ପ୍ରୀଣନଂ ଦେଵନାଥାଯ କୁର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜନଂ ଶଙ୍କରସ୍ଯୋକ୍ତଂ ଚୂତମଞ୍ଜରିଭିର୍ଵିଭୋ
ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୂଜା ଆମ୍ବ ମଞ୍ଜରୀ ଦ୍ୱାରା କରାଯିବା କୁହାଯାଇଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ନାମଜପ୍ଯମପୀଶସ୍ଯ କାଲଘ୍ନେତି ଵିପଶ୍ଚିତା
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଭଗବାନଙ୍କର ନାମ ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରେ।
ସୋପଵୀତାନ୍ ସହାନ୍ନାଦ୍ଯାଂସ୍ତଚ୍ଚିତ୍ତୈସ୍ତତ୍ପରାଯଣୈଃ
ଉପବୀତଧାରୀ ଓ ଭକ୍ତିମନ୍ଦ ଲୋକେ ପକା ଭୋଗ ଦେବା ଉଚିତ।
ଧୂପଯେତ୍ତତ୍ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ଚ ଆଯତ୍ଯାଂ ପୁଷ୍ଟିକାରକମ୍
ତିନି ଆଖିଅଳି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଧୂପ ଦେଲେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଉପାନଦ୍ଯଗଲଂ ଛତ୍ରଂ ଦାନଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ଭକ୍ତିମାନ୍
ଭକ୍ତିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଛତା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ମାଳା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇଦମୁଚ୍ଚାରଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରୀଣନାଯ ଜଗତ୍ପତେଃ
ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ଧତ୍ତୂରକୁସୁମୈଃ ଶୁକ୍ଲୈର୍ଧୂପଯେତ୍ ସିଲ୍ହକଂ ତଥା
ଧତୂରାର ସ୍ୱେତ ଫୁଲ ଓ ଶିଲ୍ହକ ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ତେ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞଘ୍ନ ଇଦମୁଚ୍ଚୈରୁଦୀରଯେତ୍
ଦକ୍ଷର ଯଜ୍ଞକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ଏହି କଥାଟିକୁ ସବୁଠାରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହାଯାଉ।
ଶ୍ରୀଵୃକ୍ଷପତ୍ରଃ ସଫଲୈର୍ଧୂପଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ ତଥାଗୁରୁମ୍
ଫଳସହିତ ଶୁଭ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଓ ଗନ୍ଧ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦଧ୍ଯୋଦନଂ ସକୃସରଂ ମାଷଧାନାଃ ସଶଷ୍କୁଲୀଃ
ଦହିଭାତ, ଖିର, ମସୁର ଡାଲ ଓ ପିଠା ଦେବା ଉଚିତ।
ଗଙ୍ଗାଧରେତି ଜପ୍ତଵ୍ଯଂ ନାମ ଶଂଭୋଶ୍ଚ ପଣ୍ଡିତୈଃ
ପଣ୍ଡିତମାନେ 'ଗଙ୍ଗାଧର' ଓ 'ଶମ୍ଭୁ' ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକ୍ଷଯାନ୍ ଲଭତେ କାମାନ୍ ମହେଶ୍ଵରଵଚୋ ଯଥା
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନ ଅନୁସାରେ, ସେ ଅକ୍ଷୟ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସ୍ଵଯଂ ରୁଦ୍ରଣ ଦେଵର୍ଷେ ତତ୍ତଥା ନ ତଦନ୍ଯଥା
ଏହି କଥା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଋଷିଙ୍କୁ ରୁଦ୍ର ନିଜେ କହିଥିଲେ; ଏହା ଏଭଳି ଅଟୁଟ ଅଛି।
ନାଭ୍ଯା ନିର୍ଯାତି ହି ତଦା ଦେଵେଷ୍ଵେତାନ୍ଯଥୋ ଽଭଵନ୍
ତାଙ୍କର ନାଭିରୁ ଏହି ସତ୍ତ୍ୱମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ଦେବତା ହେଲେ।
ତେନ ତସ୍ଯ ପରା ପ୍ରୀତିଃ କଦମ୍ବେନ ଵିଵର୍ଦ୍ଧତେ
ଏହିପରି, କଦମ୍ବ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ିଯାଏ।
ଵଟଵୃକ୍ଷଃ ସମଭଵତ୍ ତସ୍ମିସ୍ତସ୍ଯ ଯତିଃ ସଦା
ସେଠାରୁ ବଟବୃକ୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ସଦା ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଆସନ ଭାବେ ରହିଛି।
ସଂଜାତଃ ସ ଚ ଶର୍ଵସ୍ଯ ପତିକୃତ୍ ତସ୍ଯ ନିତ୍ଯଶଃ
ଏହା ମଧ୍ୟ ଶର୍ବଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଦ୍ୱାରା ସଦା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଖ ଦରଃ କଣ୍ଟକୀ ଶ୍ରେଯାନଭଵଦ୍ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣଃ
କାଁଟା ଥିବା ଖଦିର ଗଛ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ କାମଠାରୁ ଅଧିକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲା।
ଗଣାଧିପସ୍ଯ କୁମ୍ଭସ୍ଥୋ ରାଜତେ ସିନ୍ଧୁଵାରକଃ
ମଣ୍ଡପରେ ରଖାଯାଇଥିବା ସିନ୍ଧୁବାର ଗଛ ଗଣପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଉଜ୍ୱଳ।
କୃଷ୍ଣୋଦୁମ୍ବରକୋ ରୁଦ୍ରାଜ୍ଜାତଃ କ୍ଷୋମକରୋ ଵୃଷଃ
କଳା ଉଦୁମ୍ବର ଗଛ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ବସ୍ତ୍ର ଦେଉଥିବା ବୃଷ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କଠାରୁ ଆସିଲା।
କାତ୍ଯାଯନଯାଃ ଶମୀଜାତାବିଲ୍ଵୋ ଲକ୍ଷ୍ମାଯାଃ କରେ ଽଭଵତ୍
କାତ୍ୟାୟନୀଙ୍କଠାରୁ ଶମୀ ଗଛ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ହାତରେ ବେଲ ଫଳ ଆସିଲା।
ଵାସୁକେର୍ଵିସ୍ତୃତେ ପୁଚ୍ଛେ ପୃଷ୍ଠେ ଦୂର୍ଵା ସିତାସିତା
ବାସୁକିଙ୍କ ବିସ୍ତୃତ ପୁଛ ଓ ପିଠରେ ଧଳା ଓ କଳା ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଦୁର୍ବା ଘାସ ଉଗିଲା।
ଏଵଂ ଜାତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ତେନ ତତ୍ ରତିର୍ଭଵେତ୍
ଏଭଳି ସବୁଠି ଉତ୍ପତ୍ତି ହେବାରୁ, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ତସ୍ଯାଂ ସଂପୂଜଯେଦ୍ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତେନ ଖଣ୍ଡୋ ଽସ୍ଯ ପୂର୍ଯତେ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଅଂଶ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ଓଷଧୀଭିଶ୍ଚ ମୁଖ୍ଯାଭିର୍ଯାଵତ୍ସ୍ଯାଚ୍ଛରଦାଗମଃ
ମୁଖ୍ୟ ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶରତ୍କାଳ ରହିଥାଏ, ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମଣିମୁକ୍ତାପ୍ରଵାଲାନି ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ମଣି, ମୁକ୍ତା, ପ୍ରବାଳ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପୋଶାକ।
ତିକ୍ତାନି ଚ ନିଵେଦ୍ଯାନି ତାନ୍ଯଖଣ୍ଡାନି ଯାନି ହି
ତିତିକ୍ତ ଭୋଗ୍ୟବସ୍ତୁ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ଯେଉଁମାନେ ଅଖଣ୍ଡ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଯଦା ସଂଵତ୍ସରଂ ପୂର୍ଣମଖଣ୍ଡଂ ଭଵତେ ଗୃହେ
ଯେତେବେଳେ ଘରେ ପୂରା ବର୍ଷ ଅଖଣ୍ଡ ଭାବେ କଟିଯାଏ,
ସ୍ନାନେନ ତେନ ସ୍ନାଯୀତ ଯେନାଖଣ୍ଡଂ ହି ଵତ୍ସରମ୍
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ବର୍ଷ ଅଖଣ୍ଡ ରହିଥିଲା, ତାହା ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।