତ୍ଵା ରକ୍ଷସ୍ଵ ମାଂ ଦେଵ ନମସ୍ତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ଏପରି କରି, ହେ ଦେବ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ପୁରା ରକ୍ଷାର୍ଥମୀଶେନ କାତ୍ଯାଯନ୍ଯା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ପୂର୍ବେ, ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଈଶ୍ୱର ଓ କାତ୍ୟାୟନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା...
ନମରଂ ରକ୍ତବୀଜଂ ଚ ତଥାନ୍ଯାନ୍ ସୁରକଣ୍ଟକାନ୍
ନମର ଓ ରକ୍ତବୀଜ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି...
ନମରଂ ରକ୍ତବୀଜଂ ଚ ତଥାନ୍ଯାନ୍ କୁରକଣ୍ଟକାନ୍
ନମର ଓ ରକ୍ତବୀଜ, ଏବଂ କୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି...
ଏତଦ୍ଵିସ୍ତରତସ୍ତାତ ଯଥାଵଦ୍ ଵକ୍ତୁମର୍ହସିଃ
ଏହି କଥାଟିକୁ, ହେ ପ୍ରିୟ, ଠିକ୍ ଭାବରେ ଏବଂ ବିସ୍ତାରରେ କହିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵଦା ଵରଦା ଦୁର୍ଗା ଯେଯଂ କାତ୍ଯାଯନୀ ମୁନେ
ଯିଏ କାତ୍ୟାୟନୀ, ସେ ଦୁର୍ଗା ସବୁବେଳେ ଦାନଦେବାଳି, ହେ ମୁନି।
ରମ୍ଭଶ୍ଚୈଵ କରମ୍ଭଶ୍ ଚ ଦ୍ଵାଵାସ୍ତାଂ ସୁମାବଲୌ
ରମ୍ଭା ଓ କରମ୍ଭା—ଏହି ଦୁଇଜଣ ଅତି ବଳଶାଳୀ ଥିଲେ।
ବହୂନ୍ ଵର୍ଷଗଣାନ୍ ଦୈତ୍ଯୌ ସ୍ଥିତୌ ପଞ୍ଚନଦେ ଜଲେ
ଏହି ଦୁଇ ଦାଇତ୍ୟ, ପଞ୍ଚନଦୀର ଜଳରେ ବହୁ ବର୍ଷ ରହିଥିଲେ।
କରମ୍ଭଶ୍ଚୈଵ ରମ୍ଭଶ୍ଚ ଯକ୍ଷଂ ମାଲପଟଂ ପ୍ରତି
କରମ୍ଭା ଓ ରମ୍ଭା, ଯକ୍ଷ ମାଳପଟଙ୍କ ନିକଟକୁ...
ଚରଣାଭ୍ଯାଂ ସମାଦାଯ ନିଜଘାନ ଯଥେଚ୍ଛଯା
ପାଦଦ୍ୱାରା ଧରି, ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ତାଙ୍କୁ ମାରିଥିଲେ।
ଵହ୍ନୌ ସ୍ଵଶୀର୍ଷଂ ସଂକ୍ଷିଦ୍ଯ ହୋତୁମୈଚ୍ଚନ୍ ମହାବଲଃ
ମହାବଳୀ, ନିଜ ମୁଣ୍ଡକୁ ଅଗ୍ନିରେ ଦବାଇ, ତାହାକୁ ହବି ଦେବାକୁ ଚାହିଲେ।
ଛେତ୍ତୁକାମୋ ନିଜଂ ଶୀର୍ଷଂ ଵହ୍ନିନା ପ୍ରତିଷେଧିତଃ
ନିଜ ମୁଣ୍ଡ କାଟିବାକୁ ଚାହିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ବାଞ୍ଚିଲେ।
ଦୁସ୍ତରା ପରଵଧ୍ଯାପି ସ୍ଵଵଧ୍ଯାପ୍ଯତିଦୁସ୍ତରା
ଅନ୍ୟର ହାତରେ ମରିବା ଦୁର୍ଲଭ, କିନ୍ତୁ ନିଜେ ନିଜକୁ ଶେଷ କରିବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ କଠିନ।
ମା ମ୍ରିଯସ୍ଵ ମୃତସ୍ଯେହ ନଷ୍ଟା ଭଵତି ଵୈ କଥା
ମୁଁ ଅପେକ୍ଷା କରେଉଛି, ତୁମେ ମରିଯିଅନି; କାରଣ ଏଠାରେ ଯେଉଁବେଳେ କେହି ମରିଯାଏ, ସେଥିରେ ସମସ୍ତ କଥା ହେଉଛି ହରାଇଯାଏ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯୀ ପୁତ୍ରଃ ସ୍ଯାନ୍ମେ ତ୍ଵତ୍ତେଜସାଧିକଃ
ମୋ ପୁଅ, ତୁମର ଅସାଧାରଣ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ତିନି ଲୋକର ଜୟକର୍ତ୍ତା ହେଉ।
ମହାବଲୋ ଵାଯୁରିଵ କାମରୂପୀ କୃତାସ୍ତ୍ରଵିତ୍
ସେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବ, ବାୟୁ ପରି ଚାହିଲେ ଯେକୌଣସି ଆକାର ଧାରଣ କରିପାରିବେ, ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ରଚଳାଣରେ ପ୍ରବୀଣ ହେବେ।
ଯସ୍ଯାଂ ଚିତ୍ତଂ ସମାଲମ୍ବି କରିଷ୍ଯସି ତତଃ ସୁତଃ
ତୁମେ ମନରେ ଯାହା ଧରିବ, ମୋ ପୁଅ, ସେହି କାମ ସଫଳ ହେବ।
ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ମାଲଵଟଂ ଯକ୍ଷଂ ଯକ୍ଷୈଶ୍ଚ ପରିଵାରିତମ୍
ମାଳବଟ ନାମକ ଯକ୍ଷଙ୍କୁ, ଅନ୍ୟ ଯକ୍ଷମାନେ ଘେରିଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବା ପାଇଁ,
ଗଜଶ୍ଚ ମହିଷାଶ୍ଚାଶ୍ଵା ଗାଵୋ ଽଜାଵିପରିପ୍ଲୁତାଃ
ସେଠାରେ ହାତୀ, ମହିଷ, ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ ଏବଂ ଛାଗ ଓ ମେଉଁର ଝୁଣ୍ଡ ଥିଲା।
ମହିଷ୍ଯାଂ ରୂପଯୁକ୍ତାଯାଂ ତ୍ରିହାଯଣ୍ଯାଂ ତପୋଧନ
ସେ ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ ଭୂଷିତ ରାଣୀ, ତିନିବର୍ଷୀୟା ତ୍ରିହାୟଣୀ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ତପସ୍ବୀ,
ସ ଚାପି ଗମନଂ ଚକ୍ରେ ଭଵିତଵ୍ଯପ୍ରଚୋଦିତଃ
ସେ ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟର ଚେତନାରେ ଚଳିତ ହୋଇ, ଯାତ୍ରାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।