କୃଷ୍ଣୋଦୁମ୍ବରକୋ ରୁଦ୍ରାଜ୍ଜାତଃ କ୍ଷୋମକରୋ ଵୃଷଃ
କଳା ଉଦୁମ୍ବର ଗଛ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ବସ୍ତ୍ର ଦେଉଥିବା ବୃଷ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କଠାରୁ ଆସିଲା।
କାତ୍ଯାଯନଯାଃ ଶମୀଜାତାବିଲ୍ଵୋ ଲକ୍ଷ୍ମାଯାଃ କରେ ଽଭଵତ୍
କାତ୍ୟାୟନୀଙ୍କଠାରୁ ଶମୀ ଗଛ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ହାତରେ ବେଲ ଫଳ ଆସିଲା।
ଵାସୁକେର୍ଵିସ୍ତୃତେ ପୁଚ୍ଛେ ପୃଷ୍ଠେ ଦୂର୍ଵା ସିତାସିତା
ବାସୁକିଙ୍କ ବିସ୍ତୃତ ପୁଛ ଓ ପିଠରେ ଧଳା ଓ କଳା ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଦୁର୍ବା ଘାସ ଉଗିଲା।
ଏଵଂ ଜାତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ତେନ ତତ୍ ରତିର୍ଭଵେତ୍
ଏଭଳି ସବୁଠି ଉତ୍ପତ୍ତି ହେବାରୁ, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ତସ୍ଯାଂ ସଂପୂଜଯେଦ୍ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତେନ ଖଣ୍ଡୋ ଽସ୍ଯ ପୂର୍ଯତେ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଅଂଶ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ଓଷଧୀଭିଶ୍ଚ ମୁଖ୍ଯାଭିର୍ଯାଵତ୍ସ୍ଯାଚ୍ଛରଦାଗମଃ
ମୁଖ୍ୟ ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶରତ୍କାଳ ରହିଥାଏ, ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମଣିମୁକ୍ତାପ୍ରଵାଲାନି ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ମଣି, ମୁକ୍ତା, ପ୍ରବାଳ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପୋଶାକ।
ତିକ୍ତାନି ଚ ନିଵେଦ୍ଯାନି ତାନ୍ଯଖଣ୍ଡାନି ଯାନି ହି
ତିତିକ୍ତ ଭୋଗ୍ୟବସ୍ତୁ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ଯେଉଁମାନେ ଅଖଣ୍ଡ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଯଦା ସଂଵତ୍ସରଂ ପୂର୍ଣମଖଣ୍ଡଂ ଭଵତେ ଗୃହେ
ଯେତେବେଳେ ଘରେ ପୂରା ବର୍ଷ ଅଖଣ୍ଡ ଭାବେ କଟିଯାଏ,
ସ୍ନାନେନ ତେନ ସ୍ନାଯୀତ ଯେନାଖଣ୍ଡଂ ହି ଵତ୍ସରମ୍
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ବର୍ଷ ଅଖଣ୍ଡ ରହିଥିଲା, ତାହା ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ହୋମେ ତଦେଵ ଗଦିତଂ ଦାନେ ଶକ୍ତିର୍ନିଜା ଦ୍ଵିଜ
ଯଜ୍ଞରେ ସେଇ ଜିନିଷ କୁହାଯାଏ; ଦାନରେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ଧୂପଯେଦ୍ ଵିଵିଧଂ ଧୂପଂ ଯେନ ସ୍ଯାଦ୍ ଵତ୍ସରଂ ପରମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବର୍ଷ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହୁଏ।
ରାଗଖାଣ୍ଡଵଚୋଷ୍ଯାଣି ହଵିଷ୍ଯାଣି ନିଵେଦଯେତ୍
ରଙ୍ଗିନ, ଅଖଣ୍ଡ ଏବଂ ଚୁଷିବା କିମ୍ବା ଖାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ଭୋଜ୍ୟବସ୍ତୁ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଜ୍ଞାପଯେନ୍ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ସୁଵ୍ରତ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ସୁବ୍ରତ, ଜଣେଇବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷଣି ତ୍ଵଖଣ୍ଡାନି ଭଵନ୍ତୁ ମେ
ମୋର ଅଖଣ୍ଡ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ହେଉ।
ତେନ ସତ୍ଯେନ ଧର୍ମାଦ୍ଯ ଅଖଣ୍ଡାଃ ସନ୍ତୁ କେଶଵ
ସେଇ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ହେ କେଶବ, ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସବୁ ଅଖଣ୍ଡ ରହୁ।
ଅଘଣ୍ଡଂ ପାରଯେଦ୍ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଵ୍ରତଂ ଵୈ ସର୍ଵଵସ୍ତୁଷୁ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁରେ ଅଖଣ୍ଡତାର ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଦ୍ଯାସ୍ତ୍ଵକ୍ଷଯାଃ ସଂଭଵନ୍ତି ହି
ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଏମିତି ଅକ୍ଷୟ ଭାବରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ପ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯଧୁନା ତ୍ଵେତଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଞ୍ଜରଂ ଶୁଭମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ ବୈଷ୍ଣବ ପଞ୍ଜର ପଢ଼ିବି।
ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ରକ୍ଷସ୍ଵ ମାଂ ଵିଷ୍ଣୋ ତ୍ଵାମାହଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ହେ ବିଷ୍ଣୁ; ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଶରଣ ନେଇଛି।
ଯାମ୍ଯାଂ ରକ୍ଷସ୍ଵ ମାଂ ଵିଷ୍ଣୋ ତ୍ଵମାହଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ହେ ବିଷ୍ଣୁ; ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଶରଣ ନେଇଛି।
ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ରକ୍ଷ ମେ ଵିଷ୍ଣୋ ଭଵନ୍ତଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ହେ ବିଷ୍ଣୁ; ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଶରଣ ନେଇଛି।
ଉତ୍ତରସ୍ଯାଂ ଜଗନ୍ନାଥ ଭଵନ୍ତଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଶରଣ ନେଇଛି।
ନମସ୍ତେ ରକ୍ଷ ରକ୍ଷଘ୍ନ ଐଶାନ୍ଯାଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ନମସ୍କାର! ହେ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା, ହେ ଅପମୃତ୍ୟୁ ନାଶକ, ଆଇଶାନ କୋଣରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଶରଣ ନେଇଛି।
ପ୍ରଗୃହଯ୍ ରକ୍ଷ ମାଂ ଵିଷ୍ଣୋ ଆଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ ଯଜ୍ଞସୂକର
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ମୋତେ ଭଲଭାବେ ଧରି ରକ୍ଷା କର, ହେ ଯଜ୍ଞର ସୂକର।
ନୈରୃତ୍ଯାଂ ମାଂ ଚ ରକ୍ଷସ୍ଵ ଦିଵ୍ଯମୂର୍ତେ ନୃକେସରିନ୍
ହେ ଦିବ୍ୟ ରୂପୀ, ହେ ନରସିଂହ, ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଵାଯଵ୍ଯାଂ ରକ୍ଷ ମାଂ ଦେଵ ଅଶ୍ଵଶୀର୍ଷ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ହେ ଦେବ, ହେ ଅଶ୍ୱମୁଖ, ବାୟୁବ୍ୟ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ମାଂ ତ୍ଵଂ ରକ୍ଷାଜିତ ସଦା ନମସ୍ତେ ତ୍ଵପରାଜତି
ହେ ଅଜୟ, ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ହେ ଅପରାଜିତ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଅକୂପାର ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ମହାମୋହ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ହେ ଅସୀମ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ; ହେ ବଡ଼ ମୋହ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
କୃତ୍ଵା ରକ୍ଷସ୍ଵ ମାଂ ଦେଵ ନମସ୍ତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ଏପରି କରି, ହେ ଦେବ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।